Rasul-Rasul 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Paulus neruskeun lalampahanana ka Derbe jeung Listra. Di dinya aya hiji murid ngaranna Timoteus, anak hiji wanita Yahudi anu geus percaya, tapi bapana urang Yunani. ²Manéhna kacida dipuji ku dulur-dulur saiman di Listra jeung Ikonium. ³Paulus hayang manéhna milu lalampahan, nya ku Paulus dibawa tuluy disunat, ku lantaran urang Yahudi di éta tempat-tempat, sabab kabéh ogé nyaho yén bapana urang Yunani. ⁴Sabot ngaliwatan kota-kota, maranéhna ngawartakeun putusan-putusan anu geus ditetepkeun ku para rasul jeung para kokolot di Yérusalém, supaya dicekel ku maranéhna. ⁵Nya gareja-gareja beuki pengkuh dina imanna sarta beuki loba jumlahna ti poé ka poé.

Rama Nyaur Maranéhna ka Makédonia

⁶Maranéhna ngaliwatan wewengkon Prigia jeung Galata, lantaran Roh Suci nyaram maranéhna ngawartakeun pangandika di Asia. ⁷Sanggeus nepi ka Misia, maranéhna rék asup ka Bitinia, tapi henteu diwidian ku Roh Yesus. ⁸Nya maranéhna ngaliwatan Misia, tuluy turun ka Troas. ⁹Peutingna Paulus meunang titingalan: aya hiji urang Makédonia nangtung bari menta tulung, “Mangga sumping ka Makédonia, tulungan kami.” ¹⁰Sanggeus Paulus ningal éta titingalan, harita kénéh kami rék arindit ka Makédonia, lantaran kami nyimpulkeun yén Rama urang geus nyaur kami pikeun ngawawarkeun Injil ka maranéhna.

Lidia Muka Haténa di Pilipi

¹¹Nya kami balayar ti Troas jurus ka Samotraké, sarta poé isukna ka Néapolis, ¹²ti dinya ka Pilipi, hiji kota utama di wewengkon Makédonia, hiji koloni Rum. Kami cicing di dinya sababaraha poé.

¹³Dina poé Sabat kami kaluar ti gapura, ka hiji walungan, lantaran nyangka di dinya aya tempat sembahyang. Kami dariuk tuluy ngobrol jeung para wanita anu karumpul di dinya. ¹⁴Aya hiji wanita ngaranna Lidia, ti Tiatira, tukang dagang lawon wungu sarta anu ngabakti ka Rama urang, keur ngabandungan. Gusti muka haténa supaya narima omongan Paulus. ¹⁵Sanggeus manéhna katut saeusi imahna dibaptis, manéhna ngadesek ka kami, “Upami aranjeun nganggap abdi satia ka Gusti, mangga calik sareng mondok di rorompok abdi.” Tungtungna kami daék ku desekanana.

Dipanjara Alatan Injil

¹⁶Waktu kami indit ka tempat sembahyang, kami papanggih jeung hiji budak awéwé gandék anu kasurupan roh tukang ngaramal; manéhna matak loba kauntungan pikeun dunungan-dununganana ku jalan ngaramal. ¹⁷Manéhna nuturkeun Paulus jeung kami bari ngagorowok, “Ieu jalma-jalma téh abdi-abdi Allah Nu Maha Luhur, anu ngawawarkeun ka aranjeun jalan kasalametan.” ¹⁸Kitu peta manéhna mangpoé-poé lilana. Paulus, anu geus kacida kesel haténa, malik tuluy nyarék éta roh, “Démi jenengan Yésus Kristus, ku kami manéh diparéntah kaluar ti manéhna!” Harita kénéh éta roh téh kaluar.

¹⁹Barang dunungan-dununganana nyaho yén pangharepan kauntunganana geus leungit, maranéhna newak Paulus jeung Silas, tuluy diséréd ka pasar ka hareupeun para pangagung. ²⁰Sanggeus dibawa ka hareupeun para hakim, maranéhna ngomong, “Ieu jalma-jalma téh urang Yahudi, anu ngaributkeun kota urang. ²¹Maranéhna ngajarkeun adat-istiadat anu teu meunang ditarima atawa dilampahkeun ku urang salaku urang Rum.”

²²Jalma loba milu ngarurubut, tuluy para hakim nyoékkeun papakéan Paulus jeung Silas sarta maréntahkeun sangkan duanana digebugan ku iteuk. ²³Sanggeus digebugan nepi ka parna, duanana dijebloskeun ka panjara, bari maréntah ka kapala panjara sangkan ngajaga duanana kalawan ketat. ²⁴Sanggeus narima éta paréntah, kapala panjara ngonci duanana di kamar panjara anu pangjerona sarta ngabarogod sukuna kana balok.

²⁵Kira-kira tengah peuting Paulus jeung Silas sembahyang bari ngawih muji ka Rama urang, sedengkeun nu dipanjara séjénna ngabandungan. ²⁶Ngadadak aya lini anu kacida rongkahna ngoyagkeun pademen panjara; sapada harita kabéh panto muka sarta rante anu meungkeut saréréa laleupas. ²⁷Kapala panjara nyaring, barang nempo panto-panto panjara geus muka, nyabut pedangna rék maéhan maneh, sabab nyangka nu dipanjara geus kalabur kabéh. ²⁸Tapi Paulus ngagorowok, “Ulah nyilakakeun maneh, kami kabéh aya di dieu kénéh!”

²⁹Kapala panjara ménta damar, tuluy lumpat asup, terus ngarumpuyuk bari ngadégdég hareupeun Paulus jeung Silas. ³⁰Geus kitu duanana dibawa ka luar, tuluy manéhna nanya, “Juragan, kedah kumaha abdi supados tiasa salamet?”

³¹Waler duanana, “Kudu percaya ka Gusti Yésus, tangtu anjeun salamet, anjeun sareng saeusi imah anjeun.” ³²Tuluy duanana ngawurukkeun pangandika Gusti ka manéhna katut ka saréréa anu aya di imahna. ³³Dina peuting éta kénéh, manéhna mawa duanana tuluy ngumbah tatuna; geus kitu manéhna katut saeusi imahna harita kénéh dibaptis. ³⁴Duanana dibawa ka imahna, disuguhan dahareun, sarta manéhna kacida bungahna jeung saeusi imahna lantaran geus palercaya ka Rama urang.

³⁵Sanggeus isuk-isuk, para hakim ngutus pulisi bari méré paréntah, “Leupaskeun éta jalma-jalma téh.”

³⁶Kapala panjara bébéja ka Paulus, “Para hakim geus ngirim paréntah sangkan aranjeun dileupaskeun. Mangga ayeuna kaluar, miang kalawan rahayu.”

³⁷Tapi Paulus ngomong ka maranéhna, “Kami geus digebugan di hareupeun jalma loba, teu dibéré pangadilan, padahal kami téh warga nagara Rum, tuluy dijebloskeun ka panjara. Ayeuna rék ngaleupaskeun kami kalawan rerencepan? Henteu! Sina maranéhna sorangan datang mawa kami kaluar.”

³⁸Para pulisi ngalaporkeun éta omongan ka para hakim, anu jadi sarieun barang ngadéngé yén duanana téh warga nagara Rum. ³⁹Tuluy para hakim datang, menta hampura, mawa duanana kaluar, sarta ménta sangkan duanana ninggalkeun éta kota. ⁴⁰Nya duanana kaluar ti panjara tuluy ka imah Lidia. Di dinya duanana tepung jeung dulur-dulur saiman, méré panggeuing, tuluy arindit.