لاوي سرشتو 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي فرمايو تہ

²”جڏهن ڪنهن ماڻهوءَ جي چمڙيءَ تي سوج، ڏڻو يا چمڪندڙ داغ ٿئي ۽ اهو چمڙيءَ جو مرض بڻجي وڃي، تڏهن کيس هارون ڪاهن وٽ يا سندس ڪنهن ڪاهن پٽ وٽ آندو وڃي. ^a a v2 هتي بيان ڪيل چمڙيءَ جي حالت اها جديد بيماري ناهي جنهن کي ڪوڙهه (هينسن جو مرض) سڏين ٿا؛ اها چمڙي، ڪپڙي ۽ مٿاڇري جي ڦهلجندڙ ڪيترين ئي حالتن کي ظاهر ڪري ٿي، جن ڪري ماڻهو رسمي طور ناپاڪ ٿي پوندو هو. ³ڪاهن چمڙيءَ جي نشان کي جاچي ٿو. جيڪڏهن ان ۾ وار اڇا ٿي ويا آهن ۽ اهو چمڙيءَ کان وڌيڪ اونهو لڳي ٿو، تہ اهو ناپاڪ ڪندڙ چمڙيءَ جو مرض آهي؛ ڪاهن کيس جاچي ناپاڪ قرار ڏئي ٿو. ⁴پر جيڪڏهن سندس چمڙيءَ تي چمڪندڙ داغ اڇو هجي، چمڙيءَ کان وڌيڪ اونهو نہ هجي ۽ ان جا وار اڇا نہ ٿيا هجن، تہ ڪاهن ان ماڻهوءَ کي ست ڏينهن الڳ رکي. ⁵ستين ڏينهن ڪاهن کيس جاچي ٿو؛ جيڪڏهن نشان نہ بدليو آهي ۽ چمڙيءَ تي نہ ڦهليو آهي، تہ کيس ٻيا ست ڏينهن الڳ رکي ٿو. ⁶ستين ڏينهن ڪاهن کيس ٻيهر جاچي ٿو. جيڪڏهن ڦٽ ڦڪو ٿي ويو آهي ۽ چمڙيءَ تي نہ ڦهليو آهي، تہ کيس پاڪ قرار ڏئي ٿو— اهو رڳو ڏڻو آهي. هو پنهنجا ڪپڙا ڌوئي ٿو ۽ پاڪ ٿئي ٿو. ⁷پر جيڪڏهن پاڪائيءَ لاءِ ڪاهن کي پاڻ ڏيکارڻ کانپوءِ ڏڻو سندس چمڙيءَ تي ڦهلجي وڃي، تہ هو وري ڪاهن کي پاڻ ڏيکاري. ⁸ڪاهن کيس جاچي ٿو: جيڪڏهن ڏڻو چمڙيءَ تي ڦهليو آهي، تہ کيس ناپاڪ قرار ڏئي ٿو— اهو چمڙيءَ جو مرض آهي.

⁹”جڏهن ڪنهن ۾ ناپاڪ ڪندڙ چمڙيءَ جو مرض ظاهر ٿئي، تہ کيس ڪاهن وٽ آندو وڃي. ¹⁰ڪاهن کيس جاچي ٿو: جيڪڏهن چمڙيءَ تي اڇي سوج ٿيل هجي، جنهن وار اڇا ڪري ڇڏيا هجن، ۽ ان ۾ ڪچو گوشت هجي. ¹¹اهو پراڻو چمڙيءَ جو مرض آهي؛ ڪاهن کيس ناپاڪ قرار ڏيندو. هو کيس الڳ نہ رکي، ڇاڪاڻ تہ هو ناپاڪ آهي.

