ဝတ်ပြု 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊

²“လူတစ်ဦးဦး၏ အရေပြားပေါ်တွင် အဖူး၊ ယားနာ၊ သို့မဟုတ် ပြောက်ကွက် ပေါ်ပေါက်၍ အရေပြားရောဂါ ဖြစ်လာလျှင်၊ ထိုသူကို ယဇ်ပုရောဟိတ်အာရုန် သို့မဟုတ် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်သော သူ၏သားတစ်ဦးထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ရမည်။ ^a a v2 ဤနေရာတွင် ဖော်ပြသော အရေပြားအခြေအနေသည် ဟန်ဆင်ရောဂါဟု ခေါ်သော ခေတ်သစ်နူနာရောဂါ မဟုတ်ပေ။ ထိုအခြေအနေသည် လူတစ်ဦးကို ဘာသာရေးထုံးစံအရ မစင်ကြယ်စေသော ကူးစက်ပျံ့နှံ့တတ်သည့် အရေပြား၊ အထည်အလိပ်နှင့် မျက်နှာပြင်ဆိုင်ရာ အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို ခြုံငုံသည်။ ³ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အရေပြားပေါ်ရှိ အနာကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုအနာရှိ အမွေးသည် ဖြူလာ၍ အရေပြားထက် နက်သည်ဟု ထင်ရလျှင်၊ ထိုအနာသည် ညစ်ညူးစေသော အရေပြားရောဂါဖြစ်၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကိုစစ်ဆေး၍ မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ⁴သို့ရာတွင်၊ သူ၏အရေပြားပေါ်ရှိ ပြောက်ကွက်သည် ဖြူသော်လည်း အရေပြားထက် မနက်ဘဲ ၎င်း၏အမွေးလည်း မဖြူသေးလျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုသူကို ခုနစ်ရက် သီးခြားထားရမည်။ ⁵ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုအနာသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိ၊ အရေပြားပေါ်၌လည်း မပြန့်ပွားလျှင်၊ သူ့ကို နောက်ထပ်ခုနစ်ရက် သီးခြားထားရမည်။ ⁶ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို တစ်ဖန်စစ်ဆေးရမည်။ ထိုအနာသည် မှေးမှိန်သွား၍ အရေပြားပေါ်၌ မပြန့်ပွားလျှင်၊ ထိုအနာသည် ယားနာမျှသာ ဖြစ်၍ သူ့ကို စင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုသူသည် မိမိအဝတ်ကို လျှော်ဖွပ်ရ၍ စင်ကြယ်လိမ့်မည်။ ⁷သို့ရာတွင်၊ စင်ကြယ်ကြောင်းစီရင်ရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံ ကိုယ်ကိုပြပြီးနောက် ထိုယားနာသည် သူ၏အရေပြားပေါ်၌ ပြန့်ပွားလျှင်၊ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံ တစ်ဖန်ကိုယ်ကို ပြရမည်။ ⁸ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုယားနာသည် အရေပြားပေါ်၌ ပြန့်ပွားလျှင်၊ ထိုအနာသည် အရေပြားရောဂါဖြစ်၍ သူ့ကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။

⁹“ညစ်ညူးစေသော အရေပြားရောဂါသည် လူတစ်ဦးအပေါ်၌ ပေါ်ပေါက်လျှင်၊ ထိုသူကို ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ရမည်။ ¹⁰ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရမည်။ အရေပြားပေါ်ရှိ အဖြူရောင်အဖူးသည် အမွေးကို ဖြူစေ၍ ထိုအဖူး၌ အသားစို ပါရှိလျှင်၊ ¹¹ထိုအနာသည် နာတာရှည် အရေပြားရောဂါဖြစ်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ သူသည် မစင်ကြယ်သောကြောင့် သီးခြားထားရန် မလိုပေ။

