Imamat 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Rama urang ngadawuh ka Musa:

²“Ieu aturan pikeun jalma anu katerap panyakit kulit dina poe panyucianana: manehna kudu dibawa ka imam. ³Imam kudu kaluar ti pasanggrahan sarta mariksa manehna; lamun panyakit kulitna geus cageur, ⁴imam kudu marentah sangkan dicokot dua manuk nu beresih tur hirup, kai cedar, benang beureum, jeung hisop pikeun jalma anu keur disucikeun. ^a a v4 Hisop teh tutuwuhan leutik nu ngarumbay, dahan-dahanna dipake jadi sikat alami pikeun ngepruk cairan dina upacara panyucian. ⁵Imam kudu marentah sangkan hiji manuk dipeuncit di luhureun pariuk taneuh nu dieusi cai herang. ⁶Manehna kudu nyokot manuk nu hirup, kai cedar, benang beureum, jeung hisop, tuluy dianclubkeun bareng jeung manuk nu hirup kana getih manuk anu dipeuncit di luhureun cai herang tea. ⁷Getihna dipruk-keun tujuh kali ka jalma anu keur disucikeun tina panyakit kulit, tuluy manehna dinyatakeun beresih, sarta manuk nu hirup dileupaskeun ka tegal nu lega. ^b b v7 Hiji manuk dipeuncit, ari nu hiji deui, sanggeus dianclubkeun kana getihna, dileupaskeun sina hiber hirup-hirup — gambaran tina pupus jeung hirup gugah anu engke bakal dipake ku Yesus nyucikeun umat-Na.

⁸“Jalma anu keur disucikeun kudu nyeuseuh pakeanana, nyukuran sakabeh buukna, sarta mandi ku cai—tuluy manehna jadi beresih. Sanggeus kitu manehna meunang asup ka pasanggrahan, tapi kudu matuh di luareun kemahna tujuh poe. ⁹Dina poe katujuh manehna kudu nyukuran sakabeh buukna—sirah, janggot, halis—nyukuran sakabeh buukna. Tuluy manehna kudu nyeuseuh pakeanana sarta mandikeun awakna ku cai, tuluy manehna jadi beresih.

¹⁰“Dina poe kadalapan manehna kudu nyokot dua anak domba jalu nu teu cacad, hiji anak domba bikang umur sataun nu teu cacad, tilu liter tipung lemes nu diaduk jeung minyak pikeun kurban sasajen, jeung sacangkir minyak. ¹¹Imam anu nyucikeun kudu ngajogjogkeun jalma anu keur disucikeun, katut kurban-kurban tea, ka payuneun Rama urang di lawang Kemah Tepangan.

¹²“Imam nyokot hiji anak domba jalu sarta ngahaturkeunana minangka kurban panebus kasalahan, bareng jeung minyak tea, diayun-ayunkeun minangka kurban unjukan di payuneun Rama urang. ¹³Anak domba tea kudu dipeuncit di tempat panyeumbelihan kurban panyucian dosa jeung kurban beuleuman, di tempat nu suci—sabab kurban panebus kasalahan, cara kurban panyucian dosa, jadi bagian imam; eta pangsucina. ¹⁴Imam kudu nyokot saeutik getih kurban panebus kasalahan, tuluy dioleskeun kana tungtung ceuli katuhu jalma anu keur disucikeun, kana jempol leungeun katuhuna, jeung kana jempol suku katuhuna. ¹⁵Imam kudu nyokot saeutik tina minyak tea, tuluy dikucurkeun kana dampal leungeun kencana sorangan. ¹⁶Manehna kudu nyelebkeun curuk katuhuna kana minyak nu aya dina dampal leungeun kencana, tuluy dipruk-keun ku curukna tujuh kali di payuneun Rama urang. ¹⁷Tina minyak nu nyesa dina dampal leungeunna, imam ngolesan tungtung ceuli katuhu jalma anu keur disucikeun, jempol leungeun katuhuna, jeung jempol suku katuhuna, di luhureun getih kurban panebus kasalahan tea. ¹⁸Minyak nu nyesa dina dampal leungeun imam dioleskeun kana sirah jalma anu disucikeun, pikeun nebus dosana di payuneun Rama urang. ¹⁹Imam kudu ngahaturkeun kurban panyucian dosa sarta nebus dosa jalma anu disucikeun tina najisna; sanggeus kitu manehna meuncit kurban beuleuman. ²⁰Imam bakal ngahaturkeun kurban beuleuman jeung kurban sasajen dina altar, nebus dosana, tuluy manehna jadi beresih.

²¹“Tapi lamun manehna miskin sarta teu mampuh, manehna kudu nyokot hiji anak domba jalu minangka kurban panebus kasalahan, pikeun diayun-ayunkeun nebus dosana, bareng jeung kira-kira dua liter tipung lemes nu diaduk jeung minyak, pikeun kurban sasajen, jeung kira-kira sacangkir minyak, ²²katut dua tikukur atawa dua anak japati—nu mana bae nu kacumponan ku manehna, nu hiji pikeun kurban panyucian dosa, nu hiji deui pikeun kurban beuleuman.