¹²”پر جيڪڏهن مرض ڦٽي نڪري ۽ ڪاهن جتي بہ ڏسي، سندس مٿي کان پيرن تائين سڄي چمڙي ڍڪي ڇڏي، ¹³تہ ڪاهن کيس جاچي ٿو؛ جيڪڏهن مرض سندس سڄي بدن کي ڍڪي ڇڏيو آهي، تہ کيس پاڪ قرار ڏئي ٿو— جڏهن سڄو اڇو ٿي ويو آهي، تہ هو پاڪ آهي. ¹⁴پر جنهن ڏينهن هن ۾ ڪچو گوشت ظاهر ٿئي، ان ڏينهن هو ناپاڪ ٿيندو. ¹⁵ڪاهن ڪچو گوشت ڏسي ٿو ۽ کيس ناپاڪ قرار ڏئي ٿو؛ ڪچو گوشت ناپاڪ آهي— اهو چمڙيءَ جو مرض آهي. ¹⁶پر جيڪڏهن ڪچو گوشت بدلجي اڇو ٿي وڃي، تہ هو ڪاهن وٽ اچي. ¹⁷ڪاهن کيس جاچي ٿو؛ جيڪڏهن نشان اڇو ٿي ويو آهي، تہ کيس پاڪ قرار ڏئي ٿو— هو پاڪ آهي.

¹⁸”جڏهن ڪنهن جي چمڙيءَ تي ڦوڙو ٿئي ۽ اهو ٺيڪ ٿي وڃي، ¹⁹تڏهن جيڪڏهن ڦوڙي تي اڇي سوج يا لال-اڇو چمڪندڙ داغ ٿئي، تہ اهو ڪاهن کي ڏيکاريو وڃي. ²⁰ڪاهن ان کي جاچي ٿو؛ جيڪڏهن اهو چمڙيءَ کان هيٺ لڳي ٿو ۽ وار اڇا ٿي ويا آهن، تہ کيس ناپاڪ قرار ڏئي ٿو— ڦوڙي ۾ چمڙيءَ جو مرض ڦٽي نڪتو آهي. ²¹پر جيڪڏهن ڪاهن ان ۾ ڪو اڇو وار نہ ڏسي، اهو چمڙيءَ کان هيٺ نہ هجي ۽ ڦڪو ٿي ويو هجي، تہ کيس ست ڏينهن الڳ رکي. ²²جيڪڏهن اهو چمڙيءَ تي وڌيڪ ڦهلجي، تہ ڪاهن کيس ناپاڪ قرار ڏئي ٿو؛ اهو مرض آهي. ²³پر جيڪڏهن چمڪندڙ داغ پنهنجي جاءِ تي ئي رهي ۽ نہ ڦهلي، تہ اهو ڦوڙي جو نشان آهي، ۽ ڪاهن کيس پاڪ قرار ڏئي.

²⁴”يا جڏهن چمڙي ٻرڻ سبب ڏڙي وڃي، ۽ ڏڙيل جاءِ جو ڪچو گوشت لال-اڇو يا اڇو چمڪندڙ داغ بڻجي وڃي، ²⁵تہ ڪاهن ان کي جاچي ٿو: جيڪڏهن چمڪندڙ داغ ۾ وار اڇا ٿي ويا آهن ۽ اهو چمڙيءَ کان وڌيڪ اونهو لڳي ٿو، تہ اهو ڏڙيل جاءِ ۾ ڦٽي نڪتل چمڙيءَ جو مرض آهي— کيس ناپاڪ قرار ڏئي ٿو؛ اهو چمڙيءَ جو مرض آهي. ²⁶جيڪڏهن ڪاهن ان کي جاچي ۽ چمڪندڙ داغ ۾ ڪو اڇو وار نہ ڏسي، ۽ اهو چمڙيءَ کان وڌيڪ اونهو نہ، پر ڦڪو هجي، تہ کيس ست ڏينهن الڳ رکي. ²⁷ستين ڏينهن ڪاهن کيس جاچي ٿو. جيڪڏهن اهو چمڙيءَ تي ڦهليو آهي، تہ ڪاهن کيس ناپاڪ قرار ڏئي ٿو— ناپاڪ ڪندڙ چمڙيءَ جو مرض. ²⁸پر جيڪڏهن چمڪندڙ داغ پنهنجي جاءِ تي رهي، چمڙيءَ تي نہ ڦهلي ۽ ڦڪو ٿي وڃي، تہ اها ڏڙيل جاءِ جي سوج آهي؛ ڪاهن کيس پاڪ قرار ڏئي— اهو رڳو ڏڙڻ جو نشان آهي.

