ዘሌዋውያን 13

13 ¹አባታችን ሙሴንና አሮንን እንዲህ ብሎ ተናገራቸው፦

²“አንድ ሰው በቈዳው ላይ እብጠት ወይም ሽፍታ ወይም የሚያበራ ነጥብ ሆኖበት ወደ ቈዳ ደዌ ቢለወጥ፣ ወደ ካህኑ ወደ አሮን ወይም ካህናት ከሆኑት ልጆቹ ወደ አንዱ ይቅረብ። ^a a v2 እዚህ የተገለጸው የቈዳ ሁኔታ ዛሬ ለምጽ (የሃንሰን በሽታ) ተብሎ የሚጠራው ዘመናዊ በሽታ አይደለም፤ ሰውን በሥርዐት ርኩስ የሚያደርጉ የተለያዩ የሚስፋፉ የቈዳ፣ የጨርቅና የገጽ ሁኔታዎችን ያጠቃልላል። ³ካህኑም በቈዳው ላይ ያለውን ምልክት ይመረምራል። በውስጡ ያለው ጠጕር ወደ ነጭ ተለውጦ ከቈዳው ጠልቆ ቢታይ፣ የሚያረክስ የቈዳ ደዌ ነው፤ ካህኑ መርምሮ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል። ⁴በቈዳው ላይ ያለው የሚያበራ ነጥብ ነጭ ሆኖ ከቈዳው ጠልቆ ባይታይ ጠጕሩም ወደ ነጭ ባይለወጥ ግን፣ ካህኑ ሰውዬውን ሰባት ቀን ለይቶ ያቈየዋል። ⁵በሰባተኛውም ቀን ካህኑ ይመረምረዋል፤ ምልክቱ ሳይለወጥና በቈዳው ላይ ሳይስፋፋ ቢቀር፣ ሌላ ሰባት ቀን ለይቶ ያቈየዋል። ⁶በሰባተኛውም ቀን ካህኑ እንደ ገና ይመረምረዋል። ቍስሉ ደብዝዞ በቈዳው ላይ ባይስፋፋ፣ ንጹሕ ነው ብሎ ይፈርድለታል፤ ሽፍታ ብቻ ነውና። ልብሱንም አጥቦ ንጹሕ ይሆናል። ⁷ነገር ግን ለመንጻት ራሱን ለካህኑ ካሳየ በኋላ ሽፍታው በቈዳው ላይ ቢስፋፋ፣ እንደ ገና ራሱን ለካህኑ ያሳይ። ⁸ካህኑም ይመረምረዋል፤ ሽፍታው በቈዳው ላይ ተስፋፍቶ ቢሆን፣ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል፤ የቈዳ ደዌ ነውና።

⁹“የሚያረክስ የቈዳ ደዌ በአንድ ሰው ላይ ቢወጣ፣ ወደ ካህኑ ይቅረብ። ¹⁰ካህኑም ይመረምረዋል፤ በቈዳው ላይ ያለ ነጭ እብጠት ጠጕሩን ወደ ነጭ ለውጦ በውስጡም ያልዳነ ሥጋ ቢኖር፣ ¹¹ይህ ሥር የሰደደ የቈዳ ደዌ ነው፤ ካህኑ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል። ርኩስ ስለ ሆነ ለይቶ አያቈየውም።