¹²“သို့ရာတွင်၊ ထိုရောဂါသည် ပေါက်ထွက်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ် ကြည့်ရှုရာ အရပ်ရပ်၌ ဦးခေါင်းမှ ခြေဖျားတိုင်အောင် သူ၏အရေပြား တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းလျှင်၊ ¹³ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုရောဂါသည် တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းလျှင်၊ အနာအားလုံး ဖြူသွားသောကြောင့် သူ့ကို စင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ သူသည် စင်ကြယ်၏။ ¹⁴သို့ရာတွင်၊ သူ၌ အသားစို ပေါ်လာသောနေ့၌ သူသည် မစင်ကြယ်ဖြစ်ရမည်။ ¹⁵ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအသားစိုကို မြင်၍ သူ့ကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုအသားစိုသည် မစင်ကြယ်၊ အရေပြားရောဂါ ဖြစ်၏။ ¹⁶သို့ရာတွင်၊ ထိုအသားစိုသည် ပြောင်းလဲ၍ ဖြူသွားလျှင်၊ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့ လာရမည်။ ¹⁷ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုအနာသည် ဖြူသွားလျှင်၊ သူ့ကို စင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ သူသည် စင်ကြယ်၏။

¹⁸“လူတစ်ဦး၏ အရေပြားပေါ်၌ အနာပေါက် ဖြစ်ပေါ်ပြီး ပျောက်ကင်းသွားပြီးနောက်၊ ¹⁹ထိုအနာပေါက်နေရာ၌ အဖြူရောင်အဖူး သို့မဟုတ် နီဖျော့ဖျော့ အဖြူရောင်ပြောက်ကွက် ဖြစ်ပေါ်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အား ပြရမည်။ ²⁰ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအနာကို စစ်ဆေးရမည်။ အရေပြားထက် နိမ့်သည်ဟု ထင်ရ၍ အမွေး ဖြူသွားလျှင်၊ သူ့ကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုအနာပေါက်၌ အရေပြားရောဂါ ပေါက်ထွက်လာပြီ ဖြစ်၏။ ²¹သို့ရာတွင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအနာ၌ အဖြူရောင်အမွေး မတွေ့ရ၊ အရေပြားအောက်သို့ မနိမ့်ဘဲ မှေးမှိန်နေလျှင်၊ သူ့ကို ခုနစ်ရက် သီးခြားထားရမည်။ ²²ထိုအနာသည် အရေပြားပေါ်၌ ဆက်လက်ပြန့်ပွားလျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုအနာသည် ရောဂါဖြစ်၏။ ²³သို့ရာတွင်၊ ထိုပြောက်ကွက်သည် နေရာတွင် တည်နေ၍ မပြန့်ပွားလျှင်၊ ထိုအရာသည် အနာပေါက်၏ အမာရွတ်ဖြစ်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။

²⁴“သို့မဟုတ်၊ အရေပြား၌ မီးလောင်နာ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ထိုမီးလောင်နာ၏ အသားစိုသည် နီဖျော့ဖျော့ အဖြူရောင် သို့မဟုတ် အဖြူရောင်ပြောက်ကွက် ဖြစ်လာလျှင်၊ ²⁵ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအနာကို စစ်ဆေးရမည်။ ပြောက်ကွက်ရှိ အမွေးသည် ဖြူသွား၍ အရေပြားထက် နက်သည်ဟု ထင်ရလျှင်၊ ထိုအနာသည် မီးလောင်နာ၌ ပေါက်ထွက်လာသော အရေပြားရောဂါ ဖြစ်၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုအနာသည် အရေပြားရောဂါ ဖြစ်၏။ ²⁶ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအနာကို စစ်ဆေးသောအခါ ပြောက်ကွက်၌ အဖြူရောင်အမွေး မတွေ့ရ၊ အရေပြားထက် မနက်ဘဲ မှေးမှိန်နေလျှင်၊ သူ့ကို ခုနစ်ရက် သီးခြားထားရမည်။ ²⁷ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုအနာသည် အရေပြားပေါ်၌ ပြန့်ပွားလျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုအနာသည် ညစ်ညူးစေသော အရေပြားရောဂါ ဖြစ်၏။ ²⁸သို့ရာတွင်၊ ထိုပြောက်ကွက်သည် နေရာတွင် တည်နေ၍ အရေပြားပေါ်၌ မပြန့်ပွားဘဲ မှေးမှိန်နေလျှင်၊ ထိုအရာသည် မီးလောင်နာ၏ အဖူးဖြစ်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုအရာသည် မီးလောင်နာ၏ အမာရွတ်မျှသာ ဖြစ်၏။

