ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 14

14 ¹ਇਕੁਨਿਯੁਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਚਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਯਹੂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ²ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਾਈ ਕੌਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ³ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਓਥੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਲਈ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਬਚਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਬਚਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ। ⁴ਪਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਪੈ ਗਈ: ਕੁਝ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਕੁਝ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ। ⁵ਜਦੋਂ ਪਰਾਈ ਕੌਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਕਮਾਂ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਸਲੂਕ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ⁶ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਉਹ ਭੱਜ ਕੇ ਲੁਕਾਉਨਿਯਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਲੁਸਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਦਰਬੇ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ⁷ਅਤੇ ਓਥੇ ਉਹ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਪਿਤਾ ਲੁਸਤ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

⁸ਲੁਸਤ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਬੇਕਾਰ ਸਨ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੰਗੜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੁਰਿਆ। ⁹ਉਹ ਪੌਲੁਸ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ¹⁰ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾ।” ਉਹ ਆਦਮੀ ਉੱਛਲ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ¹¹ਜਦੋਂ ਭੀੜਾਂ ਨੇ ਪੌਲੁਸ ਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੁਕਾਉਨਿਯਾ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਬੋਲੇ, “ਦੇਵਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਉੱਤਰ ਆਏ ਹਨ!” ¹²ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਰਨਬਾਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿਯੁਸ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਹਰਮੇਸ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਮੁੱਖ ਬੁਲਾਰਾ ਸੀ। ¹³ਜ਼ਿਯੁਸ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ, ਬਲਦ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਫਾਟਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲੈ ਆਇਆ ਅਤੇ ਭੀੜਾਂ ਸਮੇਤ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

¹⁴ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਸੂਲਾਂ ਬਰਨਬਾਸ ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾੜੇ ਅਤੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਕੇ ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋਏ, ¹⁵ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਹੇ ਲੋਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਜਿਹੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਰਥ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਜੀਉਂਦੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲ ਆਓ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚਲੀ ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ¹⁶ਬੀਤੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਤੁਰਨ ਦਿੱਤਾ, ¹⁷ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਵਾਹੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਾ ਛੱਡਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਭਲਾ ਕੀਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਰੁੱਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।”

¹⁸ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਮਸਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ। ¹⁹ਪਰ ਅੰਤਾਕਿਯਾ ਅਤੇ ਇਕੁਨਿਯੁਮ ਤੋਂ ਯਹੂਦੀ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੌਲੁਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਮੋਇਆ ਸਮਝ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਬਾਹਰ ਘਸੀਟ ਕੇ ਲੈ ਗਏ। ²⁰ਜਦੋਂ ਚੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਬਰਨਬਾਸ ਨਾਲ ਦਰਬੇ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਿਆ।

ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਕੜਾ ਕਰਨਾ

²¹ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੇਲੇ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਲੁਸਤ੍ਰਾ, ਇਕੁਨਿਯੁਮ ਅਤੇ ਅੰਤਾਕਿਯਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੁੜੇ, ²²ਅਤੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤਕੜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕਰਦੇ ਰਹੇ: ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਪਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ ਹੈ। ²³ਹਰੇਕ ਕਲੀਸਿਯਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਜ਼ੁਰਗ ਥਾਪ ਕੇ ਅਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।

²⁴ਫਿਰ ਉਹ ਪਿਸਿਦਿਯਾ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘ ਕੇ ਪਮਫੁਲਿਯਾ ਵਿੱਚ ਆਏ। ²⁵ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਗਾ ਵਿੱਚ ਬਚਨ ਸੁਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਤਲਿਯਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਗਏ, ²⁶ਓਥੋਂ ਉਹ ਜਹਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਅੰਤਾਕਿਯਾ ਨੂੰ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਉਸ ਕੰਮ ਲਈ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਹੱਥ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ²⁷ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਪਰਾਈ ਕੌਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ²⁸ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਓਥੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹੇ।