അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹പൗലൊസ് ദെർബെയിലേക്കും ലുസ്ത്രയിലേക്കും ചെന്നു. വിശ്വാസിയായ ഒരു യഹൂദസ്ത്രീയുടെ മകനായ, തിമൊഥെയൊസ് എന്നു പേരുള്ള ഒരു ശിഷ്യൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ അവന്റെ പിതാവ് ഒരു ഗ്രീക്കുകാരൻ ആയിരുന്നു. ²ലുസ്ത്രയിലും ഇക്കോന്യയിലുമുള്ള സഹോദരന്മാർക്കിടയിൽ അവനു നല്ല പേരുണ്ടായിരുന്നു. ³പൗലൊസ് അവനെ തന്നോടൊപ്പം യാത്രയ്ക്കു കൂട്ടുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; ആ പ്രദേശങ്ങളിലുള്ള യഹൂദന്മാർ നിമിത്തം അവനെ കൊണ്ടുവന്നു പരിച്ഛേദനം ചെയ്തു; എന്തെന്നാൽ അവന്റെ പിതാവ് ഗ്രീക്കുകാരൻ ആയിരുന്നെന്ന് അവരെല്ലാവരും അറിഞ്ഞിരുന്നു. ⁴പട്ടണങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, യെരൂശലേമിലെ അപ്പൊസ്തലന്മാരും മൂപ്പന്മാരും എടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ പാലിക്കേണ്ടതിന് അവർ അവയെ അവർക്ക് ഏല്പിച്ചു. ⁵അങ്ങനെ സഭകൾ വിശ്വാസത്തിൽ ബലപ്പെടുകയും അനുദിനം എണ്ണത്തിൽ വർധിക്കുകയും ചെയ്തു.

പിതാവ് അവരെ മക്കദോന്യയിലേക്കു വിളിക്കുന്നു

⁶ആസ്യയിൽ വചനം പ്രസംഗിക്കുന്നതിൽനിന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരെ വിലക്കിയിരുന്നതിനാൽ, അവർ ഫ്രുഗ്യ-ഗലാത്യ പ്രദേശത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. ⁷മുസ്യയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവർ ബിഥുന്യയിലേക്കു കടക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ യേശുവിന്റെ ആത്മാവ് അവരെ അനുവദിച്ചില്ല. ⁸അങ്ങനെ മുസ്യ വഴി കടന്ന് അവർ ത്രോവാസിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. ⁹രാത്രിയിൽ പൗലൊസ് ഒരു ദർശനം കണ്ടു: മക്കദോന്യക്കാരനായ ഒരു മനുഷ്യൻ നിന്നുകൊണ്ട്, “മക്കദോന്യയിലേക്കു കടന്നുവന്ന് ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണമേ” എന്ന് അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു. ¹⁰അവൻ ആ ദർശനം കണ്ടശേഷം, അവരോടു സുവിശേഷം അറിയിക്കുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവ് ഞങ്ങളെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു നിശ്ചയിച്ച്, ഞങ്ങൾ ഉടനെ മക്കദോന്യയിലേക്കു പുറപ്പെടുവാൻ ശ്രമിച്ചു.

ഫിലിപ്പിയിൽ ലുദിയ തന്റെ ഹൃദയം തുറക്കുന്നു

¹¹അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ത്രോവാസിൽനിന്നു കപ്പൽ കയറി നേരെ സമൊത്രാക്കെയിലേക്കും, പിറ്റേന്ന് നവപൊലിയിലേക്കും യാത്രചെയ്തു, ¹²അവിടെനിന്ന് മക്കദോന്യയിലെ ആ ജില്ലയുടെ ഒരു പ്രധാന നഗരവും റോമൻ കോളനിയുമായ ഫിലിപ്പിയിലേക്കും ചെന്നു. ഞങ്ങൾ അവിടെ കുറെ ദിവസം താമസിച്ചു.

