Handelinge 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Nadat hulle deur Amfipolis en Apollonië gereis het, het hulle in Tessalonika aangekom, waar daar ’n Joodse sinagoge was. ²Soos gewoonlik het Paulus na hulle toe ingegaan en drie sabbatte lank met hulle uit die Skrif geredeneer. ³Hy het die Skrif oopgemaak en verduidelik dat die Christus moes ly en uit die dood moes opstaan, en hy het gesê: “Hierdie Jesus wat ek aan julle verkondig, is die Christus.” ⁴Sommige van hulle is oortuig en het by Paulus en Silas aangesluit, saam met ’n groot aantal godvresende Grieke en heelwat vooraanstaande vroue. ⁵Maar die Jode het jaloers geword, slegte mense van die markplein bymekaargemaak, ’n gepeupel gevorm en die stad in chaos gedompel. Hulle het Jason se huis bestorm om hulle na die menigte toe uit te bring. ⁶Toe hulle hulle nie kry nie, het hulle Jason en ’n paar broers voor die stadsowerhede gesleep en geskreeu: “Hierdie mense wat die wêreld onderstebo gekeer het, het nou ook hierheen gekom, ⁷Jason het hulle verwelkom. Hulle almal trotseer die keiser se bevele en beweer dat daar ’n ander koning is—Jesus. ⁸En hulle het die menigte en die stadsowerhede wat hierdie dinge gehoor het, opgesweep.” ⁹En nadat hulle borgtog van Jason en die ander geneem het, het hulle hulle laat gaan.

Die Bereane Deursoek die Skrif

¹⁰Die broers het Paulus en Silas dadelik in die nag na Berea toe weggestuur; by hulle aankoms het hulle na die Joodse sinagoge toe gegaan. ¹¹Hierdie Jode was meer ruimdenkend as dié in Tessalonika; hulle het die woord gretig ontvang en daagliks die Skrif ondersoek om te sien of hierdie dinge waar is. ¹²So het baie van hulle geglo, saam met baie vooraanstaande Griekse vroue en mans. ¹³Toe die Jode van Tessalonika verneem dat Paulus die woord van ons Vader ook in Berea verkondig het, het hulle ook daarheen gegaan om die menigtes op te rui en op te sweep. ¹⁴Die broers het Paulus onmiddellik na die see toe weggestuur, maar Silas en Timoteus het daar gebly. ¹⁵Paulus se begeleiers het hom na Atene toe gebring en toe weggegaan met die opdrag dat Silas en Timoteus so gou moontlik by hom moet aansluit.

Paulus Kom in Atene Aan

¹⁶Terwyl Paulus in Atene vir hulle gewag het, is sy gees in hom ontstel toe hy sien dat die stad vol afgode is. ¹⁷Daarom het hy in die sinagoge met die Jode en die aanbidders van God geredeneer, en daagliks op die markplein met wie ook al daar was. ¹⁸Sommige van die Epikureïese en Stoïsynse filosowe het ook met hom geredeneer. Party het gevra: “Wat probeer hierdie praatjiesmaker sê?” Ander het gesê: “Dit lyk of hy vreemde gode bevorder”—omdat hy die goeie nuus van Jesus en die opstanding verkondig het.

¹⁹Hulle het hom geneem en na die Areopagus toe gebring en gevra: “Kan ons weet wat hierdie nuwe leer is wat jy aanbied? ^a a v19 Die Areopagus, of “Marsheuwel”, was die rotsagtige heuwel in Atene waar die stad se raad vergader het om nuwe idees en leringe te oorweeg. ²⁰Want jy bring vreemde dinge na ons ore toe, daarom wil ons weet wat dit beteken.” ²¹Al die Ateners en die vreemdelinge wat daar gewoon het, het hulle tyd aan niks anders bestee as om iets nuuts te vertel of te hoor nie.

²²Paulus het in die middel van die Areopagus gaan staan en gesê: “Ateners, ek sien dat julle in elke opsig uiters godsdienstig is. ²³Want toe ek deurgegaan en julle heilige voorwerpe bekyk het, het ek ’n altaar gekry met die opskrif: ‘Aan ’n onbekende god.’ Wat julle aanbid sonder om dit te ken, verkondig ek nou aan julle. ²⁴Ons Vader, wat die wêreld en alles daarin gemaak het en die Heerser van hemel en aarde is, woon nie in tempels wat met hande gemaak is nie, ^b b v24 Paulus vertel die heidense Ateners dat die “onbekende god” wat hulle aanbid, in werklikheid ons Vader is — die Skepper van alle dinge, wat in geen tempel gehuisves kan word nie. ²⁵en hy word ook nie deur menslike hande bedien asof hy iets nodig het nie—hy gee self vir almal lewe en asem en alles. ²⁶Uit een mens het hy elke nasie van die mensdom gemaak om oor die hele aarde te woon, en hy het hulle vasgestelde tye en die grense van hulle tuislande bepaal, ²⁷sodat hulle ons Vader kan soek, hom miskien kan aanraak en vind—al is hy nie ver van elkeen van ons af nie, ²⁸want ‘In hom leef ons en beweeg ons en bestaan ons’; soos selfs sommige van julle eie digters gesê het: ‘Ook ons is sy nageslag.’ ²⁹Daarom, as kinders van ons Vader, moet ons nie dink die Goddelike is soos goud of silwer of klip nie—’n beeld wat deur menslike vernuf en verbeelding gevorm is. ³⁰Die tye van onkunde het ons Vader oor die hoof gesien, maar nou beveel hy alle mense oral om hulle te bekeer. ³¹Hy het ’n dag bepaal om die wêreld regverdig te oordeel deur ’n man wat hy aangestel het—en hy het dit vir almal bewys deur hom uit die dood op te wek.” ^c c v31 Die man wat ons Vader aangestel het om die wêreld te oordeel, is Jesus; die Vader se bewys aan almal is dat hy Jesus uit die dood opgewek het.

³²Toe hulle van die opstanding van die dooies hoor, het sommige gespot; ander het gesê: “Ons sal jou weer hieroor hoor.” ³³Toe het Paulus hulle verlaat. ³⁴Maar ’n paar mense het by hom aangesluit en geglo, onder wie Dionisius die Areopagiet, ’n vrou met die naam Damaris, en ander.