Mga Gawa 17

17 ¹Pagkatapos maglakbay sa Amphipolis at Apollonia, dumating sila sa Tesalonica, kung saan may sinagoga ng mga Judio. ²Ayon sa kaniyang kinagawian, pumasok si Pablo sa kanila at nangatuwiran sa kanila mula sa mga Kasulatan sa tatlong Araw ng Pamamahinga. ³Binubuksan at ipinaliliwanag ang mga Kasulatan na kinakailangang magdusa ang Cristo at bumangon mula sa mga patay, sinabi niya, “Ang Jesus na ito na ipinapahayag ko sa inyo ay ang Cristo.” ⁴Ang ilan sa kanila ay nahikayat at sumama kay Pablo at Silas, kasama ang napakaraming maka-Diyos na mga Griyego at hindi kakaunting mga babaeng may katungkulan. ⁵Ngunit nainggit ang mga Judio, tinipon nila ang masasamang tao mula sa palengke, bumuo ng isang barumbadong pulutong, at ginulo ang lungsod. Sinalakay nila ang bahay ni Jason, sa paghahangad na iharap sila sa madla. ⁶Nang hindi sila matagpuan, kinaladkad nila si Jason at ang ilang mga kapatid sa harap ng mga pinuno ng lungsod, na sumisigaw, “Ang mga taong ito na gumugulo sa buong daigdig ay naparito rin, ⁷at tinanggap sila ni Jason. Silang lahat ay sumasalungat sa mga utos ni Cesar, na nagsasabing may ibang hari—si Jesus.” ⁸At ginulo nila ang madla at ang mga pinuno ng lungsod na nakarinig ng mga bagay na ito. ⁹At nang makakuha sila ng pyansa kay Jason at sa iba pa, pinakawalan nila sila.

Sinaliksik ng mga Taga-Berea ang mga Kasulatan

¹⁰Kaagad na pinaalis ng mga kapatid si Pablo at Silas nang gabing iyon patungong Berea; pagdating doon, pumunta sila sa sinagoga ng mga Judio. ¹¹Ang mga Judiong ito ay may mas bukas na pag-iisip kaysa sa mga nasa Tesalonica, na tinanggap ang salita nang buong kasabikan at sinasaliksik ang Kasulatan araw-araw upang tingnan kung totoo ang mga bagay na ito. ¹²Kaya marami sa kanila ang naniwala, kasama ang maraming kilalang mga babae at lalaking Griyego. ¹³Nang malaman ng mga Judio mula sa Tesalonica na ipinahayag din ni Pablo ang salita ng ating Ama sa Berea, pumunta rin sila roon, na nanggugulo at nag-uudyok sa mga tao. ¹⁴Kaagad na pinaalis ng mga kapatid si Pablo patungo sa dagat, ngunit nanatili roon sina Silas at Timoteo. ¹⁵Ang mga naghatid kay Pablo ay dinala siya hanggang sa Atenas, pagkatapos ay umalis sila na may bilin para kina Silas at Timoteo na sumunod sa kaniya sa lalong madaling panahon.

Dumating si Pablo sa Atenas

¹⁶Habang hinihintay sila ni Pablo sa Atenas, nagalit ang kaniyang espiritu sa loob niya, nang makita niya ang lungsod na puno ng mga diyus-diyosan. ¹⁷Kaya nakipagtalo siya sa sinagoga sa mga Judio at sa mga sumasamba sa Diyos, at araw-araw sa palengke sa sinumang naroroon. ¹⁸Ang ilan sa mga pilosopong Epicureo at Estoiko ay nakipagtalo rin sa kaniya. May nagtanong, “Ano kaya ang ibig sabihin ng madaldal na ito?” Sinabi naman ng iba, “Waring nagtataguyod siya ng mga banyagang diyos”—sapagkat ipinangaral niya ang magandang balita ni Jesus at ng muling pagkabuhay.

