لاوي سرشتو 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

²”هارون، سندس پٽن ۽ سڀني بني اسرائيل سان ڳالهاءِ ۽ کين چؤ تہ جيڪو مون حڪم ڏنو آهي سو هي آهي: ³بني اسرائيل مان جيڪو بہ ماڻهو ڇانوڻيءَ جي اندر يا ڇانوڻيءَ کان ٻاهر ڍڳو، رڍ جو ٻچو يا ٻڪري ذبح ڪري، ⁴ان کي ملاقات جي خيمي جي دروازي تي مون وٽ، منهنجي مسڪن اڳيان پيش ڪرڻ لاءِ نہ آڻي تہ اهو ماڻهو رت وهائڻ جو ڏوهاري آهي؛ هن رت وهايو آهي، تنهنڪري پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو. ⁵تنهنڪري بني اسرائيل پنهنجون قربانيون، جيڪي هاڻي کليل ميدان ۾ پيش ڪن ٿا، ملاقات جي خيمي جي دروازي تي ڪاهن وٽ آڻيندا ۽ مون لاءِ سلامتيءَ جي قربانين طور پيش ڪندا. ⁶ملاقات جي خيمي جي دروازي تي ڪاهن منهنجي قربانگاهه تي رت ڇنڊيندو ۽ چرٻي ساڙيندو، جيڪا مون لاءِ دل کي وڻندڙ خوشبوءِ آهي. ⁷هو وري ڪڏهن بہ ٻڪري جي صورت وارن ڀوتن لاءِ قربانيون نہ ڏين، جن سان هو زناڪاري ڪندا رهيا آهن. هي سندن سڀني نسلن لاءِ دائمي قانون آهي.

⁸”کين چؤ تہ بني اسرائيل مان يا سندن وچ ۾ رهندڙ پرديسين مان جيڪو بہ ساڙڻ جي قرباني يا ذبيحو پيش ڪري، ⁹ان کي مون ڏانهن پيش ڪرڻ لاءِ ملاقات جي خيمي جي دروازي تي نہ آڻي تہ اهو ماڻهو پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو.

¹⁰”بني اسرائيل جي گھراڻي جو جيڪو بہ ماڻهو، يا سندن وچ ۾ رهندڙ پرديسي، ڪو بہ رت کائي، تہ آءٌ انهيءَ شخص جي خلاف پنهنجو منهن ڪندس ۽ کيس سندس قوم مان ڪٽي ڇڏيندس. ¹¹رت جسم جي زندگي آهي؛ مون اهو اوهان کي قربانگاهه تي اوهان جي جانن جو ڪفارو ڏيڻ لاءِ ڏنو آهي، ڇاڪاڻ تہ رت زندگيءَ جي ڪري ڪفارو ڏئي ٿو. ^a a v11 اسان جي پيءُ پاڻ رت کي ڪفاري جي وسيلي طور ڏنو، ۽ هر قربانيءَ جو رت يسوع جي رت ڏانهن اڳيئي اشارو ڪندو هو، جيڪو سندس ٻارن کي هڪ ئي ڀيري ڍڪڻ لاءِ وهايو ويو. ¹²تنهنڪري مون بني اسرائيل کي چيو تہ اوهان مان ڪوبہ رت نہ کائي، نڪي اوهان جي وچ ۾ رهندڙ ڪو پرديسي.

¹³”بني اسرائيل مان يا سندن وچ ۾ رهندڙ پرديسين مان جيڪو بہ کائڻ جوڳي جانور يا پکيءَ جو شڪار ڪري، سو ان جو رت وهائي ڇڏي ۽ مٽيءَ سان ڍڪي ڇڏي. ¹⁴هر جاندار جي زندگي سندس رت ۾ آهي. تنهنڪري مون بني اسرائيل کي چيو تہ ڪنهن بہ جاندار جو رت نہ کائجو، ڇاڪاڻ تہ ان جي زندگي سندس رت آهي؛ جيڪو بہ ان کي کائيندو سو ڪٽيو ويندو.

¹⁵”جيڪو بہ ماڻهو، ديسي هجي يا پرديسي، مري ويل جانور يا جهنگلي جانورن جو ڦاڙيل جانور کائي، سو پنهنجا ڪپڙا ڌوئي، پاڻيءَ ۾ وهنجي، شام تائين ناپاڪ رهندو؛ پوءِ پاڪ ٿيندو. ¹⁶پر جيڪڏهن هو انهن کي نہ ڌوئي يا پنهنجو بدن نہ وهنجي تہ هو پنهنجي ڏوهه جو بار کڻندو.“