خوشخبرى تهسلُنيکه اوړه بوړه کړه
په تسالونيکه کې يوه ګڼه ګوڼه هغوی تورنوي چې د بل پاچا اعلان کوي. بيريه غوږ نيسي او هره ورځ صحيفې څېړي تر هغه چې فتنه اچونکي ورپسې راشي. په آتن کې د بتانو ترمنځ يوازې په تمه، پولس د يو نامعلوم خدای قربانګاه مومي او فيلسوفانو ته وايي چې هغوی لا دمخه زموږ د پلار اولادونه دي.
17 1د اَمفپولِس او اَپولونيا نه د تېرېدو نه پس، هغوئ تهسلُنيکه ته راغلل، چرته چې د يهوديانو عبادت خانه وه. 2پولوس د خپل دستور مطابق هغوئ ته ورننوتو او درې سبت ورځې يې د صحيفو نه هغوئ سره بحث وکړو. 3هغۀ صحيفې کُلاوې کړې او وضاحت يې وکړو چې پکار دى چې مسيح تکليف وګالى او د مړو نه بيا راژوندے شى، او ووئيل چې، ”دا عيسىٰ چې زۀ يې تاسو ته اعلان کوم، همدا مسيح دے.“ 4په هغوئ کښې ځنو خلقو يقين وکړو او د پولوس او سيلاس سره يو ځائ شول، او د دې سره ډېر پرهېزګار يونانيان او ګڼ شمېر مشرې ښځې هم. 5خو يهوديانو حسد وکړو، او د بازار نه يې بدکاره خلق راجمع کړل، ګڼه ګوڼه يې جوړه کړه او ښار يې اوړ بوړ کړو. هغوئ د ياسون کور ته ورودانګل، او دا يې غوښتل چې هغوئ خلقو ته راوباسى. 6کله چې هغوئ ونۀ موندل، نو ياسون او ځنې ورونه يې د ښار د حاکمانو مخکښې راکش کړل، او چغې يې وهلې چې، ”دا خلق چې دُنيا يې اوړه بوړه کړې ده، دلته هم راغلى دى، 7او ياسون هغوئ ته هر کلے وکړو. دا ټول د قيصر د حُکمونو خلاف کار کوى، او وائى چې بل بادشاه شته — عيسىٰ. 8او هغوئ هغه خلق او د ښار حاکمان چې دا خبرې يې واورېدې، ګډوډ کړل.“ 9او کله چې هغوئ د ياسون او نورو نه ضمانت واخستو، نو هغوئ يې پرېښودل چې لاړ شى.
د بيريه خلق صحيفې لټوى
10ورونو سمدستى پولوس او سيلاس په شپه کښې بيريه ته ولېږل؛ کله چې هغوئ هلته ورسېدل، نو د يهوديانو عبادت خانې ته لاړل. 11دا يهوديان د تهسلُنيکے د يهوديانو نه زيات کشاده زړۀ وُو، هغوئ کلام په ډېر شوق سره قبول کړو او هره ورځ يې صحيفې کتلې چې ووينى آيا دا خبرې رښتيا دى کۀ نه. 12نو په هغوئ کښې ډېرو ايمان راووړو، او د دې سره ډېرې معزز يونانۍ ښځې او سړى هم. 13کله چې د تهسلُنيکے يهوديانو ته پته ولږېده چې پولوس په بيريه کښې هم د زمونږ پلار کلام تبليغ کوى، نو هغوئ هلته هم راغلل، او خلق يې اُشولول او ګډوډ يې کړل. 14ورونو سمدستى پولوس سمندر ته ولېږلو، خو سيلاس او تيمُتهيُس هلته پاتې شول. 15د پولوس ملګرو هغه ايتهنز ته ورسوو، بيا هغوئ د دې حُکم سره لاړل چې سيلاس او تيمُتهيُس دې هر څومره چې ژر کېږى هغۀ سره يو ځائ شى.
پولوس ايتهنز ته ورسېدو
16کله چې پولوس په ايتهنز کښې د هغوئ انتظار کوى وو، او ښار يې د بتانو نه ډک وليدو، نو د هغۀ روح د ننه بې چينه شو. 17نو هغۀ په عبادت خانه کښې د يهوديانو او د خُدائ پاک د عبادت کوونکو سره بحث کوو، او هره ورځ يې په بازار کښې د هر هغه چا سره چې هلته وو بحث کوو. 18د اېپيکيورى او ستوئيکى فلسفيانو نه ځنو هم د هغۀ سره بحث وکړو. ځنو پوښتنه وکړه چې، ”دا بکواسى څۀ وئيل غواړى؟“ نورو ووئيل چې، ”داسې ښکارى چې دا د پردو معبودانو تبليغ کوى“ — ځکه چې هغۀ د عيسىٰ او د بيا ژوندى کېدو خوشخبرى ورکوله.
