اعمال 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹څو کسان د يهوديې نه راغلل او ورونو ته يې دا تعليم ورکړو چې، ”کۀ ستاسو د موسىٰ د رواج مطابق سنت ونۀ شى، نو تاسو خلاصون نۀ شئ موندلے.“ ²کله چې پولوس او برنباس د هغوئ سره سخته جګړه او بحث وکړو، نو ورونو پولوس، برنباس او د دوئ نه څو نور کسان مقرر کړل چې د دې سوال په حقله يروشلم ته رسولانو او مشرانو ته ورشى. ³کليسا هغوئ روانه کړل، نو هغوئ د فينيکيې او سامريې نه تېر شول، او د غېر قومونو د رجوع کولو حال يې بيانولو، چې ټولو ورونو ته يې ډېره خوشحالى ورکوله. ⁴کله چې هغوئ يروشلم ته ورسېدل، نو کليسا، رسولانو او مشرانو ورته ښۀ راغلاست ووئيلو، او هغوئ هغه ټول څۀ بيان کړل چې زمونږ پلار د هغوئ سره کړى وُو.

⁵خو د فريسيانو د ډلې نه څو ايماندار پاڅېدل او ووئيل يې چې، ”دوئ ته سنت کول پکار دى او حُکم ورکول پکار دى چې د موسىٰ د شريعت پابندى وکړى.“ ⁶نو رسولان او مشران راغونډ شول چې په دې معامله غور وکړى. ⁷د ډېر بحث نه پس، پطروس پاڅېدو او ووئيل يې چې، ”وروڼو، تاسو ته پته ده چې په شروع کښې زمونږ پلار په تاسو کښې زۀ غوره کړم چې د زما په خوله غېر قومونه د اِنجيل پېغام واورى او ايمان راوړى. ⁸او زمونږ پلار چې د زړۀ حال پوهيږى، هغۀ د روحُ القُدس په ورکولو سره ګواهى ورکړه، لکه څنګه چې هغۀ مونږ ته ورکړے وو. ⁹هغۀ زمونږ او د هغوئ په مينځ کښې هېڅ فرق ونۀ کړو، او د ايمان په وسيله يې د هغوئ زړونه پاک کړل. ¹⁰نو اوس تاسو ولې زمونږ پلار ازمايئ چې د مريدانو په غاړه داسې جغ ږدئ کوم چې نۀ زمونږ پلار نيکونه او نۀ مونږ پورته کولے شوو؟ ¹¹خو مونږ ايمان لرو چې د مالِک عيسىٰ د فضل په وسيله به مونږ خلاصون مومو، لکه څنګه چې هغوئ به مومى.“

¹²ټول مجمع چُپ شو، او برنباس او پولوس ته يې غوږ ونيوو چې هغه نښانې او معجزې يې بيانولې کومې چې زمونږ پلار د هغوئ په وسيله د غېر قومونو په مينځ کښې کړې وې. ¹³کله چې هغوئ خبرې ختمې کړې، نو يعقوب جواب ورکړو چې، ”وروڼو، زما خبره واورئ. ¹⁴شمعون ووئيل چې زمونږ پلار څنګه اول قومونو ته متوجه شو، او د خپل نوم دپاره يې د هغوئ نه يو قوم غوره کړو. ^a a v14 شمعون د پطروس عبرانى نوم دے — هم هغه رسول چې په 7 آيت کښې يې خبرې کړې وې. ¹⁵او د نبيانو خبرې هم د دې سره موافق دى، لکه څنګه چې ليکلى شوى دى:

¹⁶”’د دې نه پس به زۀ بيا راشم، او زۀ به د داؤد هغه نسکوره شوې خېمه بيا جوړه کړم؛ زۀ به يې کنډرې بيا جوړې کړم، او زۀ به يې بحال کړم، ^b b v16 کله چې يعقوب وائى چې زمونږ پلار به ”د داؤد هغه خېمه چې نسکوره شوې ده“ بيا جوړه کړى، نو هغه هغې بحالۍ ته اشاره کوى کومه چې په عيسىٰ کښې پوره شوه، چې د داؤد وعده شوے زوئ دے، او کوم چې کورنۍ د هر قوم خلقو دپاره پرانيزى.

