بحال شو او کور ته راهرکلے شو
زموږ پلار ته د بېرته ستنېدو یوه لار شته. دوه مرغان، د دیار لرګی، سور ټوکر، او زوفا؛ وینه او تېل په غوږ، د لاس او پښې په غټو ګوتو لګول کېږي؛ نذرانې د هغه څه سره سمې چې یو بېوزلی سړی یې توان لري. همدا طریقه ککړ کور پاکوي — حتیٰ دېوالونه او ډبرې هم بېرته روغېدای شي.
14 1زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل:
2”د هغه چا دپاره چې د پوستکى ناروغى ولرى، د هغۀ د پاکېدو په ورځ دا شريعت دے: هغه دې کاهن ته راوستلے شى. 3کاهن دې د خېمو نه بهر لاړ شى او هغه دې وګورى؛ کۀ د هغۀ د پوستکى ناروغى روغه شوې وى، 4نو کاهن دې حُکم وکړى چې د هغه چا دپاره چې پاکولے کيږى، دوه ژوندى پاک مرغان، د ديودار لرګے، سور تار او زوفا راوړے شى. a a v4 زوفا يوه وړه بوټې وه چې د هغې ښاخونه د پاکولو په رسمونو کښې د اوبو د وشيندلو دپاره د قُدرتى برش په توګه استعمالېدل. 5کاهن دې حُکم وکړى چې يو مرغ دې د تازه اوبو د خټو په لوښى باندې حلال کړے شى. 6هغه دې ژوندے مرغ، د ديودار لرګے، سور تار او زوفا واخلى، او دا د ژوندى مرغ سره د هغه مرغ په وينو کښې ډوب کړى چې د تازه اوبو باندې حلال شوے وى. 7هغه دې دا وينه د پوستکى د ناروغۍ نه پاکولے شوى کس باندې اووۀ ځله وشيندى، او هغه پاک اعلان کړى، بيا دې ژوندے مرغ خلاصې ډاګ ته پرېږدى. b b v7 يو مرغ مړ کولے شو او بل چې د هغۀ په وينو کښې ډوب شوے وو، ژوندے خلاص کړے شو چې والوزى — دا د مرګ او د بيا ژوندون انځور دے چې د هغې په وسيله به عيسىٰ يوه ورځ خپل خلق پاکوى.
8”هغه څوک چې پاکولے کيږى، خپلې جامې دې ووينځى، ټول وېښتۀ دې خرئى، او په اوبو کښې دې لمبل وکړى — نو بيا هغه پاک دے. د دې نه پس هغه د خېمو کمپ ته ننوتلے شى، خو اووۀ ورځې دې د خپلې خېمې نه بهر پاتې شى. 9په اوومه ورځ هغه دې خپل ټول وېښتۀ خرئى — سر، ږيره، برۀ — خپل ټول وېښتۀ دې خرئى. بيا دې خپلې جامې ووينځى او خپل بدن په اوبو کښې ولمبوى، او هغه پاک دے.
10”په اتمه ورځ هغه دې دوه نر ګډوران واخلى چې هيڅ عيب يې نۀ وى، يو کلن ښځينه ګډورے چې عيب يې نۀ وى، درې څلورم برخې نرمه وړه د تېلو سره ګډه شوې د غلې دانې د نذرانې دپاره، او يو پيالۍ تېل. 11کاهن چې پاکوى هغه، دې پاکولے شوے کس د دې نذرانو سره زمونږ پلار په مخکښې د ملاقات د خېمې په دروازه کښې حاضر کړى.
