Levilar 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Otamiz Musoga dedi:

²“Teri kasalligiga chalingan kishi uchun poklanish kunidagi qonun shudir: u ruhoniy oldiga keltirilsin. ³Ruhoniy qarorgohdan tashqariga chiqib, uni koʻzdan kechirsin; agar teri kasalligi tuzalgan boʻlsa, ⁴ruhoniy poklanayotgan kishi uchun ikkita tirik, halol qush, sadr yogʻochi, qirmizi ip va zufa olib kelishni buyursin. ^a a v4 Zufa — shoxchalari poklanish marosimlarida suyuqlik sepish uchun tabiiy choʻtka sifatida ishlatilgan mayda, butasimon oʻsimlik edi. ⁵Ruhoniy qushlardan birini toza suv solingan sopol idish ustida soʻyishni buyursin. ⁶U tirik qushni, sadr yogʻochini, qirmizi ipni va zufani olib, ularni tirik qush bilan birga toza suv ustida soʻyilgan qushning qoniga botirsin. ⁷Teri kasalligidan poklanayotgan kishiga qonni yetti marta sepib, uni pok deb eʼlon qilsin, soʻngra tirik qushni ochiq dalaga qoʻyib yuborsin. ^b b v7 Bir qush oʻldirildi, ikkinchisi esa uning qoniga botirilib, tirikligicha uchib ketishi uchun ozod qilindi — bu Isoning bir kun Oʻz xalqini poklaydigan oʻlimi va tirilish hayotining tasviri edi.

⁸“Poklanayotgan kishi kiyimlarini yuvib, barcha tuklarini qirib tashlasin va suvda choʻmilsin — shundan keyin u pok boʻladi. Soʻngra u qarorgohga kirishi mumkin, lekin yetti kun chodiridan tashqarida qolsin. ⁹Yettinchi kuni u barcha tuklarini — boshi, soqoli, qoshlarini — barcha tuklarini qirib tashlasin. Soʻng u kiyimlarini yuvib, tanasini suvda choʻmiltirsin, shunda u pok boʻladi.

¹⁰“Sakkizinchi kuni u ikkita nuqsonsiz erkak qoʻzi, nuqsonsiz bir yashar urgʻochi qoʻzi, don nazri uchun yogʻ aralashtirilgan uch litrcha nozik un va bir piyola yogʻ olsin. ¹¹Poklovchi ruhoniy poklanayotgan kishini ushbu nazrlar bilan birga uchrashuv chodirining kirish joyida Otamiz huzuriga keltirsin.

¹²“Ruhoniy bitta erkak qoʻzini olib, uni yogʻ bilan birga aybini yuvish qurboni sifatida keltirsin va ularni Otamiz huzurida silkitma nazr sifatida silkitsin. ¹³U qoʻzini gunoh qurboni va kuydiriladigan qurbonlik soʻyiladigan joyda, muqaddas joyda soʻysin — chunki aybini yuvish qurboni, gunoh qurboni kabi, ruhoniyga tegishlidir; u eng muqaddasdir. ¹⁴Ruhoniy aybini yuvish qurbonining qonidan olib, uni poklanayotgan kishining oʻng qulogʻining yumshogʻiga, oʻng qoʻlining bosh barmogʻiga va oʻng oyogʻining bosh barmogʻiga surtsin. ¹⁵Ruhoniy yogʻdan bir oz olib, uni oʻzining chap kaftiga quysin. ¹⁶U oʻng barmogʻini chap kaftidagi yogʻga botirib, barmogʻi bilan Otamiz huzurida yetti marta sepsin. ¹⁷Kaftida qolgan yogʻdan ruhoniy poklanayotgan kishining oʻng qulogʻining yumshogʻiga, oʻng qoʻlining bosh barmogʻiga va oʻng oyogʻining bosh barmogʻiga, aybini yuvish qurbonining qoni ustiga surtsin. ¹⁸Ruhoniy kaftida qolgan yogʻni poklanayotgan kishining boshiga surtib, uning uchun Otamiz huzurida kafforat keltirsin. ¹⁹Ruhoniy gunoh qurbonini keltirib, poklanayotgan kishi uchun uning nopokligidan kafforat keltirsin; soʻngra kuydiriladigan qurbonlikni soʻysin. ²⁰Ruhoniy kuydiriladigan qurbonlik va don nazrini qurbongohda keltirib, uning uchun kafforat keltirsin, shunda u pok boʻladi.

²¹“Lekin agar u kambagʻal boʻlib, imkoni yetmasa, aybini yuvish qurboni sifatida bitta erkak qoʻzi olsin, u uning uchun kafforat keltirish maqsadida silkitilsin, don nazri uchun yogʻ aralashtirilgan ikki litrcha nozik un va bir piyolacha yogʻ, ²²va ikkita musicha yoki ikkita yosh kaptar — qoʻlidan nimaga kuchi yetsa; biri gunoh qurboni, ikkinchisi kuydiriladigan qurbonlik sifatida olsin.

²³“Sakkizinchi kuni u ularni oʻz poklanishi uchun ruhoniyga, uchrashuv chodirining kirish joyiga, Otamiz huzuriga keltirsin. ²⁴Ruhoniy aybini yuvish qurboni qoʻzisi va bir piyola yogʻni olib, ularni Otamiz huzurida silkitma nazr sifatida silkitsin. ²⁵U aybini yuvish qurboni qoʻzisini soʻyib, uning qonidan olib, poklanayotgan kishining oʻng qulogʻining yumshogʻiga, oʻng qoʻlining bosh barmogʻiga va oʻng oyogʻining bosh barmogʻiga surtsin. ²⁶Ruhoniy yogʻdan bir ozini oʻzining chap kaftiga quysin, ²⁷va oʻng barmogʻi bilan chap kaftidagi yogʻdan Otamiz huzurida yetti marta sepsin. ²⁸Ruhoniy kaftidagi yogʻdan poklanayotgan kishining oʻng qulogʻining yumshogʻiga, oʻng qoʻlining bosh barmogʻiga va oʻng oyogʻining bosh barmogʻiga, aybini yuvish qurboni qoni surtilgan joy ustiga surtsin. ²⁹Ruhoniy kaftidagi yogʻning qolganini poklanayotgan kishining boshiga surtib, uning uchun Otamiz huzurida kafforat keltirsin. ³⁰Soʻngra u qoʻlidan kelganiga qarab, musichalardan yoki yosh kaptarlardan birini keltirsin. ³¹Qoʻlidan nima kelsa — birini gunoh qurboni, ikkinchisini kuydiriladigan qurbonlik sifatida, don nazri bilan birga keltirsin. Ruhoniy poklanayotgan kishi uchun Otamiz huzurida kafforat keltiradi.

³²Poklanishi uchun keltiriladigan nazrlarga imkoni yetmaydigan, teri kasalligiga chalingan kishi uchun qonun shudir.”

Uydagi mogʻor

³³Otamiz Muso bilan Horunga dedi:

³⁴“Men sizlarga mulk qilib beradigan Kanaan yurtiga kirganingizda va siz egallab oladigan yurtdagi bir uyga yoyiluvchi mogʻor solib qoʻysam, ³⁵uy egasi kelib, ruhoniyga aytsin: «Uyimda kasallikka oʻxshash narsa paydo boʻldi.» ³⁶Ruhoniy kasallikni koʻzdan kechirish uchun kirishidan oldin uyni boʻshatishni buyursin, toki undagi hech narsa nopok deb eʼlon qilinmasin; soʻng u uyni koʻzdan kechirish uchun kirsin. ³⁷U kasallikni koʻzdan kechirsin, va agar u uy devorlarida — sirtdan chuqurroq koʻrinadigan yashilroq yoki qizgʻishroq botiqlarda boʻlsa, ³⁸ruhoniy uyning eshigidan tashqariga chiqib, uni yetti kun berkitib qoʻysin. ³⁹Yettinchi kuni ruhoniy uni koʻzdan kechirish uchun qaytib kelsin. Agar kasallik uy devorlarida yoyilgan boʻlsa, ⁴⁰u kasallik tekkan toshlarni sugʻurib olib, shahar tashqarisidagi nopok joyga tashlashni buyursin. ⁴¹U uyning ichini atrofma-atrof qirib tozalasin va qirib olingan suvoqni shahar tashqarisidagi nopok joyga toʻksin. ⁴²Eski toshlar oʻrniga boshqa toshlar qoʻyilsin va uy yangi suvoq bilan suvalsin.

⁴³“Agar toshlar sugʻurib olinib, uy qirib tozalanib, suvalgandan keyin kasallik uyda qaytadan paydo boʻlsa, ⁴⁴ruhoniy kirib koʻzdan kechirsin; agar kasallik uyda yoyilgan boʻlsa, bu uydagi vayron qiluvchi mogʻordir — u nopokdir. ⁴⁵U uyni — toshlari, yogʻochlari va butun suvogʻi bilan — buzib tashlasin va ularni shahar tashqarisidagi nopok joyga olib chiqsin. ⁴⁶Uy berkitilgan vaqtda unga kirgan har bir kishi kechgacha nopok boʻladi. ⁴⁷Uyda yotgan yoki ovqatlangan har bir kishi kiyimlarini yuvsin.

⁴⁸“Agar ruhoniy kelib, uni koʻzdan kechirsa va uy suvalgandan keyin kasallik uyda yoyilmagan boʻlsa, u uyni pok deb eʼlon qilsin — kasallik tuzalgan. ⁴⁹Uyni poklash uchun u ikkita qush, sadr yogʻochi, qirmizi ip va zufa olsin, ⁵⁰va qushlardan birini toza suv solingan sopol idish ustida soʻysin. ⁵¹U sadr yogʻochini, zufani, qirmizi ipni va tirik qushni olib, ularni soʻyilgan qushning qoni va toza suvga botirsin, soʻng uyga yetti marta sepsin. ⁵²Soʻngra u uyni qushning qoni, toza suv, tirik qush, sadr yogʻochi, zufa va qirmizi ip bilan poklasin. ⁵³U tirik qushni shahar tashqarisidagi ochiq dalaga qoʻyib yuborib, uy uchun kafforat keltirsin, shunda u pok boʻladi.”

⁵⁴Teri kasalligining har qanday turi uchun, qichima uchun, ⁵⁵kiyimdagi yoki uydagi mogʻor uchun, ⁵⁶shish, qoʻtir yoki yorqin dogʻ uchun, ⁵⁷nima qachon nopok va qachon pok ekanligini oʻrgatish uchun qonun shudir. Teri kasalligi va mogʻor haqidagi qonun shudir.