ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କୁ କଥା କହନ୍ତି

ଯାଜକ ପରୀକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତି: ଫୁଲା, ଚର୍ମରୋଗ, ପୋଡ଼ା, ଟାକଲା ସ୍ଥାନ ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ କବକ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ, ସାତ ଦିନ ଅଲଗା ରଖାଯାଏ, ଏବଂ କାହାକୁ ଅଶୁଚି ଘୋଷଣା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପୁନର୍ବାର ଦେଖାଯାଏ। ପରୀକ୍ଷା ଯତ୍ନଶୀଳ, କାରଣ ଏହି ରାୟ ଜଣକୁ ଛାଉଣିରେ ତାହାର ସ୍ଥାନ ହରାଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 13।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶା ଓ ହାରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ,

“ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଲୋକର ଚର୍ମରେ ଫୁଲା, ଦାଗ କି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନ ହୋଇ ତାହା ଚର୍ମ ରୋଗରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ତାହାକୁ ହାରୋଣ ଯାଜକ କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କ ଯାଜକ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଣାଯିବ। ^a ଯାଜକ ଚର୍ମରେ ଥିବା ଚିହ୍ନ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ। ଯଦି ତହିଁରେ ଥିବା ରୋମ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି ଓ ତାହା ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ତାହା ଏକ ସଂକ୍ରାମକ ଚର୍ମ ରୋଗ; ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରି ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ। ମାତ୍ର ଯଦି ତାହାର ଚର୍ମରେ ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ, ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ନୁହେଁ ଓ ତହିଁର ରୋମ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନାହିଁ, ତେବେ ଯାଜକ ସେହି ଲୋକକୁ ସାତ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ। ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ସେହି ଚିହ୍ନ ବଦଳି ନାହିଁ କି ଚର୍ମରେ ବ୍ୟାପି ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ଆଉ ସାତ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ। ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ପୁନର୍ବାର ପରୀକ୍ଷା କରିବେ। ଯଦି ସେହି ଘା’ ମଳିନ ହୋଇଅଛି ଓ ଚର୍ମରେ ବ୍ୟାପି ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ—ତାହା କେବଳ ଏକ ଦାଗ। ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ ଓ ଶୁଚି ହେବ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେହି ଦାଗ ଶୁଚି ହେବା ନିମନ୍ତେ ଯାଜକଙ୍କୁ ଆପଣାକୁ ଦେଖାଇବା ପରେ ତାହାର ଚର୍ମରେ ବ୍ୟାପିଯାଏ, ତେବେ ସେ ଯାଜକଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଆପଣାକୁ ଦେଖାଇବ। ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ସେହି ଦାଗ ଚର୍ମରେ ବ୍ୟାପିଅଛି, ତେବେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ—ତାହା ଚର୍ମ ରୋଗ ଅଟେ।

“ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଲୋକ ଉପରେ ଅଶୁଚିକାରକ ଚର୍ମ ରୋଗ ଦେଖାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତାହାକୁ ଯାଜକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଣାଯିବ। ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ଚର୍ମରେ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ଫୁଲା ରୋମକୁ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ କରିଅଛି ଓ ତହିଁରେ କଞ୍ଚା ମାଂସ ଥାଏ, ତେବେ ତାହା ଏକ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ଚର୍ମ ରୋଗ; ଯାଜକ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ। ସେ ତାହାକୁ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଅଶୁଚି ଅଟେ।

“ମାତ୍ର ଯଦି ସେହି ରୋଗ ଫୁଟି ଉଠି ତାହାର ମସ୍ତକରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯାଜକ ଯେଉଁଆଡ଼େ ଦେଖନ୍ତି ସେଇଆଡ଼େ, ତାହାର ସମସ୍ତ ଚର୍ମ ଆଚ୍ଛାଦନ କରେ, ତେବେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ସେହି ରୋଗ ତାହାର ସମଗ୍ର ଶରୀର ଆଚ୍ଛାଦନ କରିଅଛି, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ—ଯେହେତୁ ତାହା ସମସ୍ତ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି, ସେ ଶୁଚି ଅଟେ। ମାତ୍ର ଯେଉଁ ଦିନ ତାହା ଉପରେ କଞ୍ଚା ମାଂସ ଦେଖାଯିବ, ସେହି ଦିନ ସେ ଅଶୁଚି ହେବ। ଯାଜକ ସେହି କଞ୍ଚା ମାଂସ ଦେଖି ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ; ସେହି କଞ୍ଚା ମାଂସ ଅଶୁଚି ଅଟେ—ତାହା ଚର୍ମ ରୋଗ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେହି କଞ୍ଚା ମାଂସ ବଦଳି ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ତେବେ ସେ ଯାଜକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବ। ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ସେହି ଚିହ୍ନ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ—ସେ ଶୁଚି ଅଟେ।

“ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଲୋକର ଚର୍ମରେ ବଥ ହୋଇ ତାହା ସୁସ୍ଥ ହୁଏ, ଯଦି ସେହି ବଥ ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ଫୁଲା କିମ୍ବା ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ-ଶ୍ଵେତ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନ ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ଯାଜକଙ୍କୁ ଦେଖାଯିବ। ଯାଜକ ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ତାହା ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ନିମ୍ନ ଦେଖାଯାଏ ଓ ତହିଁର ରୋମ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ—ସେହି ବଥ ମଧ୍ୟରେ ଚର୍ମ ରୋଗ ଫୁଟି ଉଠିଅଛି। ମାତ୍ର ଯଦି ଯାଜକ ତହିଁରେ କୌଣସି ଶ୍ଵେତ ରୋମ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ, ତାହା ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ନିମ୍ନ ନୁହେଁ ଓ ମଳିନ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ସାତ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ। ଯଦି ତାହା ଚର୍ମରେ ଅଧିକ ବ୍ୟାପିଯାଏ, ତେବେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ; ତାହା ରୋଗ ଅଟେ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନ ଆପଣା ସ୍ଥାନରେ ରହେ, ବ୍ୟାପି ନାହିଁ, ତେବେ ତାହା ବଥର କ୍ଷତଚିହ୍ନ, ଆଉ ଯାଜକ ତାହାକୁ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ।

“କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ ଚର୍ମରେ ଅଗ୍ନିଦାହ ହୁଏ ଓ ସେହି ଦାହର କଞ୍ଚା ମାଂସ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ-ଶ୍ଵେତ କିମ୍ବା ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନ ହୁଏ, ତେବେ ଯାଜକ ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନର ରୋମ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି ଓ ତାହା ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ତାହା ସେହି ଦାହ ମଧ୍ୟରେ ଫୁଟି ଉଠିଥିବା ଚର୍ମ ରୋଗ—ସେ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ; ତାହା ଚର୍ମ ରୋଗ ଅଟେ। ଯଦି ଯାଜକ ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରି ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନରେ କୌଣସି ଶ୍ଵେତ ରୋମ ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ତାହା ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ନୁହେଁ ମାତ୍ର ମଳିନ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ସାତ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ। ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ। ଯଦି ତାହା ଚର୍ମରେ ବ୍ୟାପିଅଛି, ତେବେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ—ତାହା ଏକ ଅଶୁଚିକାରକ ଚର୍ମ ରୋଗ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନ ଆପଣା ସ୍ଥାନରେ ରହେ, ଚର୍ମରେ ବ୍ୟାପି ନାହିଁ ଓ ମଳିନ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ତାହା ଦାହର ଫୁଲା; ଯାଜକ ତାହାକୁ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ—ତାହା କେବଳ ଦାହର କ୍ଷତଚିହ୍ନ।

“ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ପୁରୁଷ କି ସ୍ତ୍ରୀର ମସ୍ତକରେ କିମ୍ବା ଦାଢ଼ିରେ ଚିହ୍ନ ହୁଏ, ତେବେ ଯାଜକ ସେହି ଚିହ୍ନ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ତାହା ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ଓ ତହିଁରେ ପତଳା ହଳଦିଆ ରୋମ ଥାଏ, ତେବେ ସେ ତାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ—ତାହା ଏକ ଖାରୁଆ, ମସ୍ତକ କିମ୍ବା ଦାଢ଼ିର ଚର୍ମ ରୋଗ। ମାତ୍ର ଯଦି ଯାଜକ ସେହି ଖାରୁଆ ଚିହ୍ନ ପରୀକ୍ଷା କରି ଦେଖନ୍ତି ଯେ ତାହା ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ନୁହେଁ ଓ ତହିଁରେ କୌଣସି କଳା ରୋମ ନାହିଁ, ତେବେ ଯାଜକ ସେହି ଲୋକକୁ ସାତ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ। ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଯାଜକ ସେହି ଚିହ୍ନ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ସେହି ଖାରୁଆ ବ୍ୟାପି ନାହିଁ, ତହିଁରେ କୌଣସି ହଳଦିଆ ରୋମ ନାହିଁ ଓ ତାହା ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ଲୋକ କ୍ଷୌର କରିବ, ମାତ୍ର ସେହି ଘା’ ସ୍ଥାନ କ୍ଷୌର କରିବ ନାହିଁ; ଯାଜକ ତାହାକୁ ଆଉ ସାତ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ। ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଯାଜକ ସେହି ଖାରୁଆ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ। ଯଦି ତାହା ଚର୍ମରେ ବ୍ୟାପି ନାହିଁ ଓ ଚର୍ମ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ। ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବ ଓ ଶୁଚି ହେବ। ମାତ୍ର ଯଦି ତାହାର ଶୁଚି ହେବା ପରେ ସେହି ଖାରୁଆ ଚର୍ମରେ ଅଧିକ ବ୍ୟାପିଯାଏ, ତେବେ ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ସେହି ଖାରୁଆ ଚର୍ମରେ ବ୍ୟାପିଅଛି, ତେବେ ଯାଜକ ହଳଦିଆ ରୋମ ଖୋଜିବାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ—ସେ ଲୋକ ଅଶୁଚି ଅଟେ। ମାତ୍ର ଯଦି ଯାଜକ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ତାହା ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ଅଛି ଓ ତହିଁରେ କଳା ରୋମ ଉଠିଅଛି, ତେବେ ତାହା ସୁସ୍ଥ ହୋଇଅଛି; ସେ ଶୁଚି—ଯାଜକ ତାହାକୁ ଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ।

“ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ପୁରୁଷ କି ସ୍ତ୍ରୀର ଚର୍ମରେ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନ ହୁଏ, ତେବେ ଯାଜକ ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ଚର୍ମରେ ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଚିହ୍ନ ମଳିନ ଶ୍ଵେତବର୍ଣ୍ଣ, ତେବେ ତାହା ଚର୍ମରେ ଫୁଟି ଉଠିଥିବା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଦାଗ; ସେ ଶୁଚି ଅଟେ।

“ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ପୁରୁଷର ମସ୍ତକର କେଶ ଝଡ଼ିଯାଏ, ସେ ଟାଙ୍ଗରା, ମାତ୍ର ସେ ଶୁଚି ଅଟେ। ଯଦି ତାହାର ମସ୍ତକର ସମ୍ମୁଖ ଭାଗରୁ କେଶ ଝଡ଼ିଯାଏ, ତେବେ ତାହାର କପାଳ ଟାଙ୍ଗରା, ମାତ୍ର ସେ ଶୁଚି ଅଟେ। ମାତ୍ର ଯଦି ତାହାର ଟାଙ୍ଗରା ମସ୍ତକରେ କିମ୍ବା କପାଳରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ-ଶ୍ଵେତ ଘା’ ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ତାହାର ଟାଙ୍ଗରା ମସ୍ତକରେ କି କପାଳରେ ଫୁଟି ଉଠିଥିବା ଚର୍ମ ରୋଗ। ଯାଜକ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ; ଯଦି ତାହାର ଟାଙ୍ଗରା ମସ୍ତକରେ କି କପାଳରେ ଶରୀରର ଚର୍ମ ରୋଗ ପରି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ-ଶ୍ଵେତ ଫୁଲା ଥାଏ, ତେବେ ସେ ଜଣେ ଚର୍ମ ରୋଗ ଯୁକ୍ତ ଲୋକ, ସେ ଅଶୁଚି; ଯାଜକ ତାହାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ, ତାହାର ଚିହ୍ନ ତାହାର ମସ୍ତକରେ ଅଛି।

“ଯେକୌଣସି ଲୋକର ସେହି ଚର୍ମ ରୋଗ ଥାଏ, ସେ ଚିରା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବ, ଆପଣା କେଶ ଅବାନ୍ଧା ରଖିବ, ଆପଣା ଉପର ଓଠ ଢାଙ୍କିବ ଓ ‘ଅଶୁଚି, ଅଶୁଚି!’ ବୋଲି ଡାକ ପକାଇବ। ^b ଯେତେ ଦିନ ସେହି ଚିହ୍ନ ରହିବ, ସେତେ ଦିନ ସେ ଅଶୁଚି—ଅଶୁଚି; ସେ ଛାଉଣିର ବାହାରେ ଏକାକୀ ବାସ କରିବ।

