Qanûna Kahîntiyê 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Bavê me ji Mûsa re got:

²“Qanûna kesê ku nexweşiya çerm pê re heye, di roja paqijbûna wî de ev e: divê ew bê anîn ba kahîn. ³Kahîn wê ji ordîgehê derkeve û wî binêre. Heke nexweşiya çermê wî qenc bûbe, ⁴divê kahîn emir bike ku ji bo kesê ku tê paqijkirin du teyrên paqij ên sax, dara erzê, rîsê sor û zûfa bên anîn. ^a a v4 Zûfa riwekeke biçûk û çiqildar bû. Çiqilên wê di rêûresmên paqijkirinê de wekî firçeyeke xwezayî ji bo reşandina avê dihatin bikaranîn. ⁵Kahîn wê emir bike ku teyrek li ser firaxeke axê ya bi ava teze bê serjêkirin. ⁶Divê ew teyrê sax, dara erzê, rîsê sor û zûfayê bigire û wan bi teyrê sax re têxe nav xwîna teyrê ku li ser ava teze hatiye serjêkirin. ⁷Ew xwînê heft caran li ser kesê ku ji nexweşiya çerm tê paqijkirin direşîne û wî paqij dide zanîn. Paşê teyrê sax li deştê berdide. ^b b v7 Teyrek dihat kuştin. Yê din di xwîna wî de dihat kirin û sax dihat berdan da ku bifire. Ev wêneyê mirin û jiyana vejînê bû, ku Îsa wê rojekê bi wan gelê xwe paqij bikira.

⁸“Divê kesê ku tê paqijkirin cilên xwe bişo, hemû porê xwe biqusîne û xwe di avê de bişo. Wê demê ew paqij e. Paşê ew dikare bikeve ordîgehê, lê divê heft rojan li derveyî konê xwe bimîne. ⁹Di roja heftan de divê ew hemû porê xwe biqusîne: porê serê xwe, rihê xwe û birhên xwe. Divê ew hemû porê xwe biqusîne. Paşê divê ew cilên xwe bişo û bedena xwe di avê de bişo, û ew paqij e.

¹⁰“Di roja heştan de divê ew du berxên nêr ên bêkêmasî, berxeke mê ya yeksalî ya bêkêmasî, sê lître arda hûr a bi rûn tevlihevkirî ji bo pêşkêşiya dexl û tasek rûn bigire. ¹¹Kahînê paqijker wê kesê ku tê paqijkirin bi van pêşkêşiyan re li ber deriyê Konê Hevdîtinê, li ber Bavê me pêşkêş bike.

¹²“Kahîn berxekî nêr digire û wî bi rûn re wekî qurbana sûcdariyê pêşkêş dike. Ew wan wekî pêşkêşiya hejandinê li ber Bavê me dihejîne. ¹³Divê ew berx li cihê pîroz serjê bike, li wî cihê ku qurbana gunehan û qurbana şewitandinê lê tên serjêkirin. Çimkî qurbana sûcdariyê jî, wekî qurbana gunehan, ya kahîn e. Ew herî pîroz e. ¹⁴Kahîn wê hinekî ji xwîna qurbana sûcdariyê bigire û deyne ser nermika guhê rastê yê kesê ku tê paqijkirin, ser tiliya mezin a destê wî yê rastê û ser tiliya mezin a lingê wî yê rastê. ¹⁵Kahîn wê hinekî ji rûn bigire û birijîne kefa destê xwe yê çepê. ¹⁶Divê ew tiliya xwe ya rastê têxe nav rûnê ku di kefa wî ya çepê de ye û bi tiliya xwe heft caran hinekî jê li ber Bavê me bireşîne. ¹⁷Kahîn ji rûnê ku di kefa wî de maye hinekî dide ser nermika guhê rastê yê kesê ku tê paqijkirin, ser tiliya mezin a destê wî yê rastê û ser tiliya mezin a lingê wî yê rastê. Ew wî li ser xwîna qurbana sûcdariyê dide. ¹⁸Kahîn wê rûnê ku di kefa wî de maye deyne ser serê kesê ku hatiye paqijkirin û li ber Bavê me ji bo wî kefaretê bike. ¹⁹Kahîn wê qurbana gunehan pêşkêş bike û ji bo kesê ku ji nepaqijiya xwe hatiye paqijkirin kefaretê bike. Paşê ew qurbana şewitandinê serjê dike. ²⁰Kahîn wê qurbana şewitandinê û pêşkêşiya dexl li ser gorîgehê pêşkêş bike û ji bo wî kefaretê bike, û ew wê paqij be.

²¹“Lê heke ew belengaz be û destê wî negihêje, divê ew berxekî nêr wekî qurbana sûcdariyê bigire, da ku ji bo kefareta wî bê hejandin. Bi wî re divê ew nêzîkî du lître arda hûr a bi rûn tevlihevkirî ji bo pêşkêşiya dexl û nêzîkî tasek rûn bigire, ²²û du qumrî an du çêlîkên kevokan, kîjan ku destê wî bigihêje. Yek wê ji bo qurbana gunehan be, yê din jî ji bo qurbana şewitandinê.