²⁹”جڏهن ڪنهن مرد يا عورت جي مٿي يا ڏاڙهيءَ ۾ ڪو نشان ٿئي، ³⁰تہ ڪاهن نشان کي جاچي ٿو؛ جيڪڏهن اهو چمڙيءَ کان وڌيڪ اونهو هجي ۽ ان ۾ ٿورا پيلا وار هجن، تہ کين ناپاڪ قرار ڏئي ٿو— اها کارش آهي، مٿي يا ڏاڙهيءَ جو چمڙيءَ جو مرض. ³¹پر جيڪڏهن ڪاهن کارش جي نشان کي جاچي ۽ اهو چمڙيءَ کان وڌيڪ اونهو نہ لڳي ۽ ان ۾ ڪارو وار نہ هجي، تہ ڪاهن ان ماڻهوءَ کي ست ڏينهن الڳ رکي. ³²ستين ڏينهن ڪاهن نشان کي جاچي ٿو: جيڪڏهن کارش نہ ڦهلي آهي، ان ۾ پيلا وار ناهن، ۽ اها چمڙيءَ کان وڌيڪ اونهي نہ ٿي لڳي. ³³تہ اهو ماڻهو هجامت ڪرائي، پر ڦٽيل جاءِ نہ ڪرائي؛ ڪاهن کيس ٻيا ست ڏينهن الڳ رکي ٿو. ³⁴ستين ڏينهن ڪاهن کارش کي جاچي ٿو. جيڪڏهن اها چمڙيءَ تي نہ ڦهلي آهي ۽ چمڙيءَ کان وڌيڪ اونهي نہ ٿي لڳي، تہ ڪاهن کيس پاڪ قرار ڏئي ٿو. هو پنهنجا ڪپڙا ڌوئي ٿو ۽ پاڪ ٿئي ٿو. ³⁵پر جيڪڏهن سندس پاڪ ٿيڻ کانپوءِ کارش چمڙيءَ تي وڌيڪ ڦهلجي، ³⁶تہ ڪاهن کيس جاچي ٿو؛ جيڪڏهن کارش چمڙيءَ تي ڦهلي وئي آهي، تہ ڪاهن کي پيلن وارن جي ڳولا ڪرڻ جي ضرورت ناهي— اهو ماڻهو ناپاڪ آهي. ³⁷پر جيڪڏهن ڪاهن ان کي اڻ بدليل ڏسي ۽ ان ۾ ڪارا وار اڀري آيا هجن، تہ اها ٺيڪ ٿي وئي آهي؛ هو پاڪ آهي— ڪاهن کيس پاڪ قرار ڏئي ٿو.

³⁸”جڏهن ڪنهن مرد يا عورت جي چمڙيءَ تي اڇا چمڪندڙ داغ ٿين، ³⁹تہ ڪاهن کين جاچي ٿو؛ جيڪڏهن سندن چمڙيءَ تي چمڪندڙ داغ ڦڪا اڇا آهن، تہ اهو نقصان کان سواءِ ڏڻو آهي جيڪو چمڙيءَ تي ڦٽي نڪتو آهي؛ هو پاڪ آهي.

⁴⁰”جڏهن ڪنهن مرد جا مٿي جا وار ڇڻي وڃن، تہ هو گنجو آهي، پر پاڪ آهي. ⁴¹جيڪڏهن مٿي جي اڳئين پاسي کان وار ڇڻي وڃن، تہ سندس پيشانيءَ تي گنج آهي، پر هو پاڪ آهي. ⁴²پر جيڪڏهن سندس گنج واري مٿي يا پيشانيءَ تي لال-اڇو ڦٽ هجي، تہ اهو سندس گنج واري مٿي يا پيشانيءَ تي ڦٽي نڪتل چمڙيءَ جو مرض آهي. ⁴³ڪاهن کيس جاچي ٿو؛ جيڪڏهن سندس گنج واري مٿي يا پيشانيءَ تي لال-اڇي سوج هجي، جھڙو بدن جي چمڙيءَ تي چمڙيءَ جو مرض ٿئي ٿو. ⁴⁴چمڙيءَ جي مرض وارو ماڻهو ناپاڪ آهي؛ ڪاهن کيس ناپاڪ قرار ڏئي، ڇاڪاڻ تہ سندس نشان مٿي تي آهي.

