Lelakone Para Rasul 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Paulus banjur nerusake lakune menyang Derbe lan Listra. Ing kono ana sawijining sakabat kang jenenge Timotius, anake sawijining wong wadon Yahudi kang pracaya, nanging bapakne wong Yunani. ²Timotius iku kajen dening para sadulur ing Listra lan Ikonium. ³Paulus kepengin supaya Timotius melu lelungan karo dheweke, mulane Timotius ditetaki, marga saka wong-wong Yahudi ing panggonan-panggonan kono, awit kabeh padha ngerti yen bapakne wong Yunani. ⁴Nalika ndlajahi kutha-kutha, wong-wong mau padha nyampekake putusan-putusan kang wis ditetepake dening para rasul lan para pinituwa ing Yerusalem, supaya padha ditetepi. ⁵Mulane pasamuwan-pasamuwan padha dikuwatake ing pracaya lan saben dina tansaya wuwuh cacahe.

Rama kita Nimbali Para Rasul menyang Makedhonia

⁶Wong-wong mau padha ngliwati tlatah Frigia lan Galatia, awit Sang Roh Suci wis menggak supaya ora martakake pangandika ing Asia. ⁷Bareng tekan ing Misia, padha arep mlebu menyang Bitinia, nanging Rohe Gusti Yesus ora marengake. ⁸Mulane padha ngliwati Misia, banjur mudhun menyang Troas. ⁹Ing wayah bengi Paulus weruh sawijining wahyu: ana wong Makedhonia ngadeg lan nyuwun kanthi banget: “Mrenea menyang Makedhonia lan tulungana aku kabeh.” ¹⁰Sawise weruh wahyu mau, aku kabeh enggal-enggal arep mangkat menyang Makedhonia, awit padha nyimpulake yen Rama kita wis nimbali aku kabeh supaya martakake Injil marang wong-wong mau.

Lidia Mbukak Atine ing Filipi

¹¹Mulane aku kabeh padha numpak prau saka Troas lan lelayaran jujur menyang Samotrake, lan esuke menyang Neapolis, ¹²lan saka kono menyang Filipi, sawijining kutha pangarep ing wilayah Makedhonia kono, sawijining koloni Rum. Aku kabeh padha nginep ing kono sawatara dina.

¹³Ing dina Sabat aku kabeh padha metu saka gapura menyang pinggir kali, ngira yen ing kono ana panggonan pandonga. Aku kabeh padha lungguh lan rembugan karo para wong wadon kang padha nglumpuk ing kono. ¹⁴Ana sawijining wong wadon jenenge Lidia, saka Tiatira, kang dodol mori wungu lan ngabekti marang Rama kita, lagi ngrungokake. Gusti mbukak atine supaya nggatekake apa kang diucapake Paulus. ¹⁵Bareng dheweke lan brayate wis padha dibaptis, dheweke meksa aku kabeh, ature: “Manawi panjenengan sami nganggep kula setya dhateng Gusti, sumangga rawuh ing griya kula lan nyipeng ing ngriku.” Temahan aku kabeh padha kabujuk.

Dikunjara marga saka Injil

¹⁶Nalika aku kabeh lagi padha menyang panggonan pandonga, kepethuk sawijining batur wadon kang kapanjingan roh tenungan; dheweke ngasilake bathi akeh kanggo bendarane srana nujum. ¹⁷Batur wadon mau ngetutake Paulus lan aku kabeh karo bengok-bengok: “Wong-wong iki abdine Gusti Allah Kang Mahaluhur, kang martakake dalaning karahayon marang kowe kabeh.” ¹⁸Bab iki ditindakake nganti pirang-pirang dina. Paulus banget jengkele, banjur minger lan kandha marang roh mau: “Atas asmane Gusti Yesus Kristus, aku prentah kowe metua saka wong iki.” Sanalika roh mau metu.

