بحالي ۽ گھر ۾ ڀليڪار
اسان جي پيءُ ڏانهن موٽڻ جو رستو آهي. ٻه پکي، ديودار، ڳاڙهو ڌاڳو ۽ زوفا؛ ڪن، آڱوٺي ۽ پير جي آڱوٺي تي رت ۽ تيل لڳائڻ؛ نذرانا ان مطابق جيترو غريب ماڻهو ڏئي سگھي. ساڳيو طريقو متاثر گھر کي پاڪ ڪري ٿو — ديوارون ۽ پٿر به بحال ٿي سگھن ٿا.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–32, 34–53
14 1اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
2”چمڙيءَ جي بيماريءَ واري ماڻهوءَ لاءِ سندس پاڪائيءَ جي ڏينهن جو قانون هي آهي تہ کيس ڪاهن وٽ آندو وڃي. 3ڪاهن ڇانوڻيءَ کان ٻاهر وڃي کيس جاچي؛ جيڪڏهن سندس چمڙيءَ جي بيماري ڀلي ٿي وئي هجي، 4تہ ڪاهن حڪم ڏئي تہ پاڪ ٿيندڙ لاءِ ٻه جيئرا پاڪ پکي، ديار جو ڪاٺ، ڳاڙهو ڌاڳو ۽ زوفو آندا وڃن. a a v4 زوفو هڪ ننڍو گھاٽو ٻوٽو هو، جنهن جون ٽاريون پاڪائيءَ جي رسمن ۾ پاڻي ڇنڊڻ لاءِ قدرتي برش طور ڪم اينديون هيون. 5ڪاهن حڪم ڪري تہ هڪ پکي مٽيءَ جي ٿانءَ ۾ تازي پاڻيءَ مٿان ذبح ڪيو وڃي. 6هو جيئرو پکي، ديار جو ڪاٺ، ڳاڙهو ڌاڳو ۽ زوفو کڻي، انهن کي جيئري پکيءَ سميت تازي پاڻيءَ مٿان ذبح ٿيل پکيءَ جي رت ۾ ٻوڙي. 7هو پاڪ ٿيندڙ تي، جنهن کي چمڙيءَ جي بيماري هئي، رت ست ڀيرا ڇنڊيندو، کيس پاڪ قرار ڏيندو، پوءِ جيئرو پکي کليل ميدان ڏانهن اڏائي ڇڏيندو. b b v7 هڪ پکي ماريو ويو ۽ ٻيو، ان جي رت ۾ ٻوڙيل، جيئرو اڏامي وڃڻ لاءِ آزاد ڪيو ويو — اها موت ۽ جيئري ٿي اٿڻ واري زندگيءَ جي تصوير هئي، جنهن ذريعي يسوع هڪ ڏينهن پنهنجن ماڻهن کي پاڪ ڪندو.
8”پاڪ ٿيندڙ پنهنجا ڪپڙا ڌوئي، سمورا وار ڪوڙائي، پاڻيءَ ۾ وهنجي— تڏهن هو پاڪ ٿيندو. پوءِ هو ڇانوڻيءَ ۾ اچي سگھي ٿو، پر ست ڏينهن پنهنجي خيمي کان ٻاهر رهي. 9ستين ڏينهن هو پنهنجا سمورا وار— مٿو، ڏاڙهي، ڀرون— سڀ وار ڪوڙائي. پوءِ پنهنجا ڪپڙا ڌوئي ۽ پنهنجو بدن پاڻيءَ سان وهنجاري، تہ هو پاڪ ٿيندو.
10”اٺين ڏينهن هو بي عيب ٻه نر ٻچا، هڪ سال جي بي عيب مادي ٻچو، اناج جي قرباني لاءِ تيل سان ملايل ٽي ڪوارٽ ميدو ۽ هڪ پيالو تيل کڻي. 11پاڪ ڪندڙ ڪاهن پاڪ ٿيندڙ کي انهن قربانين سميت ملاقات جي خيمي جي دروازي تي اسان جي پيءُ اڳيان حاضر ڪري.