⁴⁵”جنهن کي بہ چمڙيءَ جو مرض هجي، تنهن کي ڦاٽل ڪپڙا پهرڻا پوندا، وار کليل ڇڏڻا پوندا، مٿينءَ چپ کي ڍڪڻو پوندو ۽ رڙ ڪري چوڻو پوندو تہ ’ناپاڪ، ناپاڪ!‘ ^b b v45 مٿين چپ کي ڍڪڻ سوڳ ۽ جماعت کان ڪٽجي وڃڻ جو قديم نشان هو. ⁴⁶جيستائين نشان رهي، تيستائين هو ناپاڪ آهي— ناپاڪ؛ هو اڪيلو رهندو، ڇانوڻيءَ کان ٻاهر.

ڪپڙن ۾ ڦوڦي

⁴⁷”جڏهن ڪنهن ڪپڙي ۾ ڦوڦيءَ جو نشان ٿئي، ڀلي اهو اوني هجي يا ڪتان جو ڪپڙو، ⁴⁸ڪتان يا اون جي ڪپڙي ۾، اڻيل يا ڳنڍيل ۾، يا چمڙي ۾ يا چمڙيءَ جي ڪنهن شيءِ ۾، ⁴⁹جيڪڏهن ڪپڙي، چمڙي، تاڻي، ٻاڻي يا چمڙيءَ جي ڪنهن شيءِ ۾ نشان سائي يا ڳاڙهي رنگ جو هجي، تہ اها ڦوڦي آهي ۽ ڪاهن کي ڏيکاري وڃي. ⁵⁰ڪاهن نشان کي جاچي ٿو ۽ متاثر شيءِ کي ست ڏينهن الڳ رکي ٿو. ⁵¹ستين ڏينهن هو نشان کي جاچي ٿو. جيڪڏهن اهو ڪپڙي، تاڻي يا ٻاڻي ۾، يا چمڙيءَ ۾ يا چمڙيءَ مان ٺهيل ڪنهن شيءِ ۾ ڦهلجي ويو آهي، تہ اها تباهه ڪندڙ ڦوڦي آهي— ناپاڪ. ⁵²اهو ڪپڙو— تاڻو يا ٻاڻو، اون يا ڪتان— يا نشان وارو چمڙيءَ جو ڪو بہ سامان ساڙي ڇڏيو، ڇاڪاڻ تہ اها تباهه ڪندڙ ڦوڦي آهي؛ ان کي باھ ۾ ساڙيو.

⁵³”پر جيڪڏهن ڪاهن ان کي جاچي ۽ ڦٽ ڪپڙي، تاڻي، ٻاڻي يا چمڙيءَ جي ڪنهن سامان ۾ نہ ڦهليو هجي، ⁵⁴تہ ڪاهن نشان وارين شيءِ کي ڌوئڻ جو حڪم ڏيندو ۽ ان کي ٻيا ست ڏينهن الڳ رکندو. ⁵⁵متاثر ڪپڙي ڌوتل کانپوءِ ڪاهن ان کي جاچي ٿو. جيڪڏهن نشان جي شڪل نہ بدلي آهي، جيتوڻيڪ اهو نہ ڦهليو آهي، تہ اهو ناپاڪ آهي. ان کي باھ ۾ ساڙيو— اها کائيندڙ داغ آهي، اندر هجي يا ٻاهر. ⁵⁶جيڪڏهن ڪاهن ڏسي تہ ڌوئڻ کانپوءِ نشان ڦڪو ٿي ويو آهي، تہ هو ان کي ڪپڙي، چمڙي، يا اڻيل يا ڳنڍيل مواد مان ڦاڙي ڪڍي. ⁵⁷جيڪڏهن اهو وري ڪپڙي، اڻيل يا ڳنڍيل شيءِ، يا ڪنهن چمڙيءَ ۾ ظاهر ٿئي، تہ اهو ڦهلجي رهيو آهي؛ نشان وارين شيءِ کي باھ ۾ ساڙيو. ⁵⁸پر جيڪڏهن اهو نشان ان ڪپڙي، تاڻي، ٻاڻي يا چمڙيءَ جي شيءِ مان هليو وڃي جيڪا اوهان ڌوتي هئي، تہ ان کي ٻيهر ڌوئو— اها پاڪ آهي.

⁵⁹”اون يا ڪتان جي ڪپڙي، تاڻي يا ٻاڻي، يا چمڙيءَ جي ڪنهن شيءِ ۾ ڦوڦيءَ جي نشان لاءِ شريعت اها آهي— ان کي پاڪ يا ناپاڪ قرار ڏيڻ لاءِ.“