അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹അംഫിപൊലിസിലും അപ്പൊല്ലോന്യയിലുംകൂടി സഞ്ചരിച്ച് അവർ തെസ്സലൊനീക്യയിൽ എത്തി; അവിടെ ഒരു യെഹൂദപ്പള്ളി ഉണ്ടായിരുന്നു. ²പൗലൊസ് പതിവുപോലെ അവരുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് മൂന്നു ശബ്ബത്തുകളിൽ തിരുവെഴുത്തുകളിൽനിന്ന് അവരോടു വാദിച്ചു. ³ക്രിസ്തു കഷ്ടം അനുഭവിക്കുകയും മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കുകയും വേണ്ടിയിരുന്നു എന്ന് തിരുവെഴുത്തുകൾ തുറന്ന് വിവരിച്ചുകൊണ്ട്, “ഞാൻ നിങ്ങളോടു ഘോഷിക്കുന്ന ഈ യേശുവാകുന്നു ക്രിസ്തു” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. ⁴അവരിൽ ചിലർ ബോധ്യംവന്ന് പൗലൊസിനോടും ശീലാസിനോടുംകൂടെ ചേർന്നു; ഭക്തിയുള്ള അനേകം യവനന്മാരും കുറവല്ലാത്ത മാന്യസ്ത്രീകളുംകൂടെ ചേർന്നു. ⁵എന്നാൽ യെഹൂദന്മാർ അസൂയപൂണ്ട്, അങ്ങാടിയിലെ ദുഷ്ടന്മാരെ കൂട്ടിവരുത്തി, ഒരു ജനക്കൂട്ടം രൂപീകരിച്ച്, നഗരത്തെ കലക്കത്തിലാക്കി. അവരെ ജനസമൂഹത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരുവാൻ അന്വേഷിച്ച് യാസോന്റെ വീട് ആക്രമിച്ചു. ⁶അവരെ കണ്ടുകിട്ടാഞ്ഞിട്ട്, യാസോനെയും ചില സഹോദരന്മാരെയും നഗരാധികാരികളുടെ മുമ്പിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുവന്ന്, “ലോകത്തെ തലകീഴായി മറിച്ച ഈ മനുഷ്യർ ഇവിടെയും വന്നിരിക്കുന്നു, ⁷യാസോൻ അവരെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവരെല്ലാവരും, യേശു എന്ന മറ്റൊരു രാജാവുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ്, കൈസറുടെ ആജ്ഞകൾക്കു വിരോധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു” എന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചു. ⁸ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ജനക്കൂട്ടത്തെയും നഗരാധികാരികളെയും അവർ ഇളക്കിവിട്ടു. ⁹യാസോനോടും ശേഷമുള്ളവരോടും ജാമ്യം വാങ്ങിയശേഷം അവരെ വിട്ടയച്ചു.

ബെരോവക്കാർ തിരുവെഴുത്തുകൾ പരിശോധിക്കുന്നു

¹⁰സഹോദരന്മാർ ഉടൻതന്നെ പൗലൊസിനെയും ശീലാസിനെയും രാത്രിയിൽ ബെരോവയിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു; എത്തിയപ്പോൾ അവർ യെഹൂദപ്പള്ളിയിലേക്കു പോയി. ¹¹ഈ യെഹൂദന്മാർ തെസ്സലൊനീക്യയിലുള്ളവരെക്കാൾ തുറന്ന മനസ്സുള്ളവർ ആയിരുന്നു; അവർ വചനം ഉത്സാഹത്തോടെ കൈക്കൊണ്ട്, ഈ കാര്യങ്ങൾ സത്യമോ എന്നു ദിവസേന തിരുവെഴുത്തു പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ¹²അതുകൊണ്ട് അവരിൽ അനേകരും, മാന്യരായ അനേകം യവനസ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും വിശ്വസിച്ചു. ¹³ബെരോവയിലും പൗലൊസ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം ഘോഷിക്കുന്നു എന്ന് തെസ്സലൊനീക്യയിലെ യെഹൂദന്മാർ അറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ അവിടെയും ചെന്ന് ജനക്കൂട്ടങ്ങളെ ഇളക്കി കലഹമുണ്ടാക്കി. ¹⁴സഹോദരന്മാർ ഉടൻതന്നെ പൗലൊസിനെ കടലിലേക്കു പറഞ്ഞയച്ചു; എന്നാൽ ശീലാസും തിമൊഥെയൊസും അവിടെ താമസിച്ചു. ¹⁵പൗലൊസിനെ അനുഗമിച്ചവർ അവനെ അഥേന്യവരെ കൊണ്ടുവന്ന്, ശീലാസും തിമൊഥെയൊസും കഴിയുന്നത്ര വേഗം തന്റെ അടുക്കൽ വരേണമെന്ന കല്പനയുമായി മടങ്ങിപ്പോയി.