²³“Dina poe kadalapan manehna kudu mawa kabeh ka imam pikeun panyucianana, ka lawang Kemah Tepangan, ka payuneun Rama urang. ²⁴Imam nyokot anak domba kurban panebus kasalahan jeung sacangkir minyak tea, diayun-ayunkeun minangka kurban unjukan di payuneun Rama urang. ²⁵Manehna kudu meuncit anak domba kurban panebus kasalahan, nyokot saeutik getihna, tuluy dioleskeun kana tungtung ceuli katuhu, jempol leungeun katuhu, jeung jempol suku katuhu jalma anu keur disucikeun. ²⁶Imam kudu ngucurkeun saeutik minyak kana dampal leungeun kencana sorangan, ²⁷tuluy ku curuk katuhuna mruk-keun saeutik minyak tina dampal leungeun kencana tujuh kali di payuneun Rama urang. ²⁸Imam ngolesan minyak tina dampal leungeunna kana tungtung ceuli katuhu jalma anu keur disucikeun, jempol leungeun katuhuna, jeung jempol suku katuhuna, di tempat getih kurban panebus kasalahan tea. ²⁹Minyak nu nyesa dina dampal leungeun imam dioleskeun kana sirah jalma anu keur disucikeun, pikeun nebus dosana di payuneun Rama urang. ³⁰Tuluy manehna kudu ngahaturkeun salah sahiji tina tikukur atawa anak japati tea, nu mana bae nu kacumponan ku manehna. ³¹Nu mana bae nu kacumponan ku manehna—nu hiji pikeun kurban panyucian dosa, nu hiji deui pikeun kurban beuleuman, bareng jeung kurban sasajen. Imam bakal nebus dosa jalma anu disucikeun di payuneun Rama urang.

³²“Ieu aturan pikeun jalma anu katerap panyakit kulit anu teu mampuh nyadiakeun kurban pikeun panyucianana.”

Kulapuk dina Imah

³³Rama urang ngadawuh ka Musa jeung Harun:

³⁴“Lamun maraneh asup ka tanah Kanaan, anu ku Kami rek dibikeun ka maraneh jadi milik, tuluy Kami nurunkeun kulapuk nu sumebar dina hiji imah di tanah milik maraneh, ³⁵nu boga imah kudu datang ngabejaan ka imam: ‘Aya anu siga panyakit nembongan di imah abdi.’ ³⁶Imam kudu marentah sangkan imah dikosongkeun samemeh manehna asup rek mariksa panyakit tea, supaya ulah aya nanaon di jerona anu dinyatakeun najis; tuluy manehna meunang asup rek mariksa imah tea. ³⁷Manehna mariksa panyakit tea, sarta lamun aya dina tembok imah—aya lekok-lekok warna heejo-heejoan atawa beureum-beureuman anu katembong leuwih jero ti beungeut tembokna. ³⁸Imam kudu kaluar ti imah tea ngaliwatan lawangna sarta nutup imah tea tujuh poe. ³⁹Dina poe katujuh imam balik deui rek mariksa. Lamun panyakit tea geus sumebar dina tembok imah, ⁴⁰manehna kudu marentah sangkan batu-batu anu katerap panyakit tea dicabut sarta dipiceun ka luareun kota, ka tempat anu najis. ⁴¹Manehna kudu ngagarukan sakuliah jero imah tea, sarta nyampakkeun sampalan plesteran nu digarukan tea ka luareun kota di tempat anu najis. ⁴²Batu-batu sejen kudu dipake ngaganti batu nu heubeul tea, sarta plesteran anyar kudu dioleskeun ka imah tea.

⁴³“Lamun panyakit tea datang deui dina imah sanggeus batu-batuna dicabut, imahna digarukan, sarta diplester, ⁴⁴imam kudu asup rek mariksa; lamun panyakit tea geus sumebar dina imah, eta teh kulapuk nu ngaruksak dina imah—imah tea najis. ⁴⁵Manehna kudu ngaruntuhkeun imah tea—batu, kai, jeung sakabeh plesteranana—sarta ngakutna ka luareun kota ka tempat anu najis. ⁴⁶Sing saha anu asup ka imah tea sabot keur ditutup, jadi najis nepi ka burit. ⁴⁷Sing saha anu ngedeng atawa dahar di jero imah tea kudu nyeuseuh pakeanana.

⁴⁸“Lamun imam datang, mariksa, sarta panyakit tea teu sumebar dina imah sanggeus diplester, manehna kudu nyatakeun imah tea beresih—panyakitna geus cageur. ⁴⁹Pikeun nyucikeun imah tea manehna kudu nyokot dua manuk, katut kai cedar, benang beureum, jeung hisop, ⁵⁰tuluy manehna kudu meuncit salah sahiji manuk kana pariuk taneuh di luhureun cai herang. ⁵¹Manehna kudu nyokot kai cedar, hisop, benang beureum, jeung manuk nu hirup, dianclubkeun kana getih manuk nu dipeuncit jeung kana cai herang tea, tuluy mruk-keun ka imah tea tujuh kali. ⁵²Tuluy manehna kudu nyucikeun imah tea ku getih manuk, cai herang, manuk nu hirup, kai cedar, hisop, jeung benang beureum. ⁵³Manehna kudu ngaleupaskeun manuk nu hirup ka luareun kota ka tegal nu lega, nebus imah tea, tuluy imah tea jadi beresih.”

⁵⁴Ieu aturan pikeun sagala rupa panyakit kulit, pikeun gatel, ⁵⁵pikeun kulapuk dina pakean atawa imah, ⁵⁶jeung pikeun bareuh, korengan, atawa belang bodas, ⁵⁷pikeun ngajarkeun iraha hiji perkara najis jeung iraha beresih. Ieu teh aturan ngeunaan panyakit kulit jeung kulapuk.