12”کاهن يو نر ګډورے واخلى او د تېلو سره دا د جُرم د نذرانې په توګه وړاندې کړى، او زمونږ پلار په مخکښې يې د ښورولو د نذرانې په توګه وښوروى. 13هغه دې ګډورے هلته حلال کړى چرته چې د ګناه نذرانه او د سوزولو نذرانه حلالولے کيږى، په مقدس ځائ کښې — ځکه چې د جُرم نذرانه، لکه د ګناه نذرانه، د کاهن ده؛ دا ډېره مقدسه ده. 14کاهن دې د جُرم د نذرانې يوه څۀ وينه واخلى او د پاکولے شوى کس د ښى غوږ د لاندنۍ نرمۍ باندې، د هغۀ د ښى لاس د ګوتې باندې، او د هغۀ د ښى پښې د غټې ګوتې باندې کېږدى. 15کاهن دې يو څۀ تېل واخلى او خپل د ګس لاس په تلى کښې يې واچوى. 16هغه دې خپله ښى ګوته په هغه تېلو کښې ډوبه کړى چې د ګس لاس په تلى کښې يې دى، او خپلې ګوتې سره دې يو څۀ زمونږ پلار په مخکښې اووۀ ځله وشيندى. 17د تلى باندې چې تېل پاتې وى، کاهن دې د جُرم د نذرانې د وينو باندې د پاکولے شوى کس د ښى غوږ د لاندنۍ نرمۍ باندې، د هغۀ د ښى لاس د ګوتې باندې، او د ښى پښې د غټې ګوتې باندې يو څۀ کېږدى. 18کاهن دې هغه تېل چې د هغۀ په تلى کښې پاتې وى، د پاکولے شوى کس په سر کېږدى، او زمونږ پلار په مخکښې د هغۀ دپاره کفاره وکړى. 19کاهن دې د ګناه نذرانه وړاندې کړى او د پاکولے شوى کس دپاره د هغۀ د ناپاکۍ نه کفاره وکړى؛ د دې نه پس هغه د سوزولو نذرانه حلال کړى. 20کاهن به د سوزولو نذرانه او د غلې دانې نذرانه په قربانګاه باندې وړاندې کړى، د هغۀ دپاره به کفاره وکړى، او هغه به پاک شى.
21”خو کۀ هغه غريب وى او وسه يې نۀ وى، نو هغه دې يو نر ګډورے د جُرم د نذرانې په توګه واخلى چې د هغۀ دپاره د کفارې دپاره وښورولے شى، د تېلو سره ګډه شوې نږدې دوه څلورم برخې نرمه وړه د غلې دانې د نذرانې دپاره، او نږدې يو پيالۍ تېل، 22او دوه کوترې يا د کوترو دوه بچى — چې کوم يې وسه رسيږى، يو د ګناه د نذرانې دپاره، بل د سوزولو د نذرانې دپاره.
23”په اتمه ورځ هغه دې دا د خپل پاکېدو دپاره کاهن ته، د ملاقات د خېمې دروازې ته، زمونږ پلار په مخکښې راوړى. 24کاهن د جُرم د نذرانې ګډورے او د تېلو لوښے واخلى، او زمونږ پلار په مخکښې يې د ښورولو د نذرانې په توګه وښوروى. 25هغه دې د جُرم د نذرانې ګډورے حلال کړى، يو څۀ د هغۀ وينه واخلى، او د پاکولے شوى کس د ښى غوږ د لاندنۍ نرمۍ باندې، د ښى لاس د ګوتې باندې، او د ښى پښې د غټې ګوتې باندې يې کېږدى. 26کاهن دې يو څۀ تېل خپل د ګس لاس په تلى کښې واچوى، 27او په خپله ښى ګوته دې د خپل ګس لاس د تلى نه يو څۀ تېل زمونږ پلار په مخکښې اووۀ ځله وشيندى. 28کاهن دې د جُرم د نذرانې د وينو د ځائ باندې د پاکولے شوى کس د ښى غوږ د لاندنۍ نرمۍ باندې، د هغۀ د ښى لاس د ګوتې باندې، او د ښى پښې د غټې ګوتې باندې د خپل تلى نه تېل کېږدى. 29کاهن دې د خپل تلى نه پاتې تېل د پاکولے شوى کس په سر کېږدى، چې زمونږ پلار په مخکښې د هغۀ دپاره کفاره وکړى. 30بيا دې هغه د کوترو يا د کوترو د بچو نه يوه وړاندې کړى، چې کومه يې وسه رسيږى. 31چې کوم يې وسه رسيږى — يو د ګناه د نذرانې دپاره، بل د سوزولو د نذرانې دپاره، د غلې دانې د نذرانې سره. کاهن به د پاکولے شوى کس دپاره زمونږ پلار په مخکښې کفاره وکړى.