പൗലൊസ് അഥേന്യയിൽ എത്തുന്നു

¹⁶പൗലൊസ് അഥേന്യയിൽ അവർക്കായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, വിഗ്രഹങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ നഗരം കണ്ടിട്ട് അവന്റെ ആത്മാവ് ഉള്ളിൽ ക്ഷോഭിച്ചു. ¹⁷അതുകൊണ്ട് അവൻ പള്ളിയിൽ യെഹൂദന്മാരോടും ദൈവഭക്തന്മാരോടും, ദിവസേന അങ്ങാടിയിൽ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരോടും വാദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ¹⁸എപ്പിക്കൂര്യരും സ്തോയിക്കരുമായ ചില തത്ത്വജ്ഞാനികളും അവനോടു വാദിച്ചു. “ഈ വിടുവായൻ എന്താണു പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്?” എന്നു ചിലർ ചോദിച്ചു. “ഇവൻ അന്യദേവന്മാരെ ഘോഷിക്കുന്നവനെന്നു തോന്നുന്നു” എന്നു മറ്റുചിലർ പറഞ്ഞു—എന്തെന്നാൽ അവൻ യേശുവിനെയും പുനരുത്ഥാനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചിരുന്നു.

¹⁹അവർ അവനെ പിടിച്ച് അരയോപഗക്കുന്നിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന്, “നീ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ പുതിയ ഉപദേശം എന്തെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാമോ? ^a a v19 അരയോപഗം, അഥവാ “മാർസ് കുന്ന്,” അഥേന്യയിലെ പാറക്കുന്നായിരുന്നു; അവിടെ നഗരത്തിന്റെ ന്യായസഭ പുതിയ ആശയങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും തൂക്കിനോക്കുവാൻ സമ്മേളിച്ചിരുന്നു. ²⁰നീ ഞങ്ങളുടെ ചെവികളിൽ ചില അപരിചിതകാര്യങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നുവല്ലോ; അതുകൊണ്ട് ഇവയുടെ അർഥം എന്തെന്ന് അറിയുവാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു” എന്നു ചോദിച്ചു. ²¹അഥേന്യർ എല്ലാവരും അവിടെ പാർത്തിരുന്ന വിദേശികളും, പുതിയ വല്ലതും പറയുന്നതിലോ കേൾക്കുന്നതിലോ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നിലും സമയം ചെലവഴിച്ചിരുന്നില്ല.