¹³ശബ്ബത്തുനാളിൽ ഒരു പ്രാർഥനാസ്ഥലം ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നു കരുതി ഞങ്ങൾ നഗരവാതിലിനു പുറത്ത് ഒരു നദീതീരത്തേക്കു പോയി. അവിടെ കൂടിവന്ന സ്ത്രീകളോട് ഞങ്ങൾ ഇരുന്നു സംസാരിച്ചു. ¹⁴ഥുയഥൈരാ പട്ടണക്കാരിയും ധൂമ്രവസ്ത്രം വില്ക്കുന്നവളും നമ്മുടെ പിതാവിനെ ആരാധിക്കുന്നവളുമായ ലുദിയ എന്നു പേരുള്ള ഒരു സ്ത്രീ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. പൗലൊസിന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുവാൻ കർത്താവ് അവളുടെ ഹൃദയം തുറന്നു. ¹⁵അവളും അവളുടെ കുടുംബവും സ്നാനമേറ്റപ്പോൾ, അവൾ ഞങ്ങളോട്, “നിങ്ങൾ എന്നെ കർത്താവിൽ വിശ്വസ്തയായി കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു താമസിക്കുവിൻ” എന്നു നിർബന്ധിച്ചു. അങ്ങനെ അവൾ ഞങ്ങളെ സമ്മതിപ്പിച്ചു.

സുവിശേഷത്തിനായി തടവിലാകുന്നു

¹⁶ഞങ്ങൾ പ്രാർഥനാസ്ഥലത്തേക്കു പോകുമ്പോൾ, ലക്ഷണം പറയുന്ന ഒരു ഭൂതം ബാധിച്ച ഒരു അടിമപ്പെൺകുട്ടി ഞങ്ങളെ എതിരേറ്റു; അവൾ ലക്ഷണം പറഞ്ഞ് തന്റെ യജമാനന്മാർക്കു വളരെ ലാഭം സമ്പാദിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. ¹⁷അവൾ പൗലൊസിനെയും ഞങ്ങളെയും പിന്തുടർന്ന്, “ഈ മനുഷ്യർ അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരാകുന്നു; അവർ നിങ്ങളോടു രക്ഷയുടെ മാർഗം അറിയിക്കുന്നു” എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ¹⁸അവൾ പല ദിവസം ഇങ്ങനെ ചെയ്തു. പൗലൊസ് വളരെ മുഷിഞ്ഞ്, തിരിഞ്ഞ് ആ ഭൂതത്തോട്, “അവളിൽനിന്നു പുറത്തുവരുവാൻ ഞാൻ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ നിന്നോടു കല്പിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ആ നിമിഷംതന്നെ അത് പുറത്തുവന്നു.

¹⁹തങ്ങളുടെ ലാഭത്തിന്റെ പ്രത്യാശ പോയെന്ന് അവളുടെ യജമാനന്മാർ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ പൗലൊസിനെയും ശീലാസിനെയും പിടിച്ച് അധികാരികളുടെ മുമ്പാകെ ചന്തസ്ഥലത്തേക്കു വലിച്ചിഴച്ചു. ²⁰അവരെ നഗരാധിപന്മാരുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്ന്, “ഈ മനുഷ്യർ യഹൂദന്മാരാകുന്നു; അവർ നമ്മുടെ നഗരത്തെ കലക്കുന്നു. ²¹റോമാക്കാരായ നമുക്കു സ്വീകരിക്കുവാനോ ആചരിക്കുവാനോ ന്യായമല്ലാത്ത ആചാരങ്ങൾ അവർ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

²²ജനക്കൂട്ടം അവർക്കെതിരെ ഒന്നിച്ചുകൂടി; നഗരാധിപന്മാർ പൗലൊസിന്റെയും ശീലാസിന്റെയും വസ്ത്രം പറിച്ചുകീറി അവരെ വടികൊണ്ട് അടിക്കുവാൻ കല്പിച്ചു. ²³അവരെ കഠിനമായി അടിച്ചശേഷം, അവരെ തടവിലാക്കി, ഭദ്രമായി സൂക്ഷിക്കുവാൻ കാരാഗൃഹപ്രമാണിയോടു കല്പിച്ചു. ²⁴ഇങ്ങനെ കല്പന ലഭിച്ചതിനാൽ, അവൻ അവരെ അകത്തെ തടവറയിൽ അടച്ച് അവരുടെ കാലുകൾ ആമത്തിൽ ബന്ധിച്ചു.