12”ڪاهن هڪ نر ٻچو کڻي تيل سميت ڏوهه جي قرباني طور پيش ڪندو ۽ انهن کي اسان جي پيءُ اڳيان لوڏڻ واري قرباني طور لوڏيندو. 13هو ٻچي کي انهيءَ جاءِ تي ذبح ڪري جتي گناهہ جي قرباني ۽ ساڙڻ واري قرباني ذبح ٿيندي آهي، يعني پاڪ جاءِ ۾— ڇاڪاڻ تہ ڏوهه جي قرباني، گناهہ جي قرباني وانگر، ڪاهن جي آهي؛ اها نهايت پاڪ آهي. 14ڪاهن ڏوهه جي قرباني جو ڪجھ رت کڻي پاڪ ٿيندڙ جي ساڄي ڪن جي نرم حصي تي، ساڄي انگوٺي تي ۽ ساڄي پير جي وڏي آڱر تي لڳائي. 15ڪاهن ڪجھ تيل کڻي پنهنجي کاٻي هٿ جي تري ۾ ڍارئي. 16هو پنهنجي ساڄي آڱر کاٻي هٿ جي تري ۾ موجود تيل ۾ ٻوڙي، تيل مان ڪجھ آڱر سان اسان جي پيءُ اڳيان ست ڀيرا ڇنڊي. 17هٿ جي تري ۾ بچيل تيل مان ڪجھ ڪاهن پاڪ ٿيندڙ جي ساڄي ڪن جي نرم حصي تي، ساڄي انگوٺي تي ۽ ساڄي پير جي وڏي آڱر تي، ڏوهه جي قرباني جي رت مٿان لڳائيندو. 18تري ۾ بچيل تيل ڪاهن پاڪ ٿيل جي مٿي تي لڳائي، ۽ اسان جي پيءُ اڳيان سندس لاءِ ڪفارو ڏئي. 19ڪاهن گناهہ جي قرباني پيش ڪري ۽ پاڪ ٿيل جي ناپاڪيءَ لاءِ ڪفارو ڏئي؛ پوءِ ساڙڻ واري قرباني ذبح ڪري. 20ڪاهن ساڙڻ واري قرباني ۽ اناج جي قرباني قربانگاهه تي پيش ڪندو، سندس لاءِ ڪفارو ڏيندو، تہ هو پاڪ ٿيندو.
21”پر جيڪڏهن هو غريب هجي ۽ کيس وسعت نہ هجي، تہ هو ڏوهه جي قرباني طور هڪ نر ٻچو کڻي، جيڪو سندس ڪفاري لاءِ لوڏيو وڃي، ۽ اناج جي قرباني لاءِ تيل سان ملايل اٽڪل ٻه ڪوارٽ ميدو ۽ اٽڪل هڪ پيالو تيل، 22انهن سان گڏ ٻه فاختائون يا ٻه ڪبوترن جا ٻچا— جيڪي بہ هو ڏئي سگھي، هڪڙو گناهہ جي قرباني لاءِ، ٻيو ساڙڻ واري قرباني لاءِ.
23”اٺين ڏينهن هو پنهنجي پاڪائيءَ لاءِ انهن کي ڪاهن وٽ، ملاقات جي خيمي جي دروازي تي، اسان جي پيءُ اڳيان آڻي. 24ڪاهن ڏوهه جي قرباني جو ٻچو ۽ تيل جو لوگ کڻي، انهن کي اسان جي پيءُ اڳيان لوڏڻ واري قرباني طور لوڏيندو. 25هو ڏوهه جي قرباني جي ٻچي کي ذبح ڪري، ان جو ڪجھ رت کڻي، پاڪ ٿيندڙ جي ساڄي ڪن جي نرم حصي، ساڄي انگوٺي ۽ ساڄي پير جي وڏي آڱر تي لڳائي. 26ڪاهن ڪجھ تيل پنهنجي کاٻي هٿ جي تري ۾ ڍارئي، 27پوءِ ساڄي آڱر سان کاٻي هٿ جي تري مان ڪجھ تيل اسان جي پيءُ اڳيان ست ڀيرا ڇنڊي. 28ڪاهن پنهنجي تري مان تيل پاڪ ٿيندڙ جي ساڄي ڪن جي نرم حصي، ساڄي انگوٺي ۽ ساڄي پير جي وڏي آڱر تي، ڏوهه جي قرباني جي رت واري جاءِ مٿان لڳائيندو. 29تري ۾ باقي بچيل تيل ڪاهن پاڪ ٿيندڙ جي مٿي تي لڳائي، تہ اسان جي پيءُ اڳيان سندس لاءِ ڪفارو ڏئي. 30پوءِ هو فاختائن مان هڪ يا ڪبوترن جي ٻچن مان هڪ، جيڪو بہ ڏيڻ جي وس ۾ هجي، پيش ڪري. 31جيڪو بہ ڏيڻ جي وس ۾ هجي— هڪڙو گناهہ جي قرباني طور، ٻيو ساڙڻ واري قرباني طور، اناج جي قرباني سان گڏ. ڪاهن پاڪ ٿيل لاءِ اسان جي پيءُ اڳيان ڪفارو ڏيندو.
