ပုံနှိပ်စာအုပ်

တမန်တော်ဝတ္ထု 14 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

ဣကောနိမြို့တွင် ရဲရင့်စွာသက်သေခံခြင်း

လုတ္တရမြို့၌ ခြေမသန်သူတစ်ယောက် ခုန်ထလာသဖြင့် ဗာနဗနှင့် ပေါလုတို့သည် ဆင်းသက်လာသော ဇုသနှင့် ဟေရမေဖြစ်သည်ဟု လူအစုအဝေး ဆုံးဖြတ်ကြ၏။ သူတို့သည် မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ခမည်းတော်ကို ညွှန်ပြကြ၏။ ရက်အနည်းငယ်အကြာ ထိုလူအစုအဝေးပင် ပေါလုကို ခဲဖြင့်ပစ်၍ သေပြီဟု ထင်ကာ ထားခဲ့ကြ၏။ သူသည် ထ၍ ဆက်လက် ခရီးသွား၏။

အခန်း 14။

ဣကောနိမြို့တွင် သူတို့သည် ယုဒတရားဇရပ်သို့ အတူဝင်ရောက်၍ ဟောပြောကြသဖြင့် ယုဒလူနှင့် ဂရိလူ အများအပြား ယုံကြည်ကြ၏။ သို့ရာတွင် မယုံကြည်သော ယုဒလူတို့သည် ညီအစ်ကိုတို့ကို ဆန့်ကျင်စေရန် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏စိတ်ကို လှုံ့ဆော်၍ အဆိပ်တင်ကြ၏။ သူတို့သည် ကြာမြင့်စွာနေထိုင်၍ သခင်အတွက် ရဲရင့်စွာ ဟောပြောကြ၏။ သခင်သည် သူတို့၏လက်ဖြင့် နိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုတို့ကို ပြုတော်မူလျက် မိမိ၏ကျေးဇူးတော်တရားကို တည်မြဲစေတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် မြို့သားတို့သည် နှစ်ခြမ်းကွဲကြ၏။ အချို့သည် ယုဒလူတို့ဘက်၌၊ အချို့သည် တမန်တော်တို့ဘက်၌ နေကြ၏။ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့နှင့် ယုဒလူတို့သည် မိမိတို့အကြီးအကဲများနှင့်အတူ သူတို့ကို ညှဉ်းဆဲ၍ ခဲနှင့်ပစ်ရန် ကြံစည်ကြသောအခါ၊ သူတို့သည် ထိုအကြောင်းကိုသိ၍ လုကောနိပြည်ရှိ လုတ္တရမြို့၊ ဒေရဗေမြို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသသို့ ထွက်ပြေးကြ၏။ ထိုအရပ်၌ သတင်းကောင်းကို ဆက်လက်ဟောပြောကြ၏။

လုတ္တရမြို့တွင် ခမည်းတော်အနာရောဂါကိုငြိမ်းစေတော်မူခြင်း

လုတ္တရမြို့တွင် ခြေမသန်စွမ်းသော လူတစ်ယောက်ထိုင်နေ၏။ ထိုသူသည် မွေးကတည်းက ခြေဆွံ့၍ တစ်ခါမျှ မလျှောက်ဘူးသူဖြစ်၏။ ထိုသူသည် ပေါလုဟောပြောသည်ကို နားထောင်လျက်နေ၏။ ပေါလုသည် သူ့ကို စေ့စေ့ကြည့်၍ အနာပျောက်ကင်းရန် ယုံကြည်ခြင်းရှိသည်ကိုမြင်လျှင်၊ ကျယ်သောအသံဖြင့် “သင်၏ခြေဖြင့် မတ်မတ်ရပ်လော့။” ဟုဆို၏။ ထိုသူသည် ခုန်ထ၍ လျှောက်သွားစ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် ပေါလုပြုသောအမှုကိုမြင်လျှင် လုကောနိဘာသာစကားဖြင့် “ဘုရားများသည် လူ့အသွင်ဖြင့် ငါတို့ထံသို့ ဆင်းကြွလာကြပြီ။” ဟု ဟစ်အော်ကြ၏။ ဗာနဗကို ဇုသဘုရားဟူ၍လည်းကောင်း၊ ပေါလုကို ဟေရမေဘုရားဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား ပေါလုသည် အဓိကဟောပြောသူဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ မြို့ရှေ့၌ဗိမာန်တည်ရှိသော ဇုသဘုရား၏ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် လူအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ယဇ်ပူဇော်လိုသဖြင့် နွားလားများနှင့် ပန်းကုံးများကို မြို့တံခါးဝသို့ ယူဆောင်လာ၏။

