اعمال رسولان 15

15 ¹چند تن از یهودیه فرود آمدند و به برادران تعلیم می‌دادند که: «اگر بر طبق رسمِ موسی ختنه نشوید، نمی‌توانید نجات یابید.» ²چون پولس و برنابا با آنان مباحثه و مجادلهٔ سختی کردند، برادران قرار گذاشتند که پولس و برنابا و چند تن دیگر از ایشان دربارهٔ این مسئله نزد رسولان و مشایخ در اورشلیم بروند. ³پس کلیسا ایشان را روانه کرد و آنان از فینیقیه و سامره گذشتند و بازگشتِ غیریهودیان را بازگو می‌کردند و همهٔ برادران را شادیِ عظیم می‌بخشیدند. ⁴چون به اورشلیم رسیدند، کلیسا و رسولان و مشایخ ایشان را پذیرا شدند و آنان هر آنچه را پدر ما با ایشان کرده بود، گزارش دادند.

⁵اما تنی چند از ایماندارانِ فرقهٔ فَریسیان برخاسته، گفتند: «باید ایشان را ختنه کرد و امر نمود که شریعت موسی را نگاه دارند.» ⁶پس رسولان و مشایخ گرد آمدند تا در این باره بررسی کنند. ⁷پس از مباحثهٔ بسیار، پطرس برخاست و گفت: «ای برادران، شما می‌دانید که در روزهای نخست، پدر ما از میان شما مرا برگزید تا غیریهودیان پیام انجیل را از زبان من بشنوند و ایمان آورند. ⁸و پدر ما که دانای دل‌هاست، بر ایشان شهادت داد و روح‌القدس را به آنان بخشید، چنان‌که به ما نیز عطا کرده بود. ⁹و هیچ فرقی میان ما و ایشان نگذاشت، بلکه دل‌هایشان را با ایمان پاک ساخت. ¹⁰پس اکنون چرا پدر ما را می‌آزمایید، با نهادنِ یوغی بر گردنِ شاگردان که نه پدرانِ ما توانِ برداشتنِ آن را داشتند و نه ما؟ ¹¹اما ما ایمان داریم که به فیضِ خداوند عیسی نجات خواهیم یافت، همان‌گونه که ایشان نیز.»

¹²آنگاه تمامیِ جماعت خاموش شدند و به برنابا و پولس گوش می‌دادند که چگونه آیات و نشانه‌هایی را که پدر ما در میان غیریهودیان به دستِ ایشان به‌جا آورده بود، شرح می‌دادند. ¹³چون سخنِ ایشان به پایان رسید، یعقوب پاسخ داده، گفت: «ای برادران، به من گوش فرا دهید. ¹⁴شمعون بازگفت که چگونه پدر ما نخست بر امت‌ها نظر افکند تا از میان ایشان قومی برای نامِ خود برگیرد. ^a a v14 شمعون نامِ عبرانیِ پطرس است — همان رسولی که در آیهٔ ۷ سخن گفت. ¹⁵و سخنانِ انبیا نیز با این موافق است، چنان‌که نوشته شده است:

¹⁶«پس از این باز خواهم گشت، و خیمهٔ داوود را که فرو افتاده است، از نو بنا خواهم کرد؛ ویرانه‌هایش را بازسازی و آن را احیا خواهم نمود، ^b b v16 چون یعقوب می‌گوید که پدر ما «خیمهٔ داوود را که فرو افتاده است» از نو بنا خواهد کرد، به احیایی اشاره دارد که در عیسی، پسرِ موعودِ داوود، به انجام رسید — همان که خانواده را به روی مردمانِ هر قوم می‌گشاید.

