Rama Urang Ngandika ka Musa jeung Harun
Imam jadi pamariksa: bareuh, ruam, tatu kaduruk, bagian anu botak, jeung kapang dina lawon dipariksa, dipisahkeun tujuh poe, sarta ditingali deui samemeh saha bae dinyatakeun najis. Ujianana taliti, sabab putusanana ngarampas tempat hiji jalma di pakemahan.
13 1Rama urang ngandika ka Musa jeung Harun, saur-Na:
2“Lamun aya jalma anu kulitna bareuh, borok, atawa aya bercak bodas anu robah jadi panyakit kulit, manehna kudu dibawa ka Harun, imam, atawa ka salah sahiji putrana nu jadi imam. a a v2 Kaayaan kulit anu dicaritakeun di dieu lain panyakit modern anu disebut lepra (panyakit Hansen); ieu ngawengku rupa-rupa kaayaan kulit, lawon, jeung permukaan anu ngarémbét anu ngabalukarkeun jalma jadi najis sacara upacara. 3Imam mariksa tanda dina kulitna. Lamun buluna geus robah jadi bodas sarta katembongna leuwih jero ti batan kulitna, eta panyakit kulit anu najis; imam mariksa manehna tuluy nyatakeun manehna najis. 4Tapi lamun bercak bodas dina kulitna teh bodas, henteu leuwih jero ti batan kulitna, sarta buluna henteu robah jadi bodas, imam kudu ngasingkeun eta jalma tujuh poe. 5Dina poe katujuh imam mariksa manehna; lamun tandana henteu robah atawa henteu ngarémbét dina kulitna, imam ngasingkeun manehna tujuh poe deui. 6Dina poe katujuh imam mariksa manehna deui. Lamun borokna geus pias sarta henteu ngarémbét dina kulitna, imam nyatakeun manehna beresih—ngan borok biasa. Manehna kudu nyeuseuh pakeanana sarta jadi beresih. 7Tapi lamun borokna ngarémbét dina kulitna sanggeus manehna ngayakeun diri ka imam pikeun disucikeun, manehna kudu ngayakeun diri deui ka imam. 8Imam mariksa manehna: lamun borokna geus ngarémbét dina kulitna, imam nyatakeun manehna najis—eta panyakit kulit.
9“Lamun aya panyakit kulit anu najis muncul dina jalma, manehna kudu dibawa ka imam. 10Imam mariksa manehna: lamun aya bareuh bodas dina kulitna anu geus ngarobah bulu jadi bodas, kalawan aya daging semu dina eta, 11eta panyakit kulit anu geus nahun; imam baris nyatakeun manehna najis. Imam ulah ngasingkeun manehna, sabab manehna geus najis.
12“Tapi lamun panyakit teh ngaleyat sarta nutupan sakabeh kulitna, ti sirah nepi ka suku, saban tempat anu katembong ku imam, 13imam mariksa manehna; lamun panyakit teh nutupan sakabeh awakna, imam nyatakeun manehna beresih—sabab geus robah kabeh jadi bodas, manehna beresih. 14Tapi dina poe daging semu muncul dina awakna, manehna jadi najis. 15Imam nenjo daging semu teh tuluy nyatakeun manehna najis; daging semu teh najis—eta panyakit kulit. 16Tapi lamun daging semu teh robah sarta jadi bodas, manehna kudu datang ka imam. 17Imam mariksa manehna; lamun tandana geus robah jadi bodas, imam nyatakeun manehna beresih—manehna beresih.
18“Lamun aya jalma anu kulitna aya bisul tuluy cageur, 19lamun dina urut bisul teh ngajadi bareuh bodas atawa bercak bodas semu beureum, eta kudu ditembongkeun ka imam. 20Imam mariksa eta; lamun katembongna leuwih jero ti batan kulitna sarta buluna geus robah jadi bodas, imam nyatakeun manehna najis—aya panyakit kulit anu ngaleyat tina bisul teh. 21Tapi lamun imam nenjo euweuh bulu bodas dina eta, henteu leuwih jero ti batan kulit, sarta geus pias, imam kudu ngasingkeun manehna tujuh poe. 22Lamun eta ngarémbét leuwih jauh dina kulitna, imam nyatakeun manehna najis; eta panyakit. 23Tapi lamun bercak bodas teh angger, henteu ngarémbét, eta ngan urut bisul, sarta imam kudu nyatakeun manehna beresih.
24“Atawa lamun kulit teh kaduruk ku seuneu, sarta daging semu dina urut kaduruk teh jadi bercak bodas semu beureum atawa bodas, 25imam mariksa eta: lamun bulu dina bercak bodas teh robah jadi bodas sarta katembongna leuwih jero ti batan kulit, eta panyakit kulit anu ngaleyat tina urut kaduruk—imam nyatakeun manehna najis; eta panyakit kulit. 26Lamun imam mariksa eta sarta henteu manggih bulu bodas dina bercak teh, sarta eta henteu leuwih jero ti batan kulit tapi geus pias, imam kudu ngasingkeun manehna tujuh poe. 27Dina poe katujuh imam mariksa manehna. Lamun eta ngarémbét dina kulitna, imam nyatakeun manehna najis—eta panyakit kulit anu najis. 28Tapi lamun bercak bodas teh angger, henteu ngarémbét dina kulitna, sarta geus pias, eta ngan bareuh urut kaduruk; imam kudu nyatakeun manehna beresih—eta ngan urut kaduruk.
