Księga Kapłańska 16

16 ¹Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza po śmierci dwóch synów Aarona, którzy umarli, gdy zbliżyli się do naszego Ojca.

²Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza: „Powiedz Aaronowi, swojemu bratu, aby nie wchodził w dowolnej chwili do Miejsca Świętego za zasłonę, przed przebłagalnię, która jest na arce, bo umrze — gdyż ukazuję się w obłoku nad przebłagalnią.”

³„Oto z czym Aaron może wejść do Miejsca Świętego: z młodym cielcem na ofiarę za grzech i z baranem na ofiarę całopalną. ⁴Niech włoży świętą lnianą tunikę, lniane spodnie na ciało, przepasze się lnianym pasem i włoży lniany zawój. To są święte szaty; ma obmyć swoje ciało w wodzie, zanim je włoży. ⁵Od zgromadzenia Izraela ma wziąć dwa kozły na ofiarę za grzech i jednego barana na ofiarę całopalną.

⁶Aaron złoży swojego cielca na ofiarę za grzech i dokona przebłagania za siebie i za swój dom. ⁷Weźmie dwa kozły i postawi je przede mną u wejścia do Namiotu Spotkania. ⁸Aaron rzuci losy o oba kozły: jeden los dla mnie, drugi dla Azazela. ^a a v8 Azazel to imię kozła „posłanego precz” — kozła ofiarnego, który wynosił grzechy ludu na pustynię, z dala od obozu. ⁹Aaron przyprowadzi kozła, na którego padł los dla mnie, i złoży go na ofiarę za grzech. ¹⁰Ale kozioł, na którego padł los dla Azazela, zostanie postawiony żywy przede mną, aby dokonać nad nim przebłagania i wypędzić go na pustynię do Azazela.

¹¹Aaron przyprowadzi swojego cielca na ofiarę za grzech, aby dokonać przebłagania za siebie i za swój dom, a potem zabije swojego cielca na ofiarę za grzech. ¹²Weźmie kadzielnicę pełną rozżarzonych węgli z ołtarza sprzed mojego oblicza i dwie pełne garście wonnego kadzidła, drobno utartego, i wniesie to za zasłonę. ¹³Położy kadzidło na ogniu przede mną, aby obłok kadzidła okrył przebłagalnię, która jest nad Świadectwem, i aby nie umarł. ^b b v13 Świadectwo: kamienne tablice prawa przymierza umieszczone wewnątrz arki. ¹⁴Weźmie trochę krwi cielca i pokropi nią swoim palcem przednią część przebłagalni od strony wschodniej, a potem siedem razy pokropi krwią swoim palcem przed przebłagalnią.

¹⁵Potem zabije kozła na ofiarę za grzech ludu, wniesie jego krew za zasłonę i uczyni z nią tak, jak uczynił z krwią cielca — pokropi nią przebłagalnię i miejsce przed nią. ¹⁶W ten sposób dokona przebłagania za Miejsce Święte z powodu nieczystości synów Izraela, ich buntów i wszystkich ich grzechów. Tak samo uczyni dla Namiotu Spotkania, który pozostaje wśród nich, pośród ich nieczystości. ¹⁷Nikt nie może przebywać w Namiocie Spotkania, gdy wejdzie, aby dokonać przebłagania w Miejscu Świętym, aż wyjdzie, dokonawszy przebłagania za siebie, za swój dom i za całe zgromadzenie Izraela.

¹⁸Wyjdzie do ołtarza, który jest przede mną, i dokona za niego przebłagania; weźmie trochę krwi cielca i trochę krwi kozła i pomaże nią rogi ołtarza dokoła. ¹⁹Pokropi go krwią swoim palcem siedem razy, aby go oczyścić i poświęcić od nieczystości synów Izraela.

²⁰Gdy skończy dokonywać przebłagania za Miejsce Święte, za Namiot Spotkania i za ołtarz, przyprowadzi żywego kozła. ²¹Aaron położy obie ręce na głowie żywego kozła i wyzna nad nim całą winę synów Izraela, wszystkie ich bunty i wszystkie ich grzechy, składając je na głowę kozła, a potem wyśle go na pustynię przez wyznaczonego do tego człowieka. ²²Kozioł poniesie na sobie wszystkie ich grzechy do ziemi odludnej; człowiek ten wypuści go na pustyni.

²³Aaron wejdzie do Namiotu Spotkania, zdejmie lniane szaty, które włożył, wchodząc do Miejsca Świętego, i tam je zostawi. ²⁴Obmyje swoje ciało w wodzie na miejscu świętym i włoży swoje szaty. Potem wyjdzie i złoży swoją ofiarę całopalną oraz ofiarę całopalną ludu, dokonując przebłagania za siebie i za lud. ²⁵Tłuszcz ofiary za grzech spali na ołtarzu.

²⁶Ten, kto wypędził kozła do Azazela, wypierze swoje szaty i obmyje swoje ciało w wodzie, a potem będzie mógł wejść do obozu. ²⁷Cielca ofiary za grzech i kozła ofiary za grzech, których krew wniesiono, aby dokonać przebłagania w Miejscu Świętym, wyniesie się poza obóz; ich skóry, mięso i odchody spali się w ogniu. ²⁸Ten, kto je spali, wypierze swoje szaty i obmyje swoje ciało w wodzie, a potem będzie mógł wejść do obozu.

²⁹To będzie dla was wieczną ustawą: dziesiątego dnia siódmego miesiąca będziecie się korzyć i nie będziecie wykonywać żadnej pracy — ani rodowity mieszkaniec, ani cudzoziemiec mieszkający wśród was. ³⁰Bo w tym dniu dokona się za was przebłagania, aby was oczyścić ze wszystkich waszych grzechów; będziecie czyści przede mną. ³¹Będzie to dla was sabat całkowitego odpoczynku; będziecie się korzyć — to wieczna ustawa. ³²Kapłan namaszczony i wyświęcony, aby służyć na miejscu swojego ojca, dokona przebłagania i włoży lniane szaty — święte szaty, ³³i dokona przebłagania za Miejsce Najświętsze, za Namiot Spotkania i za ołtarz, i za kapłanów, i za cały lud zgromadzenia. ³⁴To będzie dla was wieczną ustawą: dokonywać przebłagania za wszystkie grzechy synów Izraela raz w roku.” I uczyniono tak, jak nasz Ojciec rozkazał Mojżeszowi.