லேவியராகமம் 13

13 ¹எங்கள் பிதா மோசேயுடனும் ஆரோனுடனும் பேசி சொன்னதாவது:

²“ஒருவனுடைய தோலில் தடிப்போ, அசறோ, அல்லது வெள்ளையான பிரகாசமான புள்ளியோ உண்டாகி, அது தோல்வியாதியாக மாறினால், அவன் ஆசாரியனாகிய ஆரோனிடத்திலோ, அல்லது ஆசாரியராகிய அவன் குமாரரில் ஒருவரிடத்திலோ கொண்டுவரப்படவேண்டும். ^a a v2 இங்கே விவரிக்கப்படும் தோல் நிலைமை, தொழுநோய் (ஹேன்சன் நோய்) என அழைக்கப்படும் நவீன நோயல்ல; இது ஒருவரை சம்பிரதாயப்படி தீட்டுள்ளவராக்கிய, பரவும் தோல், துணி, மேற்பரப்பு நிலைமைகளின் ஒரு தொகுப்பையே குறிக்கிறது. ³ஆசாரியன் தோலிலுள்ள அடையாளத்தைப் பரிசோதிக்கவேண்டும். அதிலுள்ள மயிர் வெண்மையாக மாறி, அது தோலைவிட ஆழமாகக் காணப்பட்டால், அது தீட்டுப்படுத்தும் தோல்வியாதி; ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதித்து, அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிக்கவேண்டும். ⁴ஆனால் அவன் தோலிலுள்ள பிரகாசமான புள்ளி வெண்மையாயிருந்து, தோலைவிட ஆழமாயில்லாமல், அதிலுள்ள மயிர் வெண்மையாக மாறாதிருந்தால், ஆசாரியன் அவனை ஏழு நாள் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டும். ⁵ஏழாம் நாளில் ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அந்த அடையாளம் மாறாமலும், தோலில் படராமலும் இருந்தால், அவன் அவனை மேலும் ஏழு நாள் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டும். ⁶ஏழாம் நாளில் ஆசாரியன் அவனை மறுபடியும் பரிசோதிக்கவேண்டும். அந்தப் புண் மங்கி, தோலில் படராமலிருந்தால், ஆசாரியன் அவனைச் சுத்தமுள்ளவன் என்று அறிவிக்கவேண்டும்—அது வெறும் அசறே. அவன் தன் வஸ்திரங்களைத் தோய்த்து, சுத்தமாயிருப்பான். ⁷ஆனால் அவன் சுத்திகரிப்புக்காக ஆசாரியனுக்குத் தன்னைக் காண்பித்தப்பின்பு, அந்த அசறு அவன் தோலில் படர்ந்தால், அவன் மறுபடியும் ஆசாரியனுக்குத் தன்னைக் காண்பிக்கவேண்டும். ⁸ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அந்த அசறு தோலில் படர்ந்திருந்தால், ஆசாரியன் அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிக்கவேண்டும்—அது தோல்வியாதி.

⁹“தீட்டுப்படுத்தும் தோல்வியாதி ஒருவனிடத்தில் காணப்பட்டால், அவன் ஆசாரியனிடத்தில் கொண்டுவரப்படவேண்டும். ¹⁰ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; தோலில் வெண்மையான தடிப்பு உண்டாகி, மயிரை வெண்மையாக்கி, அதிலே பச்சைமாம்சம் இருந்தால், ¹¹அது நெடுநாள் நிலைத்திருக்கும் தோல்வியாதி; ஆசாரியன் அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான். அவன் தீட்டுள்ளவனாயிருப்பதால் அவனைத் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டியதில்லை.

¹²“ஆனால் அந்த வியாதி வெளிப்பட்டு, தலைமுதல் கால்வரை, ஆசாரியன் பார்க்கும் இடமெங்கும், அவன் தோல் முழுவதையும் மூடிக்கொண்டால், ¹³ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அந்த வியாதி அவன் சரீரம் முழுவதையும் மூடியிருந்தால், அவன் அவனைச் சுத்தமுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான்—அது முழுவதும் வெண்மையாக மாறியதால் அவன் சுத்தமுள்ளவன். ¹⁴ஆனால் அவனில் பச்சைமாம்சம் காணப்படும் நாளில், அவன் தீட்டுள்ளவனாயிருப்பான். ¹⁵ஆசாரியன் அந்தப் பச்சைமாம்சத்தைக் கண்டு, அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான்; அந்தப் பச்சைமாம்சம் தீட்டுள்ளது—அது தோல்வியாதி. ¹⁶ஆனால் அந்தப் பச்சைமாம்சம் மாறி வெண்மையாக மாறினால், அவன் ஆசாரியனிடத்தில் வரவேண்டும். ¹⁷ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அந்த அடையாளம் வெண்மையாக மாறியிருந்தால், அவன் அவனைச் சுத்தமுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான்—அவன் சுத்தமுள்ளவன்.

