Kaimaman 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Rama kita ngandika marang Musa:

²“Iki angger-anggere tumrap wong kang nandhang lelara kulit ing dina pasucene: wong iku kudu digawa menyang ngarsane imam. ³Imam banjur metu menyang njabane pakemahan lan mriksa wong mau; manawa lelara kulite wis waras, ⁴imam kudu dhawuh supaya dijupukake manuk loro kang isih urip lan resik, kayu eres, benang abang, lan hisop kanggo wong kang disucekake mau. ^a a v4 Hisop iku tetuwuhan cilik kang ngrembuyung, pang-pange digunakake minangka sulak alami kanggo nyiprat-nyipratake banyu ing upacara panyucen. ⁵Imam kudu dhawuh supaya manuk siji disembeleh ing sadhuwure wadhah lemah kang isi banyu mili. ⁶Banjur imam njupuk manuk kang isih urip, kayu eres, benang abang, lan hisop mau, kabeh dicelupake bareng karo manuk urip mau ing getihe manuk kang disembeleh ing sadhuwure banyu mili. ⁷Getih mau banjur dikepyurake kaping pitu marang wong kang disucekake saka lelara kulit mau, nuli wong iku ditetepake resik, sawuse iku manuk urip mau diculake menyang ara-ara. ^b b v7 Manuk siji dipateni lan sijine, kang wis dicelupake ing getihe, diculake supaya mabur urip — gegambaran bab pati lan urip wungu kang bakal dianggo Gusti Yesus nucekake umate ing tembe.

⁸“Wong kang disucekake mau kudu ngumbah sandhangane, nyukur sakabehing rambute, lan adus ing banyu—nuli dadi resik. Sawuse iku kena mlebu ing pakemahan, nanging kudu tetep ana ing njabane tarube pitung dina. ⁹Ing dina kang kapitu wong iku kudu nyukur sakabehing rambute—sirah, jenggot, alis—nyukur sakabehing rambute. Banjur kudu ngumbah sandhangane lan ngedusi awake nganggo banyu, temah dadi resik.

¹⁰“Ing dina kang kawolu wong iku kudu njupuk cempe lanang loro kang tanpa cacad, cempe wadon umur setaun kang tanpa cacad, glepung alus telung takeran kang dicampur lenga minangka kurban dhaharan, lan lenga secangkir. ¹¹Imam kang nucekake mau kudu ngadhepake wong kang disucekake, dalah kurban-kurban iki, ing ngarsane Rama kita ana ing lawanging Tarub Pasewakan.

¹²“Imam banjur njupuk cempe lanang siji lan nyaosake minangka kurban pangruwating kaluputan, dalah lengane, digoyang-goyangake minangka kurban goyangan ana ing ngarsane Rama kita. ¹³Cempe mau kudu disembeleh ana ing panggonan panyembelehe kurban pangruwating dosa lan kurban obaran, yaiku ing papan kang suci—amarga kurban pangruwating kaluputan iku, padha kaya kurban pangruwating dosa, dadi duweke imam; iku kang mahasuci. ¹⁴Imam banjur njupuk getihe kurban pangruwating kaluputan sawatara lan nglethekake ing pucuking kuping tengene wong kang disucekake, ing jempol tangane tengen, lan ing jempol sikile tengen. ¹⁵Imam kudu njupuk lengane sawatara lan ngesokake ing epek-epek tangane kiwa dhewe. ¹⁶Driji tangan tengene dicelupake ing lenga kang ana ing epek-epek tangane kiwa, banjur dikepyurake sawatara nganggo drijine kaping pitu ana ing ngarsane Rama kita. ¹⁷Lenga kang isih kari ana ing epek-epeke mau, dening imam diterapake ing pucuking kuping tengene wong kang disucekake, ing jempol tangane tengen, lan ing jempol sikile tengen, ing sandhuwure getihe kurban pangruwating kaluputan. ¹⁸Lenga kang isih kari ana ing epek-epeke mau banjur diterapake ing sirahe wong kang disucekake dening imam, kanggo nebus dosane ana ing ngarsane Rama kita. ¹⁹Imam banjur nyaosake kurban pangruwating dosa lan nebus dosane wong kang disucekake saka najise; sawuse iku nyembeleh kurban obaran. ²⁰Imam nuli nyaosake kurban obaran lan kurban dhaharan ana ing misbyah, nebus dosane wong mau, temah wong iku dadi resik.

²¹“Nanging manawa wong iku mlarat lan ora nduwe cukup, iku kudu njupuk cempe lanang siji minangka kurban pangruwating kaluputan, kang bakal digoyangake kanggo nebus dosane, dalah glepung alus rong takeran kang dicampur lenga, minangka kurban dhaharan, lan lenga watara secangkir, ²²lan manuk deruk loro utawa manuk dara enom loro—miturut kang bisa katuku dening wong mau, kang siji minangka kurban pangruwating dosa, sijine minangka kurban obaran.

