Lelakone Para Rasul 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Ana sawetara wong kang teka saka tanah Yudea lan padha mulang marang para sadulur: “Yen kowe ora padha ditetaki miturut adate Nabi Musa, kowe ora bisa padha slamet.” ²Bareng Paulus lan Barnabas padha nganakake bantah-bantahan lan paben kang rame karo wong-wong mau, para sadulur banjur nemtokake supaya Paulus, Barnabas, lan sawetara wong liyane munggah menyang Yerusalem, ngadhep para rasul lan para pinituwa, ngrembug pitakon iku. ³Sawise diuntabake dening pasamuwan, wong-wong mau padha lelaku ngliwati tanah Fenisia lan Samaria, nyritakake anggone bangsa-bangsa liya padha mratobat, satemah njalari kabungahan gedhe tumrap sakabehe para sadulur. ⁴Satekane ing Yerusalem, wong-wong mau ditampani dening pasamuwan, para rasul, lan para pinituwa, banjur padha nyritakake sakabehe kang wis katindakake dening Rama kita bebarengan karo wong-wong mau.

⁵Nanging ana sawetara wong pracaya saka golongan Farisi kang padha ngadeg lan ngucap: “Wong-wong iku kudu padha ditetaki lan diprentah netepi angger-anggere Nabi Musa.” ⁶Para rasul lan para pinituwa banjur padha nglumpuk arep mriksa prakara iku. ⁷Sawise rame anggone padha bebantahan, Petrus banjur ngadeg lan ngucap: “Para sadulur, kowe padha ngreti, yen ing dina-dina wiwitan Rama kita wis milih ing antaramu, supaya bangsa-bangsa liya padha krungu pawarta Injil lumantar aku, nuli padha pracaya. ⁸Lan Rama kita, kang mirsa isining ati, wis paring paseksen kanthi maringake Sang Roh Suci marang wong-wong mau, padha kaya anggone maringake marang kita. ⁹Panjenengane ora mbedakake kita karo wong-wong mau, kanthi nucekake atine wong-wong mau srana pracaya. ¹⁰Mulane yagene kowe saiki padha nyoba Rama kita, srana masang pasangan ing gulune para murid, kang para leluhur kita lan uga kita dhewe ora padha kuwat nyangga? ¹¹Nanging kita padha pracaya, yen kita bakal padha kapitulungan rahayu srana sih-rahmate Gusti Yesus, padha kaya wong-wong mau.”

¹²Wong sapasamuwan kabeh banjur padha meneng, ngrungokake Barnabas lan Paulus anggone nyritakake pratandha lan kaelokan kang wis katindakake dening Rama kita ana ing antarane bangsa-bangsa liya lumantar wong-wong mau. ¹³Sawise wong-wong mau rampung anggone padha guneman, Yakobus banjur mangsuli: “Para sadulur, padha rungokna tembungku. ¹⁴Simeon wis nyritakake kepriye wiwitane Rama kita anggone nuweni bangsa-bangsa liya, kanggo mundhut umat saka antarane wong-wong mau kagem asmane. ^a a v14 Simeon iku jenenge Petrus ing basa Ibrani — rasul kang padha kaya kang guneman ing ayat 7. ¹⁵Lan tembunge para nabi cocog karo bab iki, kaya kang wis katulis:

¹⁶“‘Sawise iku Aku bakal bali, lan Aku bakal mbangun maneh tarube Prabu Dawud kang wis rubuh; Aku bakal mbangun maneh jejugrugane, lan bakal Dakpulihake, ^b b v16 Nalika Yakobus ngucap yen Rama kita bakal mbangun maneh “tarube Prabu Dawud kang wis rubuh,” panjenengane nuduhake marang pamulihan kang wis kelakon ana ing Gusti Yesus, yaiku tedhake Prabu Dawud kang wis dijanjekake, kang mbukak kulawarga iku tumrap wong saka sakabehe bangsa.

¹⁷supaya sisane manungsa padha ngupaya Rama kita, malah sakabehe bangsa liya kang padha katimbalan nganggo asmaKu, mangkono pangandikane Rama kita, kang nganakake bab-bab iki, ¹⁸kang wis kawuningan wiwit jaman biyen.’