သို့ရာတွင် တမန်တော်ဗာနဗနှင့်ပေါလုတို့သည် ထိုအကြောင်းကိုကြားသောအခါ မိမိတို့အဝတ်ကိုဆုတ်ဖြဲ၍ လူအစုအဝေးထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ ဟစ်အော်လျက်၊ “အချင်းလူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြုကြသနည်း။ ငါတို့သည်လည်း သင်တို့နည်းတူ သဘောတရားတူသော လူသားများသာဖြစ်ကြ၏။ ဤအချည်းနှီးသောအရာတို့မှ လှည့်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ခမည်းတော်ထံသို့ ပြန်လာကြစေရန် သင်တို့အား သတင်းကောင်းကို ကြားပြောကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ၎င်းတို့အထဲရှိ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ လွန်လေပြီးသောကာလ၌ ကိုယ်တော်သည် လူမျိုးအပေါင်းတို့အား မိမိတို့လမ်းအတိုင်း သွားစေတော်မူ၏။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ကောင်းမှုကိုပြုတော်မူလျက် ကောင်းကင်မှမိုးရေနှင့် အသီးအနှံဖြစ်ထွန်းသောရာသီများကို သင်တို့အား ပေးသနားတော်မူ၍ သင်တို့၏နှလုံးကို အစားအစာနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စေတော်မူသဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သက်သေမဲ့ ထားတော်မမူ။” ဟု ဆိုကြ၏။

ဤသို့ဆိုသော်လည်း သူတို့သည် မိမိတို့အား ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှ လူအပေါင်းတို့ကို အနိုင်နိုင် တားဆီးနိုင်ကြ၏။ သို့ရာတွင် အန္တိအုတ်မြို့နှင့် ဣကောနိမြို့မှ ယုဒလူတို့သည်ရောက်လာ၍ လူအပေါင်းတို့ကို သိမ်းသွင်းပြီးလျှင် ပေါလုကို ခဲနှင့်ပစ်ကြ၏။ ထို့နောက် သေပြီဟုထင်မှတ်၍ မြို့ပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ကြ၏။ သို့သော် တပည့်တော်တို့သည် သူ့ကိုဝိုင်းရံကြသောအခါ သူသည်ထ၍ မြို့ထဲသို့ ပြန်ဝင်လေ၏။ နက်ဖြန်နေ့တွင် ဗာနဗနှင့်အတူ ဒေရဗေမြို့သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

တပည့်တော်တို့ကို ခွန်အားဖြည့်ပေးခြင်း

ထိုမြို့၌ သတင်းကောင်းကိုဟောပြော၍ တပည့်များစွာဖြစ်စေပြီးနောက် လုတ္တရမြို့၊ ဣကောနိမြို့နှင့် အန္တိအုတ်မြို့သို့ ပြန်သွားကြ၏။ တပည့်တော်တို့၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ခွန်အားဖြည့်ပေးလျက် ယုံကြည်ခြင်း၌ တည်ကြည်နေကြရန် တိုက်တွန်းကြ၏။ ငါတို့သည် များစွာသောဆင်းရဲဒုက္ခတို့ကို ဖြတ်သန်း၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သို့ ဝင်ရကြမည်ဟု ဆိုကြ၏။ အသင်းတော်အသီးသီး၌ သူတို့အတွက် သက်ကြီးဝါကြီးများကို ခန့်ထား၍ အစာရှောင်လျက် ဆုတောင်းပြီးနောက် သူတို့ယုံကြည်ကိုးစားသော သခင်၌ သူတို့ကို အပ်နှံကြ၏။

ထို့နောက် ပိသိဒိပြည်ကို ဖြတ်သန်း၍ ပံဖုလိပြည်သို့ ရောက်ကြ၏။ ပေရဂေမြို့၌ နှုတ်ကပတ်တရားကို ဟောပြောပြီးလျှင် အတ္တလိမြို့သို့ ဆင်းသွားကြ၏။ ထိုမြို့မှ သင်္ဘောဖြင့် အန္တိအုတ်မြို့သို့ လွှင့်ကြ၏။ ထိုမြို့ကား သူတို့ ပြီးစီးခဲ့သော အမှုတော်အတွက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ကျေးဇူးတော်၌ အပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရသောမြို့ဖြစ်၏။ ရောက်ကြသောအခါ အသင်းတော်ကိုစုဝေးစေ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့နှင့်အတူ ပြုတော်မူသမျှနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အား ယုံကြည်ခြင်းတံခါးကို အဘယ်သို့ ဖွင့်ပေးတော်မူကြောင်းကို ကြားပြောကြ၏။ ထိုအရပ်၌ တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ကြ၏။