²⁵അർധരാത്രിയോടടുത്ത്, പൗലൊസും ശീലാസും പ്രാർഥിച്ച് നമ്മുടെ പിതാവിന് സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടി; തടവുകാർ അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ²⁶പെട്ടെന്ന് ഒരു ശക്തമായ ഭൂകമ്പം കാരാഗൃഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ കുലുക്കി; ക്ഷണത്തിൽ എല്ലാ വാതിലുകളും തുറക്കുകയും എല്ലാവരുടെയും ചങ്ങലകൾ അഴിയുകയും ചെയ്തു. ²⁷കാരാഗൃഹപ്രമാണി ഉണർന്ന്, തടവറയുടെ വാതിലുകൾ തുറന്നിരിക്കുന്നതു കണ്ട്, തടവുകാർ ഓടിപ്പോയെന്നു കരുതി, തന്നെത്താൻ കൊല്ലുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് വാൾ ഊരി. ²⁸എന്നാൽ പൗലൊസ്, “നിനക്കു ഹാനി വരുത്തരുത്; ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ ഉണ്ട്!” എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

²⁹കാരാഗൃഹപ്രമാണി വിളക്കുകൾ ചോദിച്ച്, അകത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന്, വിറച്ചുകൊണ്ട് പൗലൊസിന്റെയും ശീലാസിന്റെയും മുമ്പിൽ വീണു. ³⁰പിന്നെ അവൻ അവരെ പുറത്തു കൊണ്ടുവന്ന്, “യജമാനന്മാരേ, രക്ഷ പ്രാപിക്കുവാൻ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?” എന്നു ചോദിച്ചു.

³¹അതിന് അവർ, “കർത്താവായ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുക, എന്നാൽ നീയും നിന്റെ കുടുംബവും രക്ഷ പ്രാപിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു. ³²അവർ അവനോടും അവന്റെ വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരോടും കർത്താവിന്റെ വചനം സംസാരിച്ചു. ³³ആ രാത്രിയുടെ ആ നാഴികയിൽതന്നെ, അവൻ അവരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി അവരുടെ മുറിവുകൾ കഴുകി; പിന്നെ അവനും അവന്റെ കുടുംബം മുഴുവനും ഉടനെ സ്നാനമേറ്റു. ³⁴അവൻ അവരെ തന്റെ വീട്ടിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന് അവരുടെ മുമ്പിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പി; നമ്മുടെ പിതാവിൽ വിശ്വസിച്ചതിനാൽ അവൻ തന്റെ കുടുംബം മുഴുവനോടുംകൂടെ ഏറ്റവും സന്തോഷിച്ചു.

³⁵എന്നാൽ നേരം പുലർന്നപ്പോൾ, നഗരാധിപന്മാർ, “ആ മനുഷ്യരെ വിട്ടയയ്ക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞ് ചേവകരെ അയച്ചു.

³⁶കാരാഗൃഹപ്രമാണി പൗലൊസിനോട്, “നിങ്ങളെ വിട്ടയയ്ക്കുവാൻ നഗരാധിപന്മാർ കല്പന അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ പുറത്തുവന്ന് സമാധാനത്തോടെ പോകുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁷എന്നാൽ പൗലൊസ് അവരോട്, “റോമൻ പൗരന്മാരായ ഞങ്ങളെ വിചാരണ കൂടാതെ പരസ്യമായി അടിച്ച് തടവിലാക്കിയല്ലോ. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളെ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞയയ്ക്കുവാൻ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ? ഇല്ല! അവർ തന്നെ വന്ന് ഞങ്ങളെ പുറത്തു കൊണ്ടുപോകട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁸ചേവകർ ഈ വാക്കുകൾ നഗരാധിപന്മാരോട് അറിയിച്ചു; അവർ റോമൻ പൗരന്മാരാണെന്നു കേട്ടപ്പോൾ അവർ ഭയപ്പെട്ടു. ³⁹അവർ വന്ന് ക്ഷമ ചോദിച്ച്, അവരെ പുറത്തു കൊണ്ടുവന്ന്, നഗരം വിട്ടുപോകുവാൻ അപേക്ഷിച്ചു. ⁴⁰അങ്ങനെ അവർ തടവറ വിട്ട് ലുദിയയുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയി. അവിടെ അവർ സഹോദരന്മാരെ കണ്ട്, അവരെ ധൈര്യപ്പെടുത്തി, യാത്രയായി.