Endi bosma nashrda

Havoriylar 15 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Ixtilof tugʻdirgan savol

Yahudiyadan kelgan ustozlar gʻayriyahudiylar najot topishi uchun sunnat qilinishi shart, deb turib olishadi va bu bahs Quddusga elchilar yuborilishiga sabab boʻladi. Butrus va Yoqub Otamiz Ruhni hech qanday shartsiz berganini eslatishadi va bu yukni olib tashlaydigan maktub joʻnatiladi. Soʻngra Pavlus bilan Barnabo Mark tufayli ajralishadi.

15-bob.

Baʼzi odamlar Yahudiyadan kelib, birodarlarga shunday taʼlim bera boshladilar: “Muso odatiga koʻra sunnat qilinmasangizlar, najot topa olmaysizlar.” Pavlus bilan Barnabo ular bilan qattiq bahs va tortishuvga kirishgach, birodarlar bu masala yuzasidan Quddusdagi havoriylar va oqsoqollar oldiga borish uchun Pavlus, Barnabo va oʻzlaridan boshqa baʼzi kishilarni tayinlashdi. Jamoat ularni yoʻlga kuzatib qoʻygach, ular Finikiya va Samariyadan oʻtib, gʻayriyahudiylarning imonga kelgani haqida soʻzlab berishdi va barcha birodarlarga katta quvonch bagʻishlashdi. Quddusga yetib kelganlarida, jamoat, havoriylar va oqsoqollar ularni qarshi olishdi. Ular esa Otamiz oʻzlari orqali qilgan barcha ishlarni soʻzlab berishdi.

Lekin farziylar firqasidan boʻlgan baʼzi imonlilar oʻrinlaridan turib shunday deyishdi: “Ularni sunnat qilish va Muso qonuniga rioya etishni buyurish kerak.” Shunda havoriylar va oqsoqollar bu masalani koʻrib chiqish uchun yigʻilishdi. Koʻp bahslashuvdan soʻng, Butrus oʻrnidan turib shunday dedi: “Birodarlar, bilasizlarki, dastlabki kunlarda Otamiz gʻayriyahudiylar men orqali Xushxabar soʻzini eshitib, imon keltirishlari uchun orangizdan meni tanladi. Qalbni biluvchi Otamiz esa, xuddi bizga bergani kabi, ularga ham Muqaddas Ruhni berib, guvohlik berdi. U bizlar bilan ular orasida hech qanday farq qoʻymay, imon orqali ularning qalblarini pokladi. Unday boʻlsa, na ota-bobolarimiz, na bizlar koʻtara olgan boʻyinturuqni shogirdlarning boʻyniga qoʻyib, nega Otamizni sinaysizlar? Aksincha, bizlar xuddi ular kabi Rabbimiz Isoning inoyati orqali najot topishimizga ishonamiz.”

Shunda butun yigʻin jimib qoldi; ular Otamiz ular orqali gʻayriyahudiylar orasida koʻrsatgan alomatlar va moʻjizalar haqida Barnabo bilan Pavlusning soʻzlaganini tingladilar. Ular gapirib boʻlishgach, Yoqub javob berib dedi: “Birodarlar, meni tinglanglar. Shimoʻn Otamiz dastlab xalqlarni yoʻqlab, ulardan Oʻz nomi uchun bir xalqni qanday tanlab olganini soʻzlab berdi. a a v14 Shimoʻn — Butrusning ibroniycha ismi; u 7-oyatda gapirgan oʻsha havoriyning oʻzidir. Paygʻambarlarning soʻzlari ham bunga mos keladi, xuddi yozilganidek:

“«Shundan soʻng Men qaytib kelib, qulab tushgan Dovudning chodirini qayta quraman; uning vayronalarini qayta tiklab, uni asliga keltiraman, b b v16 Yoqub Otamiz “qulab tushgan Dovudning chodirini” qayta quradi deganda, u Isoda — vaʼda qilingan Dovud oʻgʻlida — amalga oshgan tiklanishga ishora qilmoqda; Iso esa oilani har bir xalqdan boʻlgan odamlarga ochib beradi.

toki qolgan insonlar, yaʼni Mening nomim bilan atalgan barcha gʻayriyahudiylar Otamizni izlasinlar, — deydi bu ishlarni amalga oshirgan Otamiz, — bular esa azaldan maʼlumdir.»