32”د هغه چا دپاره چې د پوستکى ناروغى ولرى او د خپل پاکېدو د نذرانو وسه يې نۀ وى، دا شريعت دے.“
په کور کښې پپنے
33زمونږ پلار موسىٰ او هارون ته وفرمائيل:
34”کله چې تاسو د کنعان ملک ته ننوځئ چې زۀ يې تاسو ته د مِلکيت په توګه درکوم، او زۀ د هغه ملک په يو کور کښې چې تاسو يې مالِک ياست، خپرېدونکې پپنے واچوم، 35نو د کور مالِک دې راشى او کاهن ته دې ووائى چې، ’زما په کور کښې د ناروغۍ په شان يو څۀ راڅرګند شوى دى.‘ 36کاهن دې د دې نه مخکښې چې هغه د ناروغۍ د ليدو دپاره ننوځى، حُکم وکړى چې کور خالى کړے شى، چې څۀ شے چې په کښې دے هغه ناپاک اعلان نۀ شى؛ بيا هغه د کور د ليدو دپاره ننوتلے شى. 37هغه ناروغى ګورى، او کۀ دا د کور په ديوالونو کښې وى — شنه کۀ سره ژور داغونه چې د مخ نه ژور ښکاره شى، 38نو کاهن دې د کور نه د هغۀ د دروازې نه بهر لاړ شى او اووۀ ورځې دې يې بند کړى. 39په اوومه ورځ کاهن بيرته راشى چې هغه وګورى. کۀ ناروغى د کور په ديوالونو کښې خپره شوې وى، 40نو هغه دې حُکم وکړى چې ناروغه کاڼى راوويستلے شى او د ښار نه بهر، يو ناپاک ځائ ته وغورزولے شى. 41هغه دې د کور دننه خوا ګير چاپيره وترئى، او د تراشلى شوى ګچ د ښار نه بهر په يو ناپاک ځائ کښې وغورزوى. 42د زړو کاڼو په ځائ دې نور کاڼى کېښودے شى، او کور دې په نوى ګچ باندې پوښلے شى.
43”کۀ د کاڼو د راوويستلو، د کور د تراشلو او د ګچ کولو نه پس بيا هم په کور کښې ناروغى بيرته راشى، 44نو کاهن دې ننوځى او وګورى؛ کۀ ناروغى په کور کښې خپره شوې وى، نو دا په کور کښې تباه کوونکې پپنے ده — دا ناپاک دے. 45هغه دې کور وران کړى — کاڼى، لرګى، او د هغۀ ټول ګچ — او د ښار نه بهر يو ناپاک ځائ ته دې يې يوسى. 46هر څوک چې کله کور بند وى هغه مهال ننوځى، هغه تر ماښامه ناپاک دے. 47څوک چې په کور کښې پرېوزى يا خوراک وکړى، هغه دې خپلې جامې ووينځى.
48”کۀ کاهن راشى، هغه وګورى، او د ګچ کولو نه پس ناروغى په کور کښې نۀ وى خپره شوې، نو هغه دې دا پاک اعلان کړى — ناروغى روغه شوې ده. 49د کور د پاکولو دپاره هغه دې دوه مرغان د ديودار د لرګى، سور تار او زوفا سره واخلى، 50او هغه دې د مرغانو نه يو د تازه اوبو باندې د خټو په لوښى کښې حلال کړى. 51هغه دې د ديودار لرګے، زوفا، سور تار او ژوندے مرغ واخلى، دا د حلال شوى مرغ په وينو او تازه اوبو کښې ډوب کړى، او کور باندې دې اووۀ ځله وشيندى. 52بيا دې هغه د مرغ د وينو، تازه اوبو، ژوندى مرغ، د ديودار لرګى، زوفا او سور تار سره کور پاک کړى. 53هغه دې ژوندے مرغ د ښار نه بهر خلاصې ډاګ ته پرېږدى، د کور دپاره کفاره وکړى، او هغه به پاک شى.“
54د هر قِسم د پوستکى ناروغۍ دپاره، د خارښت دپاره، 55د جامو يا د کور د پپنو دپاره، 56او د پړسوب، د پپ، يا د روښانه داغ دپاره دا شريعت دے، 57چې ښودل شى کله يو شے ناپاک وى او کله پاک. دا د پوستکى د ناروغۍ او د پپنو شريعت دے.
