چاپ شوی
کتاب

زمونږ پلار موسىٰ او هارون ته خبرې کوى

د بدن بهېدنې، د نارینه او ښځینه، عادي او اوږدې، انسان او هر هغه څه چې هغه ورته لاس وړي تر مینځلو او ماښام پورې ناپاک کوي. له اوو پاکو ورځو وروسته دوه مرغان وړاندې کېږي. اندېښنه په ساده ډول ویل شوې: د هغوی پلار د هغوی په منځ کې اوسېږي، او د هغه استوګنځی باید ککړ نه شي.

څپرکی 15.

زمونږ پلار موسىٰ او هارون ته فرمائيل چې،

”د اِسرائيل خلقو ته ووايه چې، کۀ د چا د بدن نه ګنده مواد بهيږى، نو دا بهېدل يې ناپاک دى. د دې ګنده مواد نه د هغۀ ناپاکى داسې ده: کۀ د هغۀ بدن ترې بهيږى يا بند وى، دا د هغۀ ناپاکى ده.

”هر هغه بستره چې دا بهېدونکے سړے پرې پرېوځى ناپاکه ده، او هر څۀ چې پرې کښيني ناپاک دى. څوک چې د هغۀ بسترې ته لاس وروړى نو خپلې جامې دې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى. څوک چې په هغه څيز باندې کښيني چې دې بهېدونکى سړى پرې ناسته کړې وه نو خپلې جامې دې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى.

”څوک چې د دې بهېدونکى سړى بدن ته لاس وروړى نو خپلې جامې دې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى. کۀ دا بهېدونکے سړے په يو پاک کس باندې توکان وکړى نو هغه کس دې خپلې جامې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى.

”هر هغه زين چې دا بهېدونکے سړے پرې سورلى کوى ناپاک دے. هر څوک چې د هغۀ د لاندې څيز ته لاس وروړى تر ماښامه ناپاک وى، او هر څوک چې هغه څيزونه پورته کړى نو خپلې جامې دې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى.

”هر هغه څوک چې دا بهېدونکے سړے ورته لاس وروړى، کۀ هغه سړى خپل لاسونه په اوبو کښې نۀ وى وينځلى، نو هغه دې خپلې جامې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى. هر هغه خټين لوښے چې دا بهېدونکے سړے ورته لاس وروړى مات کړے دې شى، او هر لرګين لوښے دې په اوبو کښې ووينځلے شى.

”کله چې دا بهېدونکے سړے د خپل بهېدو نه پاک شى نو د خپلې پاکۍ دپاره دې اووۀ ورځې وشمېرى، خپلې جامې دې ووينځى، خپل بدن دې په روانو تازه اوبو کښې ولامبوى، نو پاک به شى. په اتمه ورځ دې دوه قُمرۍ يا د کوترو دوه چرګوړى راواخلى، د ملاقات د خېمې خولې ته د زمونږ پلار په حضور کښې راشى او کاهن ته دې يې ورکړى. کاهن دې يو د ګناه د قربانۍ دپاره او بل د سوزولو د قربانۍ دپاره پېش کړى، او کاهن به د هغۀ د بهېدو دپاره د زمونږ پلار په حضور کښې د هغۀ کفاره وکړى.

”کۀ د چا سړى نه نطفه بهر شى نو هغه دې خپل ټول بدن په اوبو کښې ولامبوى او تر ماښامه دې ناپاک وى. هره هغه جامه يا د سرو څرمنه چې نطفه پرې لګېدلې وى په اوبو دې ووينځلے شى او تر ماښامه ناپاکه وى. کۀ سړے د ښځې سره ملاسته وکړى او نطفه بهر شى نو دواړه دې په اوبو کښې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى.

”کله چې د ښځې د بدن نه د وينې بهېدل وى نو هغه به د خپلې مياشتني ناپاکۍ په حالت کښې اووۀ ورځې وى، او څوک چې ورته لاس وروړى تر ماښامه ناپاک وى. د دې ناپاکۍ په وخت کښې چې په هر څيز باندې پرېوځى ناپاک دے، او چې په هر څيز باندې کښيني ناپاک دے. څوک چې د هغې بسترې ته لاس وروړى نو خپلې جامې دې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى. څوک چې هغه څيز ته لاس وروړى چې دا پرې ناسته وى نو خپلې جامې دې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى. کۀ بستره وى يا هغه څيز چې دا پرې ناسته وى، چا چې ورته لاس وروړى تر ماښامه به ناپاک وى.

”کۀ سړے د هغې سره ملاسته وکړى او د هغې د مياشتني ناپاکۍ وينه ورته ولګيږى نو هغه اووۀ ورځې ناپاک وى، او هره هغه بستره چې هغه پرې پرېوځى ناپاکه ده.

”کۀ د چا ښځې وينه د مياشتني ناپاکۍ د وخت نه بهر ډېرې ورځې بهيږى، يا د هغه وخت نه زياته بهيږى، نو د بهېدو په ټوله موده کښې به هغه ناپاکه وى، لکه څنګه چې د خپلې ناپاکۍ په ورځو کښې وى. د خپلو بهېدو په موده کښې چې په هره بستره پرېوځى د مياشتني ناپاکۍ د بسترې په شان ده، او چې په هر څيز باندې کښيني ناپاک دے، لکه د هغې مياشتنۍ ناپاکى. څوک چې دغو ته لاس وروړى ناپاک شى، نو خپلې جامې دې ووينځى، په اوبو کښې دې لامبو وکړى او تر ماښامه دې ناپاک وى.

”کله چې هغه د خپل بهېدو نه پاکه شى نو اووۀ ورځې دې وشمېرى، او د دې نه پس به پاکه وى. په اتمه ورځ دې دوه قُمرۍ يا د کوترو دوه چرګوړى راواخلى او د ملاقات د خېمې خولې ته دې کاهن له راوړى. کاهن به يو د ګناه د قربانۍ دپاره او بل د سوزولو د قربانۍ دپاره پېش کړى، او د هغې د ناپاکې بهېدو دپاره به د زمونږ پلار په حضور کښې د هغې کفاره وکړى.

”د اِسرائيل خلق د خپلې ناپاکۍ نه بېل وساته، دې دپاره چې هغوئ زما هغه اوسېدو ځائ چې د هغوئ په مينځ کښې دے په ناپاکولو سره په خپله ناپاکۍ کښې مړۀ نۀ شى.

”دا هغه شريعت دے د هغه چا دپاره چې بهېدل يې وى، او د هغه چا دپاره چې د نطفې د بهر کېدو په سبب ناپاک شى، او د هغې ښځې دپاره چې په مياشتنۍ ناپاکۍ کښې وى، او د هر چا دپاره، نر وى کۀ ښځه، چې بهېدل يې وى، او د هغه سړى دپاره چې د ناپاکې ښځې سره ملاسته وکړى.“