¹⁸“ஒருவனுடைய தோலில் கொப்புளம் உண்டாகி, அது ஆறிப்போய், ¹⁹அந்தக் கொப்புளமிருந்த இடத்தில் வெண்மையான தடிப்போ, அல்லது சிவப்புக்கலந்த வெள்ளையான பிரகாசமான புள்ளியோ உண்டானால், அதை ஆசாரியனுக்குக் காண்பிக்கவேண்டும். ²⁰ஆசாரியன் அதைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அது தோலைவிட பள்ளமாகக் காணப்பட்டு, அதிலுள்ள மயிர் வெண்மையாக மாறியிருந்தால், ஆசாரியன் அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான்—அந்தக் கொப்புளத்தில் தோல்வியாதி வெளிப்பட்டிருக்கிறது. ²¹ஆனால் ஆசாரியன் அதைப் பார்க்கும்போது அதில் வெள்ளைமயிர் இல்லாமலும், அது தோலைவிட பள்ளமாயில்லாமலும், மங்கியிருந்தால், அவன் அவனை ஏழு நாள் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டும். ²²அது தோலில் மேலும் படர்ந்தால், ஆசாரியன் அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான்; அது வியாதியே. ²³ஆனால் அந்தப் பிரகாசமான புள்ளி படராமல் அதே இடத்தில் நின்றிருந்தால், அது கொப்புளத்தின் தழும்பே; ஆசாரியன் அவனைச் சுத்தமுள்ளவன் என்று அறிவிக்கவேண்டும்.

²⁴“அல்லது ஒருவனுடைய தோலில் நெருப்புச்சூடு உண்டாகி, அந்தச் சூட்டினால் உண்டான பச்சைமாம்சத்தில் சிவப்புக்கலந்த வெள்ளையான அல்லது வெண்மையான பிரகாசமான புள்ளி உண்டானால், ²⁵ஆசாரியன் அதைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அந்தப் பிரகாசமான புள்ளியிலுள்ள மயிர் வெண்மையாக மாறி, அது தோலைவிட ஆழமாகக் காணப்பட்டால், அது அந்தச் சூட்டில் வெளிப்பட்ட தோல்வியாதி—அவன் அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான்; அது தோல்வியாதி. ²⁶ஆனால் ஆசாரியன் அதைப் பரிசோதிக்கும்போது அந்தப் பிரகாசமான புள்ளியில் வெள்ளைமயிர் இல்லாமலும், அது தோலைவிட ஆழமாயில்லாமல் மங்கியிருந்தால், அவன் அவனை ஏழு நாள் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டும். ²⁷ஏழாம் நாளில் ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதிக்கவேண்டும். அது தோலில் படர்ந்திருந்தால், ஆசாரியன் அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான்—அது தீட்டுப்படுத்தும் தோல்வியாதி. ²⁸ஆனால் அந்தப் பிரகாசமான புள்ளி தோலில் படராமல் அதே இடத்தில் நின்று மங்கியிருந்தால், அது சூட்டினால் உண்டான தடிப்பே; ஆசாரியன் அவனைச் சுத்தமுள்ளவன் என்று அறிவிக்கவேண்டும்—அது வெறும் சூட்டின் தழும்பே.