32چمڙيءَ جي بيماريءَ واري انهيءَ ماڻهوءَ لاءِ، جنهن کي پنهنجي پاڪائيءَ جي قربانين جي وسعت ناهي، قانون هي آهي.“
گھر ۾ ڦپڙي
33اسان جي پيءُ موسيٰ ۽ هارون کي فرمايو تہ
34”جڏهن اوهين ڪنعان جي ملڪ ۾ داخل ٿيو، جيڪو آءٌ اوهان کي ملڪيت طور ٿو ڏيان، ۽ آءٌ اوهان جي ملڪيت واري ملڪ ۾ ڪنهن گھر ۾ ڦهلندڙ ڦپڙي لڳايان، 35تڏهن گھر جو مالڪ اچي ڪاهن کي ٻڌائي تہ ’منهنجي گھر ۾ بيماريءَ جهڙي ڪا شيءِ ظاهر ٿي آهي.‘ 36ڪاهن بيماري ڏسڻ لاءِ اندر وڃڻ کان اڳ گھر خالي ڪرائڻ جو حڪم ڏئي، تہ جيڪي ڪجھ ان ۾ هجي سو ناپاڪ قرار نہ ڏنو وڃي؛ پوءِ هو گھر کي جاچڻ لاءِ اندر وڃي. 37هو بيماريءَ کي جاچي؛ جيڪڏهن اها گھر جي ڀتين ۾ هجي— يعني سائي يا ڳاڙهاڻ مائل کڏا، جيڪي مٿاڇري کان وڌيڪ اونها نظر اچن. 38ڪاهن گھر جي دروازي مان ٻاهر نڪري گھر کي ست ڏينهن لاءِ بند ڪري ڇڏي. 39ستين ڏينهن ڪاهن واپس اچي ان کي جاچي. جيڪڏهن بيماري گھر جي ڀتين تي ڦهلجي وئي هجي، 40تہ هو حڪم ڏئي تہ بيمار پٿر ڪڍيا وڃن ۽ شهر کان ٻاهر ڪنهن ناپاڪ جاءِ تي اڇلايا وڃن. 41هو گھر جو اندر چوڌاري ڇلائي، ڇليل پلستر شهر کان ٻاهر ناپاڪ جاءِ تي اڇلائي ڇڏي. 42پراڻن پٿرن جي جاءِ تي ٻيا پٿر لڳايا وڃن، ۽ گھر تي نئون پلستر ڏنو وڃي.
43”جيڪڏهن پٿر ڪڍڻ، گھر ڇلڻ ۽ پلستر ڪرڻ کان پوءِ بيماري گھر ۾ وري موٽي اچي، 44تہ ڪاهن اندر وڃي جاچي؛ جيڪڏهن بيماري گھر ۾ ڦهلجي وئي آهي، تہ اها گھر ۾ تباهه ڪندڙ ڦپڙي آهي— اهو ناپاڪ آهي. 45هو گھر کي ڊاهي ڇڏي— پٿر، ڪاٺ ۽ سندس سمورو پلستر— ۽ ان کي شهر کان ٻاهر ناپاڪ جاءِ تي کڻي وڃي. 46جيڪو بہ گھر بند هجڻ دوران ان ۾ داخل ٿئي، سو شام تائين ناپاڪ آهي. 47جيڪو ان گھر ۾ ليٽي يا کائي، سو پنهنجا ڪپڙا ڌوئي.
48”جيڪڏهن ڪاهن اچي ان کي جاچي ۽ گھر کي پلستر ٿيڻ کان پوءِ بيماري نہ ڦهلي هجي، تہ هو ان کي پاڪ قرار ڏئي— بيماري ڀلي ٿي وئي آهي. 49گھر کي پاڪ ڪرڻ لاءِ هو ٻه پکي، ديار جو ڪاٺ، ڳاڙهو ڌاڳو ۽ زوفو کڻي، 50ان مان هڪ پکيءَ کي مٽيءَ جي ٿانءَ ۾ تازي پاڻيءَ مٿان ذبح ڪري. 51هو ديار جو ڪاٺ، زوفو، ڳاڙهو ڌاڳو ۽ جيئرو پکي کڻي، انهن کي ذبح ٿيل پکيءَ جي رت ۽ تازي پاڻيءَ ۾ ٻوڙي، گھر تي ست ڀيرا ڇنڊي. 52پوءِ هو گھر کي پکيءَ جي رت، تازي پاڻيءَ، جيئري پکيءَ، ديار جي ڪاٺ، زوفي ۽ ڳاڙهي ڌاڳي سان پاڪ ڪري. 53هو جيئرو پکي شهر کان ٻاهر کليل ميدان ڏانهن اڏائي ڇڏي، گھر لاءِ ڪفارو ڏئي، تہ اهو پاڪ ٿيندو.“
54هي قانون آهي هر قسم جي چمڙيءَ جي بيماريءَ ۽ خارش لاءِ، 55ڪپڙي يا گھر ۾ ڦپڙيءَ لاءِ، 56سوڄ، پپڙي يا چمڪندڙ ڌٻي لاءِ بہ، 57اهو سيکارڻ لاءِ تہ ڪڏهن ڪا شيءِ ناپاڪ آهي ۽ ڪڏهن پاڪ. هي چمڙيءَ جي بيماريءَ ۽ ڦپڙيءَ جو قانون آهي.