د هارون د زامنو د مرګ نه پس
د خپلو زامنو له مړینې وروسته، زموږ پلار هارون ته وايي چې هر کله یې چې زړه وغواړي د پردې شاته نه شي تللای. په کال کې یو ځل، په کتاني جامو کې، هغه د مقدس ځای او خلکو لپاره په وینه کفاره ورکوي، او هره ګناه په یوه وز اچوي چې هغه یې بیابان ته وړي.
16 1زمونږ پلار د هارون د دوو زامنو د مرګ نه پس موسىٰ ته وفرمائيل، چې هغوئ د زمونږ پلار نزدې کېدو په وخت مړۀ شُو.
2زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”خپل ورور هارون ته ووايه چې هر کله يې چې زړۀ وغواړى د پردې نه ها خوا پاک ځائ ته، چې د صندوق د سر د رحم ځائ مخکښې دے، دې دننه نۀ ځى، کۀ نه نو هغه به مړ شى، ځکه چې زۀ د رحم ځائ د پاسه په ورېځ کښې ښکاره کېږم.“
3”په دې شان دې هارون پاک ځائ ته دننه راشى، چې د ګناه د قربانۍ دپاره يو ځوان غوايَے او د سوزولو د قربانۍ دپاره يو مېږه راوړى. 4هغۀ له پکار دى چې د کتان جامه، د جسم سره نزدې د کتان جامى، د کتان کمربند او د کتان پګړۍ واغوندى. دا پاکې جامې دى، نو د دې اغوستلو نه مخکښې دې خپل جسم په اوبو کښې ووينزى. 5د اِسرائيل د جماعت نه دې د ګناه د قربانۍ دپاره دوه نر وزې او د سوزولو د قربانۍ دپاره يو مېږه راولى.
6هارون به د ګناه د قربانۍ غوايَے، چې د هغۀ خپل دے، پېش کوى او د خپل ځان او د خپل کور دپاره به کفاره کوى. 7هغۀ له پکار دى چې دواړه وزې راونيسى او د ملاقات د خېمې په دروازه کښې يې زما مخکښې ودروى. 8هارون به په دواړو وزو باندې قرعه اچوى، يوه زما دپاره او يوه د عزازيل دپاره. a a v8 عزازيل د هغې ”لرې لېږلے شوې“ وزې نوم دے — يعنې هغه وزه چې د خلقو ګناهونه يې د کېمپ نه لرې بيابان ته بوتلل. 9هارون له پکار دى چې هغه وزه چې په قرعه کښې زما دپاره غوره شوه راولى او د ګناه د قربانۍ په توګه يې پېش کړى. 10خو هغه وزه چې د عزازيل دپاره په هغې قرعه پرېوتله، هغه به ژوندۍ زما مخکښې پېش کولے شى، ترڅو چې په هغې باندې کفاره وشى په دې چې عزازيل له بيابان ته ولېږلے شى.
11هارون له پکار دى چې د ګناه د قربانۍ غوايَے، چې د هغۀ خپل دے، پېش کړى، د خپل ځان او د خپل کور دپاره کفاره وکړى، بيا د ګناه د قربانۍ خپل غوايَے حلال کړى. 12هغۀ له پکار دى چې يو انګيټے چې د زما مخکښې د قربانګاه نه د بلو سکرو نه ډک وى او دوه مُټۍ ښۀ مېده کړې شوې خوشبويه لوبان راونيسى او هغه د پردې دننه راوړى. 13هغۀ له پکار دى چې لوبان زما مخکښې اور باندې کېږدى، نو چې د دې ورېځ د هغه شاهدۍ د پاسه د رحم ځائ پټ کړى او هغه مړ نۀ شى. b b v13 شاهدى: د لوظ د شريعت د کاڼو تختۍ چې د صندوق دننه ساتلے شوې دى. 14هغۀ له پکار دى چې د غوايَ د وينو نه يو څۀ راونيسى او په خپله ګوته يې د رحم ځائ د مخ مخې خوا کښې، ختيز لور ته وشيندى، بيا د وينو نه يو څۀ په خپله ګوته د رحم ځائ مخکښې اووۀ ځله وشيندى.
15بيا هغۀ له پکار دى چې د خلقو د ګناه د قربانۍ وزه حلال کړى، د هغې وينه د پردې دننه راوړى او د هغې سره هم هغه شان وکړى لکه د غوايَ د وينو سره، چې هغه يې د رحم ځائ باندې او د هغې مخکښې وشيندى. 16په دې طريقه هغه د اِسرائيل د ناپاکۍ، د هغوئ د بغاوتونو او د هغوئ د ټولو ګناهونو په سبب د پاک ځائ دپاره کفاره کوى. د ملاقات د خېمې دپاره هم هم هغه شان کوى، چې هغه د هغوئ ترمنځ د هغوئ د ناپاکۍ په منځ کښې قائمه ده. 17هيڅوک به د ملاقات په خېمه کښې نۀ وى کله چې هغه د پاک ځائ کفارې کولو دپاره دننه ځى ترڅو چې بهر راووځى، او د خپل ځان، د خپل کور او د اِسرائيل د ټولې جماعت دپاره يې کفاره کړې وى.
