Elçilerin İşleri 14

14 ¹Konya'da birlikte Yahudi havrasına girdiler ve öyle konuştular ki, hem Yahudiler'den hem de Grekler'den çok sayıda kişi iman etti. ²Ama iman etmeyi reddeden Yahudiler, öteki uluslardan olanların zihinlerini kışkırtıp kardeşlere karşı zehirlediler. ³Pavlus'la Barnaba uzun süre orada kaldılar; Rab uğruna cesaretle konuşuyorlardı. Rab, onların elleriyle belirtiler ve harikalar yaparak lütuf sözünü doğruladı. ⁴Ama kent ikiye bölündü: kimi Yahudiler'in, kimi de elçilerin tarafını tuttu. ⁵Öteki uluslardan olanlarla Yahudiler, kendi yöneticileriyle birlikte, onlara kötülük etmek ve onları taşlamak üzere harekete geçtiler. ⁶Bunun farkına varan Pavlus'la Barnaba, Likaonya'nın Listra ve Derbe kentlerine ve çevredeki bölgeye kaçtılar. ⁷Orada Müjde'yi duyurmayı sürdürdüler.

Baba Listra'da Şifa Veriyor

⁸Listra'da, ayakları tutmayan bir adam oturuyordu. Doğuştan kötürümdü, hiç yürümemişti. ⁹Adam, Pavlus'un konuşmasını dinliyordu. Pavlus ona gözlerini dikip iyileşecek imanı olduğunu görünce, ¹⁰yüksek sesle, «Kalk, ayaklarının üzerinde dimdik dur!» dedi. Adam yerinden fırladı ve yürümeye başladı. ¹¹Pavlus'un yaptığını gören kalabalıklar Likaonya dilinde, «Tanrılar insan biçimine girip bize inmiş!» diye bağrıştılar. ¹²Barnaba'ya Zeus, Pavlus'a da Hermes adını taktılar; çünkü konuşan başlıca kişi Pavlus'tu. ¹³Kentin önündeki Zeus Tapınağı'nın kâhini, kalabalıklarla birlikte kurban kesmek isteyerek kent kapılarına boğalar ve çelenkler getirdi.

¹⁴Ama bunu duyan elçiler, Barnaba ile Pavlus, giysilerini yırtarak kalabalığın arasına daldılar ve bağırarak ¹⁵şöyle dediler: «Efendiler, neden böyle yapıyorsunuz? Biz de sizinle aynı yaradılışta, sizin gibi insanlarız. Size Müjde'yi getiriyoruz: Bu değersiz şeylerden dönün de göğü, yeri, denizi ve bunların içindeki her şeyi yaratan yaşayan Baba'ya dönün. ¹⁶Geçmiş kuşaklarda O, bütün ulusların kendi yollarında yürümesine izin verdi. ¹⁷Yine de kendini tanıksız bırakmadı: İyilik yaparak size gökten yağmurlar ve verimli mevsimler verdi, yüreklerinizi yiyecek ve sevinçle doldurdu.»

¹⁸Bu sözlerle bile, kalabalıkları kendilerine kurban sunmaktan güçlükle alıkoyabildiler. ¹⁹Ama Antakya ve Konya'dan gelen Yahudiler, kalabalıkları kendi taraflarına çekip Pavlus'u taşladılar; öldü sanarak onu kentin dışına sürüklediler. ²⁰Öğrenciler çevresinde toplanınca, Pavlus ayağa kalkıp kente girdi. Ertesi gün Barnaba'yla birlikte Derbe'ye gitti.

Öğrencileri Güçlendirmek

²¹O kentte Müjde'yi duyurup birçok kişiyi öğrenci yaptıktan sonra Listra, Konya ve Antakya'ya döndüler. ²²Öğrencilerin canlarını güçlendiriyor, imanda kalmaları için onları yüreklendiriyorlardı: Babamız'ın egemenliğine birçok sıkıntıdan geçerek girmemiz gerekir. ²³İman edenler için her kilisede ihtiyarlar atadıktan, oruçla dua ettikten sonra, onları iman etmiş oldukları Rab'be emanet ettiler.

²⁴Sonra Pisidya'dan geçerek Pamfilya'ya geldiler. ²⁵Perge'de Tanrı sözünü bildirdikten sonra Antalya'ya indiler. ²⁶Oradan gemiyle, tamamladıkları görev için Babamız'ın lütfuna emanet edilmiş oldukları Antakya'ya gittiler. ²⁷Oraya vardıklarında kiliseyi topladılar ve Babamız'ın kendileriyle birlikte yaptığı her şeyi, öteki uluslara nasıl bir iman kapısı açtığını anlattılar. ²⁸Orada öğrencilerle birlikte uzun süre kaldılar.