Shu sababli, menimcha, biz Otamizga yuz burayotgan gʻayriyahudiylarni qiynamasligimiz kerak, balki ularga xat yozib, butlar bilan harom qilingan narsalardan, jinsiy axloqsizlikdan, boʻgʻib oʻldirilgan hayvonlar goʻshtidan va qondan saqlanishlarini aytaylik. Zero, Muso qonuni azaldan har bir shaharda vaʼz qilinib, har shanba kuni ibodatxonalarda ovoz chiqarib oʻqib kelinadi.”

Gʻayriyahudiy birodarlarimizga maktub

Shunda havoriylar, oqsoqollar va butun jamoat oʻzlari orasidan baʼzi kishilarni tanlab, Pavlus va Barnabo bilan birga Antakiyaga yuborishga qaror qilishdi. Bular birodarlar orasida yetakchi boʻlgan, Barsabo deb atalgan Yahudo bilan Silos edi. Ular bilan birga quyidagi maktubni joʻnatishdi: “Havoriylar va oqsoqollardan, yaʼni birodarlaringizdan, Antakiya, Suriya va Kilikiyadagi gʻayriyahudiy birodarlarga salom!

Bizdan chiqqan baʼzi kishilar — biz ularga bunday hech qanday koʻrsatma bermagan boʻlsak-da — oʻz gaplari bilan sizlarni bezovta qilib, dillaringizni gʻulgʻulaga solganini eshitdik. Shunga koʻra biz hammamiz bir ovozdan kelishib, suyukli Barnabo va Pavlusimiz bilan birga baʼzi kishilarni tanlab, huzuringizga yuborishni maʼqul koʻrdik. Bular Rabbimiz Iso Masihning nomi uchun jonlarini fido qilgan kishilardir. Shunday qilib, biz Yahudo bilan Silosni yubordik; ular ham xuddi shu narsalarni sizlarga ogʻzaki aytib berishadi. Muqaddas Ruh va biz quyidagi zarur narsalardan boshqa sizlarga hech qanday ogʻir yuk yuklamaslikni maʼqul koʻrdik: Butlarga atalgan taomlardan, qondan, boʻgʻib oʻldirilgan hayvonlar goʻshtidan va jinsiy axloqsizlikdan saqlaning. Bulardan oʻzingizni tiysangizlar, yaxshi ish qilgan boʻlasizlar. Sogʻ-salomat boʻlinglar!”

Shunday qilib, ularni yoʻlga kuzatishdi; ular esa Antakiyaga tushib borib, jamoani yigʻib, maktubni topshirishdi. Maktubni oʻqib chiqishgach, undagi dalda soʻzlaridan quvonishdi. Oʻzlari ham paygʻambar boʻlgan Yahudo bilan Silos koʻp soʻzlar bilan birodarlarni ruhlantirib, mustahkamlashdi. U yerda bir muddat turgach, birodarlar ularni oʻzlarini yuborganlar huzuriga tinch-omon kuzatib qoʻyishdi. c c v33 Eng qadimgi qoʻlyozmalarda bu yerda 34-oyat yoʻq; keyingi nusxalarda esa shu soʻzlar qoʻshilgan: “Ammo Silos u yerda qolishga qaror qildi.” Pavlus bilan Barnabo esa boshqa koʻplab kishilar qatori Antakiyada qolib, Rabbimizning soʻzini oʻrgatib, vaʼz qilib yurishdi.

Pavlus bilan Barnabo ajralib ketishadi

Bir necha kundan soʻng Pavlus Barnaboga shunday dedi: “Qani, qaytib borib, Rabbimizning soʻzini eʼlon qilgan har bir shahardagi birodarlarni yoʻqlab, ahvollari qalay ekanini koʻrib chiqaylik.” Barnabo Mark deb atalgan Yuhannoni ham oʻzlari bilan olib ketmoqchi edi. Lekin Pavlus Pamfiliyada ularni tashlab ketgan va ish uchun ularga qoʻshilmagan bu kishini olib borishni maʼqul koʻrmadi. Ularning oʻrtasidagi kelishmovchilik shunchalik kuchayib ketdiki, ular bir-biridan ajralib ketishdi: Barnabo Markni olib, Kiprga suzib ketdi, Pavlus esa Silosni tanlab, birodarlar tomonidan Rabbimizning inoyatiga topshirilgan holda yoʻlga chiqdi. U Suriya va Kilikiyadan oʻtib, jamoatlarni mustahkamlab bordi.