Bölen Bir Soru
Yahudiye'den gelen öğretmenler, öteki ulusların kurtulmak için sünnet olması gerektiğinde direnir ve tartışma Yeruşalim'e bir heyet gönderir. Petrus ile Yakup, Babamız'ın Ruh'u koşulsuz verdiğini anımsatır ve yükü kaldıran bir mektup çıkar. Sonra Pavlus ile Barnaba, Markos yüzünden ayrılır.
15 1Yahudiye'den gelen bazı kişiler kardeşlere şöyle öğretiyorlardı: «Musa'nın töresine göre sünnet olmadıkça kurtulamazsınız.» 2Pavlus ile Barnaba onlarla şiddetli bir çekişme ve tartışmaya girince, kardeşler bu sorun hakkında Yeruşalim'deki elçilerle ihtiyarlara gitmek üzere Pavlus'u, Barnaba'yı ve kendilerinden birkaç kişiyi görevlendirdiler. 3Kilise tarafından yolcu edilen bu kişiler, Fenike ve Samiriye'den geçerek öteki ulusların iman edişini anlattılar ve bütün kardeşleri büyük sevince boğdular. 4Yeruşalim'e vardıklarında kilise, elçiler ve ihtiyarlar tarafından karşılandılar. Babamız'ın kendileriyle birlikte yaptığı her şeyi anlattılar.
5Ama Ferisi mezhebinden olan bazı imanlılar kalkıp şöyle dediler: «Onların sünnet edilmesi ve Musa'nın Yasası'na uymalarının buyurulması gerekir.» 6Bunun üzerine elçilerle ihtiyarlar bu konuyu görüşmek için toplandılar. 7Uzun bir tartışmadan sonra Petrus kalkıp onlara şöyle dedi: «Kardeşler, öteki ulusların Müjde bildirisini benim ağzımdan duyup iman etmeleri için başlangıçta Babamız'ın aranızdan beni seçtiğini biliyorsunuz. 8Yüreği bilen Babamız da, tıpkı bize verdiği gibi onlara da Kutsal Ruh'u vererek onlara tanıklık etti. 9Bizimle onlar arasında hiçbir ayrım yapmadı; iman aracılığıyla yüreklerini arındırdı. 10Öyleyse, ne atalarımızın ne de bizim taşıyabildiğimiz bir boyunduruğu öğrencilerin boynuna geçirerek neden Babamız'ı sınıyorsunuz? 11Rab İsa'nın lütfuyla, tıpkı onlar gibi bizim de kurtulacağımıza inanıyoruz.»
12Bütün topluluk sustu ve Babamız'ın kendileri aracılığıyla öteki uluslar arasında yaptığı belirtileri ve harikaları anlatan Barnaba ile Pavlus'u dinledi. 13Onlar konuşmalarını bitirince Yakup söz alıp şöyle dedi: «Kardeşler, beni dinleyin. 14Şimun, Babamız'ın öteki uluslara ilk kez nasıl yönelip kendi adına onların arasından bir halk çıkardığını anlattı. a a v14 Şimun, Petrus'un İbranice adıdır — 7. ayette konuşan elçinin ta kendisi. 15Peygamberlerin sözleri de bununla uyuşuyor. Yazılmış olduğu gibi:
16«‹Bundan sonra geri dönüp Davut'un yıkılmış olan çadırını yeniden kuracağım; yıkıntılarını yeniden kuracak, onu eski durumuna getireceğim, b b v16 Yakup, Babamız'ın «Davut'un yıkılmış çadırını» yeniden kuracağını söylerken, vaat edilen Davut oğlu İsa'da gerçekleşen ve aileyi her ulustan insana açan onarıma işaret ediyor.
