Πράξεις Αποστόλων 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Στο Ικόνιο μπήκαν μαζί στην ιουδαϊκή συναγωγή και μίλησαν έτσι, ώστε πίστεψε μεγάλο πλήθος Ιουδαίων και Ελλήνων. ²Οι Ιουδαίοι όμως που αρνήθηκαν να πιστέψουν ξεσήκωσαν και δηλητηρίασαν τις σκέψεις των εθνικών εναντίον των αδελφών. ³Έμειναν πολύ καιρό, μιλώντας με θάρρος για τον Κύριο, ο οποίος επιβεβαίωνε το μήνυμα της χάρης του, κάνοντας σημεία και θαύματα μέσω των χεριών τους. ⁴Η πόλη όμως διχάστηκε: άλλοι πήγαν με το μέρος των Ιουδαίων και άλλοι με το μέρος των αποστόλων. ⁵Όταν οι εθνικοί και οι Ιουδαίοι, μαζί με τους άρχοντές τους, επιχείρησαν να τους κακοποιήσουν και να τους λιθοβολήσουν, ⁶όταν το κατάλαβαν, κατέφυγαν στις πόλεις της Λυκαονίας, τα Λύστρα και τη Δέρβη, και στη γύρω περιοχή, ⁷και εκεί συνέχιζαν να κηρύττουν το ευαγγέλιο.

Ο Πατέρας θεραπεύει στα Λύστρα

⁸Στα Λύστρα καθόταν ένας άντρας με αδύναμα πόδια, κουτσός από τη γέννησή του, που δεν είχε περπατήσει ποτέ. ⁹Αυτός άκουγε τον Παύλο να μιλάει. Ο Παύλος τον κοίταξε επίμονα και είδε ότι είχε πίστη για να θεραπευτεί, ¹⁰και του είπε με δυνατή φωνή: «Σήκω όρθιος στα πόδια σου». Ο άντρας πετάχτηκε πάνω κι άρχισε να περπατάει. ¹¹Όταν τα πλήθη είδαν τι έκανε ο Παύλος, φώναξαν στη λυκαονική γλώσσα: «Οι θεοί κατέβηκαν σ’ εμάς με ανθρώπινη μορφή!» ¹²Τον Βαρνάβα τον ονόμασαν Δία, και τον Παύλο τον ονόμασαν Ερμή, επειδή αυτός ήταν ο κύριος ομιλητής. ¹³Ο ιερέας του Δία, που ο ναός του βρισκόταν μπροστά στην πόλη, έφερε ταύρους και στεφάνια στις πύλες, θέλοντας να προσφέρει θυσία μαζί με τα πλήθη.

¹⁴Όταν όμως το άκουσαν, οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος έσκισαν τα ρούχα τους και όρμησαν μέσα στο πλήθος, φωνάζοντας, ¹⁵και λέγοντας: «Άντρες, γιατί τα κάνετε αυτά; Κι εμείς άνθρωποι είμαστε, με την ίδια φύση όπως εσείς. Σας φέρνουμε χαρμόσυνο μήνυμα: αφήστε αυτά τα ανώφελα πράγματα και στραφείτε στον ζωντανό Πατέρα, που έκανε τον ουρανό, τη γη, τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν σ’ αυτά. ¹⁶Στις περασμένες γενιές άφησε όλα τα έθνη να πορευτούν στους δικούς τους δρόμους, ¹⁷όμως δεν άφησε τον εαυτό του χωρίς μαρτυρία: κάνοντας το καλό, δίνοντάς σας βροχές από τον ουρανό και εποχές καρποφορίας, γεμίζοντας τις καρδιές σας με τροφή και χαρά».

¹⁸Ακόμη και με αυτά τα λόγια, μόλις που συγκράτησαν τα πλήθη από το να τους προσφέρουν θυσία. ¹⁹Ήρθαν όμως Ιουδαίοι από την Αντιόχεια και το Ικόνιο, κέρδισαν τα πλήθη, λιθοβόλησαν τον Παύλο και τον έσυραν έξω από την πόλη, νομίζοντας ότι ήταν νεκρός. ²⁰Όταν οι μαθητές τον περικύκλωσαν, σηκώθηκε και μπήκε στην πόλη. Την άλλη μέρα έφυγε για τη Δέρβη μαζί με τον Βαρνάβα.

Η στήριξη των μαθητών

²¹Αφού κήρυξαν το χαρμόσυνο μήνυμα σ’ εκείνη την πόλη κι έκαναν πολλούς μαθητές, γύρισαν στα Λύστρα, στο Ικόνιο και στην Αντιόχεια, ²²στηρίζοντας τις ψυχές των μαθητών, προτρέποντάς τους να μείνουν στην πίστη: πρέπει να μπούμε στη βασιλεία του Πατέρα μας μέσα από πολλές θλίψεις. ²³Αφού όρισαν πρεσβυτέρους για αυτούς σε κάθε εκκλησία, προσευχόμενοι με νηστεία, τους εμπιστεύτηκαν στον Κύριο, στον οποίο είχαν πιστέψει.

²⁴Έπειτα πέρασαν από την Πισιδία και ήρθαν στην Παμφυλία. ²⁵Κι αφού κήρυξαν τον λόγο στην Πέργη, κατέβηκαν στην Αττάλεια, ²⁶κι από εκεί έπλευσαν στην Αντιόχεια, όπου είχαν παραδοθεί στη χάρη του Πατέρα μας για το έργο που είχαν ολοκληρώσει. ²⁷Όταν έφτασαν, συγκέντρωσαν την εκκλησία κι ανέφεραν όλα όσα ο Πατέρας μας είχε κάνει μαζί τους, και πώς άνοιξε μια πόρτα πίστης στους εθνικούς. ²⁸Κι έμειναν εκεί μαζί με τους μαθητές πολύ καιρό.