ഇക്കോന്യയിൽ ധൈര്യമുള്ള സാക്ഷ്യം

ലുസ്ത്രയിൽ ഒരു മുടന്തൻ ചാടി എഴുന്നേൽക്കുന്നു, ബർന്നബാസും പൗലൊസും ഇറങ്ങിവന്ന സീയൂസും ഹെർമെസും ആണെന്ന് ജനക്കൂട്ടം തീരുമാനിക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം കീറി, പകരം ജീവനുള്ള പിതാവിങ്കലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു. ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം അതേ ജനക്കൂട്ടം പൗലൊസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞ്, മരിച്ചെന്നു കരുതി ഉപേക്ഷിച്ചുപോകുന്നു. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് മുന്നോട്ടുപോകുന്നു.

അധ്യായം 14.

ഇക്കോന്യയിൽ അവർ ഒരുമിച്ച് യഹൂദരുടെ പള്ളിയിൽ പ്രവേശിച്ച് സംസാരിച്ചു; അങ്ങനെ യഹൂദരിലും ഗ്രീക്കുകാരിലും വളരെപ്പേർ വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ വിശ്വസിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത യഹൂദർ വിജാതീയരുടെ മനസ്സ് ഇളക്കി സഹോദരന്മാർക്കെതിരേ വിഷലിപ്തമാക്കി. അവർ ഏറെക്കാലം അവിടെ താമസിച്ച് കർത്താവിനുവേണ്ടി ധൈര്യത്തോടെ സംസാരിച്ചു; അവിടുന്ന് അവരുടെ കൈകളാൽ അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും പ്രവർത്തിച്ച് തന്റെ കൃപയുടെ വചനം സ്ഥിരീകരിച്ചു. എന്നാൽ നഗരം ഭിന്നിച്ചു: ചിലർ യഹൂദരുടെ പക്ഷം ചേർന്നു, ചിലർ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പക്ഷവും. വിജാതീയരും യഹൂദരും അവരുടെ അധികാരികളോടുകൂടി അവരെ അപമാനിക്കാനും കല്ലെറിയാനും ഒരുമ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇതറിഞ്ഞ് അവർ ലുക്കവോന്യയിലെ ലുസ്ത്ര, ദെർബ്ബ എന്നീ നഗരങ്ങളിലേക്കും ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശത്തേക്കും ഓടിപ്പോയി, അവിടെ അവർ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ലുസ്ത്രയിൽ പിതാവ് സൗഖ്യമാക്കുന്നു

ലുസ്ത്രയിൽ, കാലുകൾക്ക് ശക്തിയില്ലാത്ത, ജന്മനാ മുടന്തനായ, ഒരിക്കലും നടന്നിട്ടില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യൻ ഇരുന്നിരുന്നു. പൗലൊസ് സംസാരിക്കുന്നത് അയാൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. പൗലൊസ് അയാളെ ഉറ്റുനോക്കി, സൗഖ്യം പ്രാപിക്കാനുള്ള വിശ്വാസം അയാൾക്കുണ്ടെന്ന് കണ്ട്, ഉച്ചത്തിൽ, “നിന്റെ കാലുകളിൽ നിവർന്നു നിൽക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു. ആ മനുഷ്യൻ കുതിച്ചെഴുന്നേറ്റു നടക്കാൻ തുടങ്ങി. പൗലൊസ് ചെയ്തത് കണ്ടപ്പോൾ ജനക്കൂട്ടം ലുക്കവോന്യ ഭാഷയിൽ, “ദേവന്മാർ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ നമ്മുടെ അടുക്കൽ ഇറങ്ങിവന്നിരിക്കുന്നു!” എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. അവർ ബർന്നബാസിനെ സീയൂസ് എന്നും, മുഖ്യവക്താവായിരുന്നതുകൊണ്ട് പൗലൊസിനെ ഹെർമ്മെസ് എന്നും വിളിച്ചു. നഗരത്തിനു മുമ്പിൽ ക്ഷേത്രമുണ്ടായിരുന്ന സീയൂസിന്റെ പുരോഹിതൻ ജനക്കൂട്ടത്തോടൊപ്പം യാഗം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് കാളകളെയും പൂമാലകളെയും കവാടങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു.

