Rasul-Rasul 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Aya sawatara jalma datang ti Yudea, tuluy ngajar ka dulur-dulur, pokna, “Lamun aranjeun henteu disunat sakumaha adat Musa, moal bisa salamet.” ²Sanggeus Paulus jeung Barnabas kacida tarungna ngabantah jeung baruk-barukan jeung eta jalma-jalma, dulur-dulur netepkeun yen Paulus, Barnabas, jeung sawatara deui ti aranjeunna kudu arunggah ka Yerusalem, ka para rasul jeung para kokolot, nanyakeun perkara ieu. ³Sanggeus dijurung ku jamaah, aranjeunna ngaliwat ka Penisia jeung Samaria, bari nyaritakeun hal ngarobahna urang nu lain Yahudi, matak kacida bungahna sakabeh dulur-dulur. ⁴Sanggeus dugi ka Yerusalem, aranjeunna ditampi ku jamaah, para rasul, jeung para kokolot. Tuluy aranjeunna ngawartoskeun sagala rupi anu ku Rama urang parantos dipidamel ngaliwatan aranjeunna.

⁵Tapi aya sawatara jalma anu palercaya ti golongan Parisi narangtung, tuluy nyarita, “Maranehna kudu disunat jeung kudu dititah ngalakonan hukum Musa.” ⁶Tuluy para rasul jeung para kokolot kumpul rempug, ngamanah perkara ieu. ⁷Sanggeus lila jadi bantahan, Petrus ngadeg tuluy nyarita, “Dulur-dulur, aranjeun terang yen ti barang mimiti Rama urang geus milih di antara urang, supaya urang nu lain Yahudi ngadarenge amanat Injil ngaliwatan kaula, tuluy palercaya. ⁸Ari Rama urang, anu uninga kana eusi hate, parantos nyaksian ku jalan maparin Roh Suci ka maranehna, cara ka urang keneh. ⁹Mantenna henteu ngayakeun beda-beda antara urang jeung maranehna, hatena disucikeun ku iman. ¹⁰Ku kituna, naha ayeuna urang rek nyoba ka Rama urang ku jalan numpangkeun pasangan kana beuheung para murid, anu karuhun urang atawa urang keneh ge teu kuat mangkulna? ¹¹Sabalikna urang percaya yen urang bakal salamet ku sih kurnia Gusti Yesus, cara maranehna oge.”

¹²Sakabeh nu karumpul jadi jempe, ngadengekeun Barnabas jeung Paulus nyaritakeun tanda-tanda jeung mujijat anu ku Rama urang dipidamel di kalangan urang nu lain Yahudi ngaliwatan aranjeunna. ¹³Sanggeus aranjeunna anggeus nyarita, Yakobus ngawaler, “Dulur-dulur, darengekeun kaula. ¹⁴Simeon geus nyaritakeun kumaha Rama urang mimiti nganjang ka bangsa-bangsa, nyandak ti antara maranehna hiji umat pikeun jenengana-Na. ^a a v14 Simeon teh ngaran Ibrani Petrus — rasul anu sarua, anu nyarita dina ayat 7. ¹⁵Jeung ucapan para nabi oge cocog jeung ieu, saperti anu geus kaserat:

¹⁶“‘Sanggeus ieu Kami rek balik deui, jeung Kami rek ngadegkeun deui kemah Daud anu geus runtuh; Kami rek ngawangun deui ruruntuhanana, jeung Kami rek mulangkeun deui, ^b b v16 Waktu Yakobus nyebutkeun yen Rama urang bakal ngadegkeun deui “kemah Daud anu geus runtuh,” anjeunna nunjuk kana pamulangan anu geus kalaksanakeun dina diri Yesus, putra Daud anu geus dijangjikeun, anu muka panto kulawarga pikeun jalma ti unggal bangsa.

¹⁷supaya sesa manusa ngarahna ka Rama urang, nya eta sakabeh urang nu lain Yahudi anu disebut ku jenengan Kami, kitu dawuhan Rama urang, anu midamel sagala perkara ieu, ¹⁸anu geus kauninga ti baheula.’

¹⁹Ku kituna cek pamanggih kaula, urang ulah nyusahkeun urang nu lain Yahudi anu marulang ka Rama urang, ²⁰ngan urang kudu nyurat, menta supaya maranehna nyingkahan sagala rupa anu geus kacemar ku brahala, jinah, daging sato anu paeh dicekek, jeung getih. ²¹Sabab Musa geus diwawarkeun di unggal kota ti jaman ka jaman, dibaca di gareja-gareja Yahudi unggal poe Sabat.”

Surat pikeun Dulur-dulur Urang nu Lain Yahudi

²²Para rasul, para kokolot, jeung sakumna jamaah mutuskeun rek milih sawatara jalma ti antara maranehna, tuluy diutus ka Antioki jeung Paulus katut Barnabas, nya eta Yudas anu katelah Barsabas, jeung Silas, dua-duana kokolot di antara dulur-dulur. ²³Aranjeunna ngirimkeun surat ieu ngaliwatan maranehna: “Ti para rasul jeung para kokolot, dulur-dulur aranjeun, ka dulur-dulur urang nu lain Yahudi di Antioki, Siria, jeung Kilikia: salam.

²⁴Ku lantaran kami geus ngadenge yen aya sawatara jalma anu kalaluar ti kami geus nyusahkeun aranjeun ku ucapan-ucapanana, nepi ka matak goreh hate aranjeun, padahal kami henteu masihan parentah kitu, ²⁵kami sapuk sahate rek milih sawatara jalma tuluy diutus ka aranjeun jeung Barnabas katut Paulus anu dipikaasih ku kami, ²⁶nya eta jalma-jalma anu geus ngabaktikeun hirupna pikeun jenengan Gusti urang Yesus Kristus. ²⁷Ku sabab kitu kami ngutus Yudas jeung Silas, anu bakal nepikeun hal anu sarua ka aranjeun sacara lisan. ²⁸Roh Suci jeung kami sapuk teu rek numpangkeun beban anu leuwih beurat ka aranjeun, salian ti perkara anu perlu ieu: ²⁹aranjeun kudu nyingkahan kadaharan anu geus dipersembahkeun ka brahala, getih, daging sato anu paeh dicekek, jeung jinah. Lamun aranjeun ngajaga diri tina eta sakabeh, aranjeun bakal salamet. Wilujeng.”

³⁰Sanggeus dijurung, maranehna turun ka Antioki, ngumpulkeun jamaah, tuluy nepikeun surat. ³¹Sanggeus dibaca, maranehna kacida barungaheunana ku eusina anu matak teger. ³²Ari Yudas jeung Silas, anu duanana oge nabi, nyenangkeun jeung nguatkeun hate dulur-dulur ku loba ucapan. ³³Sanggeus sawatara waktu maratuh di dinya, maranehna dijurung balik ku dulur-dulur kalawan salamet, muru ka anu geus ngutus. ^c c v33 Naskah-naskah anu pangkolotna henteu kungsi ngamuat ayat 34 di dieu; salinan anu leuwih anyar nambahan: “Tapi Silas mutuskeun rek maratuh di dinya.” ³⁵Ari Paulus jeung Barnabas tetep maratuh di Antioki, bari ngajar jeung ngawawarkeun pangandika Gusti urang, kitu deui loba nu sejen.

Paulus jeung Barnabas Papisah

³⁶Sanggeus sawatara poe, Paulus nyarita ka Barnabas, “Hayu urang balik deui, nganjang ka dulur-dulur di unggal kota tempat urang geus ngawawarkeun amanat Gusti urang, rek nenjo kumaha kaayaanana.” ³⁷Harita Barnabas hayang mawa Yohanes anu katelah Markus. ³⁸Tapi ceuk Paulus leuwih hade ulah mawa jalma anu geus ninggalkeun aranjeunna di Pampilia, anu henteu milu barengan dina gawe. ³⁹Pacengkadanana jadi kacida sengitna, nepi ka aranjeunna papisah; Barnabas mawa Markus tuluy balayar ka Siprus, ⁴⁰ari Paulus milih Silas tuluy angkat, sanggeus dipasrahkeun ku dulur-dulur kana sih kurnia Gusti urang. ⁴¹Tuluy anjeunna ngaliwat ka Siria jeung Kilikia, bari nguatkeun gareja-gareja.