Elçilerin İşleri 16

16 ¹Pavlus Derbe ve Listra'ya gitti. Orada Timoteos adında bir öğrenci vardı; annesi imanlı bir Yahudi kadın, babası ise Grek'ti. ²Listra ve Konya'daki kardeşler ondan övgüyle söz ediyorlardı. ³Pavlus onu kendisiyle birlikte götürmek istedi; bu yüzden onu alıp o yörelerde bulunan Yahudiler yüzünden sünnet etti, çünkü hepsi babasının Grek olduğunu biliyordu. ⁴Kent kent dolaşırken, Yeruşalim'deki elçilerle ihtiyarların aldığı kararları, uymaları için halka iletiyorlardı. ⁵Böylece topluluklar imanda güçleniyor ve sayıca günden güne artıyordu.

Baba Onları Makedonya'ya Çağırıyor

⁶Kutsal Ruh, Tanrı sözünü Asya İli'nde bildirmelerini engellediğinden, Frigya ve Galatya bölgesinden geçtiler. ⁷Misya sınırına gelince Bitinya'ya girmeye çalıştılar, ama İsa'nın Ruhu onlara izin vermedi. ⁸Bunun üzerine Misya'dan geçip Troas'a indiler. ⁹Gece Pavlus bir görüm gördü: Makedonyalı bir adam ayakta durmuş, ona yalvarıyordu: «Makedonya'ya geç ve bize yardım et.» ¹⁰Pavlus'un gördüğü bu görümden sonra hemen Makedonya'ya gitmenin yolunu aradık; çünkü Babamız'ın, onlara müjdeyi bildirmemiz için bizi çağırdığı sonucuna vardık.

Lidya Filipi'de Yüreğini Açıyor

¹¹Troas'tan denize açılıp doğru Semadirek Adası'na, ertesi gün de Neapolis'e gittik. ¹²Oradan da Makedonya'nın o bölgesinde önemli bir kent olan ve bir Roma yerleşim merkezi olan Filipi'ye geçtik. Birkaç gün bu kentte kaldık.

¹³Şabat Günü kent kapısından çıkıp bir ırmak kıyısına gittik; orada bir dua yeri olacağını düşünüyorduk. Oturduk ve orada toplanmış olan kadınlarla konuştuk. ¹⁴Bizi dinleyenler arasında Tiyatira Kenti'nden Lidya adında bir kadın vardı; erguvan kumaş satan ve Babamız'a tapan biriydi. Rab onun yüreğini açtı, öyle ki Pavlus'un söylediklerine kulak verdi. ¹⁵Lidya, ev halkıyla birlikte vaftiz olduktan sonra bize şöyle rica etti: «Beni Rab'be iman etmiş biri olarak görüyorsanız, gelin evimde kalın.» Ve bizi razı etti.

Müjde Uğruna Hapse Atılıyorlar

¹⁶Bir gün biz dua yerine giderken, karşımıza falcılık ruhuna tutulmuş köle bir kız çıktı. Bu kız, gelecekten haber vererek efendilerine büyük kazanç sağlıyordu. ¹⁷Pavlus'u ve bizi izleyerek, «Bu adamlar yüce Tanrı'nın kullarıdır, size kurtuluş yolunu bildiriyorlar» diye bağırıyordu. ¹⁸Bunu günlerce sürdürdü. Sonunda, çok rahatsız olan Pavlus arkasına dönüp ruha, «İsa Mesih'in adıyla sana buyuruyorum, bu kızın içinden çık!» dedi. Ruh hemen kızın içinden çıktı.

¹⁹Kızın efendileri, kazanç umutlarının yok olduğunu görünce Pavlus'la Silas'ı yakalayıp çarşı meydanına, yetkililerin önüne sürüklediler. ²⁰Onları yargıçların karşısına çıkarıp şöyle dediler: «Bu adamlar Yahudi'dir, kentimizi karıştırıyorlar. ²¹Biz Romalıların benimsemesine ve uygulamasına yasak olan adetleri yayıyorlar.»

²²Halk da onlara karşı ayaklandı. Yargıçlar Pavlus'la Silas'ın giysilerini yırtıp soydular ve değnekle dövülmelerini buyurdular. ²³Onları iyice dövdürdükten sonra hapse attılar; zindancıya da onları sıkı güvenlik altında tutmasını buyurdular. ²⁴Bu buyruğu alan zindancı onları hapishanenin iç bölmesine attı, ayaklarını da tomruğa vurdu.

²⁵Gece yarısına doğru Pavlus'la Silas dua ediyor, ilahilerle Babamız'ı övüyorlardı; öbür tutuklular da onları dinliyordu. ²⁶Birdenbire öyle şiddetli bir deprem oldu ki, hapishanenin temelleri sarsıldı. Aynı anda bütün kapılar açıldı, herkesin zincirleri çözüldü. ²⁷Zindancı uyandı; hapishanenin kapılarının açık olduğunu görünce, tutuklular kaçmış sanarak kılıcını çekti, canına kıymak üzereydi. ²⁸Ama Pavlus yüksek sesle, «Kendine zarar verme, hepimiz buradayız!» diye seslendi.

²⁹Zindancı ışık istedi, içeri koştu ve titreyerek Pavlus'la Silas'ın önünde yere kapandı. ³⁰Sonra onları dışarı çıkararak, «Efendiler, kurtulmak için ne yapmalıyım?» diye sordu.

³¹Onlar da, «Rab İsa'ya iman et, sen de ev halkın da kurtulursunuz» dediler. ³²Sonra kendisine ve evindekilerin hepsine Rab'bin sözünü bildirdiler. ³³Gecenin o saatinde zindancı onları alıp yaralarını yıkadı. Ardından kendisi ve ev halkı hemen vaftiz oldu. ³⁴Onları evine götürüp sofra kurdu; Babamız'a iman etmiş olmaktan dolayı tüm ev halkıyla birlikte sevinç içindeydi.

³⁵Sabah olunca yargıçlar, «O adamları salıver» diye görevlileri gönderdiler.

³⁶Zindancı bu sözleri Pavlus'a iletti: «Yargıçlar sizi salıvermek için haber gönderdiler. Şimdi çıkın, esenlikle gidin.»

³⁷Ama Pavlus görevlilere şöyle dedi: «Roma vatandaşı olduğumuz halde, bizi yargılamadan herkesin önünde dövüp hapse attılar. Şimdi bizi gizlice mi savmak istiyorlar? Olmaz! Kendileri gelsin, bizi dışarı çıkarsınlar.»

³⁸Görevliler bu sözleri yargıçlara ilettiler. Yargıçlar, Pavlus'la Silas'ın Roma vatandaşı olduğunu duyunca korktular. ³⁹Gelip onlardan özür dilediler, dışarı çıkarıp kentten ayrılmalarını rica ettiler. ⁴⁰Pavlus'la Silas hapishaneden çıkınca Lidya'nın evine gittiler. Kardeşlerle görüşüp onları yüreklendirdikten sonra oradan ayrıldılar.