²⁹“ஒரு புருஷனுக்காவது ஸ்திரீக்காவது தலையிலாவது தாடியிலாவது ஒரு அடையாளம் உண்டானால், ³⁰ஆசாரியன் அந்த அடையாளத்தைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அது தோலைவிட ஆழமாகக் காணப்பட்டு, அதில் மெல்லிய மஞ்சள் நிற மயிர் இருந்தால், அவன் அவர்களைத் தீட்டுள்ளவர்கள் என்று அறிவிப்பான்—அது சொறி, தலையிலோ தாடியிலோ உண்டான தோல்வியாதி. ³¹ஆனால் ஆசாரியன் அந்தச் சொறியின் அடையாளத்தைப் பரிசோதிக்கும்போது அது தோலைவிட ஆழமாயில்லாமலும், அதில் கறுப்பு மயிர் இல்லாமலும் இருந்தால், ஆசாரியன் அந்த மனுஷனை ஏழு நாள் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டும். ³²ஏழாம் நாளில் ஆசாரியன் அந்த அடையாளத்தைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அந்தச் சொறி படராமலும், அதில் மஞ்சள் மயிர் இல்லாமலும், அது தோலைவிட ஆழமாயில்லாமலும் இருந்தால், ³³அந்த மனுஷன் சிரைத்துக்கொள்ளவேண்டும், ஆனால் புண்ணுள்ள இடத்தைச் சிரைக்கக்கூடாது; ஆசாரியன் அவனை மேலும் ஏழு நாள் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டும். ³⁴ஏழாம் நாளில் ஆசாரியன் அந்தச் சொறியைப் பரிசோதிக்கவேண்டும். அது தோலில் படராமலும், தோலைவிட ஆழமாயில்லாமலும் இருந்தால், ஆசாரியன் அவனைச் சுத்தமுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான். அவன் தன் வஸ்திரங்களைத் தோய்த்து, சுத்தமாயிருப்பான். ³⁵ஆனால் அவன் சுத்திகரிக்கப்பட்டப்பின்பு அந்தச் சொறி தோலில் மேலும் படர்ந்தால், ³⁶ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அந்தச் சொறி தோலில் படர்ந்திருந்தால், ஆசாரியன் மஞ்சள் மயிரைத் தேடவேண்டியதில்லை—அந்த மனுஷன் தீட்டுள்ளவன். ³⁷ஆனால் ஆசாரியன் அதை மாறாமல் கண்டு, அதில் கறுப்பு மயிர் முளைத்திருந்தால், அது ஆறிப்போயிற்று; அவன் சுத்தமுள்ளவன்—ஆசாரியன் அவனைச் சுத்தமுள்ளவன் என்று அறிவிப்பான்.

³⁸“ஒரு புருஷனுக்காவது ஸ்திரீக்காவது தோலில் வெண்மையான பிரகாசமான புள்ளிகள் உண்டானால், ³⁹ஆசாரியன் அவர்களைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அவர்கள் தோலிலுள்ள பிரகாசமான புள்ளிகள் மங்கிய வெண்மையாயிருந்தால், அது தோலில் வெளிப்பட்ட ஊறில்லாத அசறே; அவன் சுத்தமுள்ளவன்.

⁴⁰“ஒரு புருஷனுடைய தலைமயிர் உதிர்ந்துபோனால், அவன் மொட்டைத்தலையன்; ஆனாலும் அவன் சுத்தமுள்ளவன். ⁴¹அவனுடைய தலையின் முன்பக்கத்திலிருந்து மயிர் உதிர்ந்தால், அவனுடைய நெற்றி மொட்டையானது; ஆனாலும் அவன் சுத்தமுள்ளவன். ⁴²ஆனால் அவனுடைய மொட்டைத்தலையிலாவது நெற்றியிலாவது சிவப்புக்கலந்த வெள்ளையான புண் உண்டானால், அது அவன் மொட்டைத்தலையிலோ நெற்றியிலோ வெளிப்படும் தோல்வியாதி. ⁴³ஆசாரியன் அவனைப் பரிசோதிக்கவேண்டும்; அவனுடைய மொட்டைத்தலையிலாவது நெற்றியிலாவது சிவப்புக்கலந்த வெள்ளையான தடிப்பு, சரீரத்தின் தோலில் உண்டாகும் தோல்வியாதியைப்போல் இருந்தால், ⁴⁴தோல்வியாதியுள்ள அந்த மனுஷன் தீட்டுள்ளவன்; ஆசாரியன் அவனைத் தீட்டுள்ளவன் என்று அறிவிக்கவேண்டும், அவன் அடையாளம் அவன் தலையிலிருக்கிறது.

⁴⁵“தோல்வியாதியுள்ள எவனும் கிழிந்த வஸ்திரங்களை உடுத்திக்கொண்டு, தன் தலைமயிரைத் தளர விட்டு, தன் மேல் உதட்டை மூடிக்கொண்டு, ‘தீட்டு, தீட்டு!’ என்று கூப்பிடவேண்டும். ^b b v45 மேல் உதட்டை மூடிக்கொள்வது துக்கத்தையும், சமூகத்திலிருந்து வெட்டி விலக்கப்பட்டதையும் குறிக்கும் பழங்கால அடையாளமாயிருந்தது. ⁴⁶அந்த அடையாளம் அவனில் இருக்கும்வரை அவன் தீட்டுள்ளவன்—தீட்டுள்ளவனே; அவன் பாளயத்துக்கு வெளியே தனியாய் வாசம்பண்ணவேண்டும்.