29“Lamun aya lalaki atawa awewe anu aya tanda dina sirahna atawa dina janggotna, 30imam mariksa tanda teh; lamun leuwih jero ti batan kulit, kalawan bulu koneng ipis, imam nyatakeun manehna najis—eta kadas, panyakit kulit dina sirah atawa janggot. 31Tapi lamun imam mariksa tanda kadas teh sarta katembongna henteu leuwih jero ti batan kulit sarta euweuh bulu hideung dina eta, imam kudu ngasingkeun eta jalma tujuh poe. 32Dina poe katujuh imam mariksa tanda teh: lamun kadas teh henteu ngarémbét, euweuh bulu koneng, sarta katembongna henteu leuwih jero ti batan kulit, 33eta jalma kudu dicukur, tapi lain bagian nu borokna; imam ngasingkeun manehna tujuh poe deui. 34Dina poe katujuh imam mariksa kadas teh. Lamun henteu ngarémbét dina kulitna sarta katembongna henteu leuwih jero ti batan kulit, imam nyatakeun manehna beresih. Manehna kudu nyeuseuh pakeanana sarta jadi beresih. 35Tapi lamun kadas teh ngarémbét leuwih jauh dina kulitna sanggeus manehna disucikeun, 36imam mariksa manehna; lamun kadas teh ngarémbét dina kulitna, imam henteu perlu neangan bulu koneng—eta jalma najis. 37Tapi lamun imam nenjo eta angger, kalawan bulu hideung geus jadi dina eta, eta geus cageur; manehna beresih—imam nyatakeun manehna beresih.
38“Lamun aya lalaki atawa awewe anu aya bercak-bercak bodas dina kulitna, 39imam mariksa aranjeunna; lamun bercak-bercak bodas dina kulitna teh bodas kulawu, eta ngan borok biasa anu ngaleyat dina kulit; manehna beresih.
40“Lamun aya lalaki anu leungit buuk sirahna, manehna gundul, tapi manehna beresih. 41Lamun buuk murag ti hareupeun sirahna, tarangna gundul, tapi manehna beresih. 42Tapi lamun aya borok semu beureum dina sirah gundulna atawa dina tarangna, eta panyakit kulit anu ngaleyat dina sirah gundulna atawa tarangna. 43Imam mariksa manehna; lamun aya bareuh semu beureum dina sirah gundulna atawa tarangna, saperti panyakit kulit dina kulit awak, 44eta lalaki anu panyakit kulit teh najis; imam kudu nyatakeun manehna najis, tandana aya dina sirahna.
45“Saha bae anu katarajang panyakit kulit kudu make pakean nu soek, ngantep buukna awut-awutan, nutupan biwir luhurna, sarta ngagero, ‘Najis, najis!’ b b v45 Nutupan biwir luhur teh tanda jaman baheula pikeun nalangsa sarta pikeun dipisahkeun tina masarakat. 46Salila tanda teh angger, manehna najis—najis; manehna kudu hirup nyorangan, di luareun pasanggrahan.
Jamur dina Pakean
47“Lamun aya pakean anu aya tanda jamur, boh pakean tina wol boh tina linen, 48dina lawon tina linen atawa wol, anu ditinun atawa ditrajut, atawa dina kulit atawa naon bae anu tina kulit, 49lamun tanda dina pakean, kulit, bola panjang, atawa bola lebar, atawa naon bae barang tina kulit, teh semu hejo atawa semu beureum, eta jamur sarta kudu ditembongkeun ka imam. 50Imam kudu mariksa tanda teh tuluy ngasingkeun barang anu katarajang teh tujuh poe. 51Dina poe katujuh manehna mariksa tanda teh. Lamun geus ngarémbét dina pakean, bola panjang atawa bola lebar, atawa dina kulit atawa naon bae anu dijieun tina kulit, eta jamur anu ngaruksak—najis. 52Duruk pakean teh—bola panjang atawa bola lebar, wol atawa linen—atawa naon bae barang tina kulit anu aya tandana, sabab eta jamur anu ngaruksak; duruk dina seuneu.
53“Tapi lamun imam mariksa eta sarta borokna henteu ngarémbét dina pakean, atawa bola panjang, atawa bola lebar, atawa naon bae barang tina kulit, 54imam baris marentahkeun sangkan barang anu aya tandana teh diseuseuh, tuluy ngasingkeun eta tujuh poe deui. 55Sanggeus lawon anu katarajang teh diseuseuh, imam mariksa eta. Lamun ruparupa tanda teh henteu robah, najan henteu ngarémbét, eta najis. Duruk dina seuneu—eta titik anu ngarangsak, boh di jero boh di luar. 56Lamun imam nenjo tanda teh geus pias sanggeus diseuseuh, manehna kudu nyoehkeun eta tina pakean, kulit, atawa lawon anu ditinun atawa ditrajut. 57Lamun eta muncul deui dina pakean, anu ditinun atawa ditrajut, atawa naon bae tina kulit, eta keur ngarémbét; duruk naon anu aya tandana dina seuneu. 58Tapi lamun tanda teh leungit tina pakean, bola panjang, bola lebar, atawa barang tina kulit anu geus diseuseuh, seuseuh deui—eta beresih.
59“Ieu hukum pikeun tanda jamur dina pakean wol atawa linen, bola panjang atawa bola lebar, atawa naon bae barang tina kulit—pikeun nyatakeun eta beresih atawa najis.”