²⁹“အမျိုးသား သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်း၌ဖြစ်စေ၊ မုတ်ဆိတ်၌ဖြစ်စေ အနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လျှင်၊ ³⁰ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအနာကို စစ်ဆေးရမည်။ အရေပြားထက် နက်၍ ကျဲပါးသော အဝါရောင်အမွေး ပါရှိလျှင်၊ ထိုသူကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုအနာသည် ဦးခေါင်း သို့မဟုတ် မုတ်ဆိတ်၏ အရေပြားရောဂါ ဖြစ်သော ယားနာ ဖြစ်၏။ ³¹သို့ရာတွင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုယားနာကို စစ်ဆေးသောအခါ အရေပြားထက် မနက်ဟု ထင်ရ၍ ထိုအနာ၌ အနက်ရောင်အမွေး မပါရှိလျှင်၊ ထိုသူကို ခုနစ်ရက် သီးခြားထားရမည်။ ³²ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအနာကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုယားနာသည် မပြန့်ပွားဘဲ အဝါရောင်အမွေးလည်း မပါ၊ အရေပြားထက်လည်း မနက်ဟု ထင်ရလျှင်၊ ³³ထိုသူသည် ဆံပင်ကို ရိတ်ရမည်၊ သို့ရာတွင် အနာရှိသောနေရာကို မရိတ်ရ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို နောက်ထပ်ခုနစ်ရက် သီးခြားထားရမည်။ ³⁴ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုယားနာကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုယားနာသည် အရေပြားပေါ်၌ မပြန့်ပွားဘဲ အရေပြားထက်လည်း မနက်ဟု ထင်ရလျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ ထိုသူသည် မိမိအဝတ်ကို လျှော်ဖွပ်ရ၍ စင်ကြယ်လိမ့်မည်။ ³⁵သို့ရာတွင်၊ သူ့ကို စင်ကြယ်ကြောင်းစီရင်ပြီးနောက် ထိုယားနာသည် အရေပြားပေါ်၌ ဆက်လက်ပြန့်ပွားလျှင်၊ ³⁶ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုယားနာသည် အရေပြားပေါ်၌ ပြန့်ပွားလျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အဝါရောင်အမွေးကို ရှာဖွေရန် မလိုပေ။ ထိုသူသည် မစင်ကြယ်ပေ။ ³⁷သို့ရာတွင်၊ ထိုအနာသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ ထိုအနာ၌ အနက်ရောင်အမွေး ပေါက်လာသည်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ် မြင်လျှင်၊ ထိုအနာသည် ပျောက်ကင်းသွားပြီ ဖြစ်၍ သူသည် စင်ကြယ်၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။

³⁸“အမျိုးသား သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အရေပြားပေါ်၌ အဖြူရောင်ပြောက်ကွက်များ ပေါ်ပေါက်လျှင်၊ ³⁹ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအနာများကို စစ်ဆေးရမည်။ အရေပြားပေါ်ရှိ ပြောက်ကွက်များသည် မှိန်သော အဖြူရောင် ဖြစ်လျှင်၊ ထိုအရာသည် အရေပြားပေါ်၌ ပေါက်ထွက်လာသော အန္တရာယ်ကင်းသည့် ယားနာ ဖြစ်၏။ ထိုသူသည် စင်ကြယ်၏။

