Handelinge 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Paulus het verder na Derbe en Listra gegaan. Daar was ’n dissipel met die naam Timoteus, die seun van ’n gelowige Joodse vrou, maar sy vader was ’n Griek. ²Die broers in Listra en Ikonium het hoog van hom gedink. ³Paulus wou hê hy moes saam met hom reis, en daarom het hy hom geneem en besny, ter wille van die Jode in daardie plekke, want hulle het almal geweet dat sy vader ’n Griek was. ⁴Terwyl hulle deur die stede gereis het, het hulle die besluite oorgedra wat die apostels en ouderlinge in Jerusalem geneem het, sodat hulle dit kon nakom. ⁵So is die gemeentes in die geloof versterk en het hulle daagliks in getalle gegroei.

Die Vader roep hulle na Masedonië

⁶Hulle het deur die streek van Frigië en Galasië getrek, omdat die Heilige Gees hulle verhinder het om die woord in Asië te verkondig. ⁷Toe hulle by Misië kom, het hulle probeer om Bitinië binne te gaan, maar die Gees van Jesus het hulle dit nie toegelaat nie. ⁸Hulle het toe by Misië verbygegaan en afgegaan na Troas toe. ⁹Paulus het in die nag ’n gesig gesien: ’n Masedoniese man het gestaan en by hom gepleit: “Kom oor na Masedonië toe en help ons.” ¹⁰Toe hy die gesig gesien het, het ons dadelik probeer om na Masedonië te vertrek, omdat ons tot die gevolgtrekking gekom het dat ons Vader ons geroep het om vir hulle die goeie nuus te vertel.

Lidia maak haar hart oop in Filippi

¹¹Ons het toe van Troas af uitgevaar en reguit na Samotrake gevaar, en die volgende dag na Neapolis, ¹²en van daar na Filippi, ’n vername stad van daardie distrik van Masedonië, ’n Romeinse kolonie. Ons het ’n paar dae daar gebly.

¹³Op die sabbat het ons by die stadspoort uitgegaan na ’n rivier, want ons het vermoed daar is ’n gebedsplek. Ons het gaan sit en met die vroue gepraat wat daar bymekaargekom het. ¹⁴’n Vrou met die naam Lidia, van Tiatira, wat purperstof verkoop het en ons Vader aanbid het, het geluister. Die Here het haar hart oopgemaak vir die woorde van Paulus. ¹⁵Toe sy en haar huisgesin gedoop is, het sy by ons aangedring: “As julle oordeel dat ek getrou aan die Here is, kom na my huis toe en bly daar.” En sy het ons oorreed.

In die tronk vir die evangelie

¹⁶Terwyl ons na die gebedsplek gegaan het, het ons ’n slavin teëgekom wat van ’n waarsêersgees besete was; sy het vir haar eienaars groot wins ingebring deur waarsêery. ¹⁷Sy het Paulus en ons gevolg en geskreeu: “Hierdie manne is dienaars van God die Allerhoogste, en hulle verkondig aan julle die weg van redding.” ¹⁸Sy het dit baie dae lank gedoen. Paulus was diep geërg, en hy het omgedraai en vir die gees gesê: “Ek beveel jou in die naam van Jesus Christus om uit haar uit te gaan.” Dit het onmiddellik uitgegaan.

¹⁹Toe haar eienaars sien dat hulle hoop op wins verdwyn het, het hulle Paulus en Silas gegryp en hulle na die markplein voor die owerhede gesleep. ²⁰Hulle het hulle na die landdroste gebring en gesê: “Hierdie manne is Jode, en hulle veroorsaak onrus in ons stad. ²¹Hulle verkondig gebruike wat dit vir ons as Romeine nie geoorloof is om te aanvaar of na te volg nie.”

²²Die menigte het by die aanval aangesluit, en die landdroste het Paulus en Silas se klere afgeskeur en beveel dat hulle met stokke geslaan word. ²³Nadat hulle hulle erg geslaan het, het hulle hulle in die tronk gegooi en die tronkbewaarder beveel om hulle veilig te bewaak. ²⁴Met daardie bevel het hy hulle in die binneste sel toegesluit en hulle voete in die voetblok vasgeklem.

²⁵Teen middernag het Paulus en Silas gebid en lofliedere tot ons Vader gesing, terwyl die gevangenes na hulle geluister het. ²⁶Skielik het ’n hewige aardbewing die fondamente van die tronk geskud; onmiddellik het al die deure oopgegaan en almal se kettings losgeraak. ²⁷Die tronkbewaarder het wakker geword en gesien dat die tronkdeure oop is. Hy het sy swaard getrek en wou homself doodmaak, want hy het gedink die gevangenes het ontsnap. ²⁸Maar Paulus het hard geroep: “Moenie jouself leed aandoen nie, want ons is almal hier!”

²⁹Die tronkbewaarder het om ligte geroep, na binne gestorm en bewend voor Paulus en Silas neergeval. ³⁰Toe bring hy hulle buitentoe en sê: “Menere, wat moet ek doen om gered te word?”

³¹En hulle het gesê: “Glo in die Here Jesus, en jy sal gered word, jy en jou huisgesin.” ³²Hulle het die woord van die Here aan hom en aan almal in sy huis verkondig. ³³In daardie uur van die nag het hy hulle geneem en hulle wonde gewas; toe is hy en sy hele huisgesin dadelik gedoop. ³⁴Hy het hulle in sy huis ingebring, kos voor hulle gesit en was saam met sy hele huisgesin baie bly omdat hulle in ons Vader geglo het.

³⁵Maar toe dit oggend word, het die landdroste die polisie gestuur met die boodskap: “Laat daardie manne vry.”

³⁶Die tronkbewaarder het vir Paulus gesê: “Die landdroste het bevel gestuur om julle vry te laat. Kom dan nou uit en gaan in vrede.”

³⁷Maar Paulus het vir hulle gesê: “Hulle het ons in die openbaar geslaan sonder verhoor, hoewel ons Romeinse burgers is, en hulle het ons in die tronk gegooi. Wil hulle ons nou in die geheim wegstuur? Nee! Laat hulle self kom en ons uitlei.”

³⁸Die polisie het hierdie woorde aan die landdroste berig, en hulle het bang geword toe hulle hoor dat hulle Romeinse burgers is. ³⁹Hulle het gekom en om verskoning gevra, hulle uitgelei en hulle gevra om die stad te verlaat. ⁴⁰Hulle het toe die tronk verlaat en na Lidia se huis toe gegaan. Daar het hulle die broers gesien, hulle bemoedig en vertrek.