ايڪونيم ۾ همت سان شاهدي
لسترا ۾ هڪ منڊو ماڻهو ٽپ ڏئي اٿي ٿو، ۽ ميڙ فيصلو ڪري ٿو ته برنباس ۽ پولس زيوس ۽ هرميس آهن جيڪي هيٺ لهي آيا آهن. هو پنهنجا ڪپڙا ڦاڙين ٿا ۽ ان بدران جيئري پيءُ ڏانهن اشارو ڪن ٿا. ڪجهہ ڏينهن پوءِ اهو ئي ميڙ پولس کي سنگسار ڪري مئل سمجهي ڇڏي ٿو. هو اٿي ٿو ۽ اڳتي وڌندو رهي ٿو.
14 1ايڪونيم ۾ هو گڏجي يهودين جي عبادتخاني ۾ داخل ٿيا ۽ اهڙيءَ طرح ڳالھايائون جو يهودين ۽ يونانين ٻنھي مان وڏي تعداد ايمان آندو. 2پر جن يهودين ايمان آڻڻ کان انڪار ڪيو، تن غير قومن جي دلين کي ڀائرن جي خلاف ڀڙڪائي زهريلو ڪري ڇڏيو. 3هو گھڻو وقت اتي رهيا ۽ خداوند لاءِ همت سان ڳالھائيندا رهيا، جنهن سندن هٿان نشان ۽ عجيب ڪم ڪرائي پنهنجي فضل جي پيغام جي تصديق ڪئي. 4پر شهر ٻن ڌرين ۾ ورهائجي ويو: ڪي يهودين سان گڏ هئا، ۽ ڪي رسولن سان. 5جڏهن غير قومن ۽ يهودين، پنهنجن حاڪمن سميت، کين ايذاءُ ڏيڻ ۽ سنگسار ڪرڻ لاءِ اڳتي وڌيا، 6تڏهن اها ڄاڻي لڪائونيا جي شهرن لسترا ۽ دربي ڏانهن ۽ آسپاس جي علائقي ڏانهن ڀڄي ويا، 7۽ اتي بہ خوشخبري ٻڌائيندا رهيا.
لسترا ۾ پيءُ شفا ڏئي ٿو
8لسترا ۾ هڪڙو ماڻهو ويٺو هو، جنهن جا پير ڪمزور هئا، ۽ ڄمڻ کان ئي لنگڙو هو، ۽ ڪڏهن بہ هلي نہ سگھيو هو. 9هو پولس کي ڳالھائيندي ٻڌي رهيو هو. پولس هن ڏانهن غور سان نهاري ڏٺو تہ کيس شفا حاصل ڪرڻ جو ايمان آهي، 10تڏهن وڏي آواز سان چيائينس تہ ”پنهنجن پيرن تي سڌو اُٿي بيھه.“ اهو ماڻهو اُڇلي اُٿيو ۽ هلڻ لڳو. 11جڏهن ميڙن پولس جو ڪيل ڪم ڏٺو، تڏهن لڪائونيا جي ٻوليءَ ۾ رڙ ڪري چيائون تہ ”معبود انساني شڪل ۾ اسان وٽ لھي آيا آهن!“ 12برنباس کي زيوس ۽ پولس کي هرمس سڏيائون، ڇاڪاڻ تہ اهو مکيه ڳالھائيندڙ هو. 13زيوس جو پجاري، جنهن جو مندر شهر جي اڳيان بيٺل هو، ڏاند ۽ گلن جا هار دروازن وٽ کڻي آيو ۽ ميڙن سان گڏجي قرباني ڏيڻ گھريائين.
14پر رسولن برنباس ۽ پولس اها ڳالھ ٻڌي پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا ۽ ڊوڙي ميڙ ۾ گھڙي ويا ۽ رڙيون ڪرڻ لڳا، 15چيائون تہ ”اي مڙسو! اوهين اهو ڇو ٿا ڪريو؟ اسين بہ اوهان جھڙا ئي ماڻهو آهيون، ساڳي فطرت وارا. اسين اوهان کي خوشخبري ٿا ٻڌايون تہ انهن بيڪار شين کان موٽي جيئري پيءُ ڏانهن اچو، جنهن آسمان، زمين، سمنڊ ۽ انهن ۾ جيڪي بہ آهي، سو سڀ ٺاهيو. 16گذريل نسلن ۾ هن سڀني قومن کي پنهنجي پنهنجي واٽ تي هلڻ ڏنو، 17تڏهن بہ پاڻ کي شاهديءَ کان سواءِ نہ ڇڏيائين: هو ڀلائي ڪندو رهيو، اوهان کي آسمان کان مينهن ۽ ميوا ڏيندڙ موسمون ڏيندو رهيو، ۽ اوهان جي دلين کي کاڌي ۽ خوشيءَ سان ڀريندو رهيو.“
18انهن لفظن سان بہ مشڪل سان ميڙن کي پاڻ لاءِ قرباني ڏيڻ کان روڪي سگھيا. 19پر انطاڪيا ۽ ايڪونيم کان يهودي آيا ۽ ميڙن کي پاڻ ڏانهن ڪري، پولس کي سنگسار ڪيائون ۽ کيس مري ويل سمجھي شهر کان ٻاهر ڇڪي ڪڍيائون. 20جڏهن شاگردن کيس گھيرو ڪيو، تڏهن اُٿي بيٺو ۽ شهر ۾ هليو ويو. ٻئي ڏينهن برنباس سان گڏ دربي ڏانهن روانو ٿيو.
شاگردن کي مضبوط ڪرڻ
21انهيءَ شهر ۾ خوشخبري ٻڌائي ۽ گھڻن کي شاگرد بڻائي، لسترا، ايڪونيم ۽ انطاڪيا ڏانهن موٽي آيا، 22شاگردن جي جانن کي مضبوط ڪندا ۽ کين ايمان ۾ قائم رهڻ لاءِ همتائيندا رهيا تہ اسان کي گھڻين مصيبتن مان لنگھي اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۾ داخل ٿيڻو آهي. 23هر ڪليسيا ۾ انهن لاءِ بزرگ مقرر ڪري، روزو رکي دعا ڪرڻ کان پوءِ، کين انهيءَ خداوند جي حوالي ڪيائون جنهن تي ايمان آندو هئائون.
24پوءِ پسدييا مان لنگھي پمفيليا ۾ آيا. 25پرگا ۾ ڪلام ٻڌائڻ کان پوءِ اتليا ڏانهن لھي ويا، 26اتان جھاز ۾ انطاڪيا ڏانهن روانا ٿيا، جتي کين انهيءَ ڪم لاءِ، جيڪو هنن پورو ڪيو هو، اسان جي پيءُ جي فضل جي حوالي ڪيو ويو هو. 27جڏهن پهتا، تڏهن ڪليسيا کي گڏ ڪيائون ۽ جيڪي ڪجھ اسان جي پيءُ ساڻن ڪيو هو، ۽ ڪيئن غير قومن لاءِ ايمان جو دروازو کوليائين، سو سڀ ٻڌايائون. 28پوءِ اتي شاگردن سان گڏ گھڻو وقت رهيا.