Sakehing Kurban iku Duweke Aku
Saben sembelehan kudu digawa menyang lawange Tarub, ora disaosake ana ing pategalan marang dhemit wedhus berok. Getih ora kena dipangan, awit uripe ana ing getih — lan Rama kita wis maringake getih iku ing misbyah kanggo ngruwat nyawane.
17 1Rama kita ngandika marang Musa, dhawuhe:
2“Kandhaa marang Harun, para anake, lan wong Israel kabeh, sarta tutura marang wong-wong iku: Iki pangandika kang wis Dakdhawuhake: 3Saben wong Israel kang mragad sapi, cempe, utawa wedhus ing sajroning tarub, utawa ing sajabaning tarub, 4lan ora nggawa iku menyang lawanging Tarub Pasewakan supaya disaosake marang Aku ana ing ngarsane TabernakelKu, wong iku kaluputan marga ngwutahake getih; dheweke wis ngwutahake getih lan bakal disirnakake saka antarane bangsane. 5Mulane wong Israel bakal nggawa kurban-kurbane, kang sadurunge disaosake ana ing ara-ara ngeblak, marang imam ing lawanging Tarub Pasewakan, kanthi disaosake minangka kurban slametan marang Aku. 6Ing lawanging Tarub Pasewakan, imam kudu ngwutahake getih mau ing misbyahKu lan ngobong gajih, dadi ganda kang arum tumrap Aku. 7Wong-wong iku ora kena maneh saos kurban marang brahala wedhus kang padha dilonthekake. Iki angger-angger kang langgeng turun-tumurun.
8“Tutura marang wong-wong iku: Saben wong Israel, utawa wong manca kang manggon ing antarane, kang nyaosake kurban obaran utawa kurban sembelehan, 9lan ora nggawa iku menyang lawanging Tarub Pasewakan supaya disaosake marang Aku, wong iku bakal disirnakake saka antarane bangsane.
10“Saben wong saka turune Israel, utawa wong manca kang manggon ing antarane, kang mangan getih apa wae, Aku bakal masang prajiKu nglawan wong iku lan bakal nyirnakake dheweke saka antarane bangsane. 11Getih iku nyawane daging; Aku maringake iku marang kowe ing misbyah kanggo nebus nyawamu, awit getih iku nebus srana nyawa. a a v11 Rama kita piyambak kang maringake getih minangka sarananing panebusan — lan getihing saben kurban iku nuding marang getihe Gusti Yesus, kang kawutahake kanggo nutupi para putrane sapisan kanggo salawase. 12Mulane Aku dhawuh marang Israel: Ora ana siji wae ing antaramu kang kena mangan getih, mangkono uga wong manca kang manggon ing antaramu.
13“Saben wong Israel utawa wong manca ing antarane kang mbebedhag kewan utawa manuk kang kena dipangan, kudu ngwutahake getihe lan nutupi nganggo lebu. 14Nyawane saben makhluk iku ana ing getihe. Mulane Aku dhawuh marang wong Israel: Aja padha mangan getihe makhluk apa wae, awit nyawane iku yaiku getihe — sapa kang mangan iku bakal disirnakake.
15“Saben wong, wong pribumi utawa wong manca, kang mangan bathang utawa kewan kang dimangsa kewan galak, kudu ngumbah sandhangane, adus nganggo banyu, najis nganti sore, nuli dadi suci. 16Nanging yen dheweke ora ngumbah sandhangane utawa ora ngedusi awake, dheweke bakal nanggung kaluputane.”