²³“Ing dina kang kawolu wong iku kudu nggawa kabeh mau kanggo panyucene menyang ngarsane imam, ing lawanging Tarub Pasewakan, ana ing ngarsane Rama kita. ²⁴Imam banjur njupuk cempe kurban pangruwating kaluputan lan lenga satakeran mau, digoyang-goyangake minangka kurban goyangan ana ing ngarsane Rama kita. ²⁵Cempe kurban pangruwating kaluputan mau kudu disembeleh, getihe dijupuk sawatara, banjur dilethekake ing pucuking kuping tengen, jempol tangan tengen, lan jempol sikil tengene wong kang disucekake. ²⁶Imam kudu ngesokake lengane sawatara ing epek-epek tangane kiwa dhewe, ²⁷banjur nganggo driji tangan tengene ngepyurake lenga saka epek-epeke kiwa mau kaping pitu ana ing ngarsane Rama kita. ²⁸Lenga saka epek-epeke mau dening imam diterapake ing pucuking kuping tengene wong kang disucekake, ing jempol tangane tengen, lan ing jempol sikile tengen, ing panggonane getihe kurban pangruwating kaluputan. ²⁹Lenga kang isih kari ing epek-epeke mau dening imam diterapake ing sirahe wong kang disucekake, kanggo nebus dosane ana ing ngarsane Rama kita. ³⁰Banjur wong iku kudu nyaosake salah sawijining manuk deruk utawa manuk dara enom, miturut kang bisa katuku. ³¹Miturut kang bisa katuku dening wong mau—kang siji minangka kurban pangruwating dosa, sijine minangka kurban obaran, dalah kurban dhaharane. Imam nuli nebus dosane wong kang disucekake mau ana ing ngarsane Rama kita.

³²“Iki angger-anggere tumrap wong kang nandhang lelara kulit kang ora bisa nyukupi kurban-kurban kanggo panyucene.”

Jamur ing Omah

³³Rama kita ngandika marang Musa lan Harun:

³⁴“Samangsa kowe kabeh wis padha mlebu ing tanah Kanaan, kang Dakparingake marang kowe dadi darbekmu, lan Aku masang jamur kang sumebar ing sawijining omah ana ing tanah darbekmu, ³⁵wong kang nduweni omah mau kudu teka lan kandha marang imam: ‘Wonten ingkang kados sesakit ingkang ngatingal ing griya kula.’ ³⁶Imam kudu dhawuh supaya omah mau dikosongake sadurunge dheweke mlebu mriksa sesakit mau, supaya aja ana barang ing jerone kang katetepake najis; sawuse iku imam kena mlebu mriksa omah mau. ³⁷Imam banjur mriksa sesakit mau, lan manawa iku ana ing tembok-temboke omah—awujud legokan kang ijo-ijo utawa abang-abang kang katon luwih jero tinimbang lumahe tembok. ³⁸Imam kudu metu saka omah mau liwat lawange lan nutup omah iku pitung dina. ³⁹Ing dina kang kapitu imam bali maneh mriksa omah mau. Manawa sesakite wis sumebar ing tembok-temboke omah, ⁴⁰imam kudu dhawuh supaya watu-watu kang kena sesakit mau dibongkar lan dibuwang menyang njabane kutha, menyang panggonan kang najis. ⁴¹Jerone omah mau kudu dikerok mubeng, lan labur kang dikerok mau dibuwang menyang njabane kutha ing panggonan kang najis. ⁴²Watu-watu liyane kudu kanggo ngijoli watu-watu kang lawas mau, lan labur anyar kudu kanggo nglabur omah mau.

⁴³“Manawa sesakit mau bali maneh ing omah sawuse watu-watune dibongkar, omahe dikerok, lan dilabur, ⁴⁴imam kudu mlebu lan mriksa; manawa sesakite wis sumebar ing omah mau, iku jamur kang ngrusak ana ing omah—iku najis. ⁴⁵Omah mau kudu dibongkar—watu, kayu, lan sakabehing labure—banjur digawa menyang njabane kutha, menyang panggonan kang najis. ⁴⁶Sing sapa mlebu ing omah mau sajrone omah iku ditutup, dadi najis nganti sore. ⁴⁷Sing sapa turu utawa mangan ing omah mau kudu ngumbah sandhangane.

⁴⁸“Manawa imam teka, mriksa, lan sesakite ora sumebar ing omah mau sawuse dilabur, imam kudu netepake yen omah iku resik—sesakite wis mari. ⁴⁹Kanggo nucekake omah mau imam kudu njupuk manuk loro, dalah kayu eres, benang abang, lan hisop, ⁵⁰banjur nyembeleh salah sawijining manuk mau ing wadhah lemah ing sadhuwure banyu mili. ⁵¹Imam banjur njupuk kayu eres, hisop, benang abang, lan manuk kang isih urip mau, kabeh dicelupake ing getihe manuk kang disembeleh lan ing banyu mili, banjur ngepyurake marang omah mau kaping pitu. ⁵²Nuli imam nucekake omah mau nganggo getihe manuk, banyu mili, manuk kang isih urip, kayu eres, hisop, lan benang abang. ⁵³Manuk kang isih urip mau diculake menyang njabane kutha, ing ara-ara, kanggo nebus omah mau, temah omah iku dadi resik.”

⁵⁴Iki angger-anggere tumrap sakabehing lelara kulit, tumrap gudhig, ⁵⁵tumrap jamur ing sandhangan utawa ing omah, ⁵⁶lan tumrap bengkak, korengan, utawa tutul kang padhang, ⁵⁷kanggo mulang mbedakake nalika sawijining barang iku najis lan nalika resik. Iki angger-anggering lelara kulit lan jamur.