എന്നാൽ ഇതു കേട്ട്, അപ്പൊസ്തലന്മാരായ ബർന്നബാസും പൗലൊസും തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം കീറി, ജനക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു, “മനുഷ്യരേ, നിങ്ങൾ ഇതു ചെയ്യുന്നതെന്തിന്? ഞങ്ങളും നിങ്ങളെപ്പോലെ അതേ സ്വഭാവമുള്ള മനുഷ്യരാണ്. ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്നു: ഈ വ്യർഥമായ വസ്തുക്കളെ വിട്ട്, ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും അവയിലുള്ള സകലവും സൃഷ്ടിച്ച ജീവനുള്ള പിതാവിലേക്കു തിരിയുവിൻ. കഴിഞ്ഞ തലമുറകളിൽ അവിടുന്ന് സകല ജാതികളെയും സ്വന്തം വഴിയിൽ നടക്കാൻ അനുവദിച്ചു, എങ്കിലും അവിടുന്ന് തന്നെത്തന്നെ സാക്ഷ്യമില്ലാതെ വിട്ടില്ല: നന്മ ചെയ്തും, ആകാശത്തുനിന്നു മഴയും ഫലപുഷ്ടിയുള്ള കാലങ്ങളും നിങ്ങൾക്കു നല്കിയും, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ആഹാരംകൊണ്ടും സന്തോഷംകൊണ്ടും നിറച്ചുംതന്നെ.”

ഈ വാക്കുകൾകൊണ്ടുപോലും തങ്ങൾക്കു യാഗം കഴിക്കുന്നതിൽനിന്ന് ജനക്കൂട്ടത്തെ അവർ പ്രയാസപ്പെട്ടാണു തടഞ്ഞത്. എന്നാൽ അന്ത്യോക്യയിൽനിന്നും ഇക്കോന്യയിൽനിന്നും യഹൂദർ വന്ന് ജനക്കൂട്ടത്തെ വശത്താക്കി, പൗലൊസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞ്, മരിച്ചുപോയെന്നു കരുതി നഗരത്തിനു പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു. ശിഷ്യന്മാർ അയാളെ ചുറ്റിനിന്നപ്പോൾ, അവൻ എഴുന്നേറ്റ് നഗരത്തിലേക്കു പോയി. പിറ്റേന്ന് അവൻ ബർന്നബാസിനോടുകൂടി ദെർബ്ബയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.

ശിഷ്യന്മാരെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു

ആ നഗരത്തിൽ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ച് അനേകരെ ശിഷ്യരാക്കിയശേഷം, അവർ ലുസ്ത്ര, ഇക്കോന്യ, അന്ത്യോക്യ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങി, ശിഷ്യന്മാരുടെ ആത്മാക്കളെ ബലപ്പെടുത്തി, വിശ്വാസത്തിൽ നിലനിൽക്കാൻ അവരെ പ്രബോധിപ്പിച്ചു: അനേകം കഷ്ടങ്ങളിലൂടെ വേണം നാം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കാൻ. ഓരോ സഭയിലും അവർക്കായി മൂപ്പന്മാരെ നിയമിച്ച്, ഉപവാസത്തോടെ പ്രാർഥിച്ച്, അവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന കർത്താവിങ്കൽ അവരെ ഭരമേല്പിച്ചു.

പിന്നീട് അവർ പിസിദ്യയിലൂടെ കടന്ന് പംഫുല്യയിൽ എത്തി. പെർഗ്ഗയിൽ വചനം സംസാരിച്ചശേഷം അവർ അത്തല്യയിലേക്കു ഇറങ്ങിപ്പോയി, അവിടെനിന്ന് അവർ അന്ത്യോക്യയിലേക്കു കപ്പൽ കയറി; തങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ വേലയ്ക്കായി നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കൃപയിൽ അവർ ഭരമേല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് അവിടെയായിരുന്നു. അവർ എത്തിയപ്പോൾ, സഭയെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി, നമ്മുടെ പിതാവ് തങ്ങളോടുകൂടി ചെയ്തതൊക്കെയും, വിജാതീയർക്ക് അവിടുന്ന് വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്തതും അറിയിച്ചു. പിന്നെ അവർ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടി ഏറെക്കാലം അവിടെ താമസിച്ചു.