ବସ୍ତ୍ରରେ ଫୁଙ୍ଗୁଲା

“ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବସ୍ତ୍ରରେ, ତାହା ମେଷ ଲୋମର ହେଉ କି ଛଣପଟର ବସ୍ତ୍ର ହେଉ, ଫୁଙ୍ଗୁଲାର ଚିହ୍ନ ହୁଏ, ଛଣପଟ କି ମେଷ ଲୋମର ବୁଣା କି ଗନ୍ଥା କନାରେ, କିମ୍ବା ଚର୍ମରେ କି ଚର୍ମ ନିର୍ମିତ କୌଣସି ବସ୍ତୁରେ, ଯଦି ବସ୍ତ୍ର, ଚର୍ମ, ଟାଣି-ସୂତା କି ବୁଣା-ସୂତାରେ, କିମ୍ବା ଚର୍ମ ନିର୍ମିତ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଥିବା ଚିହ୍ନ ଈଷତ୍ ସବୁଜ କି ଈଷତ୍ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ତେବେ ତାହା ଫୁଙ୍ଗୁଲା ଓ ତାହା ଯାଜକଙ୍କୁ ଦେଖାଯିବ। ଯାଜକ ସେହି ଚିହ୍ନ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ ଓ ସେହି ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ସାତ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ। ସପ୍ତମ ଦିନରେ ସେ ସେହି ଚିହ୍ନ ପରୀକ୍ଷା କରିବେ। ଯଦି ତାହା ବସ୍ତ୍ରରେ, ଟାଣି-ସୂତା କି ବୁଣା-ସୂତାରେ, କିମ୍ବା ଚର୍ମରେ କି ଚର୍ମ ନିର୍ମିତ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିଅଛି, ତେବେ ତାହା ବିନାଶକ ଫୁଙ୍ଗୁଲା—ଅଶୁଚି। ସେହି ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ ବସ୍ତ୍ର—ଟାଣି-ସୂତା କି ବୁଣା-ସୂତା, ମେଷ ଲୋମର କି ଛଣପଟର—କିମ୍ବା ଚର୍ମ ନିର୍ମିତ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦଗ୍ଧ କରିବ, କାରଣ ତାହା ବିନାଶକ ଫୁଙ୍ଗୁଲା; ତାହା ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରିବ।

“ମାତ୍ର ଯଦି ଯାଜକ ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ସେହି ଘା’ ବସ୍ତ୍ରରେ, କି ଟାଣି-ସୂତାରେ, କି ବୁଣା-ସୂତାରେ, କିମ୍ବା ଚର୍ମ ନିର୍ମିତ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ବ୍ୟାପି ନାହିଁ, ତେବେ ଯାଜକ ସେହି ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧୋଇବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବେ ଓ ତାହା ଆଉ ସାତ ଦିନ ପୃଥକ୍ କରି ରଖିବେ। ସେହି ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ କନା ଧୁଆ ହେବା ପରେ ଯାଜକ ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରିବେ। ଯଦି ସେହି ଚିହ୍ନର ରୂପ ବଦଳି ନାହିଁ, ଯଦ୍ୟପି ତାହା ବ୍ୟାପି ନାହିଁ, ତେବେ ତାହା ଅଶୁଚି। ତାହା ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରିବ—ତାହା ଭିତରେ ହେଉ କି ବାହାରେ ହେଉ, ଏକ କ୍ଷୟକାରକ ଦାଗ। ଯଦି ଯାଜକ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ଧୁଆ ହେବା ପରେ ସେହି ଚିହ୍ନ ମଳିନ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ସେ ତାହା ବସ୍ତ୍ର, ଚର୍ମ, କି ବୁଣା ବା ଗନ୍ଥା କନାରୁ ଚିରି କାଢ଼ି ଦେବେ। ଯଦି ତାହା ବସ୍ତ୍ରରେ, ବୁଣା କି ଗନ୍ଥା କନାରେ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଚର୍ମରେ ପୁନର୍ବାର ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ତାହା ବ୍ୟାପୁଅଛି; ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସେହି ଚିହ୍ନ ଅଛି ତାହା ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରିବ। ମାତ୍ର ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଧୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର, ଟାଣି-ସୂତା, ବୁଣା-ସୂତା, କି ଚର୍ମ ଦ୍ରବ୍ୟରୁ ସେହି ଚିହ୍ନ ଯାଇଥାଏ, ତେବେ ତାହା ପୁନର୍ବାର ଧୋଇବ—ତାହା ଶୁଚି ହେବ।

“ମେଷ ଲୋମର କି ଛଣପଟର ବସ୍ତ୍ର, ଟାଣି-ସୂତା କି ବୁଣା-ସୂତା, କିମ୍ବା ଚର୍ମ ନିର୍ମିତ କୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଥିବା ଫୁଙ୍ଗୁଲାର ଚିହ୍ନ ବିଷୟରେ—ତାହା ଶୁଚି ବା ଅଶୁଚି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବା ନିମନ୍ତେ—ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଟେ।”