लेवी 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹हाम्रा पिताले मोशा र हारूनलाई भन्नुभयो,

²“कुनै मानिसको छालामा सुनिने, बिबिरा, वा चम्किलो दाग देखा परी छालाको रोगमा परिणत भयो भने, त्यसलाई हारून पुजारी वा उनका पुजारी छोराहरूमध्ये कुनै एककहाँ ल्याइनुपर्छ। ^a a v2 यहाँ वर्णन गरिएको छालाको अवस्था कुष्ठरोग (ह्यान्सनको रोग) भनिने आधुनिक रोग होइन; यसले मानिसलाई धार्मिक विधिअनुसार अशुद्ध बनाउने फैलिने छाला, कपडा, र सतहका विभिन्न अवस्थाहरू समेट्छ। ³पुजारीले छालामा भएको दाग जाँच्छ। त्यसमा भएको रौँ सेतो भएको छ र त्यो छालाभन्दा गहिरो देखिन्छ भने, त्यो सर्ने छालाको रोग हो; पुजारीले त्यसलाई जाँचेर अशुद्ध घोषणा गर्छ। ⁴तर त्यसको छालामा भएको चम्किलो दाग सेतो छ, छालाभन्दा गहिरो छैन, र त्यसको रौँ सेतो भएको छैन भने, पुजारीले त्यस मानिसलाई सात दिन अलग्गै राख्नुपर्छ। ⁵सातौँ दिनमा पुजारीले त्यसलाई जाँच्छ; दाग बदलिएको छैन वा छालामा फैलिएको छैन भने, त्यसले त्यसलाई अझै सात दिन अलग्गै राख्छ। ⁶सातौँ दिनमा पुजारीले त्यसलाई फेरि जाँच्छ। घाउ मधुरो भयो र छालामा फैलिएन भने, त्यसले त्यसलाई शुद्ध घोषणा गर्छ—यो त बिबिरा मात्र हो। त्यसले आफ्ना लुगा धुन्छ र शुद्ध हुन्छ। ⁷तर शुद्ध हुनका निम्ति पुजारीकहाँ आफूलाई देखाएपछि त्यसको छालामा बिबिरा फैलियो भने, त्यसले फेरि पुजारीलाई आफूलाई देखाउनुपर्छ। ⁸पुजारीले त्यसलाई जाँच्छ: छालामा बिबिरा फैलिएको छ भने, त्यसले त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्छ—यो छालाको रोग हो।

⁹“कसैमा अशुद्ध पार्ने छालाको रोग देखा परेमा, त्यसलाई पुजारीकहाँ ल्याइनुपर्छ। ¹⁰पुजारीले त्यसलाई जाँच्छ: छालामा सेतो सुनिएको भाग छ र त्यसले रौँ सेतो बनाएको छ, अनि त्यसमा काँचो मासु छ भने— ¹¹यो पुरानो छालाको रोग हो; पुजारीले त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्नेछ। त्यसलाई अलग्गै राख्नुहुँदैन, किनकि त्यो अशुद्ध छ।

¹²“तर रोग फैलेर त्यसको टाउकोदेखि खुट्टासम्म, पुजारीले हेरेजति सबै छाला ढाक्यो भने, ¹³पुजारीले त्यसलाई जाँच्छ; रोगले त्यसको सारा शरीर ढाकेको छ भने, त्यसले त्यसलाई शुद्ध घोषणा गर्छ—सबै सेतो भइसकेको हुनाले त्यो शुद्ध छ। ¹⁴तर त्यसमा काँचो मासु देखा परेको दिन, त्यो अशुद्ध ठहरिन्छ। ¹⁵पुजारीले काँचो मासु देखेर त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्छ; काँचो मासु अशुद्ध छ—यो छालाको रोग हो। ¹⁶तर काँचो मासु बदलिएर सेतो भयो भने, त्यो पुजारीकहाँ आउनुपर्छ। ¹⁷पुजारीले त्यसलाई जाँच्छ; दाग सेतो भएको छ भने, त्यसले त्यसलाई शुद्ध घोषणा गर्छ—त्यो शुद्ध छ।