¹²“ነገር ግን ደዌው ፈንድቶ ካህኑ በሚያየው ስፍራ ሁሉ ከራስ እስከ እግር ቈዳውን ሁሉ ቢሸፍነው፣ ¹³ካህኑ ይመረምረዋል፤ ደዌው ሰውነቱን ሁሉ ቢሸፍነው፣ ንጹሕ ነው ብሎ ይፈርድለታል፤ ሁሉም ወደ ነጭ ስለ ተለወጠ ንጹሕ ነው። ¹⁴ነገር ግን ያልዳነ ሥጋ በእርሱ ላይ በሚታይበት ቀን፣ ርኩስ ይሆናል። ¹⁵ካህኑም ያልዳነውን ሥጋ አይቶ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል፤ ያልዳነው ሥጋ ርኩስ ነው፤ የቈዳ ደዌ ነው። ¹⁶ነገር ግን ያልዳነው ሥጋ ተለውጦ ወደ ነጭ ቢመለስ፣ ወደ ካህኑ ይምጣ። ¹⁷ካህኑም ይመረምረዋል፤ ምልክቱ ወደ ነጭ ተለውጦ ቢሆን፣ ንጹሕ ነው ብሎ ይፈርድለታል፤ ንጹሕ ነው።

¹⁸“አንድ ሰው በቈዳው ላይ እባጭ ወጥቶ ቢድን፣ ¹⁹በእባጩም ስፍራ ነጭ እብጠት ወይም ቀላ ያለ ነጭ የሚያበራ ነጥብ ቢሆን፣ ለካህኑ ይታይ። ²⁰ካህኑም ይመረምረዋል፤ ከቈዳው ጠልቆ ቢታይ ጠጕሩም ወደ ነጭ ተለውጦ ቢሆን፣ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል፤ የቈዳ ደዌ በእባጩ ውስጥ ፈንድቷልና። ²¹ነገር ግን ካህኑ በውስጡ ነጭ ጠጕር ባያይ ከቈዳውም በታች ባይሆን ደብዝዞም ቢሆን፣ ሰባት ቀን ለይቶ ያቈየዋል። ²²በቈዳው ላይ ይበልጥ ቢስፋፋ፣ ካህኑ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል፤ ደዌ ነውና። ²³ነገር ግን የሚያበራው ነጥብ በስፍራው ጸንቶ ባይስፋፋ፣ የእባጩ ጠባሳ ነው፤ ካህኑም ንጹሕ ነው ብሎ ይፈርድለታል።

²⁴“ወይም ቈዳ በእሳት ቢቃጠል፣ የቃጠሎውም ያልዳነ ሥጋ ቀላ ያለ ነጭ ወይም ነጭ የሚያበራ ነጥብ ቢሆን፣ ²⁵ካህኑም ይመረምራል፤ በሚያበራው ነጥብ ውስጥ ያለው ጠጕር ወደ ነጭ ተለውጦ ከቈዳው ጠልቆ ቢታይ፣ በቃጠሎው ውስጥ የፈነዳ የቈዳ ደዌ ነው፤ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል፤ የቈዳ ደዌ ነው። ²⁶ካህኑም መርምሮ በሚያበራው ነጥብ ውስጥ ነጭ ጠጕር ባያገኝ ከቈዳውም ጠልቆ ባይታይ ደብዝዞም ቢሆን፣ ሰባት ቀን ለይቶ ያቈየዋል። ²⁷በሰባተኛውም ቀን ካህኑ ይመረምረዋል። በቈዳው ላይ ተስፋፍቶ ቢሆን፣ ካህኑ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል፤ የሚያረክስ የቈዳ ደዌ ነው። ²⁸ነገር ግን የሚያበራው ነጥብ በስፍራው ጸንቶ በቈዳው ላይ ባይስፋፋ ደብዝዞም ቢሆን፣ የቃጠሎው እብጠት ነው፤ ካህኑ ንጹሕ ነው ብሎ ይፈርድለታል፤ የቃጠሎው ጠባሳ ብቻ ነውና።

