Πράξεις Αποστόλων 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Αφού πέρασαν από την Αμφίπολη και την Απολλωνία, ήρθαν στη Θεσσαλονίκη, όπου υπήρχε συναγωγή των Ιουδαίων. ²Ο Παύλος, όπως συνήθιζε, μπήκε σ' αυτούς και για τρία Σάββατα συζητούσε μαζί τους με βάση τις Γραφές. ³Άνοιγε και εξηγούσε τις Γραφές, ότι ο Χριστός έπρεπε να πάθει και να αναστηθεί από τους νεκρούς, και έλεγε: «Αυτός ο Ιησούς που σας κηρύττω είναι ο Χριστός». ⁴Μερικοί από αυτούς πείστηκαν και προσχώρησαν στον Παύλο και στον Σίλα, μαζί με πολλούς θεοσεβείς Έλληνες και αρκετές από τις επίσημες γυναίκες. ⁵Οι Ιουδαίοι όμως φθόνησαν, μάζεψαν κακοποιούς από την αγορά, ξεσήκωσαν όχλο και αναστάτωσαν την πόλη. Όρμησαν στο σπίτι του Ιάσονα, ζητώντας να τους βγάλουν στο πλήθος. ⁶Μη βρίσκοντάς τους, έσυραν τον Ιάσονα και μερικούς αδελφούς μπροστά στους άρχοντες της πόλης, φωνάζοντας: «Αυτοί οι άνθρωποι που αναστάτωσαν τον κόσμο ήρθαν και εδώ, ⁷ο Ιάσονας τους δέχτηκε. Όλοι τους περιφρονούν τα διατάγματα του Καίσαρα, ισχυριζόμενοι πως υπάρχει άλλος βασιλιάς—ο Ιησούς. ⁸Αναστάτωσαν έτσι το πλήθος και τους άρχοντες της πόλης που άκουσαν αυτά». ⁹Και αφού πήραν εγγύηση από τον Ιάσονα και τους υπόλοιπους, τους άφησαν να φύγουν.

Οι Βεροιείς Ερευνούν τις Γραφές

¹⁰Οι αδελφοί αμέσως έστειλαν νύχτα τον Παύλο και τον Σίλα στη Βέροια· μόλις έφτασαν, πήγαν στη συναγωγή των Ιουδαίων. ¹¹Αυτοί οι Ιουδαίοι ήταν πιο ανοιχτόμυαλοι από εκείνους στη Θεσσαλονίκη· δέχονταν τον λόγο με προθυμία και εξέταζαν καθημερινά τις Γραφές, για να δουν αν αυτά ήταν αλήθεια. ¹²Έτσι πολλοί από αυτούς πίστεψαν, μαζί με πολλές επίσημες Ελληνίδες και άντρες. ¹³Όταν οι Ιουδαίοι από τη Θεσσαλονίκη έμαθαν ότι ο Παύλος κήρυττε τον λόγο του Πατέρα μας και στη Βέροια, πήγαν κι εκεί, ταράζοντας και ξεσηκώνοντας τα πλήθη. ¹⁴Οι αδελφοί αμέσως έστειλαν τον Παύλο προς τη θάλασσα, αλλά ο Σίλας και ο Τιμόθεος έμειναν εκεί. ¹⁵Εκείνοι που συνόδευαν τον Παύλο τον έφεραν ως την Αθήνα κι έπειτα έφυγαν, με την εντολή να έρθουν ο Σίλας και ο Τιμόθεος κοντά του το συντομότερο δυνατό.

Ο Παύλος Φτάνει στην Αθήνα

¹⁶Ενώ ο Παύλος τους περίμενε στην Αθήνα, το πνεύμα του αγανακτούσε μέσα του, βλέποντας την πόλη γεμάτη είδωλα. ¹⁷Συζητούσε λοιπόν στη συναγωγή με τους Ιουδαίους και με όσους λάτρευαν τον Θεό, και καθημερινά στην αγορά με όποιον βρισκόταν εκεί. ¹⁸Μερικοί και από τους Επικούρειους και Στωικούς φιλοσόφους συζητούσαν μαζί του. Κάποιοι έλεγαν: «Τι θέλει άραγε να πει αυτός ο φλύαρος;» Άλλοι έλεγαν: «Φαίνεται να κηρύττει ξένους θεούς»—επειδή κήρυττε το χαρμόσυνο μήνυμα για τον Ιησού και την ανάσταση.