¹⁸“कसैको छालामा पिलो उठेर त्यो निको भयो, ¹⁹र त्यस पिलोको ठाउँमा सेतो सुनिएको भाग वा रातो-सेतो चम्किलो दाग बन्यो भने, त्यो पुजारीलाई देखाइयोस्। ²⁰पुजारीले त्यो जाँच्छ; त्यो छालाभन्दा होचो देखिन्छ र रौँ सेतो भएको छ भने, त्यसले त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्छ—पिलोमा छालाको रोग फैलिएको हो। ²¹तर पुजारीले त्यसमा सेतो रौँ देखेन, त्यो छालाभन्दा होचो छैन, र मधुरो भएको छ भने, त्यसले त्यसलाई सात दिन अलग्गै राख्नुपर्छ। ²²त्यो छालामा अझ फैलियो भने, पुजारीले त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्छ; यो रोग हो। ²³तर चम्किलो दाग आफ्नै ठाउँमा रह्यो, फैलिएन भने, यो पिलोको खत हो, र पुजारीले त्यसलाई शुद्ध घोषणा गर्नुपर्छ।

²⁴“अथवा छालामा आगोले पोलेको घाउ भयो, र पोलेको ठाउँको काँचो मासु रातो-सेतो वा सेतो चम्किलो दाग बन्यो भने, ²⁵पुजारीले त्यो जाँच्छ: चम्किलो दागमा भएको रौँ सेतो भयो र त्यो छालाभन्दा गहिरो देखिन्छ भने, त्यो पोलेको ठाउँमा फैलिएको छालाको रोग हो—त्यसले त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्छ; यो छालाको रोग हो। ²⁶पुजारीले त्यो जाँचेर चम्किलो दागमा सेतो रौँ भेटेन, र त्यो छालाभन्दा गहिरो छैन तर मधुरो छ भने, त्यसले त्यसलाई सात दिन अलग्गै राख्नुपर्छ। ²⁷सातौँ दिनमा पुजारीले त्यसलाई जाँच्छ। त्यो छालामा फैलियो भने, पुजारीले त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्छ—यो अशुद्ध पार्ने छालाको रोग हो। ²⁸तर चम्किलो दाग आफ्नै ठाउँमा रह्यो, छालामा फैलिएन, र मधुरो भयो भने, यो पोलेको ठाउँको सुनिने हो; पुजारीले त्यसलाई शुद्ध घोषणा गर्नुपर्छ—यो त पोलेको खत मात्र हो।

²⁹“कुनै पुरुष वा स्त्रीको टाउको वा दाह्रीमा दाग भयो, ³⁰पुजारीले त्यो दाग जाँच्छ; त्यो छालाभन्दा गहिरो छ र त्यसमा पातलो पहेँलो रौँ छ भने, त्यसले त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्छ—यो चिलाउने रोग हो, टाउको वा दाह्रीको छालाको रोग। ³¹तर पुजारीले त्यो चिलाउने दाग जाँच्दा त्यो छालाभन्दा गहिरो देखिँदैन र त्यसमा कालो रौँ छैन भने, पुजारीले त्यस मानिसलाई सात दिन अलग्गै राख्नुपर्छ। ³²सातौँ दिनमा पुजारीले त्यो दाग जाँच्छ: चिलाउने रोग फैलिएको छैन, त्यसमा पहेँलो रौँ छैन, र त्यो छालाभन्दा गहिरो देखिँदैन भने— ³³त्यस मानिसले कपाल खौरनुपर्छ, तर घाउ भएको ठाउँचाहिँ होइन; पुजारीले त्यसलाई अझै सात दिन अलग्गै राख्छ। ³⁴सातौँ दिनमा पुजारीले त्यो चिलाउने रोग जाँच्छ। त्यो छालामा फैलिएको छैन र छालाभन्दा गहिरो देखिँदैन भने, पुजारीले त्यसलाई शुद्ध घोषणा गर्छ। त्यसले आफ्ना लुगा धुन्छ र शुद्ध हुन्छ। ³⁵तर त्यो शुद्ध भएपछि छालामा चिलाउने रोग अझ फैलियो भने, ³⁶पुजारीले त्यसलाई जाँच्छ; चिलाउने रोग छालामा फैलिएको छ भने, पुजारीले पहेँलो रौँ खोज्नुपर्दैन—त्यो मानिस अशुद्ध छ। ³⁷तर पुजारीले त्यो जस्ताको तस्तै देख्यो र त्यसमा कालो रौँ उम्रेको छ भने, त्यो निको भएको हो; त्यो शुद्ध छ—पुजारीले त्यसलाई शुद्ध घोषणा गर्छ।

³⁸“कुनै पुरुष वा स्त्रीको छालामा सेता चम्किला दागहरू भए, ³⁹पुजारीले ती जाँच्छ; त्यसको छालामा भएका चम्किला दागहरू मधुरो सेतो छन् भने, यो छालामा निस्केको हानिरहित बिबिरा हो; त्यो शुद्ध छ।