¹⁷دې دپاره چې د انسانانو پاتې کسان زمونږ پلار ولټوى، يعنې ټول هغه غېر قومونه چې زما په نوم بللے شوى دى، زمونږ پلار فرمائى، څوک چې دا کارونه کوى، ¹⁸چې د پخوا نه معلوم دى.‘

¹⁹نو زما فيصله دا ده چې مونږ بايد هغه غېر قومونه چې زمونږ پلار ته رجوع کوى تکليف ورنۀ کړو، ²⁰بلکې هغوئ ته وليکو چې د بتانو د ناپاکو شيانو نه، د زناکارۍ نه، د خفه کړى شوو ځناورو د غوښې نه، او د وينې نه ځان وساتى. ²¹ځکه چې د پېړيو نه راسې په هر ښار کښې د موسىٰ تبليغ کيږى، او هر سبت ته په عبادت خانو کښې په اوچت اواز لوستلے کيږى.“

زمونږ غېر قوم ورونو ته يو خط

²²نو رسولانو، مشرانو او ټولې کليسا فيصله وکړه چې په خپلو کښې نه څو کسان غوره کړى او هغوئ د پولوس او برنباس سره انطاکيې ته ولېږى: يهوداه چې برسبا بللے کېدو، او سيلاس، چې د ورونو په مينځ کښې مشران وُو. ²³هغوئ د دوئ په لاس دا خط ولېږلو چې، ”د رسولانو او مشرانو، چې ستاسو وروڼه دى، د انطاکيې، شام او کليکيې غېر قوم ورونو ته: سلام.

²⁴مونږ ته دا اوريدلى دى چې زمونږ د مينځ نه ځنې کسان راووتل او خپلو خبرو سره يې تاسو پرېشان کړئ او ستاسو زړونه يې خراب کړل، حالانکې مونږ هغوئ ته داسې هېڅ حُکم نۀ وو ورکړے، ²⁵نو مونږ ټولو په يوه خوله فيصله وکړه چې څو کسان غوره کړو او هغوئ د خپلو ګرانو برنباس او پولوس سره تاسو ته ولېږو. ²⁶دا هغه کسان دى چې د زمونږ د مالِک عيسىٰ مسيح د نوم دپاره يې خپل ژوند وقف کړے دے. ²⁷نو مونږ يهوداه او سيلاس ولېږل، چې هغوئ به په خپله هم دغه خبرې تاسو ته په خوله ووائى. ²⁸روحُ القُدس او مونږ په دې متفق شو چې د دې ضرورى شيانو نه زيات بوج به په تاسو باندې نۀ ږدو: ²⁹د بتانو ته وړاندې کړى شوې خوراک نه، د وينې نه، د خفه کړى شوو ځناورو د غوښې نه، او د زناکارۍ نه ځان وساتئ. کۀ تاسو له دې شيانو نه ځان وساتئ، نو ښۀ به کوئ. خُدائ پاک دې مل وى.“

³⁰نو کله چې هغوئ روانه کړى شول، هغوئ انطاکيې ته راکوز شول، او جماعت يې راغونډ کړو، او خط يې ورکړو. ³¹کله چې خلقو هغه ولوستلو، نو د دې تسلۍ نه خوشحال شول. ³²يهوداه او سيلاس چې په خپله نبيان وُو، هغوئ په ډېرو خبرو سره وروڼو ته حوصله ورکړه او مضبوط يې کړل. ³³کله چې هغوئ هلته يو وخت تېر کړو، نو ورونو هغوئ په سلامتۍ سره هغه کسانو ته روانه کړل چې هغوئ لېږلى وُو. ^c c v33 په تر ټولو پخوانيو نسخو کښې دلته 34 آيت نشته؛ وروستنيو نقلونو کښې دا زيات دى چې: ”خو سيلاس فيصله وکړه چې هلته پاتې شى.“ ³⁵خو پولوس او برنباس په انطاکيه کښې پاتې شول، او د نورو ډېرو کسانو سره يې د زمونږ د مالِک کلام تعليم ورکولو او تبليغ کولو.

د پولوس او برنباس بېلتون

³⁶څو ورځو نه پس، پولوس برنباس ته ووئيل چې، ”راځه چې بيا لاړ شو او په هر هغه ښار کښې چې د زمونږ د مالِک پېغام مو اعلان کړے وو ورونو ته ورشو، او وګورو چې هغوئ څنګه دى.“ ³⁷برنباس غوښتل چې يوحنا چې مرقس بللے کېدو د ځان سره بوځى. ³⁸خو پولوس دا ښۀ وګڼلو چې هغه څوک ونۀ بوځى چې په پمفيليه کښې يې هغوئ پرېښى وُو او د کار دپاره ورسره نۀ وو تللے. ³⁹د هغوئ تر مينځ داسې سخت اختلاف پېدا شو چې هغوئ له يو بل نه جُدا شول؛ برنباس مرقس د ځان سره واخستو او د بيړۍ په ذريعه قبرص ته لاړو، ⁴⁰خو پولوس سيلاس غوره کړو او روان شو، او ورونو هغه د زمونږ د مالِک فضل ته وسپارلو. ⁴¹او هغه د شام او کليکيې نه تېر شو، او کليساګانې يې مضبوطې کړې.