18هغۀ له پکار دى چې زما مخکښې قربانګاه ته لاړ شى، د هغې دپاره کفاره وکړى، د غوايَ د وينو نه يو څۀ او د وزې د وينو نه يو څۀ راونيسى او د قربانګاه په ښکرونو باندې يې چاپېره کېږدى. 19هغۀ له پکار دى چې په خپله ګوته په هغې باندې اووۀ ځله وينه وشيندى، ترڅو چې د اِسرائيل د خلقو د ناپاکۍ نه يې پاک کړى او وقف يې کړى.
20کله چې هغه د پاک ځائ، د ملاقات د خېمې او د قربانګاه کفاره خلاصه کړى، نو هغۀ له پکار دى چې ژوندۍ وزه پېش کړى. 21هارون له پکار دى چې خپل دواړه لاسونه د ژوندۍ وزې په سر باندې کېږدى او د هغې د پاسه د اِسرائيل ټول ګناه، د هغوئ ټول بغاوتونه او د هغوئ ټول ګناهونه اقرار کړى، چې هغه د وزې په سر باندې کېږدى، بيا يې د دې کار دپاره په مقرر شوى سړى په وسيله بيابان ته ولېږى. 22وزه به د هغوئ ټول ګناهونه په خپل ځان باندې يوې بېلې شوې زمکې ته يوسى، او سړے به هغه په بيابان کښې خوشې کړى.
23هارون به د ملاقات خېمې ته دننه ننوځى، هغه د کتان جامې چې يې د پاک ځائ ته په دننه کېدو وخت اغوستلې وې وباسى او هم هلته يې پرېږدى. 24هغۀ له پکار دى چې په يو پاک ځائ کښې خپل جسم په اوبو کښې ووينزى او خپلې جامې واغوندى. بيا هغه بهر راووځى، د سوزولو خپله قربانى او د خلقو د سوزولو قربانى پېش کوى او د خپل ځان او د خلقو دپاره کفاره کوى. 25هغۀ له پکار دى چې د ګناه د قربانۍ وازده د قربانګاه باندې وسوزوى.
26هغه سړے چې وزه يې عزازيل له لېږلے وى، هغۀ له پکار دى چې خپلې جامې ووينزى او خپل جسم په اوبو کښې ووينزى، بيا هغه کېمپ ته دننه راتلے شى. 27د ګناه د قربانۍ غوايَے او وزه، چې د هغوئ وينه د پاک ځائ کښې د کفارې دپاره راوړې شوه، د کېمپ نه بهر وړلے شى، او د هغوئ څرمنې، غوښه او خوشايه دې په اور کښې وسوزولے شى. 28څوک چې هغه سوزوى، هغۀ له پکار دى چې خپلې جامې ووينزى او خپل جسم په اوبو کښې ووينزى، بيا هغه کېمپ ته راتلے شى.
29دا به ستاسو دپاره يو دائمى شريعت وى، چې د اوومې مياشتې په لسمه ورځ به تاسو خپل ځانونه عاجز کوئ او هيڅ کار به نۀ کوئ، نۀ وطنى او نۀ هغه پردے چې ستاسو په منځ کښې اوسېږى. 30ځکه چې په دې ورځ ستاسو دپاره کفاره کولے شى، چې تاسو د خپلو ټولو ګناهونو نه پاک شئ، تاسو به زما مخکښې پاک يئ. 31دا ستاسو دپاره د پوره ارام سبت دے، خپل ځانونه عاجز کوئ، دا دائمى قانون دے. 32هغه کاهن چې مسح شوے او مقرر شوے دے چې د خپل پلار په ځائ خدمت وکړى، هغۀ له پکار دى چې کفاره وکړى او د کتان جامې، چې پاکې جامې دى، واغوندى، 33او د ډېر پاک ځائ، د ملاقات د خېمې، د قربانګاه، د کاهنانو او د جماعت د ټولو خلقو دپاره کفاره وکړى. 34دا به ستاسو دپاره يو دائمى قانون وى، چې د اِسرائيليانو د ټولو ګناهونو دپاره په کال کښې يو ځل کفاره وکړى.“ او هم داسې وشول، لکه څنګه چې زمونږ پلار موسىٰ ته حُکم ورکړے وو.