⁴⁰“कुनै मानिसको टाउकोको कपाल झर्यो भने, त्यो मुडुलो हो, तर त्यो शुद्ध छ। ⁴¹त्यसको टाउकोको अगाडिको भागबाट कपाल झर्यो भने, त्यसको निधार मुडुलो हो, तर त्यो शुद्ध छ। ⁴²तर त्यसको मुडुलो टाउको वा निधारमा रातो-सेतो घाउ छ भने, त्यो त्यसको मुडुलो टाउको वा निधारमा फैलिरहेको छालाको रोग हो। ⁴³पुजारीले त्यसलाई जाँच्छ; त्यसको मुडुलो टाउको वा निधारमा शरीरको छालाको रोगजस्तै रातो-सेतो सुनिने छ भने— ⁴⁴छालाको रोग लागेको मानिस अशुद्ध छ; पुजारीले त्यसलाई अशुद्ध घोषणा गर्नुपर्छ, त्यसको दाग त्यसको टाउकोमा छ।

⁴⁵“छालाको रोग लागेको जोसुकैले च्यातिएका लुगा लगाउनुपर्छ, आफ्नो कपाल खुला छोड्नुपर्छ, माथिल्लो ओठ ढाक्नुपर्छ, र ‘अशुद्ध, अशुद्ध!’ भनी कराउनुपर्छ। ^b b v45 माथिल्लो ओठ ढाक्नु भनेको शोकको र समुदायबाट अलग गरिएको प्राचीन चिन्ह थियो। ⁴⁶दाग रहेसम्म त्यो अशुद्ध रहन्छ—अशुद्ध; त्यो छाउनीबाहिर एक्लै बस्नुपर्छ।

लुगाहरूमा ढुसी

⁴⁷“कुनै लुगामा ढुसीको दाग देखियो भने, त्यो ऊनको लुगा होस् वा सूतीको, ⁴⁸सूती वा ऊनको कपडामा, बुनेको होस् वा बाटेको, वा छालामा वा छालाको कुनै पनि वस्तुमा— ⁴⁹लुगा, छाला, ताना, वा बाना, वा छालाको कुनै पनि वस्तुमा भएको दाग हरियो वा रातो छ भने, त्यो ढुसी हो र त्यो पुजारीलाई देखाइनुपर्छ। ⁵⁰पुजारीले त्यो दाग जाँचेर प्रभावित वस्तुलाई सात दिन अलग्गै राख्नुपर्छ। ⁵¹सातौँ दिनमा त्यसले त्यो दाग जाँच्छ। त्यो लुगा, ताना वा बाना, वा छाला वा छालाले बनेको कुनै पनि वस्तुमा फैलिएको छ भने, त्यो नाश गर्ने ढुसी हो—अशुद्ध। ⁵²दाग भएको त्यो लुगा—ताना वा बाना, ऊन वा सूती—वा छालाको कुनै पनि वस्तु जलाइयोस्, किनकि त्यो नाश गर्ने ढुसी हो; त्यसलाई आगोमा जलाइयोस्।

⁵³“तर पुजारीले त्यो जाँच्दा त्यो दाग लुगा, वा ताना, वा बाना, वा छालाको कुनै पनि वस्तुमा फैलिएको छैन भने, ⁵⁴पुजारीले दाग भएको त्यो वस्तु धुन अह्राउनेछ, र त्यसलाई अझै सात दिन अलग्गै राख्नेछ। ⁵⁵प्रभावित कपडा धोएपछि पुजारीले त्यो जाँच्छ। दाग फैलिएको नभए पनि त्यसको रूप बदलिएको छैन भने, त्यो अशुद्ध छ। त्यसलाई आगोमा जलाइयोस्—त्यो भित्र होस् वा बाहिर, कुहाउने दाग हो। ⁵⁶धोएपछि दाग मधुरो भएको पुजारीले देख्यो भने, त्यसले त्यो भाग लुगा, छाला, वा बुनेको वा बाटेको कपडाबाट च्यातेर निकाल्नुपर्छ। ⁵⁷त्यो लुगा, बुनेको वा बाटेको कपडा, वा कुनै छालामा फेरि देखा पर्‍यो भने, त्यो फैलिरहेको छ; दाग भएको वस्तु आगोमा जलाइयोस्। ⁵⁸तर तैँले धोएको लुगा, ताना, बाना, वा छालाको वस्तुबाट दाग हट्यो भने, त्यो फेरि धोइयोस्—त्यो शुद्ध छ।

⁵⁹“ऊन वा सूतीको लुगा, ताना वा बाना, वा छालाको कुनै पनि वस्तुमा भएको ढुसीको दागको निम्ति—त्यो शुद्ध वा अशुद्ध घोषणा गर्न—यही व्यवस्था हो।”