¹⁹Bareng para bendarane weruh yen pangarep-arepe kanggo oleh bathi wis ilang, banjur padha nyekel Paulus lan Silas, diseret menyang pasar ngadhep marang para panggedhe. ²⁰Sawise digawa menyang ngarsane para hakim, padha matur: “Tiyang-tiyang punika tiyang Yahudi, ingkang damel rerusuh ing kitha kawula. ²¹Tiyang-tiyang punika sami nyebaraken adat-adat ingkang boten kepareng katampi utawi katindakaken dening kawula minangka tiyang Rum.”

²²Wong akeh uga padha melu nyerang, lan para hakim nyuwek sandhangane Paulus lan Silas sarta mrentahake supaya padha digebugi nganggo penthung. ²³Sawise digebugi nganti abuh, banjur padha dilebokake ing kunjara, lan juru kunjara diprentahi supaya njaga kanthi kukuh. ²⁴Sawise nampa prentah mau, juru kunjara banjur ngurung wong loro mau ing kamar kunjara kang njero lan sikile dipasang ing pasungan kayu.

²⁵Watara tengah wengi Paulus lan Silas padha ndedonga lan ngidungake pamuji marang Rama kita, dene para wong ukuman padha ngrungokake. ²⁶Dumadakan ana lindhu gedhe kang ngoregake dhasare kunjara; sanalika lawang-lawang kabeh padha menga lan blenggune saben wong padha uwal. ²⁷Juru kunjara mau tangi, weruh lawang-lawang kunjara padha menga, banjur ngunus pedhange arep mateni awake dhewe, ngira yen para wong ukuman wis padha mlayu. ²⁸Nanging Paulus bengok-bengok: “Aja gawe cilaka awakmu dhewe, awit aku kabeh ana kene!”

²⁹Juru kunjara mau njaluk diman, banjur mlebu kanthi rerikatan, lan sumungkem gumeter ing ngarepe Paulus lan Silas. ³⁰Banjur wong loro mau diirid metu, sarta matur: “Bendara, kawula kedah tumindak punapa supados saged kapitulungan rahayu?”

³¹Wangsulane: “Pracayaa marang Gusti Yesus, temah kowe bakal kapitulungan rahayu, kowe lan brayatmu.” ³²Banjur padha nglantarake pangandikane Gusti marang wong mau lan marang sakabehing wong ing omahe. ³³Ing wanci wengi iku uga, juru kunjara mau ngajak wong loro mau lan ngumbah tatune; banjur dheweke lan sabrayate kabeh sanalika padha dibaptis. ³⁴Wong loro mau banjur diirid munggah menyang omahe, disuguhi pangan, sarta dheweke lan sabrayate kabeh padha bungah banget awit wis pracaya marang Rama kita.

³⁵Nanging bareng wis esuk, para hakim ngutus para prajurit, kanthi weling: “Wong-wong iku luwarana.”

³⁶Juru kunjara mau banjur kandha marang Paulus: “Para hakim sampun ngutus supados panjenengan dipunluwari. Pramila sapunika panjenengan mugi medal lan tindak kanthi tentrem.”

³⁷Nanging Paulus kandha marang wong-wong mau: “Aku kabeh wis digebugi ing ngarepe wong akeh tanpa diadili, mangka aku kabeh iki warga nagara Rum, banjur dilebokake ing kunjara. Saiki apa arep ngeculake aku kabeh kanthi dhedhemitan? Ora bisa! Para hakim kudu teka dhewe lan ngirid aku kabeh metu.”

³⁸Para prajurit mau banjur ngaturake tembung-tembung iku marang para hakim, lan para hakim padha wedi bareng krungu yen wong loro mau warga nagara Rum. ³⁹Banjur padha teka, njaluk ngapura, ngirid wong loro mau metu, sarta nyuwun supaya padha lunga saka kutha kono. ⁴⁰Mulane Paulus lan Silas padha metu saka kunjara banjur menyang omahe Lidia. Ing kono padha ketemu karo para sadulur, dibombong atine, banjur padha mangkat.