પ્રેષિતોનાં કાર્યો 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹પાઉલ દેર્બે તથા લુસ્ત્રા ગયા. ત્યાં તિમોથી નામે એક શિષ્ય હતો, જે એક વિશ્વાસી યહૂદી સ્ત્રીનો દીકરો હતો, પણ તેનો પિતા ગ્રીક હતો. ²લુસ્ત્રા તથા ઈકોનિયમના ભાઈઓ તેને સારો ગણતા હતા. ³પાઉલે તેને પોતાની સાથે મુસાફરીમાં લઈ જવાની ઇચ્છા રાખી, તેથી તે સ્થળોના યહૂદીઓને લીધે તેમણે તેને લઈને સુન્નત કરી, કારણ, તેનો પિતા ગ્રીક હતો એ સૌ જાણતા હતા. ⁴નગરોમાં થઈને મુસાફરી કરતાં તેમણે યરુશાલેમના પ્રેરિતો તથા વડીલોએ કરેલા નિર્ણયો પાળવા સારુ તેઓને સોંપ્યા. ⁵આમ મંડળીઓ વિશ્વાસમાં દૃઢ થઈ અને રોજ સંખ્યામાં વધતી ગઈ.

આપણા પિતા તેમને મકદોનિયા તરફ બોલાવે છે

⁶પવિત્ર આત્માએ તેઓને આસિયામાં વચન કહેવાથી રોક્યા હતા, તેથી તેઓ ફ્રુગિયા તથા ગલાતિયાના પ્રદેશમાં થઈને ગયા. ⁷મુસિયા પહોંચીને તેઓએ બિથુનિયામાં જવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ ઈસુના આત્માએ તેઓને જવા દીધા નહિ. ⁸તેથી મુસિયા પાસે થઈને તેઓ ત્રોઆસ ગયા. ⁹રાત્રે પાઉલે એક સંદર્શન જોયું: એક મકદોનિયાનો માણસ ઊભો રહીને તેમને વિનંતી કરતો હતો, “મકદોનિયામાં પાર આવીને અમને મદદ કરો.” ¹⁰તેમણે એ સંદર્શન જોયા પછી, આપણા પિતાએ અમને તેઓને સુવાર્તા કહેવા સારુ બોલાવ્યા છે એવું સમજીને, અમે તરત મકદોનિયા જવાનો પ્રયત્ન કર્યો.

ફિલિપ્પીમાં લુદિયા પોતાનું હૃદય ખોલે છે

¹¹તેથી અમે ત્રોઆસથી વહાણ હંકારીને સીધા સમોથ્રાકે ગયા, અને બીજે દિવસે નિયાપુલિસ, ¹²અને ત્યાંથી ફિલિપ્પી, જે મકદોનિયાના એ પ્રાંતનું મુખ્ય નગર તથા રોમન વસાહત હતી. ત્યાં અમે કેટલાક દિવસ રહ્યા.

¹³વિશ્રામવારે અમે દરવાજા બહાર એક નદી પાસે ગયા, જ્યાં પ્રાર્થનાનું સ્થાન હશે એમ ધાર્યું. ત્યાં એકઠી થયેલી સ્ત્રીઓ સાથે અમે બેસીને વાત કરી. ¹⁴થુઆતૈરાની લુદિયા નામે એક સ્ત્રી, જે જાંબુડી કાપડ વેચતી અને આપણા પિતાની ભક્તિ કરતી હતી, તે સાંભળતી હતી. પ્રભુએ તેનું હૃદય ખોલ્યું કે તે પાઉલના શબ્દો પર ધ્યાન આપે. ¹⁵જ્યારે તે તથા તેના ઘરના લોકો બાપ્તિસ્મા પામ્યા, ત્યારે તેણે અમને આગ્રહ કર્યો: “જો તમે મને પ્રભુને વિશ્વાસુ ગણતા હો, તો મારે ઘેર આવીને રહો.” આમ તેણે અમને મનાવ્યા.

સુવાર્તાને માટે કેદ

¹⁶અમે પ્રાર્થનાના સ્થાને જતા હતા ત્યારે ભવિષ્યકથનના આત્માથી ભરેલી એક દાસી અમને મળી; ભવિષ્ય ભાખીને તે પોતાના માલિકોને મોટો નફો કમાવી આપતી હતી. ¹⁷તે પાઉલની તથા અમારી પાછળ આવીને બૂમ પાડતી હતી, “આ માણસો પરાત્પર ઈશ્વરના સેવકો છે, જે તમને ઉદ્ધારનો માર્ગ જાહેર કરે છે.” ¹⁸ઘણા દિવસ સુધી તે આમ કરતી રહી. પાઉલ બહુ અકળાઈ ગયા અને ફરીને તે આત્માને કહ્યું, “ઈસુ ખ્રિસ્તને નામે હું તને હુકમ કરું છું કે તેનામાંથી નીકળી જા.” તે તરત જ નીકળી ગયો.

