Elçilerin İşleri 17

17 ¹Amfipolis ve Apollonya'dan geçtikten sonra, bir Yahudi havrasının bulunduğu Selanik'e geldiler. ²Pavlus, her zamanki gibi onların yanına gitti ve üç Şabat Günü boyunca Kutsal Yazılar'dan yola çıkarak onlarla tartıştı. ³Mesih'in acı çekip ölümden dirilmesi gerektiğini Kutsal Yazılar'ı açıklayıp kanıtlayarak, «Size duyurduğum bu İsa, Mesih'tir» dedi. ⁴Onlardan bazıları ikna olup Pavlus ile Silas'a katıldı; çok sayıda dindar Grek ve önde gelen kadınların birçoğu da onlara katıldı. ⁵Ama Yahudiler kıskançlığa kapıldılar; çarşıdan bazı kötü adamları toplayıp bir kalabalık oluşturdular ve kenti karışıklığa sürüklediler. Onları halkın önüne çıkarmak için Yason'un evine saldırdılar. ⁶Onları bulamayınca, Yason'la bazı kardeşleri kent yöneticilerinin önüne sürüklediler ve şöyle bağırdılar: «Dünyayı altüst eden bu adamlar buraya da gelmişler, ⁷Yason da onları evinde ağırladı. Hepsi de Sezar'ın buyruklarına karşı geliyor, İsa adında başka bir kral olduğunu ileri sürüyorlar.» ⁸Bunları duyan kalabalığı ve kent yetkililerini de kışkırttılar. ⁹Yönetciler Yason ile ötekilerden kefalet aldıktan sonra onları serbest bıraktılar.

Veriyalılar Kutsal Yazılar'ı Araştırıyor

¹⁰Kardeşler hemen o gece Pavlus ile Silas'ı Veriya'ya gönderdiler; onlar da oraya varınca Yahudi havrasına gittiler. ¹¹Veriya'daki Yahudiler, Selanik'tekilerden daha açık fikirliydiler; sözü büyük bir istekle karşıladılar ve bunların böyle olup olmadığını görmek için her gün Kutsal Yazılar'ı incelediler. ¹²Böylece onlardan birçoğu, ayrıca önde gelen birçok Grek kadın ve erkek iman etti. ¹³Selanik'teki Yahudiler, Pavlus'un Babamız'ın sözünü Veriya'da da duyurduğunu öğrenince, oraya da gidip kalabalıkları kışkırtarak ayaklandırdılar. ¹⁴Kardeşler hemen Pavlus'u deniz kıyısına gönderdiler; Silas ile Timoteos ise orada kaldılar. ¹⁵Pavlus'a eşlik edenler onu Atina'ya kadar götürdüler, sonra Silas ile Timoteos'un bir an önce kendisine katılması buyruğunu alıp geri döndüler.

Pavlus Atina'ya Varıyor

¹⁶Pavlus Atina'da onları beklerken, kentin putlarla dolu olduğunu görünce yüreği sızladı. ¹⁷Bu yüzden havrada Yahudiler ve Tanrı'ya tapanlarla, her gün de çarşıda oradaki herkesle tartışıp durdu. ¹⁸Epikürcü ve Stoacı bazı filozoflar da onunla tartışmaya girdiler. Kimi, «Bu geveze ne demek istiyor?» diyordu. Başkaları ise, «Yabancı ilahların propagandasını yapıyor gibi görünüyor» diyorlardı. Çünkü Pavlus, İsa'yla ve dirilişle ilgili Müjde'yi duyuruyordu.

¹⁹Onu alıp Areopagos'a götürdüler ve sordular: «Sunduğun bu yeni öğretinin ne olduğunu öğrenebilir miyiz? ^a a v19 Areopagos, yani ‹Mars Tepesi›, Atina'da kent meclisinin toplanıp yeni düşünce ve öğretileri değerlendirdiği kayalık tepeydi. ²⁰Kulaklarımıza yabancı gelen şeylerden söz ediyorsun; bunların ne anlama geldiğini bilmek istiyoruz.» ²¹Bütün Atinalılar ve orada yaşayan yabancılar, vakitlerini yalnızca yeni bir şey anlatmak ya da dinlemekle geçirirlerdi.

²²Pavlus, Areopagos'un ortasında durup şöyle dedi: «Ey Atinalılar, sizin her bakımdan son derece dindar olduğunuzu görüyorum. ²³Çünkü aranızdan geçerken tapındığınız nesneleri incelerken, üzerinde ‹Bilinmeyen bir tanrıya› yazılı bir sunak buldum. İşte sizin bilmeden tapındığınızı ben size duyuruyorum. ²⁴Dünyayı ve içindeki her şeyi yaratan Babamız, göğün ve yerin Egemeni olarak, elle yapılmış tapınaklarda oturmaz; ^b b v24 Pavlus, putperest Atinalılara, taptıkları o ‹bilinmeyen tanrı›nın gerçekte Babamız olduğunu söylüyor — her şeyin Yaratıcısı olan ve hiçbir tapınağa sığmayan Baba. ²⁵bir şeye ihtiyacı varmış gibi insan eliyle de hizmet edilmez; herkese yaşam, soluk ve her şeyi veren O'dur. ²⁶Bütün insan uluslarını tek bir insandan yaratıp yeryüzünün her yanında yaşamalarını sağladı; onlara belirli zamanlar ve yurtlarının sınırlarını çizdi. ²⁷Öyle ki, Babamız'ı arasınlar, belki el yordamıyla da olsa O'na erişip bulsunlar. Oysa O, hiçbirimizden uzak değildir. ²⁸Çünkü ‹O'nda yaşıyor, O'nda hareket ediyor, O'nda varız›; sizin bazı ozanlarınızın da dediği gibi, ‹Biz de O'nun soyundanız.› ²⁹Bu nedenle, Babamız'ın çocukları olarak, Tanrılık özünün altına, gümüşe ya da taşa —insan hüneri ve düş gücüyle biçimlendirilmiş bir imgeye— benzediğini düşünmemeliyiz. ³⁰Babamız, bilgisizlik dönemlerini görmezden geldi; ama şimdi her yerdeki herkese tövbe etmelerini buyuruyor. ³¹Çünkü dünyayı adaletle yargılayacağı bir gün belirledi; bunu, atadığı bir adam aracılığıyla yapacak ve onu ölümden dirilterek bunu herkese kanıtladı.» ^c c v31 Babamız'ın dünyayı yargılamak için atadığı adam İsa'dır; Baba'nın herkese verdiği kanıt, İsa'yı ölümden diriltmiş olmasıdır.

³²Ölülerin dirilişini duyunca kimileri alay etti; kimileri de, «Seni bu konuda yeniden dinleyeceğiz» dedi. ³³Bunun üzerine Pavlus aralarından ayrıldı. ³⁴Ama bazı adamlar ona katılıp iman etti. Bunların arasında Areopagos üyesi Dionisios, Damaris adında bir kadın ve başkaları da vardı.