Dapper getuienis in Ikonium

In Listre spring 'n kreupel man op, en die skare besluit Barnabas en Paulus is Zeus en Hermes wat neergedaal het. Hulle skeur hulle klere en wys eerder na die lewende Vader. Dae later stenig dieselfde skare Paulus en laat hom vir dood agter. Hy staan op en gaan voort.

Hoofstuk 14.

In Ikonium het hulle saam die Joodse sinagoge binnegegaan en so gepraat dat ’n groot aantal van sowel die Jode as die Grieke tot geloof gekom het. Maar die Jode wat geweier het om te glo, het die heidene se gedagtes opgesweep en teen die broers vergiftig. Hulle het ’n lang tyd daar gebly en vrymoedig vir die Here gespreek, wat sy boodskap van genade bevestig het deur tekens en wonders deur hulle hande te doen. Maar die stad was verdeeld: sommige het die kant van die Jode gekies, en sommige dié van die apostels. Toe sowel die heidene as die Jode, saam met hulle leiers, beweeg het om hulle te mishandel en te stenig, het hulle dit besef en na die Likaoniese stede Listra en Derbe en die omliggende streek gevlug, en daar het hulle aangehou om die evangelie te verkondig.

Die Vader genees in Listra

’n Man het in Listra gesit met gebreklike voete, lam van sy geboorte af, wat nog nooit geloop het nie. Hy het geluister terwyl Paulus praat. Paulus het hom stip aangekyk en gesien dat hy geloof het om genees te word, en met ’n harde stem gesê: “Staan regop op jou voete.” Die man het opgespring en begin loop. Toe die skare sien wat Paulus gedoen het, het hulle in Likaonies uitgeroep: “Die gode het in mensegedaante na ons toe afgekom!” Vir Barnabas het hulle Zeus genoem en vir Paulus Hermes, omdat hy die vernaamste spreker was. Die priester van Zeus, wie se tempel voor die stad gestaan het, het bulle en kranse na die poorte gebring, want hy wou saam met die skare offer.

Maar toe die apostels Barnabas en Paulus dit hoor, het hulle hul klere geskeur en in die skare ingehardloop terwyl hulle uitroep: “Manne, waarom doen julle dit? Ons is ook mense, met dieselfde natuur as julle. Ons bring vir julle die goeie nuus: wend julle af van hierdie nuttelose dinge na die lewende Vader, wat die hemel, die aarde, die see en alles wat daarin is, gemaak het. In die geslagte wat verby is, het hy toegelaat dat al die nasies hulle eie weg gaan, tog het hy hom nie sonder getuienis gelaat nie: hy het goed gedoen deur vir julle reëns uit die hemel en vrugbare seisoene te gee en julle harte met voedsel en vreugde te vul.”

Selfs met hierdie woorde kon hulle die skare skaars keer om aan hulle te offer. Maar Jode van Antiogië en Ikonium het gekom en die skare oorgehaal. Hulle het Paulus gestenig en hom uit die stad gesleep, want hulle het gedink hy is dood. Toe die dissipels om hom saamdrom, het hy opgestaan en die stad binnegegaan. Die volgende dag het hy saam met Barnabas na Derbe vertrek.

Versterking van die dissipels

Nadat hulle die goeie nuus in daardie stad verkondig en baie dissipels gemaak het, het hulle teruggegaan na Listra, Ikonium en Antiogië, en die siele van die dissipels versterk en hulle aangemoedig om in die geloof te bly: ons moet deur baie beproewinge die koninkryk van ons Vader ingaan. Nadat hulle in elke gemeente ouderlinge vir hulle aangestel en met vas gebid het, het hulle hulle toevertrou aan die Here in wie hulle geglo het.

Toe het hulle deur Pisidië getrek en by Pamfilië gekom. En toe hulle die woord in Perge gespreek het, het hulle afgegaan na Attalia, en van daar af het hulle na Antiogië gevaar, waar hulle aan die genade van ons Vader toevertrou is vir die werk wat hulle voltooi het. Toe hulle daar aankom, het hulle die gemeente bymekaargeroep en vertel alles wat ons Vader saam met hulle gedoen het, en hoe hy vir die heidene ’n deur van geloof oopgemaak het. En hulle het ’n lang tyd daar by die dissipels gebly.