શાંતિને ધિક્કારનારાઓ મધ્યે
યાત્રાનું ગીત.
એક મુસાફર એવા લોકો વચ્ચે રહીને થાકી ગયો છે, જેઓ તેની શાંતિની વાતનો જવાબ યુદ્ધથી આપે છે. તે જૂઠી જીભો વિશે આપણા પિતા આગળ ફરિયાદ કરે છે, તેને યોદ્ધાનાં તીરો અને બળતા અંગારાના ચિત્રથી જવાબ મળે છે, અને તે પોતાના દેશવટાનું નામ આપે છે: મેશેખ, કેદારના તંબુઓ.
120 1મારા સંકટમાં મેં આપણા પિતાને પોકાર કર્યો, અને તેમણે મને જવાબ આપ્યો.
2હે મારા પિતા, જૂઠું બોલનારા હોઠોથી, કપટી જીભથી મને છોડાવો. 3હે કપટી જીભ, આપણા પિતા તને શું આપશે, અને તને વધારે શું ઉમેરશે? 4યોદ્ધાનાં તીક્ષ્ણ બાણ, ઝાડુના ઝાડના સળગતા અંગારા સાથે. a a v4 ઝાડુનું ઝાડ રણનું એક ક્ષુપ છે, જેનો કોલસો ખૂબ પ્રખર તાપે અને ઘણા લાંબા સમય સુધી સળગે છે.
5મને કેવી વિપત્તિ, કે હું મેશેખમાં રહું છું, કે હું કેદારના તંબુઓ મધ્યે વસું છું! b b v5 મેશેખ દૂર ઉત્તરમાં અને કેદાર અરબી રણમાં દૂર દક્ષિણ-પૂર્વમાં આવેલાં હતાં — જાણીતી દુનિયાના સામસામા છેડે આવેલાં સ્થળો, જે શત્રુભાવી અજાણ્યાઓથી ઘેરાયેલા જીવનનું ચિત્ર આપવા સારુ સાથે નામ દેવાયાં છે. 6શાંતિને ધિક્કારનારાઓ મધ્યે હું ઘણા લાંબા સમયથી રહ્યો છું. 7હું શાંતિના પક્ષે છું; પણ જ્યારે હું બોલું છું, ત્યારે તેઓ યુદ્ધના પક્ષે હોય છે.