ஆடைகளில் பூஞ்சை

⁴⁷“ஒரு வஸ்திரத்தில், அது ஆட்டுரோம வஸ்திரமாயிருந்தாலும் சணல்நூல் வஸ்திரமாயிருந்தாலும், பூஞ்சையின் அடையாளம் உண்டானால், ⁴⁸சணலினாலோ ஆட்டுரோமத்தினாலோ செய்யப்பட்ட, நெய்யப்பட்ட அல்லது பின்னப்பட்ட துணியிலாவது, தோலிலாவது, தோலினால் செய்யப்பட்ட எந்தப் பொருளிலாவது அது உண்டானால், ⁴⁹வஸ்திரத்திலோ, தோலிலோ, பாவிலோ, ஊடையிலோ, அல்லது தோலினால் செய்யப்பட்ட எந்தப் பொருளிலோ உண்டான அடையாளம் பச்சை நிறமாகவோ சிவப்பு நிறமாகவோ இருந்தால், அது பூஞ்சை; அது ஆசாரியனுக்குக் காண்பிக்கப்படவேண்டும். ⁵⁰ஆசாரியன் அந்த அடையாளத்தைப் பரிசோதித்து, பாதிக்கப்பட்ட அந்தப் பொருளை ஏழு நாள் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டும். ⁵¹ஏழாம் நாளில் அவன் அந்த அடையாளத்தைப் பரிசோதிக்கவேண்டும். அது வஸ்திரத்திலோ, பாவிலோ, ஊடையிலோ, தோலிலோ, அல்லது தோலினால் செய்யப்பட்ட எந்தப் பொருளிலோ படர்ந்திருந்தால், அது அழிக்கிற பூஞ்சை—தீட்டுள்ளது. ⁵²அந்த அடையாளமுள்ள வஸ்திரத்தை—பாவையோ ஊடையையோ, ஆட்டுரோமத்தையோ சணலையோ—அல்லது தோலினால் செய்யப்பட்ட எந்தப் பொருளையும் சுட்டெரிக்கவேண்டும், ஏனெனில் அது அழிக்கிற பூஞ்சை; அதை அக்கினியில் சுட்டெரிக்கவேண்டும்.

⁵³“ஆனால் ஆசாரியன் அதைப் பரிசோதிக்கும்போது அந்தப் புண் வஸ்திரத்திலோ, பாவிலோ, ஊடையிலோ, அல்லது தோலினால் செய்யப்பட்ட எந்தப் பொருளிலோ படராமலிருந்தால், ⁵⁴ஆசாரியன் அந்த அடையாளமுள்ள பொருளைத் தோய்க்கும்படி கட்டளையிட்டு, அதை மேலும் ஏழு நாள் தனியே அடைத்துவைக்கவேண்டும். ⁵⁵பாதிக்கப்பட்ட அந்தத் துணி தோய்க்கப்பட்டப்பின்பு, ஆசாரியன் அதைப் பரிசோதிக்கவேண்டும். அந்த அடையாளத்தின் தோற்றம் மாறாமலிருந்தால், அது படராமலிருந்தாலும், அது தீட்டுள்ளது. அதை அக்கினியில் சுட்டெரிக்கவேண்டும்—அது உள்ளேயாயிருந்தாலும் வெளியேயாயிருந்தாலும் அரித்துத் தின்னும் புள்ளியே. ⁵⁶தோய்த்தப்பின்பு அந்த அடையாளம் மங்கியிருக்கிறதென்று ஆசாரியன் கண்டால், அதை வஸ்திரத்திலிருந்தோ, தோலிலிருந்தோ, நெய்யப்பட்ட அல்லது பின்னப்பட்ட துணியிலிருந்தோ கிழித்துப்போடவேண்டும். ⁵⁷அது வஸ்திரத்திலோ, நெய்யப்பட்ட அல்லது பின்னப்பட்ட துணியிலோ, அல்லது எந்தத் தோலிலோ மறுபடியும் தோன்றினால், அது படருகிறது; அந்த அடையாளமுள்ளதை அக்கினியில் சுட்டெரிக்கவேண்டும். ⁵⁸ஆனால் நீ தோய்த்த வஸ்திரத்திலிருந்தோ, பாவிலிருந்தோ, ஊடையிலிருந்தோ, தோற்பொருளிலிருந்தோ அந்த அடையாளம் நீங்கிப்போனால், அதை மறுபடியும் தோய்க்கவேண்டும்—அது சுத்தமாயிருக்கும்.

⁵⁹“ஆட்டுரோம வஸ்திரத்திலோ சணல்நூல் வஸ்திரத்திலோ, பாவிலோ, ஊடையிலோ, அல்லது தோலினால் செய்யப்பட்ட எந்தப் பொருளிலோ உண்டாகும் பூஞ்சையின் அடையாளத்தைச் சுத்தம் என்றோ தீட்டு என்றோ அறிவிக்கும்படிக்கான பிரமாணம் இதுவே.”