²³“Di roja heştan de divê ew wan ji bo paqijbûna xwe bîne ba kahîn, ber deriyê Konê Hevdîtinê, li ber Bavê me. ²⁴Kahîn berxê qurbana sûcdariyê û tasa rûn digire û wan wekî pêşkêşiya hejandinê li ber Bavê me dihejîne. ²⁵Divê ew berxê qurbana sûcdariyê serjê bike û hinekî ji xwîna wî bigire. Paşê divê wê deyne ser nermika guhê rastê, tiliya mezin a destê rastê û tiliya mezin a lingê rastê yê kesê ku tê paqijkirin. ²⁶Kahîn wê hinekî ji rûn birijîne kefa destê xwe yê çepê, ²⁷û bi tiliya xwe ya rastê heft caran hinekî ji rûnê kefa xwe ya çepê li ber Bavê me bireşîne. ²⁸Kahîn ji rûnê kefa xwe dide ser nermika guhê rastê yê kesê ku tê paqijkirin, ser tiliya mezin a destê wî yê rastê û ser tiliya mezin a lingê wî yê rastê. Ew wî li cihê xwîna qurbana sûcdariyê dide. ²⁹Kahîn wê bermayiya rûnê kefa xwe deyne ser serê kesê ku tê paqijkirin, da ku li ber Bavê me ji bo wî kefaretê bike. ³⁰Paşê divê ew yek ji qumriyan an ji çêlîkên kevokan pêşkêş bike, kîjan ku destê wî bigihêje. ³¹Kîjan ku destê wî bigihêje, yek wê ji bo qurbana gunehan be, yê din jî ji bo qurbana şewitandinê, bi pêşkêşiya dexl re. Kahîn wê li ber Bavê me ji bo kesê ku hatiye paqijkirin kefaretê bike.

³²“Ev qanûna kesê bi nexweşiya çerm e, ku destê wî negihêje pêşkêşiyên paqijbûna wî.”

Kufik di Malê de

³³Bavê me ji Mûsa û Harûn re got:

³⁴“Gava hûn bikevin welatê Kenanê, yê ku ez wekî milk didim we, û ez kufikeke belavbûyî bixim maleke li welatê ku hûn lê xwedî ne, ³⁵divê xwediyê malê were û ji kahîn re bêje: ‘Tiştekî wekî nexweşiyê di mala min de xuya bûye.’ ³⁶Berî ku kahîn bikeve hundir da ku nexweşiyê binêre, divê ew emir bike ku mal bê valakirin. Bi vî awayî tu tiştê ku tê de ye nepaqij nayê hesibandin. Paşê ew dikare bikeve hundir û malê binêre. ³⁷Ew nexweşiyê dinêre. Heke ew di dîwarên malê de be, çalikên keskbaş an sorbaş ku ji rûyê dîwar kûrtir xuya dikin, ³⁸divê kahîn ji deriyê malê derkeve û malê heft rojan bigire. ³⁹Di roja heftan de kahîn vedigere da ku wê binêre. Heke nexweşî li ser dîwarên malê belav bûbe, ⁴⁰divê ew emir bike ku kevirên nexweş bên derxistin û li derveyî bajêr, li cihekî nepaqij bên avêtin. ⁴¹Divê ew hundirê malê ji her alî ve biqeşêre û suwaxa qeşartî li derveyî bajêr, li cihekî nepaqij birijîne. ⁴²Divê kevirên din li şûna yên kevin bên danîn û mal bi suwaxeke nû bê suwaxkirin.

⁴³“Heke piştî ku kevir hatin derxistin, mal hat qeşartin û suwaxkirin, nexweşî dîsa di malê de derkeve, ⁴⁴divê kahîn bikeve hundir û binêre. Heke nexweşî di malê de belav bûbe, ew kufikeke wêranker e di malê de. Ew nepaqij e. ⁴⁵Divê ew malê hilweşîne, bi kevir, dar û hemû suwaxa wê ve, û wê derxe derveyî bajêr, li cihekî nepaqij. ⁴⁶Her kesê ku dema mal girtî ye bikeve hundirê wê, heta êvarê nepaqij e. ⁴⁷Her kesê ku di malê de razê an bixwe, divê cilên xwe bişo.

⁴⁸“Heke kahîn were û binêre, û piştî ku mal hat suwaxkirin nexweşî di malê de belav nebûbe, wê ew malê paqij bide zanîn. Nexweşî qenc bûye. ⁴⁹Ji bo paqijkirina malê divê ew du teyran bi dara erzê, rîsê sor û zûfayê re bigire, ⁵⁰û wê yek ji teyran di firaxeke axê de, li ser ava teze serjê bike. ⁵¹Divê ew dara erzê, zûfayê, rîsê sor û teyrê sax bigire û wan têxe nav xwîna teyrê serjêkirî û nav ava teze. Paşê divê heft caran li ser malê bireşîne. ⁵²Paşê divê ew malê bi xwîna teyr, bi ava teze, bi teyrê sax, bi dara erzê, bi zûfayê û bi rîsê sor paqij bike. ⁵³Ew wê teyrê sax li derveyî bajêr li deştê berde û ji bo malê kefaretê bike, û mal wê paqij be.”

⁵⁴Ev e qanûna ji bo her nexweşiya çerm û ji bo xurîkê, ⁵⁵ji bo kufika di cil an di malê de, ⁵⁶û ji bo werimandinê, qalikê birînê an pinika geş, ⁵⁷da ku bê hînkirin kengê tiştek nepaqij e û kengê paqij e. Ev e qanûna nexweşiya çerm û kufikê.