¹⁹Τον πήραν και τον έφεραν στον Άρειο Πάγο, ρωτώντας: «Μπορούμε να μάθουμε ποια είναι αυτή η καινούρια διδασκαλία που παρουσιάζεις; ^a a v19 Ο Άρειος Πάγος, ή «ο Λόφος του Άρη», ήταν ο βραχώδης λόφος στην Αθήνα όπου το συμβούλιο της πόλης συνερχόταν για να ζυγίζει καινούριες ιδέες και διδασκαλίες. ²⁰Γιατί φέρνεις παράξενα πράγματα στ' αυτιά μας, γι' αυτό θέλουμε να μάθουμε τι σημαίνουν». ²¹Όλοι οι Αθηναίοι και οι ξένοι που ζούσαν εκεί δεν περνούσαν τον καιρό τους σε τίποτε άλλο παρά στο να λένε ή να ακούν κάτι καινούριο.

²²Ο Παύλος στάθηκε στη μέση του Αρείου Πάγου και είπε: «Αθηναίοι, βλέπω ότι από κάθε άποψη είστε εξαιρετικά θρήσκοι. ²³Γιατί καθώς περνούσα και παρατηρούσα τα ιερά σας, βρήκα έναν βωμό με την επιγραφή: “Στον άγνωστο θεό”. Αυτό που λατρεύετε χωρίς να το γνωρίζετε, αυτό σας κηρύττω τώρα. ²⁴Ο Πατέρας μας, που έφτιαξε τον κόσμο και όλα όσα υπάρχουν σ' αυτόν, όντας Κύριος του ουρανού και της γης, δεν κατοικεί σε ναούς φτιαγμένους από ανθρώπινα χέρια, ^b b v24 Ο Παύλος λέει στους ειδωλολάτρες Αθηναίους ότι ο «άγνωστος θεός» που λατρεύουν είναι στην πραγματικότητα ο Πατέρας μας — ο Δημιουργός των πάντων, που δεν μπορεί να χωρέσει σε κανέναν ναό. ²⁵ούτε τον υπηρετούν ανθρώπινα χέρια, σαν να χρειαζόταν κάτι—αυτός ο ίδιος δίνει σε όλους ζωή και πνοή και τα πάντα. ²⁶Από έναν άνθρωπο δημιούργησε όλα τα έθνη των ανθρώπων, για να κατοικούν σε όλη τη γη, ορίζοντας τους καθορισμένους καιρούς τους και τα όρια των τόπων τους, ²⁷για να αναζητούν τον Πατέρα μας, μήπως τον ψηλαφήσουν και τον βρουν—αν και δεν είναι μακριά από τον καθένα μας, ²⁸γιατί “μέσα σ' αυτόν ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε”· όπως το έχουν πει και μερικοί από τους δικούς σας ποιητές: “Είμαστε κι εμείς απόγονοί του”. ²⁹Αφού λοιπόν είμαστε παιδιά του Πατέρα μας, δεν πρέπει να νομίζουμε ότι το θείο μοιάζει με χρυσάφι ή ασήμι ή πέτρα—με εικόνα διαμορφωμένη από την ανθρώπινη τέχνη και φαντασία. ³⁰Τους καιρούς της άγνοιας ο Πατέρας μας τους παρέβλεψε, τώρα όμως παραγγέλλει σε όλους τους ανθρώπους παντού να μετανοήσουν. ³¹Όρισε μια μέρα για να κρίνει τον κόσμο με δικαιοσύνη, μέσω ενός ανθρώπου που διάλεξε—δίνοντας σε όλους την απόδειξη, ανασταίνοντάς τον από τους νεκρούς». ^c c v31 Ο άνθρωπος που ο Πατέρας μας διάλεξε για να κρίνει τον κόσμο είναι ο Ιησούς· η απόδειξη του Πατέρα μας σε όλους είναι ότι ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς.

³²Ακούγοντας για την ανάσταση των νεκρών, μερικοί τον κορόιδευαν· άλλοι είπαν: «Θα σε ακούσουμε γι' αυτό πάλι άλλη φορά». ³³Έτσι ο Παύλος έφυγε από ανάμεσά τους. ³⁴Μερικοί όμως προσχώρησαν σ' αυτόν και πίστεψαν, ανάμεσά τους ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, μια γυναίκα που ονομαζόταν Δάμαρις, και άλλοι.