چاپ شوی
کتاب

هر قربانى زما ده

ټول حلالول باید د خېمې دروازې ته راوړل شي، نه دا چې په خلاص ډګر کې د وزو شیطانانو ته وړاندې شي. وینه هېڅکله نه شي خوړل کېدای، ځکه ژوند په وینه کې دی — او زموږ پلار هغه په قربانګاه کې ورکړه چې د هغوی د ژوند کفاره شي.

څپرکی 17.

زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،

”هارون، د هغۀ زامنو او ټولو اِسرائيليانو ته ووايه او ورته ووايه چې، دا هغه حُکم دے چې ما کړے دے: د اِسرائيليانو نه هر هغه سړے چې د خېمو په دننه کښې يا د خېمو نه بهر غوا، ګډ يا چېلے حلال کړى، او هغه د ملاقات خېمې دروازې ته رانۀ وړى چې زما مسکن مخکښې ما ته يې قربان کړى، نو هغه سړے د وينې تويولو مجرم دے. هغۀ وينه تويه کړې ده او د خپلو خلقو نه به غورځولے شى. نو اِسرائيليان به خپلې قربانۍ چې اوس په کُهلو پټو کښې قربانوى، د ملاقات خېمې دروازې ته کاهن له راوړى او ما ته به يې د سلامتۍ قربانيو په توګه قربان کړى. د ملاقات خېمې دروازې ته کاهن دې زما قربان‌ګاه باندې وينه وشيندى او وازګى دې وسوزوى چې ما له خوشبوئى خوشحالوونکې وى. هغوئ دې نور هغه چېلى شيطانانو ته قربانۍ نۀ قربانوى چې د هغوئ سره بدکارى کوى. دا د هغوئ د ټولو پښتونو دپاره ابدى قانون دے.

”هغوئ ته ووايه چې، د اِسرائيليانو نه هر هغه سړے يا د هغوئ په مينځ کښې اوسېدونکے پردے چې سوزولې قربانى يا بله قربانى قربانوى، او هغه د ملاقات خېمې دروازې ته رانۀ وړى چې ما ته يې قربان کړى، نو هغه سړے به د خپلو خلقو نه غورځولے شى.

”د اِسرائيل د کور هر هغه سړے يا د هغوئ په مينځ کښې اوسېدونکے پردے چې کومه وينه وخورى، نو زۀ به خپل مخ د هغه کس په خلاف وګرځوم او د خپلو خلقو نه به يې غورځوم. وينه د غوښې ژوند دے. ما هغه تاسو له د قربان‌ګاه دپاره درکړه چې ستاسو د روحونو کفاره وشى، ځکه چې وينه د ژوند په وسيله کفاره کوى. a a v11 زمونږ پلار پخپله وينه د کفارې وسيله وګرځوله — او د هرې قربانۍ وينه د عيسىٰ هغې وينې ته اشاره کوله چې د هغۀ د بچو د پوښلو دپاره يو ځل دپاره تل تويه شوه. نو ما اِسرائيل ته ووئيل چې، په تاسو کښې هيڅوک دې وينه نۀ خورى او نۀ ستاسو په مينځ کښې اوسېدونکے پردے دې يې خورى.

”د اِسرائيليانو نه هر هغه سړے يا د هغوئ په مينځ کښې پردے چې د خوراک وړ ځناور يا مرغۍ ښکار کړى، نو هغه دې د هغۀ وينه تويه کړى او په خاورو دې يې پټه کړى. د هر ژوندى شى ژوند د هغۀ په وينه کښې دے. نو ما اِسرائيليانو ته ووئيل چې، د هيڅ ژوندى شى وينه مۀ خورئ، ځکه چې د هغۀ ژوند د هغۀ وينه ده. څوک چې يې وخورى هغه به غورځولے شى.

”هر هغه څوک، چې اصلى اوسېدونکے وى يا پردے، چې مُرداره يا د ځناورو شلولے حيوان وخورى، نو هغه دې خپلې جامې ووينزى، په اوبو کښې دې لمبل وکړى، تر ماښامه دې ناپاک وى، بيا دې پاک شى. خو کۀ هغه هغه ونۀ وينزى يا خپل بدن ونۀ لمبوى، نو هغه به د خپل ګناه بار اوچتوى.“