⁴⁰“အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းမှ ဆံပင် ကျွတ်သွားလျှင်၊ သူသည် ဦးပြည်းပြောင်သော်လည်း စင်ကြယ်၏။ ⁴¹သူ၏ ဦးခေါင်းရှေ့ပိုင်းမှ ဆံပင် ကျွတ်လျှင်၊ သူ၏နဖူးသည် ပြောင်သော်လည်း သူသည် စင်ကြယ်၏။ ⁴²သို့ရာတွင်၊ သူ၏ ဦးပြည်းပြောင် သို့မဟုတ် နဖူး၌ နီဖျော့ဖျော့ အဖြူရောင်အနာ ရှိလျှင်၊ ထိုအနာသည် သူ၏ ဦးပြည်းပြောင် သို့မဟုတ် နဖူး၌ ပေါက်ထွက်လာသော အရေပြားရောဂါ ဖြစ်၏။ ⁴³ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရမည်။ သူ၏ ဦးပြည်းပြောင် သို့မဟုတ် နဖူး၌ ရှိသော နီဖျော့ဖျော့ အဖြူရောင်အဖူးသည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အရေပြားပေါ်ရှိ အရေပြားရောဂါကဲ့သို့ ဖြစ်လျှင်၊ ⁴⁴အရေပြားရောဂါ ရှိသောသူသည် မစင်ကြယ်ပေ။ သူ၏အနာသည် ဦးခေါင်း၌ ရှိသောကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သူ့ကို မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။

⁴⁵“အရေပြားရောဂါ ရှိသူတိုင်းသည် စုတ်ပြတ်သောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ရမည်၊ ဆံပင်ကို ဖားလျားချထားရမည်၊ အထက်နှုတ်ခမ်းကို ဖုံးအုပ်ရမည်၊ ‘မစင်ကြယ်၊ မစင်ကြယ်’ ဟု ဟစ်ကြွေးရမည်။ ^b b v45 အထက်နှုတ်ခမ်းကို ဖုံးအုပ်ခြင်းသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့် အသိုင်းအဝိုင်းမှ ဖယ်ထုတ်ခံရခြင်း၏ ရှေးဟောင်းအမှတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ ⁴⁶ထိုအနာ တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူသည် မစင်ကြယ်ပေ၊ မစင်ကြယ်ပေ။ သူသည် စခန်းပြင်ဘက်၌ တစ်ဦးတည်း နေထိုင်ရမည်။

အဝတ်အထည်များ၌ မှိုတက်ခြင်း

⁴⁷“အဝတ်တစ်ထည်၌ မှိုအနာ ပေါ်ပေါက်လျှင်၊ ထိုအဝတ်သည် သိုးမွေးအဝတ်ဖြစ်စေ၊ ပိတ်ချောအဝတ်ဖြစ်စေ၊ ⁴⁸ပိတ်ချော သို့မဟုတ် သိုးမွေးဖြင့် ရက်လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ ထိုးလုပ်သည်ဖြစ်စေ ထိုအထည်၌ဖြစ်စေ၊ သားရေ၌ဖြစ်စေ၊ သားရေဖြင့် ပြုလုပ်သော အရာတစ်စုံတစ်ရာ၌ဖြစ်စေ၊ ⁴⁹အဝတ်၊ သားရေ၊ အလျားချည် သို့မဟုတ် အဖြတ်ချည်၊ သို့မဟုတ် သားရေပစ္စည်း တစ်စုံတစ်ရာပေါ်ရှိ အနာသည် အစိမ်းဖျော့ဖျော့ သို့မဟုတ် အနီဖျော့ဖျော့ ဖြစ်လျှင်၊ ထိုအနာသည် မှို ဖြစ်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်အား ပြရမည်။ ⁵⁰ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအနာကို စစ်ဆေး၍ အနာစွဲသော ပစ္စည်းကို ခုနစ်ရက် သီးခြားထားရမည်။ ⁵¹ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့တွင် သူသည် ထိုအနာကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုအနာသည် အဝတ်၌ဖြစ်စေ၊ အလျားချည် သို့မဟုတ် အဖြတ်ချည်၌ဖြစ်စေ၊ သားရေ သို့မဟုတ် သားရေဖြင့် ပြုလုပ်သောအရာ၌ဖြစ်စေ ပြန့်ပွားလျှင်၊ ထိုအနာသည် ဖျက်ဆီးတတ်သော မှို ဖြစ်၍ မစင်ကြယ်ပေ။ ⁵²အနာစွဲသော ထိုအဝတ်၊ အလျားချည် သို့မဟုတ် အဖြတ်ချည်၊ သိုးမွေး သို့မဟုတ် ပိတ်ချော၊ သို့မဟုတ် သားရေပစ္စည်း တစ်စုံတစ်ရာကို မီးရှို့ရမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအနာသည် ဖျက်ဆီးတတ်သော မှို ဖြစ်၏။ ထိုအရာကို မီးဖြင့် ရှို့ရမည်။

