Mizgînî Selanîkê Dike Serobino

Elaletek li Selanîkê wan sûcdar dike ku ew padîşahek din îlan dikin. Berêya guhdarî dike û her roj Nivîsaran lêkolîn dike, heta ku fesadker didin pey wan. Li Atînayê bi tenê, di nav pûtan de li bendê, Pawlos gorîgeheke ji bo xwedayekî nenas dibîne û ji fîlozofan re dibêje ku ew jixwe zarokên Bavê me ne.

Beş 17.

Piştî ku di Amfîpolîs û Apolonyayê re derbas bûn, ew hatin Selanîkê, li wir kinîşteke cihûyan hebû. Pawlos, wek adeta xwe, çû cem wan û sê Şemiyan li ser Nivîsarên Pîroz bi wan re nîqaş kir. Wî Nivîsar vekirin û şirove kirin ku divê Mesîh cefayê bikişîne û ji nav miriyan rabe, û got: “Ev Îsayê ku ez ji we re didim nasîn, Mesîh e.” Hinek ji wan hatin qanihkirin û tevî Pawlos û Sîlas bûn, digel gelek yewnaniyên dîndar û çend jinên navdar. Lê cihûyan çavnebarî kir, mirovên xerab ji bazarê civandin, komek çêkirin û bajar tevlihev kirin. Êrîş birin ser mala Yason, da ku wan derxin nav elaletê. Gava wan ew nedîtin, Yason û hin bira kaş kirin ber rayedarên bajêr û bi dengekî bilind got: “Ev mirovên ku dinya serobino kirine, hatine vir jî, Yason ew bi xêrhatin kirin. Ew hemû li dijî fermanên Qeyser radibin û dibêjin padîşahek din heye—Îsa. Û wan elalet û rayedarên bajêr, ên ku ev tişt bihîstin, tevlihev kirin.” Û gava wan ji Yason û yên din kefalet girtin, ew berdan.

Berêyayî Nivîsarên Pîroz Lêdikolin

Bira di cih de bi şev Pawlos û Sîlas şandin Berêyayê; gava gihîştin, çûn kinîşta cihûyan. Ev cihû ji yên li Selanîkê vekirîtir bûn, peyv bi dilxwazî wergirtin û her roj Nivîsar lêkolîn kirin, da ku bibînin ka ev tişt rast in. Loma gelek ji wan bawer kirin, digel gelek jin û mêrên yewnanî yên navdar. Gava cihûyên ji Selanîkê hîn bûn ku Pawlos peyva Bavê me li Berêyayê jî dida nasîn, çûn wir jî, elalet hejandin û tevlihev kirin. Bira di cih de Pawlos şandin ber behrê, lê Sîlas û Tîmotêyos li wir man. Yên ku Pawlos digel xwe birin, ew gihandin Atînayê, paşê vegeriyan bi vê fermanê ji bo Sîlas û Tîmotêyos, ku ew zûtirîn gengaz bêne cem wî.

Pawlos Digihîje Atînayê

Dema ku Pawlos li Atînayê li bendê wan bû, ruhê wî di hundirê wî de xeyidî, çimkî dît ku bajar tije pût e. Loma di kinîştê de bi cihûyan û bi perestvanên Xwedê re, û her roj di bazarê de bi kesê ku li wir bû re, nîqaş kir. Hin ji fîlozofên Epîkuryan û Stoayî jî bi wî re nîqaş kirin. Hinan pirsî: “Ev gepdar dixwaze çi bêje?” Hinên din gotin: “Wusa xuya dike ku ew xwedayên biyanî belav dike”—çimkî wî mizgîna Îsa û vejînê dida.

Wan ew girt û anî Areopagusê, û pirsî: “Ma em dikarin bizanin ev hînkirina nû ya ku tu pêşkêş dikî çi ye? ^a Çimkî tu tiştên ecêb tînî guhên me, loma em dixwazin bizanin ev tê çi wateyê.” Niha hemû atînayî û biyaniyên ku li wir dijiyan, dema xwe tenê li ser gotin an bihîstina tiştekî nû derbas dikirin.

Pawlos li navenda Areopagusê rawestiya û got: “Gelî atînayiyan, ez dibînim ku hûn bi her awayî pir dîndar in. Çimkî gava ez derbas bûm û tiştên we yên pîroz lêkolîn kirin, min gorîgehek dît ku lê hatibû nivîsîn: ‘Ji xwedayekî nenas re.’ Ya ku hûn bênasîn jê re diperizin, ez niha ji we re didim nasîn. Bavê me, yê ku dinya û her tiştê di nav de çêkir, yê ku Serwerê ezman û erdê ye, di perestgehên ku bi destan hatine çêkirin de najî, ^b û ne jî destên mirovan jê re xizmetê dikin, wek ku pêdiviya wî bi tiştekî hebe—ew bi xwe jiyan, hilm û her tiştî dide hemûyan. Wî ji mirovekî her neteweya mirovahiyê çêkir ku li seranserê erdê bijîn, û demên wan ên diyarkirî û sînorên niştimanên wan destnîşan kirin, da ku ew li Bavê me bigerin, belkî destê xwe berbi wî dirêj bikin û wî bibînin—her çend ew ji her yekê ji me dûr nîne, çimkî ‘Em di nav wî de dijîn û dilivin û hebûna xwe distînin’; wek ku hin ji helbestvanên we bi xwe jî gotine, ‘Em jî ji nifşê wî ne.’ Loma, wek zarokên Bavê me, divê em nefikirin ku xwedatî wek zêr, zîv an kevir e—wêneyekî ku bi hunera mirovan û xeyala wan hatiye şekilandin. Bavê me demên nezaniyê paşguh kir, lê niha ferman dide hemû mirovên li her derê ku tobe bikin. Wî rojek destnîşan kir ku dinyayê bi dadperwerî dadbar bike, bi destê mirovekî ku wî tayîn kir—û ev yek ji hemûyan re îsbat kir bi rakirina wî ji nav miriyan.” ^c

Gava bihîstin ku miri vedijîn, hinan tinaz kirin; hinên din gotin: “Emê careke din li ser vê yekê guhdariya te bikin.” Loma Pawlos ji nav wan derket. Lê hin mirov tevî wî bûn û bawer kirin, di nav wan de Dîyonîsiyosê Areopagî, jineke bi navê Damarîs, û yên din.