ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ଓ ଗୃହକୁ ସ୍ଵାଗତ
ଆମର ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିବାର ଏକ ପଥ ଅଛି। ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ, ଏରସ କାଠ, ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଓ ଏଜୋବ; କାନ, ହାତର ବୁଢ଼ା ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ପାଦର ବୁଢ଼ା ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ରକ୍ତ ଓ ତୈଳ; ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଯାହା ଦେଇପାରେ ସେହି ମାପରେ ନୈବେଦ୍ୟ। ସେହି ପ୍ରଣାଳୀ ସଂକ୍ରମିତ ଗୃହକୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଚି କରେ — କାନ୍ଥ ଓ ପଥର ମଧ୍ୟ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହୋଇପାରେ।
14 1ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ,
2“ଚର୍ମରୋଗୀ ଆପଣା ଶୁଚିକରଣ ଦିନରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରିବ, ତାହା ଏହି; ତାହାକୁ ଯାଜକ ନିକଟକୁ ଅଣାଯିବ। 3ଯାଜକ ଛାଉଣିର ବାହାରକୁ ଯାଇ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବ; ଯଦି ତାହାର ଚର୍ମରୋଗ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଥାଏ, 4ତେବେ ଯାଜକ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିମନ୍ତେ ଦୁଇଟି ଜୀଵିତ ଶୁଚି ପକ୍ଷୀ, ଏରସ କାଷ୍ଠ, ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଓ ଏସୋବ ଅଣାଇବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବ। a a v4 ଏସୋବ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ବୁଦାଳିଆ ଉଦ୍ଭିଦ ଥିଲା, ଯାହାର ଡାଳ ଶୁଚିକରଣ ବିଧିରେ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଛିଞ୍ଚିବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଵାଭାବିକ ତୂଳିକା ରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା। 5ଯାଜକ ଏକ ମୃତ୍ତିକା ପାତ୍ରସ୍ଥ ସ୍ରୋତଜଳ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ପକ୍ଷୀ ବଧ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବ। 6ସେ ସେହି ଜୀଵିତ ପକ୍ଷୀ, ଏରସ କାଷ୍ଠ, ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଓ ଏସୋବ ନେଇ ସ୍ରୋତଜଳ ଉପରେ ବଧ କରାଯାଇଥିବା ପକ୍ଷୀର ରକ୍ତରେ ସେହି ଜୀଵିତ ପକ୍ଷୀ ସହିତ ତାହାସବୁ ବୁଡ଼ାଇବ। 7ପୁଣି ସେ ଚର୍ମରୋଗରୁ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଉପରେ ସାତ ଥର ସେହି ରକ୍ତ ଛିଞ୍ଚି ତାହାକୁ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବ, ତତ୍ପରେ ସେହି ଜୀଵିତ ପକ୍ଷୀକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଛାଡ଼ିଦେବ। b b v7 ଗୋଟିଏ ପକ୍ଷୀ ବଧ କରାଯାଉଥିଲା, ପୁଣି ଅନ୍ୟଟି, ତାହାର ରକ୍ତରେ ବୁଡ଼ାଯାଇ, ଜୀଵିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଉଡ଼ିଯିବା ନିମନ୍ତେ ମୁକ୍ତ କରାଯାଉଥିଲା — ଏହା ସେହି ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ଜୀବନର ଚିତ୍ର, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଯୀଶୁ ଦିନେ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କୁ ଶୁଚି କରିବେ।
8“ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ, ଆପଣା ସମସ୍ତ କେଶ କ୍ଷୌର କରିବ ଓ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବ — ତେବେ ସେ ଶୁଚି ହେବ। ତତ୍ପରେ ସେ ଛାଉଣିରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ, କିନ୍ତୁ ସାତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣା ତମ୍ବୁ ବାହାରେ ରହିବ। 9ସପ୍ତମ ଦିନରେ ସେ ଆପଣା ସମସ୍ତ କେଶ — ମସ୍ତକ, ଦାଢ଼ି, ଭ୍ରୂ — ଆପଣା ସମସ୍ତ କେଶ କ୍ଷୌର କରିବ। ତେବେ ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ ଓ ଜଳରେ ଆପଣା ଶରୀର ସ୍ନାନ କରିବ, ତହିଁରେ ସେ ଶୁଚି ହେବ।
