ڇپيل
ڪتاب

ايڪونيم ۾ همت سان شاهدي

لسترا ۾ هڪ منڊو ماڻهو ٽپ ڏئي اٿي ٿو، ۽ ميڙ فيصلو ڪري ٿو ته برنباس ۽ پولس زيوس ۽ هرميس آهن جيڪي هيٺ لهي آيا آهن. هو پنهنجا ڪپڙا ڦاڙين ٿا ۽ ان بدران جيئري پيءُ ڏانهن اشارو ڪن ٿا. ڪجهہ ڏينهن پوءِ اهو ئي ميڙ پولس کي سنگسار ڪري مئل سمجهي ڇڏي ٿو. هو اٿي ٿو ۽ اڳتي وڌندو رهي ٿو.

باب 14.

ايڪونيم ۾ هو گڏجي يهودين جي عبادتخاني ۾ داخل ٿيا ۽ اهڙيءَ طرح ڳالھايائون جو يهودين ۽ يونانين ٻنھي مان وڏي تعداد ايمان آندو. پر جن يهودين ايمان آڻڻ کان انڪار ڪيو، تن غير قومن جي دلين کي ڀائرن جي خلاف ڀڙڪائي زهريلو ڪري ڇڏيو. هو گھڻو وقت اتي رهيا ۽ خداوند لاءِ همت سان ڳالھائيندا رهيا، جنهن سندن هٿان نشان ۽ عجيب ڪم ڪرائي پنهنجي فضل جي پيغام جي تصديق ڪئي. پر شهر ٻن ڌرين ۾ ورهائجي ويو: ڪي يهودين سان گڏ هئا، ۽ ڪي رسولن سان. جڏهن غير قومن ۽ يهودين، پنهنجن حاڪمن سميت، کين ايذاءُ ڏيڻ ۽ سنگسار ڪرڻ لاءِ اڳتي وڌيا، تڏهن اها ڄاڻي لڪائونيا جي شهرن لسترا ۽ دربي ڏانهن ۽ آسپاس جي علائقي ڏانهن ڀڄي ويا، ۽ اتي بہ خوشخبري ٻڌائيندا رهيا.

لسترا ۾ پيءُ شفا ڏئي ٿو

لسترا ۾ هڪڙو ماڻهو ويٺو هو، جنهن جا پير ڪمزور هئا، ۽ ڄمڻ کان ئي لنگڙو هو، ۽ ڪڏهن بہ هلي نہ سگھيو هو. هو پولس کي ڳالھائيندي ٻڌي رهيو هو. پولس هن ڏانهن غور سان نهاري ڏٺو تہ کيس شفا حاصل ڪرڻ جو ايمان آهي، تڏهن وڏي آواز سان چيائينس تہ ”پنهنجن پيرن تي سڌو اُٿي بيھه.“ اهو ماڻهو اُڇلي اُٿيو ۽ هلڻ لڳو. جڏهن ميڙن پولس جو ڪيل ڪم ڏٺو، تڏهن لڪائونيا جي ٻوليءَ ۾ رڙ ڪري چيائون تہ ”معبود انساني شڪل ۾ اسان وٽ لھي آيا آهن!“ برنباس کي زيوس ۽ پولس کي هرمس سڏيائون، ڇاڪاڻ تہ اهو مکيه ڳالھائيندڙ هو. زيوس جو پجاري، جنهن جو مندر شهر جي اڳيان بيٺل هو، ڏاند ۽ گلن جا هار دروازن وٽ کڻي آيو ۽ ميڙن سان گڏجي قرباني ڏيڻ گھريائين.

پر رسولن برنباس ۽ پولس اها ڳالھ ٻڌي پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا ۽ ڊوڙي ميڙ ۾ گھڙي ويا ۽ رڙيون ڪرڻ لڳا، چيائون تہ ”اي مڙسو! اوهين اهو ڇو ٿا ڪريو؟ اسين بہ اوهان جھڙا ئي ماڻهو آهيون، ساڳي فطرت وارا. اسين اوهان کي خوشخبري ٿا ٻڌايون تہ انهن بيڪار شين کان موٽي جيئري پيءُ ڏانهن اچو، جنهن آسمان، زمين، سمنڊ ۽ انهن ۾ جيڪي بہ آهي، سو سڀ ٺاهيو. گذريل نسلن ۾ هن سڀني قومن کي پنهنجي پنهنجي واٽ تي هلڻ ڏنو، تڏهن بہ پاڻ کي شاهديءَ کان سواءِ نہ ڇڏيائين: هو ڀلائي ڪندو رهيو، اوهان کي آسمان کان مينهن ۽ ميوا ڏيندڙ موسمون ڏيندو رهيو، ۽ اوهان جي دلين کي کاڌي ۽ خوشيءَ سان ڀريندو رهيو.“

انهن لفظن سان بہ مشڪل سان ميڙن کي پاڻ لاءِ قرباني ڏيڻ کان روڪي سگھيا. پر انطاڪيا ۽ ايڪونيم کان يهودي آيا ۽ ميڙن کي پاڻ ڏانهن ڪري، پولس کي سنگسار ڪيائون ۽ کيس مري ويل سمجھي شهر کان ٻاهر ڇڪي ڪڍيائون. جڏهن شاگردن کيس گھيرو ڪيو، تڏهن اُٿي بيٺو ۽ شهر ۾ هليو ويو. ٻئي ڏينهن برنباس سان گڏ دربي ڏانهن روانو ٿيو.

شاگردن کي مضبوط ڪرڻ

انهيءَ شهر ۾ خوشخبري ٻڌائي ۽ گھڻن کي شاگرد بڻائي، لسترا، ايڪونيم ۽ انطاڪيا ڏانهن موٽي آيا، شاگردن جي جانن کي مضبوط ڪندا ۽ کين ايمان ۾ قائم رهڻ لاءِ همتائيندا رهيا تہ اسان کي گھڻين مصيبتن مان لنگھي اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ داخل ٿيڻو آهي. هر ڪليسيا ۾ انهن لاءِ بزرگ مقرر ڪري، روزو رکي دعا ڪرڻ کان پوءِ، کين انهيءَ خداوند جي حوالي ڪيائون جنهن تي ايمان آندو هئائون.

پوءِ پسدييا مان لنگھي پمفيليا ۾ آيا. پرگا ۾ ڪلام ٻڌائڻ کان پوءِ اتليا ڏانهن لھي ويا، اتان جھاز ۾ انطاڪيا ڏانهن روانا ٿيا، جتي کين انهيءَ ڪم لاءِ، جيڪو هنن پورو ڪيو هو، اسان جي پيءُ جي فضل جي حوالي ڪيو ويو هو. جڏهن پهتا، تڏهن ڪليسيا کي گڏ ڪيائون ۽ جيڪي ڪجھ اسان جي پيءُ ساڻن ڪيو هو، ۽ ڪيئن غير قومن لاءِ ايمان جو دروازو کوليائين، سو سڀ ٻڌايائون. پوءِ اتي شاگردن سان گڏ گھڻو وقت رهيا.