²⁹“ወንድ ወይም ሴት በራስ ላይ ወይም በጢም ውስጥ ምልክት ቢኖረው፣ ³⁰ካህኑም ምልክቱን ይመረምራል፤ ከቈዳው ጠልቆ ቢታይ ቀጭን ቢጫ ጠጕርም ቢኖረው፣ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል፤ እከክ ነው፤ የራስ ወይም የጢም የቈዳ ደዌ ነው። ³¹ነገር ግን ካህኑ የእከኩን ምልክት መርምሮ ከቈዳው ጠልቆ ባይታይ በውስጡም ጥቁር ጠጕር ባይኖር፣ ካህኑ ሰውዬውን ሰባት ቀን ለይቶ ያቈየዋል። ³²በሰባተኛውም ቀን ካህኑ ምልክቱን ይመረምራል፤ እከኩ ሳይስፋፋ ቢቀር ቢጫ ጠጕርም ባይኖረው ከቈዳውም ጠልቆ ባይታይ፣ ³³ሰውዬው ይላጭ፤ የታመመውን ስፍራ ግን አይላጭ፤ ካህኑም ሌላ ሰባት ቀን ለይቶ ያቈየዋል። ³⁴በሰባተኛውም ቀን ካህኑ እከኩን ይመረምራል። በቈዳው ላይ ሳይስፋፋ ቢቀር ከቈዳውም ጠልቆ ባይታይ፣ ካህኑ ንጹሕ ነው ብሎ ይፈርድለታል። ልብሱንም አጥቦ ንጹሕ ይሆናል። ³⁵ነገር ግን ከነጻ በኋላ እከኩ በቈዳው ላይ ይበልጥ ቢስፋፋ፣ ³⁶ካህኑ ይመረምረዋል፤ እከኩ በቈዳው ላይ ተስፋፍቶ ቢሆን፣ ካህኑ ቢጫ ጠጕር መፈለግ አያስፈልገውም፤ ሰውዬው ርኩስ ነው። ³⁷ነገር ግን ካህኑ ሳይለወጥ ቢያየው በውስጡም ጥቁር ጠጕር በቅሎ ቢሆን፣ ድኗል፤ ንጹሕ ነው፤ ካህኑ ንጹሕ ነው ብሎ ይፈርድለታል።

³⁸“ወንድ ወይም ሴት በቈዳው ላይ ነጭ የሚያበሩ ነጥቦች ቢኖሩት፣ ³⁹ካህኑም ይመረምረዋል፤ በቈዳው ላይ ያሉት የሚያበሩ ነጥቦች ደብዘዝ ያለ ነጭ ቢሆኑ፣ በቈዳው ላይ የፈነዳ ጒዳት የሌለው ሽፍታ ነው፤ ንጹሕ ነው።

⁴⁰“አንድ ሰው የራሱ ጠጕር ቢረግፍ፣ መላጣ ነው፤ ነገር ግን ንጹሕ ነው። ⁴¹ከራሱ ፊት ለፊት ጠጕር ቢረግፍ፣ ግንባሩ መላጣ ነው፤ ነገር ግን ንጹሕ ነው። ⁴²ነገር ግን በመላጣ ራሱ ወይም በግንባሩ ላይ ቀላ ያለ ነጭ ቍስል ቢኖር፣ በመላጣ ራሱ ወይም በግንባሩ ላይ የሚፈነዳ የቈዳ ደዌ ነው። ⁴³ካህኑም ይመረምረዋል፤ በመላጣ ራሱ ወይም በግንባሩ ላይ ቀላ ያለ ነጭ እብጠት ቢኖር፣ በሰውነት ቈዳ ላይ እንዳለ የቈዳ ደዌ ቢመስል፣ ⁴⁴የቈዳ ደዌ ያለበት ሰው ርኩስ ነው፤ ካህኑ ርኩስ ነው ብሎ ይፈርድበታል፤ ምልክቱ በራሱ ላይ ነውና።

⁴⁵“የቈዳ ደዌ ያለበት ሁሉ የተቀደደ ልብስ ይልበስ፤ ጠጕሩን ይበትን፤ የላይኛውን ከንፈሩን ይሸፍን፤ ‘ርኩስ፣ ርኩስ!’ ብሎም ይጩኽ።” ^b b v45 የላይኛውን ከንፈር መሸፈን የሐዘን ምልክትና ከማኅበረሰቡ መለየትን የሚያመለክት የጥንት ልማድ ነበር። ⁴⁶ምልክቱ ባለበት ዘመን ሁሉ ርኩስ ነው፤ ርኩስ ነው፤ ብቻውን ከሰፈሩ ውጭ ይኑር።