10“ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଦୁଇଟି ମେଷଶାବକ ଓ ଏକ ବର୍ଷୀୟ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଗୋଟିଏ ମେଷୀ ଶାବକ, ପୁଣି ଭକ୍ଷ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ତୈଳ ମିଶ୍ରିତ ତିନି ସେର ସରୁ ମଇଦା ଓ ଏକ ପାତ୍ର ତୈଳ ନେବ। 11ଶୁଚିକାରୀ ଯାଜକ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଏହିସବୁ ନୈବେଦ୍ୟ ସହିତ ସମାଗମ ତମ୍ବୁର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ କରିବ।
12“ଯାଜକ ଗୋଟିଏ ମେଷଶାବକ ନେଇ ତାହା ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳି ରୂପେ ତୈଳ ସହିତ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବ, ପୁଣି ସେସବୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ ନୈବେଦ୍ୟ ରୂପେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରିବ। 13ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଓ ହୋମବଳି ବଧ କରାଯାଏ, ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସେ ସେହି ମେଷଶାବକ ବଧ କରିବ — କାରଣ ପାପାର୍ଥକ ବଳି ପରି ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳି ଯାଜକର ହୁଏ; ତାହା ମହାପବିତ୍ର ଅଟେ। 14ଯାଜକ ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳିର କିଛି ରକ୍ତ ନେଇ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ଦକ୍ଷିଣ କର୍ଣ୍ଣର ତଳଭାଗରେ, ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳିରେ ଓ ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ପାଦର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳିରେ ଦେବ। 15ଯାଜକ ସେହି ତୈଳରୁ କିଛି ନେଇ ଆପଣା ବାମ ପାପୁଲିରେ ଢାଳିବ। 16ସେ ଆପଣା ବାମ ପାପୁଲିସ୍ଥିତ ତୈଳରେ ଆପଣା ଦକ୍ଷିଣ ଅଙ୍ଗୁଳି ବୁଡ଼ାଇ ଆପଣା ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ସାତ ଥର କିଛି ତୈଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଛିଞ୍ଚିବ। 17ଆପଣା ପାପୁଲିରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ତୈଳରୁ ଯାଜକ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ଦକ୍ଷିଣ କର୍ଣ୍ଣର ତଳଭାଗରେ, ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳିରେ ଓ ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ପାଦର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳିରେ, ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳିର ରକ୍ତ ଉପରେ କିଛି ଦେବ। 18ଯାଜକ ଆପଣା ପାପୁଲିରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ତୈଳ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ମସ୍ତକରେ ଦେବ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବ। 19ଯାଜକ ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବ ଓ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିମନ୍ତେ ତାହାର ଅଶୁଚିତାରୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବ; ତତ୍ପରେ ସେ ହୋମବଳି ବଧ କରିବ। 20ଯାଜକ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରେ ହୋମବଳି ଓ ଭକ୍ଷ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବ ଓ ତାହା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବ, ତହିଁରେ ସେ ଶୁଚି ହେବ।
21“କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେ ଦରିଦ୍ର ଓ ତାହାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ନ ଥାଏ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରିବାକୁ ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳି ରୂପେ ଗୋଟିଏ ମେଷଶାବକ, ଆଉ ଭକ୍ଷ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ତୈଳ ମିଶ୍ରିତ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ସେର ସରୁ ମଇଦା ଓ ପ୍ରାୟ ଏକ ପାତ୍ର ତୈଳ, 22ପୁଣି ଦୁଇଟି କପୋତ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ପାରାଛୁଆ — ଯାହା ତାହାର ସାମର୍ଥ୍ୟାନୁସାରେ ହୁଏ — ତହିଁରୁ ଗୋଟିଏ ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଓ ଅନ୍ୟଟି ହୋମବଳି ନିମନ୍ତେ ନେବ।