¹⁹Dinala nila siya at inihatid sa Areopago, na nagtatanong, “Maaari ba naming malaman kung ano ang bagong turong ito na inihahayag mo? ^a a v19 Ang Areopago, o “Burol ni Marte,” ay ang mabatong burol sa Atenas kung saan nagpupulong ang konseho ng lungsod upang timbangin ang mga bagong kaisipan at katuruan. ²⁰Sapagkat nagdadala ka ng mga kakaibang bagay sa aming pandinig, kaya nais naming malaman kung ano ang kahulugan ng mga ito.” ²¹Ngayon, ang lahat ng taga-Atenas at mga dayuhang naninirahan doon ay walang ginugugol na panahon kundi ang magsabi o makinig ng anumang bagong bagay.

²²Tumayo si Pablo sa gitna ng Areopago at sinabi, “Mga taga-Atenas, nakikita kong kayo ay lubhang relihiyoso sa lahat ng paraan. ²³Sapagkat habang ako ay dumaraan at minamasdan ang inyong mga banal na bagay, natagpuan ko ang isang altar na may nakasulat: ‘Sa isang di-kilalang diyos.’ Ang sinasamba ninyo nang hindi nalalaman, ito ngayon ang ipinapahayag ko sa inyo. ²⁴Ang ating Ama, na gumawa ng daigdig at ng lahat ng naroroon, palibhasa'y Panginoon ng langit at lupa, ay hindi naninirahan sa mga templong gawa ng kamay, ^b b v24 Sinasabi ni Pablo sa mga paganong taga-Atenas na ang “di-kilalang diyos” na sinasamba nila ay sa katotohanan ang ating Ama — ang Manlalalang ng lahat ng bagay, na hindi kayang ipaloob sa anumang templo. ²⁵ni pinaglilingkuran ng mga kamay ng tao, na para bang nangangailangan siya ng anumang bagay—siya mismo ang nagbibigay sa lahat ng buhay, hininga, at ng lahat ng bagay. ²⁶Mula sa isang tao ay ginawa niya ang bawat bansa ng sangkatauhan upang manirahan sa buong ibabaw ng lupa, na itinakda ang kanilang mga panahon at ang mga hangganan ng kanilang mga tinubuang lupa, ²⁷upang hanapin nila ang ating Ama, marahil ay abutin siya at masumpungan—bagaman hindi siya malayo sa bawat isa sa atin, ²⁸sapagkat ‘Sa kaniya tayo nabubuhay at gumagalaw at nagkakaroon ng ating pagkatao’; gaya nga ng sinabi ng ilan sa inyong sariling mga makata, ‘Tayo rin ay kaniyang mga anak.’ ²⁹Kaya bilang mga anak ng ating Ama, hindi natin dapat isipin na ang banal na kalikasan ay tulad ng ginto, pilak, o bato—isang larawang hinubog ng kakayahan at guniguni ng tao. ³⁰Ang mga panahon ng kamangmangan ay hindi pinansin ng ating Ama, ngunit ngayon ay iniuutos niya sa lahat ng tao sa lahat ng dako na magsisi. ³¹Nagtakda siya ng isang araw upang hatulan ang daigdig nang makatarungan, sa pamamagitan ng isang taong kaniyang itinalaga—na pinatunayan ito sa lahat sa pamamagitan ng pagbuhay sa kaniya mula sa mga patay.” ^c c v31 Ang taong itinalaga ng ating Ama upang hatulan ang daigdig ay si Jesus; ang katunayan ng Ama sa lahat ay ang pagbuhay niya kay Jesus mula sa mga patay.

³²Nang marinig ang tungkol sa muling pagkabuhay ng mga patay, may mga nangutya; sinabi naman ng iba, “Pakikinggan ka naming muli tungkol dito.” ³³Kaya iniwan sila ni Pablo. ³⁴Ngunit may mga taong sumama sa kaniya at naniwala, kabilang si Dionisio na Areopagita, isang babaeng nagngangalang Damaris, at ang iba pa.