በልብስ ላይ ያለ ሻጋታ

⁴⁷“ልብስ የሻጋታ ምልክት ቢኖረው፣ የሱፍም ይሁን የተልባ እግር ልብስ፣ ⁴⁸በተልባ እግር ወይም በሱፍ ጨርቅ፣ በተሸመነ ወይም በተጠለፈ፣ ወይም በቈዳ ወይም በቈዳ በተሠራ ማናቸውም ነገር ላይ ቢሆን፣ ⁴⁹በልብስ፣ በቈዳ፣ በድር ወይም በማግ፣ ወይም በማናቸውም የቈዳ ዕቃ ላይ ያለው ምልክት አረንጓዴማ ወይም ቀያይ ቢሆን፣ ሻጋታ ነው፤ ለካህኑም መታየት አለበት። ⁵⁰ካህኑም ምልክቱን ይመረምራል፤ የተነካውንም ዕቃ ሰባት ቀን ለይቶ ያቈያል። ⁵¹በሰባተኛውም ቀን ምልክቱን ይመረምራል። በልብሱ፣ በድሩ ወይም በማጉ፣ ወይም በቈዳው ወይም በቈዳ በተሠራ ማናቸውም ነገር ላይ ተስፋፍቶ ቢሆን፣ የሚያጠፋ ሻጋታ ነው፤ ርኩስ ነው። ⁵²ምልክቱ ያለበት ልብስ፣ ድር ይሁን ማግ፣ ሱፍ ይሁን ተልባ እግር፣ ወይም ማናቸውም የቈዳ ዕቃ ይቃጠል፤ የሚያጠፋ ሻጋታ ነውና በእሳት ይቃጠል።

⁵³“ነገር ግን ካህኑ መርምሮ ቍስሉ በልብሱ፣ ወይም በድሩ፣ ወይም በማጉ፣ ወይም በማናቸውም የቈዳ ዕቃ ላይ ሳይስፋፋ ቢቀር፣ ⁵⁴ካህኑ ምልክቱ ያለበት ዕቃ እንዲታጠብ ያዝዛል፤ ሌላም ሰባት ቀን ለይቶ ያቈያል። ⁵⁵የተነካው ጨርቅ ከታጠበ በኋላ ካህኑ ይመረምረዋል። ምልክቱ ባይስፋፋም መልኩ ሳይለወጥ ቢቀር፣ ርኩስ ነው። በእሳት ይቃጠል፤ ከውስጥም ይሁን ከውጭ የሚበላ ምልክት ነውና። ⁵⁶ካህኑም ከታጠበ በኋላ ምልክቱ ደብዝዞ ቢያየው፣ ከልብሱ፣ ከቈዳው፣ ወይም ከተሸመነው ወይም ከተጠለፈው ነገር ቀዶ ያውጣው። ⁵⁷በልብሱ፣ በተሸመነው ወይም በተጠለፈው፣ ወይም በማናቸውም ቈዳ ላይ እንደ ገና ቢታይ፣ እየተስፋፋ ነው፤ ምልክቱ ያለበት በእሳት ይቃጠል። ⁵⁸ነገር ግን ካጠብኸው ልብስ፣ ድር፣ ማግ፣ ወይም የቈዳ ዕቃ ምልክቱ ቢለቅ፣ ዳግመኛ ይታጠብ፤ ንጹሕም ይሆናል።

⁵⁹“ይህ በሱፍ ወይም በተልባ እግር ልብስ፣ በድር ወይም በማግ፣ ወይም በማናቸውም የቈዳ ዕቃ ላይ ስለሚገኝ የሻጋታ ምልክት፣ ንጹሕ ወይም ርኩስ ነው ብሎ ለመፍረድ የተሰጠ ሕግ ነው።”