⁵³“သို့ရာတွင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအရာကို စစ်ဆေးသောအခါ အနာသည် အဝတ်၌ဖြစ်စေ၊ အလျားချည်၌ဖြစ်စေ၊ အဖြတ်ချည်၌ဖြစ်စေ၊ သားရေပစ္စည်း တစ်စုံတစ်ရာ၌ဖြစ်စေ မပြန့်ပွားလျှင်၊ ⁵⁴ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အနာစွဲသော ပစ္စည်းကို လျှော်ဖွပ်စေ၍ နောက်ထပ်ခုနစ်ရက် သီးခြားထားရမည်။ ⁵⁵အနာစွဲသောအထည်ကို လျှော်ဖွပ်ပြီးနောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအထည်ကို စစ်ဆေးရမည်။ ထိုအနာသည် မပြန့်ပွားသော်လည်း အသွင်အပြင် မပြောင်းလဲလျှင်၊ ထိုအထည်သည် မစင်ကြယ်ပေ။ ထိုအရာကို မီးဖြင့် ရှို့ရမည်။ ထိုအနာသည် အတွင်းဘက်၌ဖြစ်စေ၊ အပြင်ဘက်၌ဖြစ်စေ စားဖောက်နေသော အနာ ဖြစ်၏။ ⁵⁶လျှော်ဖွပ်ပြီးနောက် ထိုအနာ မှေးမှိန်သွားသည်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ် မြင်လျှင်၊ သူသည် ထိုအနာကို အဝတ်၊ သားရေ၊ သို့မဟုတ် ရက်လုပ်သော သို့မဟုတ် ထိုးလုပ်သောအထည်မှ ဆုတ်ဖြဲ ဖယ်ရှားရမည်။ ⁵⁷ထိုအနာသည် အဝတ်၌ဖြစ်စေ၊ ရက်လုပ်သော သို့မဟုတ် ထိုးလုပ်သောအထည်၌ဖြစ်စေ၊ သားရေ တစ်စုံတစ်ရာ၌ဖြစ်စေ ပြန်ပေါ်လာလျှင်၊ ထိုအနာသည် ပြန့်ပွားနေခြင်း ဖြစ်၏။ အနာစွဲသောအရာကို မီးဖြင့် ရှို့ရမည်။ ⁵⁸သို့ရာတွင်၊ သင်လျှော်ဖွပ်သော အဝတ်၊ အလျားချည်၊ အဖြတ်ချည်၊ သို့မဟုတ် သားရေပစ္စည်းမှ ထိုအနာ ပျောက်ကွယ်သွားလျှင်၊ ထိုအရာကို တစ်ဖန်လျှော်ဖွပ်ရမည်။ ထိုအခါ ထိုအရာသည် စင်ကြယ်လိမ့်မည်။

⁵⁹ဤသည်ကား သိုးမွေး သို့မဟုတ် ပိတ်ချောအဝတ်၊ အလျားချည် သို့မဟုတ် အဖြတ်ချည်၊ သို့မဟုတ် သားရေပစ္စည်း တစ်စုံတစ်ရာပေါ်ရှိ မှိုအနာနှင့် ပတ်သက်၍ စင်ကြယ်သည် သို့မဟုတ် မစင်ကြယ်သည်ဟု စီရင်ရန် ပညတ်တရား ဖြစ်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။