19هغوئ هغه ونيولو او اريوپيګس ته يې راوستو، او پوښتنه يې وکړه چې، ”آيا مونږ پوهېدلے شُو چې دا نوے تعليم چې تۀ يې پېش کوې، څۀ دے؟ a a v19 اريوپيګس، يا ”د مارس غونډۍ،“ په ايتهنز کښې هغه ډبرينه غونډۍ وه چرته چې د ښار مجلس به د نوو خيالونو او تعليمونو د جاج اخستلو دپاره راجمع کېدو. 20ځکه چې تۀ زمونږ غوږونو ته عجيبه خبرې راوړې، نو مونږ غواړو چې پوهه شُو چې د دې مطلب څۀ دے.“ 21د ايتهنز ټول اوسېدونکى او هغه پردى چې هلته اوسېدل، خپل وخت يوازې په دې کښې تېروو چې څۀ نوے شے ووائى يا واورى.
22پولوس د اريوپيګس په مينځ کښې ودرېدو او ووئيل چې، ”اے د ايتهنز خلقو، زۀ وينم چې تاسو هر لحاظ سره ډېر مذهبى يئ. 23ځکه چې کله زۀ تېرېدم او ستاسو د عبادت شيان مې کتل، نو ما يوه قربانګاه وموندله چې په هغې باندې ليکلى وو چې، ’د يو ناپېژندل شوى معبود دپاره.‘ نو څۀ شى چې تاسو بې له پېژندلو عبادت کوئ، زۀ به اوس تاسو ته هغه اعلان کوم. 24زمونږ پلار، چې دُنيا او هر څۀ چې په هغې کښې دى پېدا کړل، او چې د آسمان او زمکې مالِک دے، هغه په هغه عبادت خانو کښې چې په لاسونو جوړې شوې دى نۀ اوسيږى، b b v24 پولوس د ايتهنز بت پرستو خلقو ته وائى چې هغه ”ناپېژندل شوے معبود“ چې هغوئ يې عبادت کوى، په حقيقت کښې زمونږ پلار دے — د هر څۀ خالق، چې په هيڅ عبادت خانه کښې نۀ شى ايسارېدے. 25او نۀ د انسان په لاسونو د هغۀ خدمت کيږى، لکه چې هغه د څۀ شى محتاج وى — هغه پخپله هر چا ته ژوند، سا او هر څۀ ورکوى. 26هغۀ د يو انسان نه د انسانانو هره قوم پېدا کړه چې په ټوله زمکه باندې اوسيږى، او د هغوئ مقرر وختونه او د هغوئ د وطنونو حدونه يې ټاکلى، 27دې دپاره چې هغوئ زمونږ پلار ولټوى، او کېدے شى چې هغۀ ته لاس ورسوى او هغه ومومى — اګر چې هغه زمونږ د هر يو نه لرې نۀ دے، 28ځکه چې، ’مونږ په هغۀ کښې ژوند کوو، او حرکت کوو، او وجود لرو‘؛ لکه څنګه چې ستاسو د خپلو شاعرانو نه ځنو هم وئيلى دى چې، ’مونږ هم د هغۀ اولاد يُو.‘ 29نو کله چې مونږ د زمونږ پلار اولاد يُو، نو مونږ له پکار نۀ دى چې داسې فکر وکړو چې معبود د سرو زرو، سپينو زرو يا د ډبرې په شان دے — يعنې د انسان د هُنر او خيال نه جوړه کړې شوې يوه بُت. 30د ناپوهۍ وختونه زمونږ پلار له نظر انداز کړل، خو اوس هغه هر ځائ ټولو خلقو ته حُکم کوى چې توبه وباسى. 31هغۀ يوه ورځ مقرر کړې ده چې دُنيا به په انصاف سره د هغه سړى په وسيله عدالت کوى چې هغۀ ټاکلے دے — او د دې ثبوت يې ټولو ته ورکړو چې هغه يې د مړو نه بيا راژوندے کړو.“ c c v31 هغه سړے چې زمونږ پلار د دُنيا د عدالت دپاره ټاکلے دے، هغه عيسىٰ دے؛ د پلار ثبوت هر چا ته دا دے چې هغۀ عيسىٰ د مړو نه بيا راژوندے کړو.
32کله چې هغوئ د مړو د بيا راژوندى کېدو خبره واورېده، نو ځنو ملنډې ووهلې؛ خو نورو ووئيل چې، ”مونږ به د دې په حقله بيا ستا نه واورُو.“ 33نو پولوس هغوئ پرېښودل. 34خو ځنو خلقو د هغۀ سره يو ځائ شول او ايمان يې راووړو، چې په هغوئ کښې ديونيسيُس اريوپاګى، يوه ښځه چې نوم يې دامارِس وو، او نور هم شامل وُو.