23“ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ ସେ ଆପଣା ଶୁଚିୀକରଣ ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାଜକ ନିକଟକୁ, ସମାଗମ ତମ୍ବୁର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିବ। 24ଯାଜକ ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳିର ମେଷଶାବକ ଓ ତୈଳପାତ୍ର ନେଇ ସେସବୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ ନୈବେଦ୍ୟ ରୂପେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରିବ। 25ସେ ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳିର ମେଷଶାବକ ବଧ କରିବ, ତାହାର କିଛି ରକ୍ତ ନେଇ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ଦକ୍ଷିଣ କର୍ଣ୍ଣର ତଳଭାଗରେ, ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳିରେ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ପାଦର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳିରେ ଦେବ। 26ଯାଜକ ସେହି ତୈଳରୁ କିଛି ଆପଣା ବାମ ପାପୁଲିରେ ଢାଳିବ, 27ପୁଣି ଆପଣା ଦକ୍ଷିଣ ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ଆପଣା ବାମ ପାପୁଲିସ୍ଥିତ କିଛି ତୈଳ ସାତ ଥର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଛିଞ୍ଚିବ। 28ଯାଜକ ଆପଣା ପାପୁଲିସ୍ଥିତ ତୈଳ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ଦକ୍ଷିଣ କର୍ଣ୍ଣର ତଳଭାଗରେ, ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳିରେ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ପାଦର ବୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୁଳିରେ, ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳିର ରକ୍ତ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଉପରେ ଦେବ। 29ଯାଜକ ଆପଣା ପାପୁଲିରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ତୈଳ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ମସ୍ତକରେ ଦେଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବ। 30ତେବେ ସେ ଆପଣା ସାମର୍ଥ୍ୟାନୁସାରେ ସେହି କପୋତ କିମ୍ବା ପାରାଛୁଆ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବ। 31ତାହାର ସାମର୍ଥ୍ୟାନୁସାରେ — ଗୋଟିଏ ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଓ ଅନ୍ୟଟି ଭକ୍ଷ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ସହିତ ହୋମବଳି ନିମନ୍ତେ। ଯାଜକ ଶୁଚିୀକରଣ ହେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବ।
32“ଯେଉଁ ଚର୍ମରୋଗୀ ଆପଣା ଶୁଚିୀକରଣ ନିମନ୍ତେ ନୈବେଦ୍ୟ ଯୋଗାଡ଼ କରିପାରେ ନାହିଁ, ତାହା ପକ୍ଷେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଟେ।”
ଗୃହର କୁଷ୍ଠ
33ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ,
34“ଆମ୍ଭେ ଯେଉଁ କିଣାନ ଦେଶ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଧିକାର ରୂପେ ଦେଉଅଛୁ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେହି ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ ଯଦି ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଧିକୃତ ଦେଶସ୍ଥ କୌଣସି ଗୃହରେ ବ୍ୟାପିବା କୁଷ୍ଠ ଦେଉ, 35ତେବେ ସେହି ଗୃହର ସ୍ଵାମୀ ଆସି ଯାଜକକୁ କହିବ, ‘ମୋʼ ଗୃହରେ ରୋଗ ପରି କିଛି ଦେଖାଯାଉଅଛି।’ 