²²പൗലൊസ് അരയോപഗക്കുന്നിന്റെ നടുവിൽ നിന്നുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “അഥേന്യരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവിധത്തിലും അത്യന്തം മതഭക്തിയുള്ളവരെന്നു ഞാൻ കാണുന്നു. ²³ഞാൻ കടന്നുപോകുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പൂജാവസ്തുക്കൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, ‘അജ്ഞാതനായ ഒരു ദൈവത്തിന്’ എന്നു ആലേഖനംചെയ്ത ഒരു ബലിപീഠം ഞാൻ കണ്ടു. നിങ്ങൾ അറിയാതെ ആരാധിക്കുന്നതിനെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു ഘോഷിക്കുന്നു. ²⁴ലോകത്തെയും അതിലുള്ള സകലത്തെയും ഉണ്ടാക്കിയ നമ്മുടെ പിതാവ്, ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും അധിപതിയാകയാൽ, കൈപ്പണിയായ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നില്ല; ^b b v24 അവർ ആരാധിക്കുന്ന “അജ്ഞാതദൈവം” യഥാർഥത്തിൽ നമ്മുടെ പിതാവാണെന്ന്—സകലത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവും, യാതൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും ഒതുക്കിവെക്കാനാവാത്തവനും ആയവനാണെന്ന്—പൗലൊസ് വിഗ്രഹാരാധികളായ അഥേന്യരോടു പറയുന്നു. ²⁵തനിക്കു വല്ലതും ആവശ്യമുള്ളതുപോലെ മനുഷ്യരുടെ കൈകളാൽ ശുശ്രൂഷ സ്വീകരിക്കുന്നതുമില്ല—അവിടുന്നുതന്നെ എല്ലാവർക്കും ജീവനും ശ്വാസവും സകലവും നല്കുന്നു. ²⁶ഒരു മനുഷ്യനിൽനിന്ന് മനുഷ്യവർഗത്തിന്റെ സകലജാതികളെയും ഭൂമിയിലെങ്ങും വസിക്കുമാറാക്കി, അവർക്കു നിയമിച്ച കാലങ്ങളും അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളുടെ അതിരുകളും നിശ്ചയിച്ചു; ²⁷അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതിന്—പക്ഷേ അവിടുത്തെ തപ്പിത്തടഞ്ഞ് കണ്ടെത്തേണ്ടതിന്—ആയിരുന്നു ഇത്; എങ്കിലും അവിടുന്ന് നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരോടും അകലെയല്ല. ²⁸എന്തെന്നാൽ ‘അവിടുത്തിൽ നാം ജീവിക്കുകയും ചരിക്കുകയും നിലനില്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു’; നിങ്ങളുടെ കവികളിൽ ചിലരും ‘നാമും അവിടുത്തെ സന്തതിയാകുന്നു’ എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. ²⁹ആകയാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മക്കളായ നാം, ദൈവത്വം—മനുഷ്യന്റെ കൗശലത്താലും ഭാവനയാലും രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒരു ബിംബംപോലെ—പൊന്നോ വെള്ളിയോ കല്ലോ ആകുന്നു എന്നു നിരൂപിക്കരുത്. ³⁰അജ്ഞതയുടെ കാലങ്ങൾ നമ്മുടെ പിതാവ് ക്ഷമിച്ചുവന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ എല്ലായിടത്തുമുള്ള സകലമനുഷ്യരും മാനസാന്തരപ്പെടണമെന്ന് അവിടുന്ന് കല്പിക്കുന്നു. ³¹താൻ നിയമിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻമുഖാന്തരം ലോകത്തെ നീതിയോടെ ന്യായം വിധിക്കുവാൻ അവിടുന്ന് ഒരു ദിവസം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു—അവനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചതിനാൽ എല്ലാവർക്കും ഇതു തെളിയിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു.” ^c c v31 ലോകത്തെ ന്യായം വിധിക്കുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവ് നിയമിച്ച മനുഷ്യൻ യേശുവാകുന്നു; യേശുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചതാകുന്നു പിതാവ് എല്ലാവർക്കും നല്കിയ തെളിവ്.

³²മരിച്ചവരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചു കേട്ടപ്പോൾ ചിലർ പരിഹസിച്ചു; “ഇതിനെക്കുറിച്ചു ഞങ്ങൾ നിന്നെ വീണ്ടും കേൾക്കാം” എന്നു മറ്റുചിലർ പറഞ്ഞു. ³³അങ്ങനെ പൗലൊസ് അവരെ വിട്ടുപോയി. ³⁴എന്നാൽ ചില പുരുഷന്മാർ അവനോടു ചേർന്ന് വിശ്വസിച്ചു; അരയോപഗസഭാംഗമായ ദിയൊനുസ്യൊസും ദമരിസ് എന്ന ഒരു സ്ത്രീയും മറ്റുചിലരും അവരിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.