¹⁷تا باقیِ آدمیان پدر ما را بجویند، حتی همهٔ غیریهودیانی که به نامِ من خوانده شده‌اند، این را پدر ما می‌گوید، همان که این چیزها را پدید می‌آورد، ¹⁸‹که از دیرباز معلوم بوده است.›

¹⁹پس رأیِ من این است که غیریهودیانی را که به‌سوی پدر ما بازمی‌گردند، به زحمت نیفکنیم، ²⁰بلکه به ایشان بنویسیم که از آلودگی‌های بت‌ها و بی‌عفتی و گوشتِ حیواناتِ خفه‌شده و خون بپرهیزند. ²¹زیرا موسی از نسل‌های دیرین در هر شهر موعظه شده است و هر روزِ سبت در کنیسه‌ها با صدای بلند خوانده می‌شود.»

نامه‌ای به برادران غیریهودی ما

²²آنگاه رسولان و مشایخ با تمامیِ کلیسا چنین صلاح دیدند که مردانی از میانِ خود برگزینند و همراه پولس و برنابا به اَنطاکیه بفرستند: یهودا معروف به بَرسابا و سیلاس، که از پیشوایانِ برادران بودند. ²³و به دستِ ایشان این نامه را فرستادند: «رسولان و مشایخ، برادرانِ شما، به برادرانِ غیریهودی در اَنطاکیه و سوریه و کیلیکیه: درود.

²⁴چون شنیدیم که برخی از میانِ ما بیرون رفته، شما را با سخنانِ خود مضطرب ساخته و دل‌هایتان را برآشفته‌اند، هرچند ما بدیشان چنین دستوری نداده بودیم، ²⁵به یک‌دل قرار گذاشتیم که مردانی برگزینیم و همراه عزیزانِ خود، برنابا و پولس، نزد شما بفرستیم. ²⁶مردانی که جانِ خود را در راهِ نامِ خداوندِ ما عیسی مسیح وقف کرده‌اند. ²⁷پس یهودا و سیلاس را فرستادیم که ایشان نیز همین سخنان را زبانی به شما خواهند گفت. ²⁸زیرا روح‌القدس و ما بر آن شدیم که باری بر شما ننهیم جز این ضروریات: ²⁹از خوراکی که به بت‌ها تقدیم شده و از خون و گوشتِ حیواناتِ خفه‌شده و بی‌عفتی بپرهیزید. اگر خود را از اینها دور نگاه دارید، نیکو خواهید کرد. والسلام.»

³⁰پس ایشان را روانه کردند و آنان به اَنطاکیه فرود آمدند و جماعت را گرد آورده، نامه را تسلیم کردند. ³¹و چون آن را خواندند، از این دلگرمی شادمان شدند. ³²و یهودا و سیلاس که خود نیز نبی بودند، با سخنانِ بسیار برادران را دلگرم و استوار ساختند. ³³پس از آنکه چندی در آنجا ماندند، برادران ایشان را به سلامتی نزدِ فرستندگانشان روانه کردند. ^c c v33 کهن‌ترین دست‌نوشته‌ها در اینجا آیهٔ ۳۴ ندارند؛ نسخه‌های متأخرتر افزوده‌اند: «اما سیلاس چنین صلاح دید که در آنجا بماند.» ³⁵اما پولس و برنابا در اَنطاکیه ماندند و همراهِ بسیاری دیگر، کلامِ خداوندِ ما را تعلیم داده، بشارت می‌دادند.

جدا شدن راه‌های پولس و برنابا

³⁶پس از چند روز، پولس به برنابا گفت: «بیا بازگردیم و برادران را در هر شهری که پیامِ خداوندِ ما را اعلام کردیم دیدار کنیم و ببینیم حالشان چگونه است.» ³⁷و برنابا می‌خواست یوحنا معروف به مَرقُس را نیز با خود ببرد. ³⁸اما پولس صلاح ندید که آن کس را که در پامفیلیه ایشان را ترک کرده و در کار همراهشان نشده بود، با خود ببرند. ³⁹و اختلافِ ایشان چنان بالا گرفت که از یکدیگر جدا شدند؛ برنابا مَرقُس را برداشت و به قِبرس بادبان کشید، ⁴⁰اما پولس سیلاس را برگزید و به راه افتاد، در حالی که برادران او را به فیضِ خداوندِ ما سپرده بودند. ⁴¹و از سوریه و کیلیکیه گذشت و کلیساها را استوار می‌ساخت.