36ଯାଜକ ସେହି ରୋଗ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଗୃହ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ତାହା ଖାଲି କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବ, ଯେପରି ଗୃହର କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷିତ ନ ହୁଏ; ତତ୍ପରେ ସେ ଗୃହ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରବେଶ କରିବ। 37ସେ ସେହି ରୋଗ ପରୀକ୍ଷା କରିବ, ପୁଣି ଯଦି ତାହା ଗୃହର କାନ୍ଥରେ ଥାଏ — ଈଷତ୍ ହରିତ୍ କିମ୍ବା ଈଷତ୍ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଖୋଳ, ଯାହା କାନ୍ଥ ଉପରିଭାଗ ଅପେକ୍ଷା ଗଭୀର ଦେଖାଯାଏ। 38ତେବେ ଯାଜକ ଗୃହର ଦ୍ଵାର ଦେଇ ବାହାରି ଯାଇ ତାହା ସାତ ଦିନ ବନ୍ଦ କରି ରଖିବ। 39ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଯାଜକ ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଫେରିଆସିବ। ଯଦି ସେହି ରୋଗ ଗୃହର କାନ୍ଥରେ ବ୍ୟାପିଥାଏ, 40ତେବେ ସେ ରୋଗଯୁକ୍ତ ପ୍ରସ୍ତରଗୁଡ଼ିକ ଉପାଡ଼ି ନଗର ବାହାରେ ଅଶୁଚି ସ୍ଥାନକୁ ଫିଙ୍ଗିଦେବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବ। 41ପୁଣି ସେ ଗୃହ ଭିତରର ଚାରିଆଡ଼େ ଛେଲିବ ଓ ଛେଲି ହୋଇଥିବା ଚୂନ ନଗର ବାହାରେ ଅଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ ଢାଳିଦେବ। 42ସେହି ପୁରୁଣା ପ୍ରସ୍ତର ବଦଳରେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ଦିଆଯିବ ଓ ନୂତନ ଚୂନ ଦ୍ଵାରା ଗୃହ ଲେପନ କରାଯିବ।
43“ଯଦି ପ୍ରସ୍ତର ଉପାଡ଼ି, ଗୃହ ଛେଲି ଓ ଲେପନ କରିବା ପରେ ସେହି ରୋଗ ପୁନର୍ବାର ଗୃହରେ ଫେରିଆସେ, 44ତେବେ ଯାଜକ ପ୍ରବେଶ କରି ପରୀକ୍ଷା କରିବ; ଯଦି ସେହି ରୋଗ ଗୃହରେ ବ୍ୟାପିଥାଏ, ତେବେ ତାହା ଗୃହର ବିନାଶକାରୀ କୁଷ୍ଠ ଅଟେ — ତାହା ଅଶୁଚି। 45ସେ ସେହି ଗୃହ — ପ୍ରସ୍ତର, କାଠ ଓ ତାହାର ସମସ୍ତ ଚୂନ ଭାଙ୍ଗି ପକାଇ ନଗର ବାହାରେ ଅଶୁଚି ସ୍ଥାନକୁ ବହିନେଇ ଯିବ। 46ଯେତେବେଳେ ସେହି ଗୃହ ବନ୍ଦ ଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଯେକେହି ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଚି ରହିବ। 47ଯେ ସେହି ଗୃହରେ ଶୟନ କରେ କିମ୍ବା ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ।
48“ଯଦି ଯାଜକ ଆସି ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରେ, ପୁଣି ଗୃହ ଲେପନ କରିବା ପରେ ସେହି ରୋଗ ଗୃହରେ ବ୍ୟାପି ନ ଥାଏ, ତେବେ ସେ ତାହା ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବ — ସେହି ରୋଗ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଅଛି। 49ସେ ଗୃହ ଶୁଚି କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ, ଏରସ କାଷ୍ଠ, ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଓ ଏସୋବ ନେବ, 50ପୁଣି ସେ ଏକ ମୃତ୍ତିକା ପାତ୍ରସ୍ଥ ସ୍ରୋତଜଳ ଉପରେ ସେହି ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବଧ କରିବ। 51ସେ ଏରସ କାଷ୍ଠ, ଏସୋବ, ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଓ ଜୀଵିତ ପକ୍ଷୀ ନେଇ ବଧ କରାଯାଇଥିବା ପକ୍ଷୀର ରକ୍ତ ଓ ସ୍ରୋତଜଳରେ ବୁଡ଼ାଇ ଗୃହ ଉପରେ ସାତ ଥର ଛିଞ୍ଚିବ। 52ଏହିରୂପେ ସେ ସେହି ପକ୍ଷୀର ରକ୍ତ, ସ୍ରୋତଜଳ, ଜୀଵିତ ପକ୍ଷୀ, ଏରସ କାଷ୍ଠ, ଏସୋବ ଓ ସିନ୍ଦୂରବର୍ଣ୍ଣ ସୂତା ଦ୍ଵାରା ଗୃହ ଶୁଚି କରିବ। 53ସେ ସେହି ଜୀଵିତ ପକ୍ଷୀକୁ ନଗର ବାହାରେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ଛାଡ଼ିଦେବ, ଗୃହ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବ, ତହିଁରେ ତାହା ଶୁଚି ହେବ।”
54ସମସ୍ତ ଚର୍ମରୋଗ, ଚର୍ମଚୁଲି, 55ବସ୍ତ୍ର କି ଗୃହର କୁଷ୍ଠ, 56ପୁଣି ସୋଜ, ଚିହ୍ନ କି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଦାଗ ବିଷୟରେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଟେ, 57ଯେପରି କେବେ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଅଶୁଚି ଓ କେବେ ଶୁଚି, ତାହା ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ। ଚର୍ମରୋଗ ଓ କୁଷ୍ଠର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏହି।