Handelinge 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Sommige manne het van Judea afgekom en die broers geleer: “As julle nie volgens die gebruik van Moses besny word nie, kan julle nie gered word nie.” ²Toe Paulus en Barnabas ’n heftige onenigheid en woordewisseling met hulle gehad het, het die broers Paulus, Barnabas en nog sommige van hulle aangewys om oor hierdie vraag na die apostels en ouderlinge in Jerusalem toe te gaan. ³Deur die gemeente uitgestuur, het hulle deur Fenisië en Samaria gereis en vertel van die bekering van die heidene, en dit het al die broers groot blydskap gebring. ⁴Toe hulle in Jerusalem aankom, het die gemeente, die apostels en die ouderlinge hulle verwelkom, en hulle het berig gegee van alles wat ons Vader saam met hulle gedoen het.

⁵Maar sommige gelowiges uit die party van die Fariseërs het opgestaan en gesê: “Hulle moet besny word en beveel word om die wet van Moses te onderhou.” ⁶Toe het die apostels en die ouderlinge bymekaargekom om hierdie saak te ondersoek. ⁷Ná baie woordewisseling het Petrus opgestaan en gesê: “Broers, julle weet dat ons Vader in die begin onder julle gekies het dat die heidene deur my die boodskap van die evangelie sou hoor en sou glo. ⁸En ons Vader, wat die hart ken, het getuig deur aan hulle die Heilige Gees te gee, net soos hy aan ons gedoen het. ⁹Hy het geen onderskeid tussen ons en hulle gemaak nie en het hulle harte deur die geloof gereinig. ¹⁰Waarom stel julle dan ons Vader op die proef deur ’n juk op die nek van die dissipels te sit wat nie ons voorvaders en ook nie ons kon dra nie? ¹¹Maar ons glo dat ons deur die genade van die Here Jesus gered sal word, net soos hulle.”

¹²Die hele skare het stil geword en na Barnabas en Paulus geluister terwyl hulle vertel van die tekens en wonders wat ons Vader deur hulle onder die heidene gedoen het. ¹³Nadat hulle klaar gepraat het, het Jakobus geantwoord: “Broers, luister na my. ¹⁴Simeon het vertel hoe ons Vader die nasies die eerste keer besoek het en uit hulle ’n volk vir sy naam geneem het. ^a a v14 Simeon is Petrus se Hebreeuse naam — dieselfde apostel wat in vers 7 gepraat het. ¹⁵En die woorde van die profete stem hiermee ooreen, soos daar geskrywe staan:

¹⁶“‘Hierna sal ek terugkom, en ek sal die tent van Dawid wat geval het, weer opbou; ek sal sy puinhope weer opbou, en ek sal dit herstel, ^b b v16 Wanneer Jakobus sê dat ons Vader “die tent van Dawid wat geval het” weer sal opbou, wys hy op die herstel wat in Jesus volbring is, die beloofde seun van Dawid, wat die familie oopmaak vir mense uit elke nasie.

¹⁷sodat die res van die mensdom ons Vader mag soek, ja, al die heidene wat na my naam genoem word, sê ons Vader, wat hierdie dinge doen, ¹⁸wat van lankal af bekend is.’

¹⁹Daarom oordeel ek dat ons nie die heidene wat hulle tot ons Vader bekeer, moet lastig val nie, ²⁰maar aan hulle moet skryf dat hulle hulle moet weerhou van dinge wat deur afgode besoedel is, van onsedelikheid, van die vleis van verwurgde diere en van bloed. ²¹Want Moses word van geslag tot geslag in elke stad verkondig en word elke sabbat in die sinagoges hardop voorgelees.”

’n Brief aan ons heidense broers

²²Die apostels, die ouderlinge en die hele gemeente het besluit om manne uit hulle midde te kies en hulle saam met Paulus en Barnabas na Antiochië toe te stuur: Judas wat Barsabbas genoem word, en Silas, leiers onder die broers. ²³Hulle het hierdie brief saam met hulle gestuur: “Die apostels en ouderlinge, julle broers, aan die heidense broers in Antiochië, Sirië en Silisië: groete.

²⁴Omdat ons gehoor het dat sommige wat van ons af uitgegaan het, julle met woorde ontstel en julle harte in verwarring gebring het, hoewel ons hulle geen sulke opdragte gegee het nie, ²⁵het ons eenparig besluit om manne te kies en hulle na julle toe te stuur saam met ons geliefde Barnabas en Paulus. ²⁶Manne wat hulle lewens gewy het vir die naam van ons Here Jesus Christus. ²⁷Daarom het ons Judas en Silas gestuur, wat self dieselfde dinge mondeling vir julle sal vertel. ²⁸Die Heilige Gees en ons het besluit om geen groter las op julle te lê as hierdie noodsaaklike dinge nie: ²⁹Weerhou julle van voedsel wat aan afgode geoffer is, van bloed, van die vleis van verwurgde diere en van onsedelikheid. Hou julle hiervan weg, dan sal dit met julle goed gaan. Vaarwel.”

³⁰Nadat hulle dan uitgestuur is, het hulle na Antiochië toe afgegaan, die gemeente bymekaargeroep en die brief afgelewer. ³¹En toe hulle dit gelees het, was hulle bly oor die bemoediging. ³²En Judas en Silas, wat self profete was, het die broers met baie woorde bemoedig en versterk. ³³Nadat hulle ’n tyd daar deurgebring het, het die broers hulle in vrede laat teruggaan na dié wat hulle gestuur het. ^c c v33 Die vroegste manuskripte het nie hier ’n vers 34 nie; latere afskrifte voeg by: “Maar Silas het besluit om daar te bly.” ³⁵Maar Paulus en Barnabas het in Antiochië gebly en, saam met baie ander ook, die woord van ons Here geleer en verkondig.

Paulus en Barnabas skei van mekaar

³⁶Ná ’n paar dae het Paulus vir Barnabas gesê: “Kom ons gaan terug en besoek die broers in elke stad waar ons die boodskap van ons Here verkondig het, en kyk hoe dit met hulle gaan.” ³⁷Barnabas wou toe vir Johannes, wat Markus genoem word, saamneem. ³⁸Maar Paulus het dit beter gedink om die een wat hulle in Pamfilië verlaat het en nie saam met hulle vir die werk gegaan het nie, nie saam te neem nie. ³⁹Hulle onenigheid het so skerp geword dat hulle van mekaar geskei het; Barnabas het vir Markus geneem en na Siprus toe weggevaar, ⁴⁰maar Paulus het vir Silas gekies en vertrek, deur die broers toevertrou aan die genade van ons Here. ⁴¹En hy het deur Sirië en Silisië gereis en die gemeentes versterk.