Onder hulle wat vrede haat
’n Lied vir die opgang.
’n Reisiger is moeg daarvan om te woon tussen mense wat sy praat van vrede met oorlog beantwoord. Hy kla by ons Vader oor leuenagtige tonge, kry as antwoord ’n beeld van ’n vegter se pyle en gloeiende kole, en noem sy ballingskap by die naam: Mesek, die tente van Kedar.
120 1In my nood het ek na ons Vader geroep, en hy het my geantwoord.
2Verlos my, my Vader, van leuenagtige lippe, van ’n bedrieglike tong. 3Wat sal ons Vader aan jou gee, en wat meer sal hy by jou voeg, jou bedrieglike tong? 4’n Vegter se skerpgemaakte pyle, met gloeiende kole van die besembos. a a v4 Die besembos is ’n woestynstruik waarvan die houtskool uiters warm en baie lank brand.
5Wat ’n ellende vir my, dat ek in Meseg woon, dat ek tussen die tente van Kedar bly! b b v5 Meseg het ver in die noorde gelê en Kedar ver in die suidooste in die Arabiese woestyn — plekke aan teenoorgestelde kante van die bekende wêreld, saam genoem om ’n lewe te skets wat deur vyandige vreemdelinge omring word. 6Te lank al woon ek onder hulle wat vrede haat. 7Ek is vir vrede; maar wanneer ek praat, is hulle vir oorlog.
