Sagala Kurban Teh Kagungan Kami
Sakabeh peuncitan kudu dibawa ka lawang kemah, lain dikurbankeun di tegal ka siluman embe. Getih teu meunang pisan didahar, sabab nyawa aya dina getih — sarta Rama urang masihkeun eta dina altar pikeun nebus nyawa maranehna.
17 1Rama urang ngandika ka Musa, saur-Na:
2“Caritakeun ka Harun, ka putra-putrana, jeung ka sakabeh urang Israil, bejakeun ka maranehna: Ieu anu geus diparentahkeun ku Kami: 3Saha bae urang Israil anu meuncit sapi, domba, atawa embe di jero pasanggrahan, atawa di luar pasanggrahan, 4tapi henteu mawa ka lawang Kemah Tepangan pikeun dikurbankeun ka Kami di payuneun Kemah Suci Kami—jelema kitu salah geus ngucurkeun getih; manehna geus ngucurkeun getih sarta bakal dipisahkeun ti bangsana. 5Ku sabab kitu urang Israil kudu mawa kurban-kurbanna, anu salila ieu dikurbankeun di tegalan, ka imam di lawang Kemah Tepangan, pikeun dikurbankeun jadi kurban karapihan ka Kami. 6Di lawang Kemah Tepangan, imam kudu nyiramkeun getihna kana altar Kami sarta ngaduruk gajihna, jadi seungit anu ngresepkeun Kami. 7Maranehna teu meunang deui ngurban ka jurig-jurig embe anu dijadikeun lacuran maranehna. Ieu teh hukum anu langgeng pikeun sakabeh turunanana.
8“Bejakeun ka maranehna: Saha bae urang Israil, atawa urang asing anu cicing di antara maranehna, anu ngurban kurban beuleuman atawa kurban sejen, 9tapi henteu mawa ka lawang Kemah Tepangan pikeun dikurbankeun ka Kami—jelema kitu bakal dipisahkeun ti bangsana.
10“Saha bae urang ti kulawarga Israil, atawa urang asing anu cicing di antara maranehna, anu ngadahar getih naon bae—Kami bakal ngalawan jelema kitu sarta misahkeun manehna ti bangsana. 11Getih teh nyawana daging; eta ku Kami dibikeun ka maraneh dina altar pikeun nebus nyawa maraneh, sabab getih teh nebus ku nyawa. a a v11 Rama urang ku anjeun-Na anu maparin getih jadi jalan panebusan — sarta getih tina unggal kurban nuduhkeun ka getih Yesus, anu dikucurkeun pikeun nutupan dosa putra-putra-Na sakali pikeun salalawasna. 12Ku sabab kitu Kami geus ngomong ka Israil: Saurang ge ti maraneh teu meunang ngadahar getih, kitu deui urang asing anu cicing di antara maraneh.
13“Saha bae urang Israil atawa urang asing di antara maranehna anu moro sato atawa manuk anu halal didahar, kudu ngocorkeun getihna sarta nutupanana ku taneuh. 14Nyawana unggal mahluk aya dina getihna. Ku sabab kitu Kami geus ngomong ka urang Israil: Ulah ngadahar getih mahluk naon bae, sabab nyawana teh nya getihna—saha bae anu ngadaharna bakal dipisahkeun.
15“Saha bae, pribumi atawa urang asing, anu ngadahar bugang atawa sato anu paeh dihakan ku sato galak, kudu nyeuseuh pakeanana, mandi ku cai, najis nepi ka sore, tuluy beresih. 16Tapi lamun manehna henteu nyeuseuh eta atawa henteu mandi, manehna bakal nanggung kasalahanana.”