¹⁹જ્યારે તેના માલિકોએ જોયું કે તેમના નફાની આશા જતી રહી છે, ત્યારે તેઓએ પાઉલ તથા સિલાસને પકડ્યા અને અધિકારીઓ આગળ બજારમાં ઘસડી ગયા. ²⁰તેઓને ન્યાયાધીશો આગળ લાવીને તેઓ બોલ્યા, “આ માણસો યહૂદીઓ છે, જે આપણા નગરમાં ખળભળાટ મચાવે છે. ²¹તેઓ એવા રિવાજોનો પ્રચાર કરે છે, જે આપણ રોમનોને સ્વીકારવા કે પાળવા યોગ્ય નથી.”

²²ભીડ પણ તેઓની વિરુદ્ધ હુમલામાં જોડાઈ, અને ન્યાયાધીશોએ પાઉલ તથા સિલાસનાં વસ્ત્રો ફાડી નાખ્યાં અને તેઓને સોટીઓથી મારવાનો હુકમ કર્યો. ²³તેઓને સખત માર માર્યા પછી, તેઓએ તેઓને કેદમાં નાખ્યા અને જેલરને તેઓની સખત ચોકી કરવાનો હુકમ કર્યો. ²⁴એવો હુકમ મળતાં, તેણે તેઓને અંદરની કોટડીમાં પૂર્યા અને તેઓના પગ હેડમાં જડ્યા.

²⁵આશરે મધરાતે પાઉલ તથા સિલાસ પ્રાર્થના કરતા અને આપણા પિતાની સ્તુતિનાં ગીત ગાતા હતા, ત્યારે બીજા કેદીઓ તેઓનું સાંભળતા હતા. ²⁶અચાનક મોટો ધરતીકંપ થયો અને કેદખાનાના પાયા હાલી ઊઠ્યા; તરત જ બધાં બારણાં ઊઘડી ગયાં અને સૌની સાંકળો છૂટી ગઈ. ²⁷જેલર જાગી ઊઠ્યો, અને કેદખાનાનાં બારણાં ઊઘડેલાં જોઈને, કેદીઓ નાસી ગયા છે એમ માનીને, પોતાને મારી નાખવા તલવાર ખેંચી. ²⁸પણ પાઉલે મોટેથી બૂમ પાડી, “તું પોતાને કંઈ ઈજા ન કર, કેમ કે અમે સૌ અહીં છીએ!”

²⁹જેલરે દીવા મંગાવ્યા, અંદર દોડી ગયો, અને ધ્રૂજતો ધ્રૂજતો પાઉલ તથા સિલાસ આગળ પડ્યો. ³⁰પછી તેઓને બહાર લાવીને તેણે કહ્યું, “સાહેબો, ઉદ્ધાર પામવા મારે શું કરવું જોઈએ?”

³¹તેઓએ કહ્યું, “પ્રભુ ઈસુ પર વિશ્વાસ કર, એટલે તું તથા તારા ઘરના ઉદ્ધાર પામશો.” ³²તેઓએ તેને તથા તેના ઘરના સૌને પ્રભુનું વચન કહ્યું. ³³રાતની તે જ ઘડીએ, તેણે તેઓને લઈ જઈને તેઓના ઘા ધોયા; પછી તે તથા તેના આખા ઘરનાં તરત જ બાપ્તિસ્મા પામ્યાં. ³⁴તેણે તેઓને પોતાના ઘરમાં ઉપર લઈ જઈને તેઓની આગળ ભોજન પીરસ્યું, અને આપણા પિતા પર વિશ્વાસ કરવાથી તે પોતાના આખા ઘર સહિત ખૂબ આનંદ પામ્યો.

³⁵પણ સવાર પડતાં ન્યાયાધીશોએ સિપાઈઓને મોકલીને કહેવડાવ્યું, “તે માણસોને છોડી દો.”

³⁶જેલરે પાઉલને કહ્યું, “ન્યાયાધીશોએ તમને છોડી દેવાનો હુકમ મોકલ્યો છે. હવે બહાર નીકળો અને શાંતિથી જાઓ.”

³⁷પણ પાઉલે તેઓને કહ્યું, “અમે રોમન નાગરિકો છીએ, છતાં તેઓએ વગર ન્યાયે, જાહેરમાં અમને માર્યા અને કેદમાં નાખ્યા. હવે તેઓ અમને છૂપી રીતે કાઢી મૂકવા માગે છે? ના! તેઓ પોતે આવીને અમને બહાર લઈ જાય.”

³⁸સિપાઈઓએ એ વાત ન્યાયાધીશોને જણાવી, અને તેઓ રોમન નાગરિકો છે એ સાંભળીને તેઓ ગભરાયા. ³⁹તેઓએ આવીને દિલગીરી વ્યક્ત કરી, તેઓને બહાર લઈ આવ્યા, અને નગર છોડી જવાની તેઓને વિનંતી કરી. ⁴⁰તેથી તેઓ કેદખાનામાંથી નીકળીને લુદિયાને ઘેર ગયા. ત્યાં ભાઈઓને મળીને તેઓને હિંમત આપ્યા પછી તેઓ વિદાય થયા.