17Öyle ki, geriye kalan insanlar, adımla anılan bütün uluslar Babamız'ı arasınlar, diyor bunları yapan Babamız, 18çok önceden bilinen bu şeyleri.›
19Bu nedenle, öteki uluslardan Babamız'a dönenleri sıkıntıya sokmamamız gerektiği kanısındayım. 20Ancak putlara sunulup kirlenmiş şeylerden, cinsel ahlaksızlıktan, boğularak öldürülen hayvanların etinden ve kandan sakınmalarını onlara yazalım. 21Çünkü Musa'nın sözleri kuşaklar boyu her kentte duyurulmuş, her Şabat Günü havralarda yüksek sesle okunmuştur.»
Uluslardan Olan Kardeşlerimize Bir Mektup
22Bunun üzerine elçiler, ihtiyarlar ve bütün kilise, kendi aralarından bazı kişileri seçip Pavlus ve Barnaba ile birlikte Antakya'ya göndermeye karar verdiler: Kardeşler arasında önder olan, Barsabba denilen Yahuda ile Silas'ı seçtiler. 23Onların eliyle şu mektubu gönderdiler: «Kardeşleriniz olan biz elçiler ve ihtiyarlardan, Antakya, Suriye ve Kilikya'daki öteki uluslardan kardeşlere selam!
24Aramızdan bazı kişilerin çıkıp sözleriyle sizi tedirgin ettiğini, yüreklerinizi altüst ettiğini duyduk; oysa onlara böyle bir yetki vermemiştik. 25Bu nedenle hepimiz oybirliğiyle, bazı kişileri seçip sevgili Barnaba ve Pavlus'la birlikte size göndermeye karar verdik. 26Bu kişiler, Rabbimiz İsa Mesih'in adı uğruna canlarını adamış olan kimselerdir. 27Böylece Yahuda ile Silas'ı gönderdik; onlar da aynı şeyleri sözlü olarak size bildirecekler. 28Kutsal Ruh ve biz, şu gerekli şeyler dışında size başka bir yük yüklememeyi uygun gördük: 29Putlara sunulan yiyeceklerden, kandan, boğularak öldürülen hayvanların etinden ve cinsel ahlaksızlıktan sakının. Bunlardan kaçınırsanız iyi edersiniz. Esen kalın.»
30Böylece yolcu edilen bu kişiler Antakya'ya gittiler; topluluğu bir araya toplayıp mektubu verdiler. 31İmanlılar mektubu okuyunca, verdiği cesaretten ötürü sevindiler. 32Kendileri de birer peygamber olan Yahuda ile Silas, birçok sözle kardeşleri cesaretlendirip güçlendirdiler. 33Bir süre orada kaldıktan sonra, kardeşler tarafından esenlikle uğurlanıp kendilerini gönderenlerin yanına döndüler. c c v33 En eski elyazmalarında burada 34. ayet yoktur; sonraki kopyalar şunu ekler: «Ama Silas orada kalmaya karar verdi.» 35Pavlus ile Barnaba ise Antakya'da kaldılar; başka birçok kişiyle birlikte Rabbimiz'in sözünü öğretip müjdelediler.
Pavlus ile Barnaba Ayrılıyor
36Birkaç gün sonra Pavlus Barnaba'ya, «Haydi dönüp Rabbimiz'in sözünü duyurduğumuz her kentteki kardeşleri ziyaret edelim, nasıl olduklarını görelim» dedi. 37Barnaba, Markos denilen Yuhanna'yı da yanlarına almak istiyordu. 38Ama Pavlus, Pamfilya'da kendilerini bırakıp işe onlarla birlikte gitmeyen bu adamı yanlarına almanın doğru olmayacağını düşünüyordu. 39Aralarında öyle keskin bir anlaşmazlık çıktı ki, birbirlerinden ayrıldılar. Barnaba Markos'u yanına alıp Kıbrıs'a doğru yelken açtı. 40Pavlus ise Silas'ı seçti ve kardeşler tarafından Rabbimiz'in lütfuna emanet edilerek yola çıktı. 41Suriye ve Kilikya'dan geçerek kiliseleri güçlendirdi.