¹⁹Mulane panemuku, kita aja nganti ngribedi bangsa-bangsa liya kang padha mratobat marang Rama kita, ²⁰nanging kita kudu nulis layang marang wong-wong mau, supaya padha nyingkiri reregeding brahala, laku jina, daging kewan kang dipateni kanthi dicekek, lan getih. ²¹Awit wiwit turun-tumurun kitabe Nabi Musa wis kaundhangake ing saben kutha, lan kawaca kanthi sora ing sinagoge-sinagoge saben dina Sabat.”

Layang marang Para Sadulur saka Bangsa Liya

²²Para rasul, para pinituwa, lan sapasamuwan kabeh banjur padha mutusake milih sawetara wong saka antarane, kang arep diutus menyang Antiokhia bebarengan karo Paulus lan Barnabas: yaiku Yudas kang disebut Barsabas, lan Silas, loro-lorone dadi panunggule para sadulur. ²³Wong-wong mau padha dititipi layang kang surasane mangkene: “Saka para rasul lan para pinituwa, yaiku para sadulurmu, marang para sadulur saka bangsa liya kang padha manggon ing Antiokhia, Siria, lan Kilikia: salam.

²⁴Sarehne aku kabeh wis padha krungu, yen ana sawetara wong kang metu saka panunggalanku wis padha ngribedi kowe nganggo tembung-tembunge, satemah ndadekake gonjang-ganjinging atimu, mangka aku kabeh ora menehi dhawuh kang kaya mangkono, ²⁵mulane aku kabeh wis padha sarujuk kanthi golong gilig, milih sawetara wong kang bakal diutus nemoni kowe bebarengan karo Barnabas lan Paulus kang padha daktresnani. ²⁶yaiku wong-wong kang wis padha masrahake nyawane kanggo asmane Gusti kita Yesus Kristus. ²⁷Dadi aku kabeh ngutus Yudas lan Silas, kang bakal padha nyritakake dhewe bab-bab kang padha iku marang kowe kanthi lesan. ²⁸Sang Roh Suci lan aku kabeh wis padha sarujuk, supaya ora numpangi momotan kang luwih abot marang kowe, kajaba prakara-prakara kang pancen prelu iki: ²⁹Kowe padha nyingkirana pangan kang wis disajekake marang brahala, getih, daging kewan kang dipateni kanthi dicekek, lan laku jina. Yen kowe padha ngedohi prakara-prakara iku, kowe bakal padha becik kaananmu. Slamet lakumu.”

³⁰Sawise padha dipamitake, wong-wong mau banjur padha mudhun menyang Antiokhia, nglumpukake pasamuwan, nuli masrahake layang mau. ³¹Bareng padha diwaca, kabeh padha bungah marga saka pitutur kang nguwatake ati mau. ³²Yudas lan Silas, kang uga padha dadi nabi, banjur padha mituturi lan nyantosakake para sadulur kanthi tembung akeh. ³³Sawise sawetara mangsa ana ing kono, wong loro mau dipamitake kanthi tentrem dening para sadulur, bali menyang panggonane kang ngutus. ^c c v33 Naskah-naskah kang tuwa dhewe ora kadunungan ayat 34 ing kene; salinan-salinan kang luwih anyar nambahi: “Nanging Silas mutusake kari ana ing kono.” ³⁵Nanging Paulus lan Barnabas isih padha ana ing Antiokhia, mulang lan ngabarake pangandikane Gusti kita, bebarengan karo wong akeh liyane uga.

Paulus lan Barnabas Pisah Dalan

³⁶Sawise sawetara dina, Paulus kandha marang Barnabas: “Ayo kita padha bali niliki para sadulur ing saben kutha, papan anggon kita wis ngabarake pangandikane Gusti kita, supaya weruh kepriye kaanane wong-wong mau.” ³⁷Barnabas kepengin ngajak Yokanan kang uga disebut Markus. ³⁸Nanging Paulus rumangsa luwih becik ora ngajak wong kang wis ninggal wong loro mau ana ing Pamfilia, sarta kang ora melu nindakake pagaweane mau. ³⁹Pasulayane wong loro mau saya rame, satemah padha pisahan; Barnabas ngajak Markus lan padha lelayaran menyang Siprus, ⁴⁰dene Paulus milih Silas, banjur mangkat, sawise dipasrahake dening para sadulur marang sih-rahmate Gusti kita. ⁴¹Banjur njlajahi tanah Siria lan Kilikia, nyantosakake pasamuwan-pasamuwan.